Gênesis 20
Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARIB
1 Kɔ Abraham ɛyɛfɛ di kəkɔ ka atɔf ŋa Nɛkɛf. K'ɛndɛ Kadɛs kɔ Sur dacɔ, k'ɛyɛfɛ sɔ k'encepərɛnɛ tɛm Kerar.
1 Partiu Abraão dali para a terra do Negebe, e habitou entre Cades e Sur; e peregrinou em Gerar.
2 Abraham oncloku afum aka di teta wəran kɔn Sara: «Wəkirɛ kem ɔfɔ.» Kɔ Abimɛlɛk, wəbɛ wəka Kerar, ɛmbaŋ Sara.
2 E havendo Abraão dito de Sara, sua mulher: É minha irmã; enviou Abimeleque, rei de Gerar, e tomou a Sara.
3 Awa, kɔ Kanu kənder Abimɛlɛk dəmere ma pibi kɔ kəloku kɔ: «Kəfi kɔ mənder teta wəran wəkɔ məsumpər mɔ, bawo wəran wəlɔ ɔfɔ!»
3 Deus, porém, veio a Abimeleque, em sonhos, de noite, e disse-lhe: Eis que estás para morrer por causa da mulher que tomaste; porque ela tem marido.
4 Abimɛlɛk nwɛ ɛnatɔgbuŋɛnɛ wəran nwɛ mɔ, k'eyif: «Mariki mem, cəke cɔ pəyi-ɛ, kədif kɔ mənder atɔf ŋin ali ŋayɔnɛ afum alompu?
4 Ora, Abimeleque ainda não se havia chegado a ela: perguntou, pois: Senhor matarás porventura também uma nação justa?
5 Nkɔn Abraham yati olok'im: ‹Wəkirɛ kem ɔfɔ,› kɔ wəran yati nkɔn sɔ oloku: ‹Wɛnc im wərkun ɔfɔ?› Abəkəc ŋosoku ŋ'inayɔ, ali pəlɛc iyɔ fɛ.»
5 Não me disse ele mesmo: É minha irmã? e ela mesma me disse: Ele é meu irmão; na sinceridade do meu coração e na inocência das minhas mãos fiz isto.
6 Kɔ Kanu kəloku kɔ dəmere: «Incərɛ belbel ina sɔ, a abəkəc ŋosoku ŋɔ mənayɔ ntɛ məcyɔ tantɛ mɔ. Ina yati in'ɛyaməs am kədəktər im, ti t'inatɔwos'am a məgbuŋɛnɛ kɔ.
6 Ao que Deus lhe respondeu em sonhos: Bem sei eu que na sinceridade do teu coração fizeste isto; e também eu te tenho impedido de pecar contra mim; por isso não te permiti tocá-la;
7 Ndɛkəl, məluksɛ wəran wəkawɛ wos. Bawo sayibɛ sa Kanu s'ɔyɔnɛ, endetolan'am məyi doru. Kɔ məntɔluksɛ kɔ-ɛ, məcərɛ a kəfi kɔ mənder kɔ ca yɔkɔ məyɔ mɔ fəp.»
7 agora, pois, restitui a mulher a seu marido, porque ele é profeta, e intercederá por ti, e viverás; se, porém, não lha restituíres, sabe que certamente morrerás, tu e tudo o que é teu.
8 Kɔ Abimɛlɛk ɛyɛfɛ bətbət suy, k'ewe acar ɔn fəp. K'ɔlɔmər ŋa mere mamɔkɔ fəp. Kɔ kənesɛ kəpɔŋ kəsumpər afum akakɔ.
8 Levantou-se Abimeleque de manhã cedo e, chamando a todos os seus servos, falou-lhes aos ouvidos todas estas palavras; e os homens temeram muito.
9 Kɔ Abimɛlɛk ewe Abraham k'eyif kɔ: «Cəke cɔ məyɔ su tantɛ-ɛ? Kɔ kiciya kəre k'inciy'am-ɛ, ntɛ məsɔŋɛ su, ina k'atɔf ŋem kəciya pəpɔŋ mɔ? Məy'em mɔyɔ mmɛ pəntɔmar məy'em mɔ.»
9 Então chamou Abimeleque a Abraão e lhe perguntou: Que é que nos fizeste? e em que pequei contra ti, para trazeres sobre mim o sobre o meu reino tamanho pecado? Tu me fizeste o que não se deve fazer.
10 Kɔ Abimɛlɛk eyif Abraham: «Cəke cɔ mənafaŋ ntɛ məyɔ tantɛ mɔ?»
10 Perguntou mais Abimeleque a Abraão: Com que intenção fizeste isto?
11 Kɔ Abraham oloku: «Inacɛm-cɛmnɛ a kənesɛ Kanu kəyi fɛ nnɔ, a andedif im teta wəran kem.
11 Respondeu Abraão: Porque pensei: Certamente não há temor de Deus neste lugar; matar-me-ão por causa da minha mulher.
12 Ntɛ tendeŋərnɛ ti mɔ, kance kɔ, a wəkirɛ kem ɔfɔ. Kas kin kɔ səmpaŋnɛ, səyerɛnɛ cɛrɛ. K'ender sɔ k'ɔyɔnɛ wəran kem.
12 Além disso ela é realmente minha irmã, filha de meu pai, ainda que não de minha mãe; e veio a ser minha mulher.
13 Ntɛ Kanu kəsɔŋ'em kəyɛfɛ kəlɔ ka papa wəkem mɔ, ti t'inaloku Sara: ‹Məlɛk'em layidi kəca nkɛ o nkɛ səŋkɔ mɔ, mədekɔ məcloku a wɛnc əm wərkun iyɔnɛ.›»
13 Quando Deus me fez sair errante da casa de meu pai, eu lhe disse a ela: Esta é a graça que me farás: em todo lugar aonde formos, dize de mim: Ele é meu irmão.
14 Kɔ Abimɛlɛk ɛlɛk cir, ŋkesiya, cəna kɔ acar arkun kɔ aran k'ɔsɔŋ Abraham k'oluksɛ kɔ wəran kɔn Sara.
14 Então tomou Abimeleque ovelhas e bois, e servos e servas, e os deu a Abraão; e lhe restituiu Sara, sua mulher;
15 Kɔ Abimɛlɛk oloku: «Atɔf ŋem ŋɔ ŋaŋɛ nnɔ fɔr yam kiriŋ, məndɛ nnɔ pəndebɔt əm mɔ.»
15 e disse-lhe Abimeleque: Eis que a minha terra está diante de ti; habita onde bem te parecer.
16 K'oloku Sara: «Isɔŋ wɛnc əm wərkun mɛncəmbəl ma gbeti wul win, bɔyɔn'am aca nnɔ afum ŋayi mɔ, kəmentər a məncərɛ fɛ tɔlɔm o tɔlɔm tes tantɛ disrɛ.»
16 E a Sara disse: Eis que tenho dado a teu irmão mil moedas de prata; isso te seja por véu dos olhos a todos os que estão contigo; e perante todos estás reabilitada.
17 Kɔ Abraham ontola Kanu, kɔ Kanu kəntaməs Abimɛlɛk, wəran kɔn kɔ acar ɔn, kɔ ŋantam kəkom,
17 Orou Abraão a Deus, e Deus sarou Abimeleque, e a sua mulher e as suas servas; de maneira que tiveram filhos;
18 bawo MARIKI ɛnasumpər aka kəlɔ ka Abimɛlɛk fəp dokombəra teta wəran ka Abraham, Sara.
18 porque o Senhor havia fechado totalmente todas as madres da casa de Abimeleque, por causa de Sara, mulher de Abraão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.