Gênesis 24
Oniyan (BSC) vs NVT
1 Ga niyitarak, Abëraxam kwël dëŋ ko xarënd. Axwën Kaxanu yël baŋo oɓetak ol gër ɓeỹ ɗek.
1 Abraão estava bem velho, e o S enhor o havia abençoado em tudo.
2 Akey amat, Abëraxam w̃ac këŋo axarëk ar okaɗëp od gër ekun edexëm an, ar bax nëkonand ɗek napul irexëm an, do fel këŋo: «Këla, ɗilaliw tan ataxan andeƴ aŋ gër emef endam.
2 Certo dia, Abraão disse a seu servo mais antigo, o homem encarregado de sua casa: “Faça um juramento colocando a mão debaixo da minha coxa.
3 Awa gërëgako yaŝarël gër ow̃ac or Axwën Kaxanu, mëŋ ar rik orën do gë ebar an, mëne din aƴëŋo cala na asoxari ar asëñiw̃ën an gër odënaw̃ od gër ebar ed Kanahaŋ, ro gër ed lëg këme.
3 Jure pelo S enhor , o Deus dos céus e da terra, que não deixará meu filho se casar com uma das mulheres cananitas que aqui vivem,
4 Ƴeyiɗ xali gër ebar edeɓi, gër ed rëw̃ këne fën, eƴo calaw asoxari ar asëñiw̃ën Isak an.»
4 mas irá à minha terra natal, aos meus parentes, procurar uma mulher para meu filho Isaque”.
5 Yaka këŋo xaɗëp in: «Ɓamat asoxari an, aŋo ñandiɗ na exe tëfëgu xali gër ebar elo ro. Mo ɓakaliɗ nde fën asëñix?»
5 O servo perguntou: “E se eu não encontrar uma moça disposta a viajar para um lugar tão distante de sua terra? Devo levar Isaque para morar entre seus parentes na terra de onde o senhor veio?”.
6 Yaka ko Abëraxam: «Adokiŋ, din këreƴëŋo ɓakaliɗ na ɗe!
6 “Não!”, respondeu Abraão. “Cuidado! Não leve meu filho para lá de jeito nenhum.
7 Axwën Kaxanu, mëŋ ar ex gër orën an, nëcëtëgu ke gër ekun ed faba, gër ed rëw̃ këne. Mëŋ w̃acëgu ke do yaŝar ko mëne ayël këɓi yël oxwën or ebar elo ro ol, ɓërandëw̃ëra andam ɓën. Mëŋ dëŋ këŋo law̃ënëgu meleka irexëm in exi ɗëngweli. Awa fën këƴo ŝotëguɗ asoxari ar asëñiw̃ën an.
7 O S enhor , o Deus dos céus, que me tirou da casa de meu pai e de minha terra natal, prometeu solenemente dar esta terra a meus descendentes. Ele enviará um anjo à sua frente e providenciará para que você encontre ali uma mulher para meu filho.
8 Eyaŝar ed nëỹali këmi elo, ax bo na ga sëra ki, angëmëne asoxari an aŋo ñandi ex na exi tëfëgu. Ɓari din këreƴëŋo ɓakaliɗ na fën asëñiw̃ën.»
8 Se ela não estiver disposta a acompanhá-lo de volta, você estará livre do seu juramento. Mas não leve meu filho para lá, de maneira nenhuma.”
9 Ata xaɗëp in lilali ko ataxan aŋ gër emef end Abëraxam, axwën arexëm eŋ. Mondako yaŝar baxo mëne ari ko ri er fel këŋo in.
9 Então o servo colocou a mão debaixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou seguir suas instruções.
10 Ga xucak eŋo, xaɗëp in w̃eɗ këɓi ogelemba epëxw gër kece ir ogelemba od axwën arexëm, do kwël ƴe ko, gë ɗek ɓeɓëxëɓënaxik ɓër fëxwëndëra baŋo axwën arexëm ɓën. Ƴe ko kwël ond gër ebar ed Mesopotami oŋ, xali gër angol and Naxor.
10 Em seguida, pegou dez camelos de Abraão, carregou-os com presentes valiosos de todo tipo da parte de seu senhor e viajou para a terra distante de Arã-Naaraim. Chegando lá, dirigiu-se à cidade onde Naor, irmão de Abraão, havia se estabelecido.
