João 11

Barasana-Eduria NT (BSN_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sĩgʉ̃ ñacami Lázaro vãme cʉtigʉ. Ĩ bederã rõmiri ñacama Mar'ia, gajeo Marta. Ĩna ñacama Betania vãme cʉti macana. Mar'ia ñacamo so, Jesús gʉborire sʉtiquẽnase tucõari so joa ñajone vejacarocaco. Bʉto rijayuju Lázaro.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Lázaro ĩ rijaro ĩacõari, ĩ bederã rõmiri Jesúre ĩre oca cõañuma ĩna: —Mʉ baba Lázaro bʉto rijami —ĩre yi oca cõañuma ĩna.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Tire ajicõari, ado bajiro yʉare yicami Jesús: —Rijaye ĩre sĩabetoja. “‘Quẽnarẽtogʉ̃ ñaami Dios. Ĩ cõrone quẽnagʉ̃ ñaami ĩ macʉ quẽne’ yirʉ̃cʉbʉorãjaro masa” yigʉ, rijagʉ bajigʉmi —yʉare yicami Jesús. “Ĩre rijaye ĩre sĩabetoja” yigʉ, “Rijayayicõa tʉjabetirʉcʉmi” yirʉne yicõañumi.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Lázarore, ĩ bederã rõmiri Martare, to yicõari, Mar'iare quẽne ĩnare maicami Jesús.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 To bajiboarine, “Bʉto rijami Lázaro” ĩna yisere ajiboarine, vabeticami Jesús maji. Tone yʉa ñacatone jʉarʉ̃mʉ ñacõacajʉ yʉa maji, Jesúrãca.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 To baji, jʉarʉ̃mʉ bero yʉare ĩ buerãre ado bajiro yʉare yicami Jesús: —Ita quẽna, Judea sitajʉ. Lázaro ĩ ñarojʉ vajaro mani —yʉare yicami Jesús.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 To bajiro ĩ yisere ajicõari, ado bajiro ĩre sẽniĩacajʉ yʉa: —Cãnʉbʉsane toana jud'io masa ʉjarã gʉ̃ta rãca mʉre rearʉacama ĩna. ¿Tojʉre quẽna tudivaroti tʉoĩati mʉ, yʉare gotimasiogʉ̃? —ĩre yisẽniĩacajʉ yʉa, Jesúre.
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 To yʉa yirone, ado bajiro yʉare cʉdicami Jesús: —Adi macarʉcʉrojʉre mani catiro cõro quẽnaro cõĩamasiami Dios. Ĩ bojaro cõro catirʉarãja mani. No bojarã Diore masirã, Dios ĩ bojasere yitʉjabeama, yʉre ajitirʉ̃nʉrã ñari.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Diore masimenajʉama, Dios ĩ bojasere yirʉabeama, yʉre ajitirʉ̃nʉmena ñari —yʉare yicami Jesús.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Tire yʉare goticõa, quẽna gajeye yʉare gotirẽmocami: —Mani baba Lázaro, cãnicoarimi. To bajiri ĩre yujiogʉacʉ yaja yʉ —yicami Jesús.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 To bajiro ĩ yijare, ado bajiro ĩre yicajʉ yʉa: —Cãnigʉ̃ ĩ bajijama, caticoarʉcʉmi —ĩre yicajʉ yʉa, Jesúre.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 “Cãnigʉ̃ bajigʉmi” Jesús ĩ yisere ajicõari, “Ĩ ʉsʉsãjarere yigʉmi”, yicõacajʉ yʉa. To bajiro yʉa yitʉoĩaboajaquẽne, Jesújʉama, “Bajirocacoarimi” yirʉne yicõañumi Jesús.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 To bajiri, “Yʉre quẽnaro ajimasibeama ĩna” yigʉ, riojo yʉare goticami Jesús: —Lázaro bajiyayicoarimi —yicami yuja.