Gênesis 14
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NTLH
1 Tɛm tatɔkɔ tɔ abɛ a tɔf maŋkəlɛ ŋancyɛfərɛnɛ kɔ abɛ a sədare kəcamət: Amrafɛl wəbɛ wəka Siŋhar, Aryok wəbɛ wəka Elasar, Kədɔr-Lahomɛr wəbɛ wəka Helam, kɔ Tidəhal wəbɛ wəka Koyim,
1 Nesse tempo Anrafel era rei de Sinar, Arioque era rei de Elasar, Quedorlaomer era rei de Elão, e Tidal era rei de Goim.
2 tɛnatəŋnɛ abɛ akakɔ ŋacyɛfərɛnɛ kɔ abɛ a sədare kəcamət: Bera wəbɛ wəka Sodom, Birəsa wəbɛ wəka Komora, Sinab wəbɛ wəka Adma, Semeber wəbɛ wəka Ceboyim kɔ wəbɛ wəka Bela mbɛ bɔyɔnɛ Cohar mɔ.
2 Esses quatro fizeram guerra contra os seguintes reis: Bera, de Sodoma; Birsa, de Gomorra; Sinabe, de Admá; Semeber, de Zeboim; e contra o rei de Bela, cidade que também se chamava Zoar.
3 Abɛ akaŋɛ kəcamət fəp aranta ŋa Sidim dacɔ ŋanandɛ, nde pəyɔnɛ mɔkɔ Kəba Kədokət mɔ.
3 Esses cinco reis juntaram os seus exércitos no vale de Sidim, onde fica o mar Morto.
4 Meren wəco kɔ mɛrəŋ ŋayi kətam ka Kədɔr-Lahomɛr dəntɔf, mba teren ta wəco kɔ maas kɔ ŋayeŋkər kɔ səbomp.
4 O rei Quedorlaomer os havia dominado por doze anos, mas no décimo terceiro ano eles se revoltaram contra ele.
5 Teren ta wəco kɔ maŋkəlɛ, Kədɔr-Lahomɛr k'abɛ akɔ ŋanabɛrɛnɛ mɔ, ŋasut aRefay nde dare da Asterot-Karnayim, kɔ ŋasut aSus nde Ham, kɔ ŋasut afum a Em nde Aranta ŋa Kiriyatayim.
5 No décimo quarto ano Quedorlaomer e os seus aliados derrotaram os refains em Asterote-Carnaim, os zuzins em Hã, os emins em Savé-Quiriataim
6 K'abɛ maŋkəlɛ ŋasut aHor ndaraŋan, nde mɔrɔ ma Sehir. Kɔ ŋambɛləs aHor haŋ nde tofo ntɛ Aŋkiri ŋa Paran ŋɛncəmɛ mɔ, nde tɛgbərɛ kəsək.
6 e os horeus nas montanhas de Seir, perseguindo-os até El-Parã, onde começa o deserto.
7 K'abɛ akaŋɛ maŋkəlɛ ŋaluksərnɛ Eyən-Mispe (nŋɛ ŋɔyɔnɛ Kadɛs mɔ), kɔ ŋasut aka Amalek atɔf ŋaŋan fəp kɔ Amɔr aŋɛ ŋanandɛ Hacacon-Tamar mɔ.
7 Depois voltaram até Cades, que naquele tempo se chamava En-Mispate. Eles arrasaram a terra dos amalequitas e derrotaram os amorreus que viviam em Hazazão-Tamar.
8 Kɔ abɛ a sədare kəcamət (Sodom, Komora, Adma, Ceboyim kɔ Bela, ti tɔ tatɔkɔ Cohar) ŋambɛrɛnɛ kəsutɛnɛ nde aranta ŋa Sidim.