11 Mondako ƴe bani ɓakey ɓakey, h̃ataxën këni ɗam gër angol, ler në andu. Ata xaɗëp in foxin këɓi ogelemba ok eni pedaraxën ɓër enga endexëm ɓën. Amëd aŋo bani ƴowërawënd genëka, ɓësoxari ɓën gër edëmb ed men.
11 Ao entardecer, quando as mulheres saíam para tirar água, ele fez os camelos se ajoelharem perto de um poço nos arredores da cidade.
12 Ata xaɗëp in ŝale ko mondako: «Axwën, wëj ex Kaxanu, ar yata këŋo Abëraxam, axwën aram an. Axara xara këmi, yelex doro fëña iram in, do masinële mondako mëne alëkaya lëkaya këƴ eter ed yata këƴo axwën aram el!
12 Então o servo orou: “Ó S enhor , Deus do meu senhor Abraão, por favor, dá-me sucesso hoje e sê bondoso com o meu senhor Abraão.
13 Wëno ro këme xwëŝa, gër ed këni ƴowënd odënaw̃ od ɓela ɓër gër angol aŋo ok, eni dëmb men oŋ.
13 Como vês, estou aqui junto desta fonte, e as moças da cidade estão vindo tirar água.
14 Endënaw̃ end këmo fel: “Axara xara këmi, ñëw̃ël eput edeƴ el me ceɓaxën men ond lapara këƴ oŋ”, do mëŋ exe yaka: “Awa ceɓël, arëmbën rëmbënëgu ɓëte ogelemba odeƴ ok eni ceɓ!” Gilexo asoxari ar sanan këƴo Isak, xaɗëp ireƴ an! Angëmëne mondako ri këƴ, anang këme nang mëne alëkaya dëŋ lëkaya këƴ eter ed yata këƴo Abëraxam, axwën aram el.»
14 Esta é minha súplica. Pedirei a uma delas: ‘Por favor, dê-me um pouco de água do seu cântaro para eu beber’. Se ela disser: ‘Sim, beba. Também darei água a seus camelos’, que seja ela a moça que escolheste para ser mulher do teu servo Isaque. Desse modo, saberei que foste bondoso com o meu senhor”.
15 Xaɗëp in axo ŋata bana pere cale iŋo ga h̃atëgu ko gë eput el monapara, Rebeka aɓiw̃ ar Betuwel asëñiw̃ ar Milëka, asoxari ar Naxor, aɓaỹe ar Abëraxam an.
15 Antes de terminar a oração, o servo viu aproximar-se uma moça chamada Rebeca, que trazia um cântaro no ombro. Ela era filha de Betuel, filho do irmão de Abraão, Naor, e de sua mulher, Milca.
16 Endënaw̃ end yek mbaŋ ebaxo, emeja fo ɓayi baxo, do gë asoŝan ani nangër bana. Mëŋ ŝëla bax gër andu rëmbëgu ko men oŋ.
16 Rebeca era muito bonita, tinha idade para casar e era virgem. Ela desceu à fonte, encheu o cântaro e voltou.
17 Xaɗëp in hër ko, fed këni, do re ko: «Axara xara këmi, ñëw̃ël eput edeƴ el, me ceɓaxën men ond lapara këƴ oŋ.»
17 O servo de Abraão correu até ela e lhe pediu: “Por favor, dê-me um pouco de água do seu cântaro para eu beber”.
18 Yaka ko endënaw̃ eŋ: «Ceɓël faba, ceɓël!» Ỹëw̃ ko aỹand eput el, exo ceɓaxën xaɗëp in.
18 “Sim, meu senhor, beba”, respondeu ela e, prontamente, baixou o cântaro do ombro e lhe deu de beber.
19 And fed këŋo aŋ, endënaw̃ eŋ re ko: «Arëmbën këmëni rëmbënëgu ɓëte ogelemba odeƴ ok eni ceɓ xali eɓi ped.»
19 Depois que lhe deu de beber, disse: “Tirarei água para seus camelos também, até que estejam satisfeitos”.
20 Ata xat ko aỹand gër aceɓa men ond ɓayita bax gër eput oŋ. Ɓaka ko aỹand exo dëmbëgu ɓëte polo gër andu. Rëmbëndëra këɓi mondako ɗek ogelemba ok.
20 Esvaziou depressa o cântaro no bebedouro e correu de volta ao poço a fim de tirar água para todos os camelos.
21 Ata asoŝan an ko yëlarand ba Axwën Kaxanu dëŋ nde rik eŋo ex yexën fëña irexëm in.
21 O homem a observou em silêncio, pensando se o S enhor lhe tinha dado sucesso em sua missão.
22 And ŝeɓ këni ogelemba xali fed këɓi aŋ, asoŝan an yëpëtën këŋo anëna atiɓax and kaŋe, gë ɓëŋwën ɓëtiɓax ɓënd kaŋe, do ɓakëra këŋo endënaw̃ eŋ gër onëxar.