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 —Variquẽnaja. Quẽnaro ĩ tʉjʉre vabejʉ yʉ, “Riojo Dios macʉne ñaami” mʉa yirʉ̃cʉbʉorotire yigʉ. To bajiri, ita. Ĩato, Lázarore —yʉare yicami Jesús.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Jesús buerimasʉ yʉa rãcagʉ, Tomás vãme cʉtigʉ ñacami. Cojoji ruyuarãne, jʉarã ruyuar'i yʉa yicacʉ ñacami. Ado bajise yʉare yicami: —Ita mani quẽne. Jesúrãcane bajiyayirãsa —yʉare yicami Tomás.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 To bajiri, Betaniajʉ yʉa ejarone, —Babarirʉ̃mʉri tʉsajʉ, Lázarore ĩna yujero bero —yʉare yigoticama masa.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Jerusalén macajʉ ñacõari, vajama, tres kilómetros vaejariaro ñacajʉ Betania maca.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Jerusalén maca vadiriarã jud'io masa jãjarã ejayuma, Lázaro ĩ bajirocajare otirã. “Quẽnabeti bajiaja ti mʉa gagʉ ĩ bajiyayise” Martare, to yicõari Mar'iare quẽne yiotirã ejayuma ĩna.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 To bajiro ĩna yiñarone, “Vadiami Jesús” ĩna yisere ajicõari, yʉare bocago, vadicoayumo Marta. To so bajiro ũnone, so bedeo, Mar'iajʉama, vadibesumo. Vijʉne ñacõañumo so.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Jesús tʉjʉre ejacõari, ado bajiro ĩre yicamo Marta: —Yʉ ʉjʉ, adone mʉ ñajama, yʉ gagʉ bajiyayibetiborimi.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Ĩ bajirocato bero ti ñaboajaquẽne, “Diore mʉ sẽnijama, mʉ sẽnirore bajirone mʉre cʉdirʉcʉmi Dios”, yimasiaja yʉ —Jesúre ĩre yicamo so, Marta.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 To so yisere ajicõari, —Mʉ gagʉ quẽna caticoarʉcʉmi —sore yicami Jesús.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 To bajiro ĩ yijare, —Socʉ me yaja mʉ. Ñatʉsarirʉ̃mʉ masare Dios ĩ catiorirʉ̃mʉjʉ, quẽna caticoarʉcʉmi yʉ gagʉ —ĩre yicamo so.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 To so yisere ajicõari, ado bajiro sore yicami Jesús: —Yʉ ñaja masare catiogʉ masuma. No bojarã yʉre ajitirʉ̃nʉrãma bajiyayicoaboarine, quẽna tudicaticõarʉarãma ĩna. To ĩna bajiro bero, jʉaji tudirijabetirʉarãma. ¿Tire ajitirʉ̃nʉati mʉ quẽne? —Martare sore yisẽniĩacami Jesús.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 — ausente —
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 To bajiro ĩ yisere ajicõari, —“Yʉ ʉjʉ, mʉ yirore bajirone bajiaja ti. Mʉne ñaja, ‘Rotimʉorʉ̃gõrʉcʉmi’ yigʉ, Dios ĩ cõar'i, masa ñajediro ʉjʉ. Dios macʉne ñaja mʉ, adi macarʉcʉrojʉre vadir'i”, mʉre yimasiaja yʉ —Jesúre ĩre yicamo so.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 To yicõa, so bedeore Mar'iare, sore jigo, tudicoacamo Marta. So tʉjʉre ejacõari, ado bajiro Mar'iare sore gotirudiyuju so, yayioroaca: —Manire gotimasiorimasʉ tone ñaami. “Vadiato”, mʉre yimi —sore yiyuju Marta, so bedeore.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 To sore so yigoticõarojʉma, guaro vʉ̃mʉ budi vadicoayumo so Mar'ia, Jesúre ĩre ĩagoago.