Atos 9

Barasana-Eduria NT (BSN_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Saulo ñañuju. Jesúre ajitirʉ̃nʉrãre sĩarʉ, bʉto ĩnare ĩajũnisinirũgũñuju maji. To bajiri, paia ʉjʉ ñamasugʉ̃re sẽnigʉ̃ vasuju.
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 Damasco vãme cʉti maca ñarivi, Dios ocare ĩna buerivirijʉ Jesúre ajitirʉ̃nʉrãre macagʉ̃ varʉ, papera sẽniñuju: —Ĩnare yʉ ĩabʉjaro cõrone ʉ̃mʉare, rõmiare quẽne, juadirʉcʉja yʉ, Jerusalénjʉ ĩnare tubibecũrʉ —yiyuju Saulo, paia ʉjʉ ñamasugʉ̃re sẽnigʉ̃.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Ĩre sẽnigajano, vasuju ĩ. Maa ĩ vato rĩne Damasco macajʉ ĩ cõñatone, ñaro tʉsarone vecajʉ bʉto caje mose busurujiayuju ti.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 To bajiro ti bajijare, quedirocacũcoasuju Saulo. Ĩ quedirocacũatone, ado bajiro ocaruyuyuju ti: —Saulo, Saulo, ¿no yigʉ rojose yʉre yisʉyarũgũati mʉ? —yi ocaruyuyuju, õ vecajʉ.
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 To bajiro ti yirone, —¿Ñimʉ ũgʉ̃ ñacõari, to bajise yʉre yati mʉ? —yiyuju Saulo. To ĩ yirone, —Yʉne ñaja, Jesús, rojose mʉ yisʉyarũgũgʉ̃ne —ĩre yiyuju Jesús.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 To bajiro ĩre yicõa, —Damascojʉ vasa mʉ. To mʉ ejaro, “Ado bajiro yiya”, mʉre yirʉarãma —Saulore yiyuju Jesús.
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Saulo rãca vana, masa maniboarine, to bajiro yi ocaruyusere ajicõari, no yimasibesujarã ĩna.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 To ti bajiro bero, vʉ̃mʉrʉ̃gʉ̃cõari, ĩarʉaboayuju Saulo. Ĩ caje ruyubesuju. To ĩ bajijare, ĩ babarã Damascojʉ vana ĩre tʉ̃a vasujarã ĩna.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Damascojʉ ejacõari, idiarʉ̃mʉ ĩabeti, babeti, idibeti, bajiñañuju Saulo.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Damascojʉre Jesúre ajitirʉ̃nʉgʉ̃ ñañuju ĩ, Anan'ias vãme cʉtigʉ. Ĩre ruyuaĩocõari: —Anan'ias —ĩre yiyuju Jesús. —Adone ñaja yʉ —yiyuju Anan'ias.
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 To ĩ yirone, —Vasa Riojo vãme cʉti maajʉre. Ti maa vacʉne, Judas vãme cʉtigʉ ya vire ejarʉcʉja mʉ. Tojʉ ejacõari, “¿Adone ñati Saulo, Tarso vãme cʉti macagʉ?”, ĩre yiba mʉ. Yucʉrema yʉre sẽnigʉ̃ yami Saulo.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Jẽre ĩre ĩomʉ yʉ, ĩ tʉjʉ mʉ ejarotire. To bajiri ĩ tʉ sãjaejacõari mʉ ãmo ñujeorʉcʉja mʉ, “Quẽna tudiĩato” yigʉ —Anan'iare yiyuju Jesús.
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Tire ajicõari, ado bajiro yiyuju Anan'ias: —Bʉto queti ajirũgũaja yʉ, Diore ajitirʉ̃nʉrãre Jerusalénjʉ ñarãre rojose ĩ yirũgũrere.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Yʉare mʉre rʉ̃cʉbʉorãre tubiberʉ, ejarimi —Jesúre ĩre yiyuju Anan'ias.
