Atos 10

Barasana-Eduria NT (BSN_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 To bajiri Cesarea vãme cʉti macajʉre, Cornelio vãme cʉtigʉ ñañuju ĩ. Surara mesare coderã ʉjʉ ñañuju romano masʉ. Italia sitana surara ʉjʉ ñañuju ĩ. To bajiri cojomo cõro masa cõro ñarãre rotigʉ ñañuju ĩ.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Jud'io masʉ me ñaboarine, quẽnaro Diore ĩre rʉ̃cʉbʉoyuju, ĩ ya viana rãca. Jud'io masare maioro bajirãre quẽnaro ĩnare yirẽmorũgũñuju ĩ. Tocãrãcarʉ̃mʉne Diore ĩre sẽnirũgũñuju.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 To bajiri cojorʉ̃mʉ ñamicajʉa tʉsato, ángel ĩre ruyuaĩoñuju, Corneliore. Quẽnaro ĩre ĩamasucõañuju Cornelio. Ĩ tʉjʉre sãjaejacõari, —¡Cornelio! —ĩre yiyuju ángel.
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 To ĩ yiboajaquẽne, ĩre cʉdibesuju maji. Ĩre güigʉ ñari, ĩre ĩacõa ñañuju Cornelio. To bajigʉne, —¿Ñie bojati mʉ? —ĩre yiyuju Cornelio. To ĩ yirone, —Diore ĩre mʉ sẽnisere ajivariquẽnarũgũami. Maioro bajirãre mʉ ejarẽmosere quẽne ĩavariquẽnarũgũami. To bajiri mʉre quẽnaro yigʉagʉ yami.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 To bajiri, Jope vãme cʉti macajʉre ñaami Simón Pedro vãme cʉtigʉ. Ĩre jirã varonare ĩnare cõaña mʉ.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Gãji Simón vaibʉcʉrã gasene sudi, to yicõari vasojoari quẽnorimasʉ ya vijʉre ñaami Simón Pedro, ʉtabʉcʉra tʉjʉ ñarivire —ĩre yiyuju ángel, Corneliore.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 To yigajanocõari, ĩre vaveocoasuju ángel. Ĩ vato bero, jʉarã ĩre moabosarimasare to yicõari, ĩ surarare quẽnaro Diore ajirʉ̃cʉbʉogʉre quẽne ĩre jiyuju Cornelio.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Ĩnare jicõari, ángel ĩre ĩ gotirere ĩnare gotiyuju. To yigajanocõari, Jope macajʉ ĩnare varotiyuju.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 To ĩ yicõariarã, gajerʉ̃mʉ ʉ̃mʉrecaji ñaro Jope maca tʉ tʉsasujarã ĩna. To ĩna bajirone, vi rijo tũnajʉ mʉjacõari, Diore ĩre sẽniñuju Pedro.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Yoaro Diore sẽniñagʉ̃ ñari, ñiorijacoasuju. To bajiri gãjerãre ĩre ĩna bare quẽnobosañasere yuyuju ĩ. To ĩ bajiñarone, ado bajise ĩre ruyuaĩoñuju Pedrore:
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Õ vecajʉ ʉ̃mʉagasero soje jãnacoasuju ti. To bajicõari, sudijãi jairijãi jʉajacatʉa gaja ñiacõari yorujiocõariarore bajiro rujiayuju ti. Rujiadi, ĩ tʉjʉ ejayuju.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Tojʉre ñañujarã vaibʉcʉrã jediro. Jẽnirã, vʉrã, ãña quẽne, ñajediro ñañujarã ĩna.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Ĩ tʉjʉ ti ejaro, ado bajiro yi ocaruyuyuju õ vecajʉ, Pedrore: —Vʉ̃mʉrʉ̃gʉ̃ña mʉ. Ĩnare sĩacõari, baya —ĩre yi ocaruyuyuju.
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Tire ajicõari ado bajiro yiyuju Pedro: —Babeaja yʉ. Rẽoriarãre divatojʉane baĩabeticajʉ yʉ —boca yicõañuju Pedro.
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 To ĩ yirone, quẽna ocaruyuyuju: —“Rẽore ñaja”, yibesa. “Baya” Dios ĩ yisema, quẽnase ñaja —yi ocaruyuyuju.
