Gênesis 39

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 K'aŋkekərɛ Isifu Misira. Kɔ Potifar wəMisira, wəbɛ wəpɔŋ wəka firawona, nwɛ ɛnayɔnɛ wəkiriŋ ka abum ɔn mɔ, ɛway kɔ afum a Səmayila dəwaca akɔ ŋanakɛrɛ kɔ Misira mɔ.
1 José foi levado para o Egito, onde os ismaelitas o venderam a um egípcio chamado Potifar, um oficial que era o capitão da guarda do palácio.
2 MARIKI ɛnasolɛ Isifu, pəcuca fəp pɔ MARIKI ɛncbaŋ kɔ. Kəlɔ ka Mariki mɔn wəMisira k'ɛnayi.
2 O Senhor Deus estava com José. Ele morava na casa do seu dono e ia muito bem em tudo.
3 Kɔ Mariki mɔn ɛnəŋk a MARIKI osolɛ Isifu. Mosumpər mɔn fəp, MARIKI ɛncmar kɔ mectesɛ kɔ dəwaca.
3 O dono de José viu que o Senhor estava com ele e o abençoava em tudo o que fazia.
4 Kɔ Isifu ende pəsɔtɔ kəlaŋ ka wəbɛ kɔn nwɛ ɛncbəcɛ mɔ. Kɔ wəkakɔ ɛlɛk kɔ, k'ɔsɔŋ kɔ dɛbɛ da kəcəmbər-cəmbər mes ma kəlɔ kɔn disrɛ. K'ɛlɛk daka dɔn fəp, k'ɛmbɛr di Isifu dəwaca pəclompsɛ-lompsɛ kɔ di kəcəmbər-cəmbər.
4 Assim, José ganhou a simpatia do seu dono, que o pôs como seu ajudante particular. Potifar deu a José a responsabilidade de cuidar da sua casa e tomar conta de tudo o que era seu.
5 Ntɛ Potifar ɛlaŋ Isifu, a k'ɔsɔŋ kɔ kəcəmbər-cəmbər ka mes ma kəlɔ kɔn disrɛ fəp mɔ, kɔ MARIKI ompocɛ kəlɔ ka wəMisira nwɛ, teta Isifu. Kɔ kəpocɛ ka MARIKI kəsumpər daka da Potifar fəp, kəyɛfɛ dɛkɛr haŋ nde dalɛ.
5 Dali em diante, por causa de José, o Senhor abençoou o lar do egípcio e também tudo o que ele tinha em casa e no campo.
6 K'ɛsakərɛ teta daka dɔn fəp Isifu, nkɔn ɛnasumpər fɛ sɔ ntɛ o ntɛ mɛnɛ yeri nyɛ encdi mɔ.
6 Potifar entregou nas mãos de José tudo o que tinha e não se preocupava com nada, a não ser com a comida que comia. José era um belo tipo de homem e simpático.
7 Ntɛ mes mamɔkɔ mencepər mɔ, kɔ wəran ka mariki mɔn ende pəcencər Isifu fɔr, k'oloku kɔ: «Məfəntərɛ kɔ ina!»
7 Algum tempo depois, a mulher do seu dono começou a cobiçar José. Um dia ela disse: — Venha, vamos para a cama.
8 Kɔ Isifu ɛfati. K'oloku wəran ka mariki mɔn: «Mənəŋk ntɛ mariki mem ɛlɛk mes mɔn fəp k'ɛmbɛr im dəwaca mɔ, tɔsɔŋɛ ɔfɔsɔyɔ ntɛ o ntɛ dɛkɛr k'ɛlɛk sɔ daka dɔn fəp k'ɔsɔŋ im kəcəmbər-cəmbər.
8 Ele recusou, dizendo assim: — Escute! O meu dono não precisa se preocupar com nada nesta casa, pois eu estou aqui. Ele me pôs como responsável por tudo o que tem.
9 Fum nwɛ o nwɛ eyi fɛ nnɔ kəlɔ kaŋkɛ nwɛ elelɛ pəcepər im mɔ. Ɔmɔnɛnɛ f'em ntɛ o ntɛ ta kəlɔ kaŋkɛ mɛnɛ məna, bawo wəran kɔn məyɔnɛ. Ak'endesɔŋ'em oŋ kəyɔ pəlɛc pɔpɔŋ, iciyanɛ sɔ Kanu-ɛ?»
9 Nesta casa eu mando tanto quanto ele. Aqui eu posso ter o que quiser, menos a senhora, pois é mulher dele. Sendo assim, como poderia eu fazer uma coisa tão imoral e pecar contra Deus?
10 Kɔ wəran nwɛ ɛncəmɛnɛ Isifu moloku mamɔkɔ darəŋ haŋ mataka mɛlarəm. Mba Isifu ɛnawosɛ fɛ mɛcɛm-cɛmnɛ mɔn, kəcərɛ a ŋafəntərɛ kɔ nkɔn.
10 Todos os dias ela insistia que ele fosse para a cama com ela, mas José não concordava e também evitava estar perto dela.