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 To ĩ yise ñajare, ado bajiro Anan'iare gotiyuju Jesús: —Yʉ ocare masare gotimasiorocʉ yigʉ, ĩre cũmʉ yʉ, Saulore. Ʉjarãre, jud'io masare quẽne, jud'io masa mere quẽne gotimasiorʉcʉmi.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 To bajiri, “Yʉre gotimasiobosagʉ ñari, rojose tãmʉorʉcʉja mʉ”, ĩre yirʉcʉja yʉ —Anan'iare ĩre yiyuju Jesús.
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 To ĩ yijare, vacoasuju Anan'ias. Vijʉ sãjaejacõari, ĩ ãmo ñujeoyuju, Saulore. To yigʉne, —Yʉ rãcagʉ, ajiya mʉ. Jesús mani ʉjʉ, mʉ vado, mʉre ruyuaĩorine yʉre cõami, “Quẽna tudi caje ĩato” yigʉ. “Dios ĩ cõagʉ̃ Esp'iritu Santo mʉre ejato” yigʉ yʉre cõami —Saulore ĩre yiyuju Anan'ias.
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 To ĩ yirone, rujarʉ̃tʉrori ĩ cajearijʉre ñase jãnevẽjañuju, Saulore. To ti bajirone quẽna tudiĩacoasuju Saulo. To bajisere ĩacõari, vʉ̃mʉrʉ̃gʉ̃cõari, oco rãca ĩre bautizarotiyuju Saulo, “Jesúre ajitirʉ̃nʉgʉ̃ ñaja yʉ” yigʉ.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 To ĩ yiro bero, bacõari, rujʉ tĩmacoasuju Saulo quẽna. To bajiri yoarobʉsa ñañuju Saulo, Jesúre ajitirʉ̃nʉrã rãca, Damascojʉ.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Bero, Dios ocare ĩna buerivijʉ sãjaejacõari, “Dios macʉ ñaami Jesús”, ĩnare yigotimasioñuju Saulo.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 To ĩ yisere ajicõari, no yimasibesujarã ĩna, ñajediro: —Ãni Saulo, ¿Jerusalénjʉ Jesúre ajitirʉ̃nʉrãre ĩnare sĩar'i me ñati? To yicõari, ¿Jesúre ajitirʉ̃nʉrãre ñejerʉ me adojʉre vayujari ĩ? ¿Ĩnare ñejecõari, paia ʉjarãre ĩsibequĩda ĩ? —yiyujarã masa.
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 To bajiro ĩna yitʉoĩaboajaquẽne, tocãrãcarʉ̃mʉ jãjarãbʉsa, Jesúre ajitirʉ̃nʉñujarã ĩna, Saulore ajicõari. “Socʉ me yaja yʉ. Jesúne ñaami, ‘Rotimʉorʉ̃gõrʉcʉmi’ yigʉ Dios ĩ cõar'i”, yiyuju Saulo. Quẽnaro ĩ gotise ñajare, no bajiro yimasibesujarã ĩna, jud'io masa Jesúre ĩre ajimena.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 To bajiri Damascojʉ, Saulo ĩ gotiñasere ĩacõari, “Ĩre sĩaroti ñaja manire”, yitʉoĩañujarã ĩna, jud'io masa Jesúre ĩre ajitirʉ̃nʉmena.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 To bajiri ĩre ĩna sĩarʉasere ajiyuju Saulo. Ñami, ʉ̃mʉa quẽne ĩre sĩarʉarã, quearũgũñujarã ĩna maca budiriasojeri tʉjʉre.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Ĩre ĩna sĩarʉaboajaquẽne, Saulo Jesús yere ĩ gotimasiosere ajitirʉ̃nʉrã ĩre ejarẽmoñujarã, “Rudiajaro” yirã. Ñami, maca matariacʉ̃ni veca ñarisojejʉ, jibʉ jairijibʉne sãcõari, ticʉ̃ni sʉyarojʉajʉ ĩre rujiocõañujarã. To bajiro ĩna yijare, rudicoasuju Saulo.