8 Então os reis de Sodoma, de Gomorra, de Admá, de Zeboim e de Bela saíram com os seus exércitos para o vale de Sidim a fim de lutar
9 Akɔ sɔ ŋayi: Kədɔr-Lahomɛr wəbɛ wəka Helam, Tidəhal wəbɛ wəka Koyim, Amrafɛl wəbɛ wəka Siŋhar, kɔ Aryok wəbɛ wəka Elasar. Abɛ maŋkəlɛ ŋayɛfərɛnɛ kɔ abɛ kəcamət.
9 contra os reis de Elão, de Goim, de Sinar e de Elasar. Eram quatro reis contra cinco.
10 Ntɛ Aranta ŋa Sidim ŋɛnala cələmp ca kɔrtal mɔ, k'abɛ aŋɛ kəcamət dacɔ, wəbɛ wəka Sodom kɔ wəka Komora ŋayɛksɛ kɔ ŋantɛmpɛnɛ ci disrɛ. K'alpəs aŋɛ maas k'asɔdar aŋan ŋayɛksɛ kɔ ŋantɛfərnɛ kəca ka dətɔrɔ.
10 Acontece que o vale de Sidim era cheio de buracos em que havia piche; e, quando tentaram fugir da batalha, os reis de Sodoma e de Gomorra caíram nesses buracos. Mas os outros reis fugiram para as montanhas.
11 K'atam a asɔdar a abɛ kəcamət ŋawɛtəs ca ya aka Sodom kɔ Komora kɔ yeri yaŋan fəp, kɔ ŋaŋkɔ.
11 Os quatro reis pegaram todo o mantimento e os objetos de valor que havia em Sodoma e em Gomorra e foram embora.
12 Kɔ ŋasumpər sɔ Lɔt kɔ daka dɔn, nkɔn Lɔt wan ka wəbeki ka Abram ɛnayi, (kəyɛfərɛnɛ kaŋkɛ kənabəp Lɔt nwɛ pəyi Sodom).
12 Ló, o sobrinho de Abrão, vivia em Sodoma e por isso também foi levado como prisioneiro. E levaram também tudo o que era dele.
13 Kɔ wəmulpɛ dəkəwan wəkin ende pəloku ti Abram wəHebəre, nwɛ ɛnandɛ nde kəfo nkɛ Aŋkiri ŋa Mamre wəAmɔr ŋɛnacəmɛ mɔ. Mamre nwɛ pəyɔnɛ wɛnc ka Ɛskɔl kɔ Haner, aŋɛ ŋanacaŋəs kətəŋnɛ kɔ Abram mɔ.
13 Mas um homem escapou e foi contar tudo a Abrão, o hebreu, que morava perto das árvores sagradas que pertenciam a Manre, o amorreu. Manre e os seus irmãos Escol e Aner eram aliados de Abrão.
14 Ntɛ Abram ene kəsumpər ka wan ka wəbek'ɔn mɔ, k'oloŋka asol ɔn afum 318 aŋɛ ŋanabaŋsɛ, akomɛnɛ ɔn dacɔ mɔ. K'ɛncɛpsɛ abɛ aŋɛ ŋanasumpər wan ka wəbek'ɔn darəŋ haŋ dare da Dan.
14 Quando Abrão ficou sabendo que o seu sobrinho tinha sido levado como prisioneiro, reuniu os seus homens treinados para a guerra, todos eles nascidos na sua casa. Eram trezentos e dezoito ao todo. Abrão foi com eles, perseguindo os quatro reis até a cidade de Dã.
15 K'Abram eyerəs kənay (kəgba) kɔn, kɔ ŋawɛkərnɛ ŋa kəyɛfərɛnɛ ka pibi, nkɔn Abram k'amar ɔn, kɔ ŋasut asumpər a wan ka wəbek'ɔn, kɔ ŋambɛləs ŋa haŋ Hoba, nŋɛ ŋeyi Damas kəca kəmeriya mɔ.