22 Por fim, quando os camelos terminaram de beber, o servo deu à moça uma argola de ouro para o nariz e duas pulseiras grandes de ouro para os braços.
23 Xaɗëp in w̃ëka ko: «Wëj endënaw̃ end noỹo wa hi këƴ? Axara xara këmi, pelële. Aŝot nde këmi ŝot gër ndewën në er këɓo xey?»
23 “De quem você é filha?”, perguntou ele. “Diga-me, por favor, se seu pai tem lugar para nos hospedar esta noite.”
24 Yaka ko endënaw̃ eŋ: «Wëno itox ind Betuwel hi këme. Faba iram, asëñiw̃ ar Milëka, alindaw̃ ar Naxor, hi ko.»
24 “Sou filha de Betuel, e meus avós são Naor e Milca”, respondeu ela.
25 Re ko ɓëte: «Er këni ƴamb ogelemba in ax gi ex na mopaỹ gër ndeɓi. Ɓëte aŝot kën ŝot gër ed këŋun xey.»
25 “Temos bastante palha e forragem para os camelos e espaço para hóspedes.”
26 Ata asoŝan an ga rëngw ko, foxi ko gër lëngw ir Axwën Kaxanu.
26 O homem se prostrou e adorou o S enhor .
27 Re ko: «Aye ri ko Axwën Kaxanu, mëŋ ar yata këŋo Abëraxam, axwën aram an. Gayikwa alëkaya lëkaya ko eter ed yata këŋo axwën aram el. Axwën Kaxanu w̃ëlaw ke ŝëw̃ gër ɓëmaỹe ɓënd axwën aram.»
27 “Louvado seja o S enhor , Deus do meu senhor Abraão!”, disse ele. “O S enhor demonstrou bondade e fidelidade ao meu senhor, pois me conduziu até seus parentes.”
28 Ata endënaw̃ eŋ hër ko eŋo tëfëtanëx nëm ɗek endeƴ eŋo.
28 A moça correu para casa e contou à família tudo que havia acontecido.
29 Rebeka, imaỹe itoŝan ebaŋo na ind bano w̃acënd Labaŋ. Labaŋ hërëgu ko gër ed ebaxo asoŝan ajo, ler gër andu.
29 Rebeca tinha um irmão chamado Labão, que foi prontamente à fonte para conhecer o homem.
30 Ga wateli baŋo aɓinëm Rebeka anëna aŋ, gë ɓëŋwën ɓëŋ, do wël baŋo ga ko reƴa ɓend felëgu baŋo asoŝan ajo ɓeŋ, ƴowaxënëgu baxo Labaŋ gër asoŝan ar h̃atëgu bax gë ogelemba ok, ler gër andu.
30 Ele havia visto a argola para o nariz e as pulseiras nos braços da irmã, e tinha ouvido Rebeca contar o que o homem dissera. Assim, apressou-se até a fonte, onde o homem ainda estava parado perto dos camelos.
31 Ata re ko Labaŋ: «Ƴow wëj ar gë oɓetak or Axwën Kaxanu an! Inew̃a ɓayixën këƴ gër ed h̃atëgu këƴ ro? Ƴene gër ndeɓi, aŝotën këmëni ŝotën ogelemba ok gër ed këni hi.»
31 Labão lhe disse: “Venha e fique conosco, abençoado do S enhor ! Por que ficar aí fora? Já mandei arrumar acomodações para você e seus homens e lugar para os camelos”.
32 Asoŝan an h̃at ko gër iciw̃. Labaŋ fel këɓi odexëm enëɓi pëtëra ogelemba ok, do enëɓi kwëtindëra olëɓ oŋ. Xoɓëndëran këɓi ondës do gë enenar. Yël këɓi ɓëte asoŝan ajo do gë ɓela ɓër laŋëtagu baŋo ɓën men ond eni neɓaraxën osapar oreɓën oŋ.
32 Então o homem foi com ele para casa. Labão mandou descarregar os camelos, dar palha para os animais se deitarem e forragem para comerem, e água para o homem e seus ajudantes lavarem os pés.