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Rudiva, Jerusalénjʉ ejacoasuju ĩ. Tojʉre ejacõari, Jesúre ajitirʉ̃nʉrã rãca rẽjarʉaboayuju ĩ. “Jesúre ĩre ajitirʉ̃nʉgʉ̃ me ñagʉ̃mi Saulo” yitʉoĩarã ñari, bʉto ĩre güiyujarã ĩna.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 To ĩna bajiboajaquẽne, Bernabé vãme cʉtigʉ, Saulore ĩre ejarẽmoñuju ĩ. —Vayá. Jesús ĩ gotiroticõasʉoriarãre ĩnare ñagõto mani —Saulore ĩre yiyuju Bernabé. To yi, ĩna tʉjʉ ejacõari, ado bajiro Saulo ĩ bajirere ĩnare gotiyuju Bernabé: —Ãnire Saulore maajʉ ĩ vatone ĩre ruyuaĩoñuju Jesús. Ĩre ruyuaĩocõari ĩre ñagõñuju ĩ. To ĩ yiro bero, Damasco vãme cʉti macanare güibecʉne Jesús ĩ bajirere gotimasioñuju —ĩnare yiyuju Bernabé, Jesús ĩ gotiroticõasʉoriarãre.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 To ĩ yisere ajicõari, “Mani rãcagʉ ñaami Saulo”, ĩre yitʉoĩañujarã ĩna yuja. To ĩna yijare, Jerusalénjʉ ĩna rãca ñacõañuju Saulo. To bajiro bajigʉ rĩne güiri mene Jerusalén macanare Jesús ĩ bajirere ĩnare goticudiyuju ĩ.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Jud'io masa ñaboarine griego oca ñagõrã quẽne ñañujarã. To bajiri, Saulo rãca ñagõboanane, oca josayujarã. To yirãne, ĩre sĩarʉayujarã ĩna.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Ĩre ĩna sĩarʉasere ajicõari, Cesarea vãme cʉti macajʉ Saulore ĩre ãmicoasujarã ĩ rãcana. Ĩre ãmiejacõari, ĩ ya macajʉ Tarso vãme cʉti macajʉre cõacõañujarã ĩna.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Tirodore Judea, Samaria, Galilea sitana quẽne Jesúre ajitirʉ̃nʉrã rojose tãmʉobesujarã. Dios ĩ cõagʉ̃ Esp'iritu Santo ĩnare ĩ ejarẽmose rãca Jesús ocare bʉtobʉsa ajivariquẽnarũtuasujarã ĩna, Jesúre ajitirʉ̃nʉrã. To bajiri jãjarãbʉsa ñarũtuasujarã ĩna, Diore quẽnaro cʉdirã.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 To bajiri Jesús ĩ gotiroticõasʉoriarã rãcagʉ Pedro vãme cʉtigʉ, Jesúre ajitirʉ̃nʉrãre ĩacudigʉ, Lida vãme cʉti macajʉ, ejayuju Pedro.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Tojʉ ejacõari, micagʉ̃re Eneas vãme cʉtigʉre ĩre ĩabʉjayuju ĩ. Cojomo cõro idia jẽnituaro rãca cʉ̃mari ĩ cãnijesariarojʉ jesacõarũgũñuju ĩ.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Ĩre ĩabʉjacõari, ado bajiro ĩre yiyuju Pedro: —Ajiya mʉ. Jesucristo mʉre catioami. To bajiri vʉ̃mʉrʉ̃gʉ̃ña. To bajicõari mʉ cãnijesariarore quẽnocũña mʉ —yiyuju Pedro. To bajiro ĩ yirone, micagʉ̃ ñaboar'i vʉ̃mʉrʉ̃gʉ̃ñuju ĩ.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Ĩ bajisere ĩañujarã Lida vãme cʉti macana, to yicõari, Sarón vãme cʉti macana quẽne. Tire ĩacõari, Jesúre ĩre ajitirʉ̃nʉñujarã ĩna jediro.