15 Ali Abrão dividiu os seus homens em dois grupos, atacou os inimigos de noite e os derrotou. Ele continuou a persegui-los até Hoba, que fica ao norte da cidade de Damasco,
16 K'oluksɛ ca fəp, k'oluksɛ sɔ Lɔt wan ka wəbek'ɔn, aran, k'afum alpəs aŋɛ.
16 e trouxe de volta tudo o que os inimigos haviam levado. Abrão trouxe também o seu sobrinho Ló, e tudo o que era dele, e também as suas mulheres, e o resto da sua gente.
17 Ntɛ Abram osut Kədɔr-Lahomɛr k'amarɛnɛ ɔn mɔ, kɔ wəbɛ wəka Sodom owur kədefaynɛ kɔ nde aranta ŋa Sawe, nde pəyɔnɛ «Aranta ŋa Wəbɛ» mɔ.
17 Depois de haver derrotado Quedorlaomer e os outros reis, Abrão estava voltando para casa quando o rei de Sodoma foi encontrar-se com ele no vale de Savé, também chamado de vale do Rei.
18 Melkisedek, wəbɛ wəka Salɛm, ɛŋkɛrɛ kəcom kɔ member: Melkisedek, wəloŋnɛ wəka Kanu nkɛ kəyi canu cəlɔma fəp kəroŋ mɔ, ɛnayi.
18 E Melquisedeque, que era rei de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo, trouxe pão e vinho.
19 Kɔ Melkisedek ontolanɛ Abram, k'oloku: «Məna Abram, Kanu nkɛ kəyi canu cəlɔma fəp kəroŋ mɔ, Wəbɛ wəka dəntɔf kɔ darenc, kəpoc'am pətɔt.
19 Melquisedeque abençoou Abrão, dizendo: “Abrão seja abençoado pelo Deus Altíssimo, que criou o céu e a terra!
20 Ileləs Kanu nkɛ kəyi canu cəlɔma fəp kəroŋ mɔ, nkɛ kəlɛk ayɛfərɛnɛ am kɔ kəmbɛr əm dəwaca mɔ!» Kɔ Abram ɔsɔŋ kɔ farilɛ fa ca yɔkɔ ŋanasɔtɔ dəkəwan mɔ fəp.
20 Seja louvado o Deus Altíssimo, que entregou os inimigos de você nas suas mãos!” Aí Abrão deu a Melquisedeque a décima parte de tudo o que havia trazido de volta.
21 Kɔ wəbɛ wəka Sodom oloku Abram: «Məsɔŋ im afum, məlɛk ca yayɛ fəp yam.»
21 Depois o rei de Sodoma disse a Abrão: — Fique com as coisas e me devolva somente as pessoas.
22 Kɔ Abram oluksɛ wəbɛ wəka Sodom mɔcɔp: «Indot kəca nnɔ MARIKI nwɛ eyi canu cəlɔma fəp kəroŋ mɔ, nwɛ ɔyɔnɛ wəbɛ wəka darenc kɔ dəntɔf mɔ.
22 Mas Abrão respondeu: — Eu levanto a mão diante do
23 Ifɔlɛk ali paka pin ca yam dacɔ. Ali debeŋa kɔ pəyi fɛ ti-ɛ pɛpətərɛ pa kɔfta kam. Ti tɔ məntɔtam kəloku: ‹In'ɔsɔŋɛ Abram kəyɔ daka.›
23 e juro que não ficarei com nada do que é seu, nem um fio de linha ou uma tira de sandália. Assim você nunca poderá dizer: “Eu fiz com que Abrão ficasse rico.”
24 Ifɔlɛk daka o daka, mɛnɛ yeri nyɛ afum em ŋandi mɔ, kɔ kəyer nkɛ atɛmp em Ɛskɔl, Haner, kɔ Mamre ŋasɔtɔ mɔ, bawo pəmar ŋasɔtɔ kəyer.»
24 Não quero nada para mim, a não ser a comida que os meus empregados comeram. Mas os meus aliados Aner, Escol e Manre podem ficar com a parte deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.