33 Ata rëɗën kënëɓi ecemar el. Ɓarikan asoŝan ajo re ko: «Wëno pere fo këme reƴa olaw̃ën ol ɗamana mi ƴambëraxën.» Yaka këŋo Labaŋ: «Awa deƴal!»
33 Quando a refeição foi servida, porém, o servo de Abraão disse: “Não comerei enquanto não explicar o motivo da minha vinda”. “Está bem”, disse Labão. “Fale.”
34 Ata re ko: «Wëno xaɗëp ir Abëraxam hi këme.
34 “Sou servo de Abraão”, explicou ele.
35 Axwën Kaxanu mbaŋ yël këŋo oɓetak ol axwën aram an, do ala ar gapak hi ko. Ayël yël këŋo oɓeci, gë opeỹ, gë oxeƴ, gë koɗi, gë kaŋe, gë ogelemba, gë opali, gë okaɗëp otoŝan, do gë okaɗëp otoxari.
35 “O S enhor abençoou grandemente o meu senhor, e ele se tornou um homem rico. O S enhor lhe deu rebanhos de ovelhas e bois, uma fortuna em prata e ouro, e muitos servos e servas, camelos e jumentos.
36 Sara, alindaw̃ ar axwën aram an, gand oxar go dëŋ rëw̃ën këŋo itoŝan. Do axwën aram an, asëñiw̃ ijo yël këŋo ɗek er xwën ko in.
36 “Quando Sara, mulher do meu senhor, era muito idosa, deu à luz o filho dele. Meu senhor deu tudo que possui a esse filho
37 Wëno ayaŝar yaŝar këme gër axwën aram mëne ari këme ri ang fel ke ak: “Këreƴo calaɗ na asoxari ar asëñiw̃ën an gër odënaw̃ od gër ebar ed Kanahaŋ, gër ed lëg këme ro.
37 e me fez jurar, dizendo: ‘Não permita que meu filho se case com uma das mulheres cananitas que aqui vivem.
38 Ɓarikan ƴeyiɗ gër ɓër hi këmi ekun eɓat, gër ɓër ɓar këmi andëw̃ëra. Fën këƴo ŝalagu asoxari ar asëñiw̃ën an.”
38 Vá à casa de meu pai, aos meus parentes, procurar uma mulher para meu filho’.
39 Wëno yaka këmo axwën aram an: “Ɓamat asoxari an axo maɗ na exe tëfëgu.”
39 “Mas eu perguntei ao meu senhor: ‘E se eu não encontrar uma moça disposta a voltar comigo?’.
40 Yaka ke: “Wëno din këme rind er re ko Axwën Kaxanu in, mëŋ dëŋ këŋo law̃ëneliwëgu meleka irexëm in exi dëca ex ye fëña ireƴ in. Calaguɗo asoxari ar asëñiw̃ën an gër ɓër ɓar këmi andëw̃ëra, gër ɓër hi këmi ekun eɓat.
40 Ele respondeu: ‘O S enhor , em cuja presença tenho vivido, enviará um anjo com você e lhe dará sucesso em sua missão. Encontre uma mulher para meu filho entre os meus parentes, da família de meu pai.
41 Angëmëne ah̃at h̃at këƴ gër ɓër ekun edam, ax bo na ga sëra ki eyaŝar ed yaŝar këƴ elo. Ɓëte angëmëne ɓën eni ŋëp eni yëlëgu endënaw̃ eŋ, oŝëɓa ax bo na ga sëra ki gë eyaŝar ed yaŝar këƴ elo.”
41 Então você terá cumprido sua obrigação. Se, porém, você for aos meus parentes e eles não deixarem a moça acompanhá-lo, estará livre do juramento’.
42 Doro ga h̃atëgu këme gër andu, ŝale këme: Kaxanu, wëj ar yata këŋo Abëraxam, axwën aram an, dëcale ex ye fëña iram in. Axara xara këmi, masinële asoxari ar asëñiw̃ ar axwën aram an.
42 “Hoje, quando cheguei à fonte, fiz a seguinte oração: ‘Ó S enhor , Deus do meu senhor Abraão, por favor, dá-me sucesso em minha missão.
43 Nëkoɗ ga xwëŝa këme ler gër andu ro, endënaw̃ end kë ŝanëgu edëmb ed men do wëno mo mëka: Këla ñëw̃ël eput edeƴ el me ceɓaxën men ond lapara këƴ oŋ,
43 Como vês, estou aqui junto desta fonte. Esta é minha súplica. Quando uma jovem vier tirar água, eu lhe direi: ‘Por favor, dê-me um pouco de água do seu cântaro’.