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Tirʉ̃mʉri Jope vãme cʉti macajʉ Tabita vãme cʉtigo ñañuju so. Jesúre ĩre ajitirʉ̃nʉgõ ñañuju. Griego ocarema, Dorcas vãme cʉtigo ñañuju. Quẽnase yigo ñañuju so. Maioro bajirãre quẽnaro yirẽmorũgũñuju.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 To bajiro yicudiboacone, bajirocacoasuju so. To bajiri so yarã so bajirocato ĩacõari, rijariarãre ĩna yirũgũriarore bajiro sore ĩna yujeroto rĩjoro, so rujʉre coecõari, vecaga sõajʉ sore cũñujarã ĩna.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Jope vãme cʉti maca tʉne ñañuju Lida vãme cʉti maca. To bajiri, Lida macajʉ Pedro ĩ ñasere ajiyujarã Jope macana, Jesúre ajitirʉ̃nʉrã. Tire ajicõari, jʉarã, Pedrore “Ĩre jirã vajaro” yirã ĩnare cõañujarã ĩna. To bajiro ĩna yicõariarã, ĩ tʉjʉ ejacõari, ado bajiro ĩre yiyujarã ĩna: —Yʉa rãca guaro vayá —ĩre yiyujarã ĩna.
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 To ĩna yisere ajicõari, ĩna rãca vacoasuju Pedro. Tojʉ ejacõari, Dorcas bajirocario so ñarisõajʉre ĩre jimʉocõañujarã ĩna. Jãjarã manajʉa rijaveoriarã otiñañujarã ĩna, so rujʉ tʉre. To ĩna yiñarone, Pedro ĩ ejaro ĩacõari, ĩ tʉjʉre gãnibiarʉ̃gʉ̃coasujarã rõmia, ĩre gotirʉarã: —Ĩaña mʉ. Dorcas ñaboario so bajirocaroto rĩjoro jairo sudi yʉare tiaĩsiboacamo —yirãne, Pedrore ĩre juaĩoñujarã ĩna.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 To ĩna yirone, —Adi sõare vijagocoasa maji —ĩnare yiyuju Pedro. To yigajanocõari, gʉsomuniari tuetucõari, Diore sẽniñuju Pedro. Diore sẽnigajanocõari, rijariore jʉdarʉ̃gʉ̃ ĩañuju. Jʉdarʉ̃gʉ̃ ĩacõari: —Tabita, vʉ̃mʉrũjuña mʉ —sore yiyuju Pedro. To ĩ yisere ajicõari, tudicaticoasuju so. To bajigo ñari, Pedrore ĩacõari vʉ̃mʉrũjuñuju so.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 To so bajirone, so ãmore ñiacõari sore tʉ̃avʉ̃mʉoñuju Pedro. To yicõari, ti sõare vijagoriarãre ĩnare jãjarotiyuju quẽna: —Quẽna so tudicatisere ĩarã vayá mʉa —ĩnare yiyuju Pedro, manajʉa rijaveoriarãre, gãjerã Jesúre ajitirʉ̃nʉrãre quẽne.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 To bajiri, quẽna so tudicatirere ajiyujarã toana Jope vãme cʉti macana ñajediro. Tire ajicõari, jãjarã ñañujarã “Jesús ĩ masise rãca yiyumi Pedro” yirã ñari, “Jesúre ajitirʉ̃nʉrã ñato mani quẽne” yirã.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 To bajiro ĩ yiro bero, yoaro Jopejʉ ñacudiyuju Pedro, vaibʉcʉrã gasene sudi, to yicõari vasojoari quẽnorimasʉ, Simón vãme cʉtigʉ tʉjʉre.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.