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Jesúrãca ti macajʉre ejabeticajʉ yʉa maji. Marta yʉare so bocacatojʉne ñacõacajʉ yʉa maji.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Mar'ia rãca ñañuma ĩna jud'io masa, so gagʉ ĩ bajiyayijare otirã. To bajiri Mar'ia guaro so vʉ̃mʉ vado ĩacõari sore sʉyayuma ĩna quẽne. “Masa boero tʉjʉ otigo, vaco bajigomo” yirã baji ruyuyuma ĩna.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Mar'ia, Jesús tʉjʉ ejacõari, ĩ gʉbori tʉjʉ gʉsomuniari tuetucamo so, ĩre rʉ̃cʉbʉogo. To yicõari, ado bajiro ĩre yicamo so: —Yʉ ʉjʉ, cãnʉjʉ mʉ ejajama, yʉ gagʉ bajiyayibetiborimi —Jesúre ĩre yicamo so, Mar'ia.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Mar'ia so otisere ĩacõari, so rãca vadicana jud'io masa quẽne ĩna otisere ĩacõari, Jesús, bʉto sʉtiriticami.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 To bajicõari ĩnare sẽniĩacami Jesús: —¿Nojʉ ĩre yujemasiri mʉa? —ĩnare yisẽniĩacami Jesús. To bajiro ĩ yirone, —Adojʉa ĩagʉ̃ vadiĩasa yʉa ʉjʉ —ĩre yicama ĩna.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 To bajiro ĩre ĩna yirone, oticami Jesús.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Jesús ĩ otisere ĩacõari, ado bajiro yicama ĩna jud'io masa, sĩgʉ̃ri: —Ĩaĩasaque. Lázarore bʉto ĩre maiboayumi —gãmerã yicama ĩna.
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 To bajiro ĩna yirone, gãjerã sĩgʉ̃ri ado bajiro yicama: —Caje ĩabecʉre ĩaroticacʉ ñaboarine, ¿no yigʉ Lázarorema, “Rijabeticõato”, yimasibesujari? —gãmerã yicama ĩna sĩgʉ̃ri, to ñacodecana.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Bʉto sʉtiritigʉne, ejarʉ̃gʉ̃cami Jesús, Lázaro masa boero tʉjʉre. Gʉ̃tavi ñacajʉ ti, bajirocar'ire ĩna yujeriajʉ. Gʉ̃tane bibe ecoyuja.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Tojʉre ejagʉne, —Gʉ̃tare tũnuo gocõaña —ĩnare yicami Jesús. To bajiro ĩ yirone ado bajiro ĩre yicamo so, Marta, Lázaro ñaboar'i bedeo: —¡Yʉ ʉjʉ, majique! Babaricãrãcarʉ̃mʉ tʉsacoajʉ ĩ bajiyayiro bero. Jẽre ʉ̃ni sʉticoacʉmi —Jesúre yicamo so.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 To so yiboajaquẽne, ado bajiro sore yicami Jesús: —Yʉre mʉ ajitirʉ̃nʉjama, rẽtoro ñamasusere Dios ĩ yimasisere ĩarʉocoja mʉ, mʉre yibʉ yʉ —sore yicami Jesús.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 To bajiri yuja, gʉ̃tare tũnuogocama masa. Ĩna tũnuogorone, õ vecajʉare ĩamʉocõari, ado bajiro yicami Jesús: —Cacʉ, “Quẽnaja” mʉre yaja, yʉre mʉ ajise ñajare. Tocãrãcajine mʉre yʉ sẽniro ajirũgũaja mʉ. To bajiri, “ ‘Dione ñaami Jesúre ĩre cõar'i’ yimasiato ĩna” yigʉ, ĩna ĩaro rĩjorojʉa yʉ yimasirotire mʉre sẽniaja yʉ —Diore yicami Jesús.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 — ausente —
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 To yigajanogʉ̃ne, tutuase avasãcami Jesús yuja: —Lázaro, budiaya mʉ —yicami Jesús.