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Idiajijʉ ĩre bajiĩocoasuju ti. To baji, tudimʉjacoasujarã.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Tire ĩacõari, “¿Ñie ũni yʉre bajiati ti?”, yitʉoĩañuju Pedro. To ĩ yiñarone, Simón vaibʉcʉrã gasene sudi, to yicõari vasojoari quẽnorimasʉ ĩ ñarijʉre gãjerãre sẽniĩacõari ĩ ya vi soje tʉre ejayujarã Cornelio ĩ cõariarã.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ejacõari, —¿Adi vire Simón Pedro vãme cʉtigʉ ñati? —yiyujarã ĩna.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Pedro ĩ ĩasere ĩ tʉoĩañarone, ado bajiro ĩre gotiyuju Esp'iritu Santo: —Idiarã ʉ̃mʉa mʉre macarã ejama.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Vʉ̃mʉrʉ̃gʉ̃cõari, ĩnare ĩagʉ̃ rujiasa mʉ. Tʉoĩarejaibecʉne vasa, yʉ cõarã ĩna ñajare —Pedrore ĩre yiyuju Esp'iritu Santo.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 To bajiri, ĩna tʉre rujiacõari, —Yʉne ñaja mʉa macagʉ̃. ¿No bajiro yirã vadi mʉa? —ĩnare yiyuju ĩ.
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 To bajiro ĩ yisere ajicõari, ado bajiro Pedrore gotiyujarã ĩna: —Yʉa ʉjʉ Cornelio yʉare cõami. Surara ʉjʉ ñaami. Quẽnaro Diore ajirʉ̃cʉbʉoami. “Quẽnase yigʉ ñaami”, ĩre yama jud'io masa jediro. To bajiri ado bajiro ĩre gotiyuju ángel: “Cornelio ajiya mʉ. Simón Pedrore jiaya mʉ. To yicõari ĩ gotisere quẽnaro ajiba mʉ”, yʉa ʉjʉre ĩre yiyuju ángel —yiyujarã Cornelio ĩ cõariarã, Simón Pedrore.
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 To ĩna yisere ajicõari, ado bajiro ĩnare yiyuju Pedro: —Ado sãjaaya maji. Rãioato yaja. Yʉ tʉ cãniña maji —ĩnare yiyuju Pedro. To yi, gajerʉ̃mʉ ĩna rãca vasuju yuja. Sĩgʉ̃ri Jopeana Jesúre ajitirʉ̃nʉrã, ĩ rãca vasujarã, ĩre baba cʉti vana.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 To bajiri gajerʉ̃mʉ, Cesarea vãme cʉti macajʉ ejayujarã ĩna. Ĩna ejaroto rĩjoro, ĩ yarãre, to yicõari, ĩ babarãre quẽne ĩnare jirẽoñuju Cornelio, “Simón Pedro ĩ gotisere ajito mani” yigʉ.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 To baji, vi tʉjʉ ĩna ejarone, Pedrore bocaãmirʉ budiasuju Cornelio. Ĩre bocacõari, gʉsomuniari tuetuyuju, Pedrore rʉ̃cʉbʉogʉ.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 To ĩ yijare, —Vʉ̃mʉrʉ̃gʉ̃ña mʉ. Mʉre bajirone masʉ ñaja yʉ quẽne —Corneliore ĩre yiyuju Pedro.
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 To yi, gãmerã ñagõrãne vijʉ sãjacoasujarã yuja. Sãjaejacõari, jãjarã ejacõari, bajiñarãre ĩnare ĩañuju Pedro.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Ĩnare ĩacõari, ado bajiro gotiyuju ĩ: —Yʉa jud'io masa, gãjerã masa ya vire yʉa sãjajama, to yicõari, no bojarijʉ gãjerã masa rãca yʉa vʉsajama, yʉa ʉjarã ĩna rotisere cʉdimena yirãja yʉa. Tire ajiriarãja mʉa. To bajiro ti bajiboajaquẽne, Dioma ado bajiro yʉre yimasimi: “ ‘Quẽnaja’ yʉ yisema quẽnase ñaja. ‘Rẽore ñaja’ yibesa mʉ”, yʉre yimasimi Dios. To bajiri, “Jud'io masʉ ñaboarine gãjerã masa rãca yʉ ñajama, quẽnacõaja ti”, yimasiaja yʉ yuja.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 To bajiri mʉa ocare ajicõari, tʉoĩarejaibecʉne vabʉ yʉ. To bajiri, ¿no bajiro yato yirã, yʉre bojacõari mʉa? —ĩnare yiyuju Pedro.
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 To ĩ yisere ajicõari, ado bajiro ĩre cʉdiyuju Cornelio: —Cãnʉ babarirʉ̃mʉ rĩjoroagarʉ̃mʉ, ñamicajʉa, ado cõro muiju ĩ tʉsatone Diore sẽniñamasimʉ yʉ. Ĩre yʉ sẽniñarone, sudi bʉto botise sãñacõari, yʉre ruyuarʉ̃gʉ̃masimi ángel.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Ruyuarʉ̃gʉ̃cõari, ado bajiro yʉre gotimasimi: “Diore ĩre mʉ sẽnisere ajivariquẽnarũgũami. Maioro bajirãre mʉ ejarẽmosere quẽne ĩavariquẽnarũgũami. To bajiri mʉre quẽnaro yigʉagʉ yami.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 To bajiri, Jope macajʉ Simón Pedro vãme cʉtigʉre jiaya. Gãji Simón, vaibʉcʉrã gasene sudi, to yicõari vasojoari quẽnorimasʉ ya vijʉre ñaami, ʉtabʉcʉra tʉjʉ ñarivire”, yʉre yimasimi ángel.