11 Dɔsɔk dɔlɔma, kɔ Isifu ɛmbɛrɛ dukulɔ dəkəlompəs yɛbəc yɔn. Mba dɔsɔk dadɔkɔ afum a kəlɔ kaŋkɔ ali wəkin ɛnayi fɛ dɛkɛr.
11 Mas um dia, como de costume, ele entrou na casa para fazer o seu trabalho, e nenhum empregado estava ali.
12 Kɔ wəran nwɛ osumpər pɛbɛrnɛ pa Isifu k'oloku kɔ: «Məfəntərɛ kɔ ina!» Kɔ Isifu ɛsakərɛ kɔ pɛbɛrnɛ pɔn, k'ɛyɛksɛ k'owur doru.
12 Então ela o agarrou pela capa e disse: — Venha, vamos para a cama. Mas ele escapou e correu para fora, deixando a capa nas mãos dela.
13 Ntɛ wəran nwɛ ɛnəŋk a Isifu ɛsakərɛ kɔ pɛbɛrnɛ pɔn dəwaca, k'ɛyɛksɛ k'owur doru mɔ.
13 Quando notou que, ao fugir, ele havia deixado a capa nas suas mãos,
14 K'ewe afum a kəlɔ kəŋan k'oloku ŋa ntɛ: «Nənəŋk, wəHebəre nwɛ wos im ɛŋkɛrɛ pədefani su mɔ. Isifu ender im a pədefəntərɛ kɔ ina. Ti tɔ iŋkul-kulɛnɛ pəpɔŋ.
14 a mulher chamou os empregados da casa e disse: — Vejam só! Este hebreu, que o meu marido trouxe para casa, está nos insultando. Ele entrou no meu quarto e quis ter relações comigo, mas eu gritei o mais alto que pude.
15 Ntɛ endecərɛ a kəpɛnɛ k'indɛ dim mɔ, k'ɛyɛksɛ. K'ɛsakər'em pɛbɛrnɛ pɔn kɔ nkɔn owur nde doru.»
15 Logo que comecei a gritar bem alto, ele fugiu, deixando a sua capa no meu quarto.
16 Kɔ wəran nwɛ ombocərnɛ pɛbɛrnɛ pa Isifu kəsək, haŋ mariki ma Isifu pəcbɛrɛ dɛkɛr.
16 Ela guardou a capa até que o dono de José voltou.
17 Kɔ wəran nwɛ oloku wos tin tayi, k'oloku kɔ: «Wəcar wəHebəre nwɛ məŋkɛrɛ su mɔ, ender im a pədefan'im.
17 Aí contou a mesma história, assim: — Esse escravo hebreu, que você trouxe para casa, entrou no meu quarto e quis abusar de mim.
18 Mba ntɛ iŋkulɛ-kulɛ pəpɔŋ mɔ, k'ɛsak pɛbɛrnɛ pɔn nnɔ iyi mɔ. Kɔ nkɔn ɛyɛksɛ k'owur nde doru.»
18 Mas eu gritei bem alto, e ele correu para fora, deixando a sua capa no meu quarto.
19 Ntɛ mariki ma Isifu ene moloku ma wəran kɔn, nwɛ oncloku kɔ: «Ntɛ tɔ wəcar kam ɔy'em!»
19 Veja só de que jeito o seu escravo me tratou! Quando ouviu essa história, o dono de José ficou com muita raiva.
20 Kɔ mɛtɛlɛ mɔpɔŋ mosumpər mariki ma Isifu. Kɔ wəkakɔ ɛmbɛr Isifu dəbili kəca nkɛ wəbɛ ɛncbɛr afum dəbili mɔ. Kɔ Isifu eyi dəndo dəbili.
20 Ele agarrou José e o pôs na cadeia onde ficavam os presos do rei. E José ficou ali.
21 Kɔ MARIKI osolɛ Isifu, k'ɛlas layidi da amera ŋobotu ŋɔkɔ ɛnasɔŋ kɔ mɔ. K'ɔsɔŋɛ wəbɛ wəka dəbili kəmar kɔ.
21 Mas o Senhor estava com ele e o abençoou, de modo que ele conquistou a simpatia do carcereiro.
22 Kɔ wəbɛ wəka dəbili ɛlɛk aka dəbili fəp k'ɛmbɛr ŋa Isifu dəwaca, ntɛ o ntɛ tenccepər oŋ di mɔ, Isifu tencepər dəwaca kərɛsna.
22 Este pôs José como encarregado de todos os outros presos, e era ele quem mandava em tudo o que se fazia na cadeia.
23 Wəbɛ wəka dəbili ɔncmɔmən fɛ sɔ ntɛ o ntɛ Isifu ɛnatɔmpər dəwaca, bawo MARIKI ɛnasolɛ kɔ, pəclompsɛ kɔ mosumpər mɔn fəp.
23 O carcereiro não se preocupava com nada do que estava entregue a José, pois o Senhor estava com ele e o abençoava em tudo o que fazia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.