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 To bajiro ĩ yirone, bajirocar'ire ĩna yujer'i ñaboarine, budicoadicami Lázaro. Ĩ ricarire to yicõari, ĩ rujʉre quẽne sudine dʉrear'i ñacami. Ĩ gʉbori, ĩ rʉjoa quẽne sudine gũmar'i ñacami. To bajiri, —Ĩre õjaña mʉa. Vajaro ĩ —ĩnare yicami Jesús.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 To bajiro Jesús ĩ yiĩosere ĩacõari, jãjarã jud'io masa, Mar'iare baba cʉticana, Jesúre ĩre ajitirʉ̃nʉ sʉyasʉocama ĩna.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Gãjerãma, Jesús ĩ yiĩosere ĩacõari, fariseo masare gotirã vasujarã ĩna.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Ĩna gotisere ajicõari, fariseo masa, paia ʉjarã rãca rẽjañujarã ĩna. Rẽjacõari, jud'io masa ʉjarãre, Dios ĩ rotimasire gotimasiorimasare quẽne jirẽocõañujarã ĩna. To bajiri ĩna rãca ado bajiro gãmerã ñagõñujarã ĩna: —¿No bajiro ĩre yirãti mani? Bʉto masune ĩaĩañamanire yiĩogʉ̃ yami.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 To bajirone ĩre mani yiboa tʉjajama, masa jediro ĩre ajitirʉ̃nʉrʉarãma. To bajicõari, Diore yirʉ̃cʉbʉoriavire caguereacõarʉarãma romano masa. To yicõari mani ñarimacarire reajeocõarʉarãma ĩna —gãmerã yiyujarã ĩna.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Ti cʉ̃mare paia ʉjʉ ñamasugʉ̃ Caifás vãme cʉtigʉ ñacami. To bajiro ĩna yisere ajicõari, ado bajiro ĩnare gotiyuju ĩ: —Masibeaja mʉa.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Mani ye jedirore ĩna reajama, quẽnabetoja. To bajiri ĩaĩañamanire yiĩogʉ̃, manire rijabosato ĩ —yiyuju Caifás.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Ĩ masurione to bajise tʉoĩacõari, yibesuju Caifás. Paia ʉjʉ ñamasugʉ̃ ñari, Dios sʉorine to bajiro gotiyuju, Jesúre ĩre sĩarʉagʉ ñaboarine. “Jud'io masa rĩrene ĩnare rijabosabetirʉcʉmi Jesús. No bojarã Jesúre ĩre ajitirʉ̃nʉrona Dios rĩa ñaronare adi macarʉcʉroanare ĩnare rijabosarʉcʉmi Jesús” yimasibecʉ ñaboajaquẽne, ĩ tʉoĩasere Caifáre cõañuju Dios.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 — ausente —
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 To bajiri, Caifás ĩ gotiriarʉ̃mʉne, “¿No bajiro yicõari Jesúre ĩre sĩarãti mani?”, gãmerã yisʉoyujarã ĩna, jud'io masa ʉjarã.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 To bajiri, jud'io masa ĩna ñarorema ñacudibeticami Jesús yuja. To ñabecʉne, yucʉ́ manojʉ ñarimaca, Efra'in vãme cʉti macajʉa yʉare ũmato vacoacami Jesús.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Pascua boserʉ̃mʉ ĩna yiroto mojoroaca rʉyacoadicajʉ ti. To bajiri, jãjarã masa vacama Jerusalénjʉ, “‘Rojose mana ñaja mʉa yuja’ manire yiĩato Dios” yirã, paia ĩna yirotirere yirã vana.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Tojʉre ejacõari, Jesúre macaboayujarã ĩna. Ĩre macaboana, Diore yirʉ̃cʉbʉoriavijʉre ejacõari ado bajiro gãmerã sẽniĩañujarã ĩna, Jesús ĩ ejabetijare: —¿Mʉma no bajiro tʉoĩati mʉ? ¿Boserʉ̃mʉ vadibetimasucõagʉ̃ yiguida? —gãmerã yiyujarã ĩna, Jesús ĩ ejabetijare.
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Fariseo masa, to yicõari, paia ʉjarã quẽne, “Jesúre mʉa ĩabʉjajama, yʉare gotiba. Ĩre ñiarʉarã yaja yʉa”, yiyujarã ĩna, masare.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.