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 To ĩ yijare, guaro mʉre jicõamasimʉ yʉ. Quẽnaro vayuja mʉ. Ado mʉ ejajare, variquẽnaja yʉa. Adojʉre Dios ĩ ĩaro rẽjamʉ yʉa, ñajediro mʉre ĩ gotirotirere ajirʉarã —Pedrore ĩre yiyuju Cornelio.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 To bajiro ĩ yisere ajicõari, ado bajiro gotiyuju Pedro yuja: —Ajimasiaja yʉ yuja. Gãjerã masare ĩ mairo rẽtoro jud'io masare maigʉ̃ me ñaami Dios.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 No bojarãre Diore mani rʉ̃cʉbʉojama, quẽnaro mani yijama, cojoro cõrone manire ĩavariquẽnaami Dios.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Dios ĩ ejarẽmose rãca yʉa yarã Israel ñamasir'i jãnerabatiare ĩnare gotimasiorũgũaja yʉa, ñajediro ʉjʉ Jesucristo sʉorine Diorãca quẽnaro ĩna ñaroti quetire.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Jesús, Nazaret vãme cʉti macagʉ ĩ bajirere masirãja mʉa. Galilea vãme cʉti sitajʉ oco rãca Juan ĩre ĩ bautizariaro bero, Esp'iritu Santore, to yicõari, ĩ masisere Jesúre cõañumi Dios. To bajiro ĩ yicõar'i ñari, masare quẽnaro yicudicami, Galilea sitanare, to yicõari Judea sitanare quẽne. Ĩna ʉsʉrijʉre vãtia sãñarãre, vãtiare ĩnare bureacudicami. Tire masirãja mʉa.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 — ausente —
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Ti jedirore ĩacajʉ yʉa Jesús ĩ gotiroticõasʉocana, Jerusalén vãme cʉti macajʉ yicatire quẽne. To bajiro ĩ yiro bero, Jerusalénjʉ yucʉ́tẽrojʉ ĩre jajusĩacama ĩna.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 To bajiro ĩre ĩna yiboajaquẽne, idiarʉ̃mʉ tʉsatirʉ̃mʉne, ĩre catiocõari, “Ĩnare ruyuaĩoña”, Jesúre ĩre yiyumi Dios.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Jediro masa mere Jesúre ĩre ruyuaĩorotiyumi. Rẽmojʉne Jesús ĩ bajicatire gotirona ĩ cũcana yʉa ñajare, “Ĩre catioyumi Dios” yʉa yimasirotire yigʉ, ĩre ruyuaĩorotiyumi. To bajiri, Jesús ĩ tudicatiro bero, ĩ rãca ba, idi, yicajʉ yʉa.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 “Catirãre, bajireariarãre quẽne ĩna yisere ĩacõĩarocʉre Jesúre ĩre cũñumi Dios”, yʉare yigoticudiroticami Jesús.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Diore gotirẽtobosamasiriarã ĩna ñaro cõrone Jesús ĩ bajirotire ucamasiñujarã ĩna. To bajiro yirã ñari, no bojarãre, Jesúre ajitirʉ̃nʉrãre, rojose ĩna yisere Dios ĩ masiriorotire ucamasiñujarã —yiyuju Pedro.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Ĩnare ĩ gotimasio ñarone, Dios ĩ cõagʉ̃ Esp'iritu Santo ĩnare ejayuju ĩ.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 To ĩ bajirone, ricatiri rĩne oca ñagõsʉoyujarã ĩna, quẽnase Diore yirʉ̃cʉbʉorã. Tire ĩacõari, “Jud'io masa mere quẽne ejaami Dios ĩ cõagʉ̃ Esp'iritu Santo” yirã ñari, no yimasibesujarã Pedro rãca ejariarã jud'io masa.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 — ausente —
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 To bajiri, ĩ rãcanare ado bajiro ĩnare gotiyuju Pedro: —Yʉre ajiya yʉ yarã. Esp'iritu Santo, manire ĩ ejacatore bajirone ĩnare quẽne ĩ ejajare, ¿mani rãcagʉ nijʉane, “Oco rãca ĩnare bautizabeticõato” yigʉ magʉ̃mi? —ĩnare yiyuju Pedro.
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 To yicõari, —“Jesús sʉorine Dios yarã ñaama” yirã, oco rãca ĩnare bautizaya mʉa —ĩ rãcanare ĩnare yiyuju Pedro. To bajiri, ĩna bautiza ecoro bero, “Vabesa maji. Yʉa rãca ñacõaña”, Pedrore ĩre yiyujarã Cornelio rãcana.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.