44 do mëŋ exe yaka: “Awa ceɓël, arëmbën këmëni rëmbënëgu ogelemba odeƴ ok eni ceɓaxën ɓën ɓëte!” Gilexo asoxari ar sanan këƴo asëñiw̃ ar axwën aram an!
44 Se ela disser: ‘Sim, beba. Também darei água a seus camelos’, que seja ela a moça que escolheste para ser mulher do filho do meu senhor’.
45 Ɗamana me ŋata cale indam iŋ, h̃atëgu ko Rebeka, eput el monapara. Ŝëla ko gër andu do rëmbëgu ko men oŋ. Ata wëno re këme: “Axara xara këmi, ñëw̃ël eput edeƴ el me ceɓaxën men ond lapara këƴ oŋ.”
45 “Antes de terminar de orar em meu coração, vi Rebeca vindo com o cântaro no ombro. Ela desceu à fonte e tirou água. Eu lhe disse: ‘Por favor, dê-me um pouco de água do seu cântaro para eu beber’.
46 Ỹëw̃ ko aỹand eput ed lapara baxo el, do re ko: “Ceɓël, arëmbën këmëni rëmbënëgu ɓëte ogelemba odeƴ ok eni ceɓ!” Wëno ŝeɓ këme, do ɓëte rëmbënëgu këɓi ogelemba ok ŝeɓ këni.
46 Prontamente, ela baixou o cântaro do ombro e disse: ‘Sim, beba. Também darei água aos seus camelos’. Eu bebi, e ela deu água aos camelos.
47 W̃ëka këmo: “Endënaw̃ end noỹo wa hi këƴ?” Yaka ko: “Aɓiw̃ ar Betuwel hi këme! Faba iram, asëñiw̃ ar Naxor hi ko, itoŝan ind rëw̃ këŋo Milëka iŋ.” Wëno ataŋ ɓakëra gë amocën aŋ, do gë ɓëŋwën ɓëŋ gër onëxar.
47 “Em seguida, perguntei-lhe: ‘De quem você é filha?’. Ela respondeu: ‘Sou filha de Betuel, e meus avós são Naor e Milca’. Então coloquei a argola em seu nariz e as pulseiras em seus braços.
48 Axwën Kaxanu, mëŋ ar yata këŋo Abëraxam, axwën aram an, w̃ëlaw ke sëw̃ wëno ar ocal od asoxari ar asëñiw̃ ar axwën aram an. Mëŋ ŝëxwëndër këɓo gë endënaw̃ end aɓinëm ar axwën aram eŋ. Ata ga rëngw këme, foxi këme gër lëngw ir Axwën Kaxanu, ŝëkwa këmo.
48 “Depois, prostrei-me e adorei o S enhor . Louvei o S enhor , Deus do meu senhor Abraão, pois ele havia me conduzido até a sobrinha-neta do meu senhor, para que ela seja mulher do filho do meu senhor.
49 Awa gërëgako angëmëne kwël lëkaya kën do aɓayeli ɓayeli këŋun aminëmëra and gë axwën aram aŋ, peline. Angëmëne ax gi ex na mondako, ɓëte peline me gi gë enang nang.»
49 Agora, digam-me se mostrarão bondade e fidelidade ao meu senhor. Por favor, respondam-me ‘sim’ ou ‘não’, para que eu saiba o que fazer em seguida.”
50 Ata Labaŋ do gë Betuwel yaka këni: «Endeƴ eŋo gër Axwën Kaxanu xaniwëk, ɓiyi ami kor na mi de aw̃a w̃a këmi ba ami ma ex na.
50 Labão e Betuel responderam: “É evidente que o S enhor o trouxe até aqui. Sendo assim, não há nada que possamos dizer.
51 Nëkoɗo Rebeka, meɗëlo en ƴe. Gilexo alindaw̃ ar asëñiw̃ ar axwën areƴ an, ang re ko Axwën Kaxanu ak.»
51 Aqui está Rebeca; tome-a e leve-a com você. Que ela seja mulher do filho do seu senhor, como disse o S enhor ”.
52 Xaɗëp ir Abëraxam in ga wël ko eŋo, foxi ko, gër lëngw ir Axwën Kaxanu, eƴiỹ el ŋëŝ gër ebar.
52 Quando o servo de Abraão ouviu a resposta, prostrou-se no chão e adorou o S enhor .
53 Yëpëtëgu ko oỹënga or eñaŋënan or koɗi, gë or kaŋe, do gë ɓanjëm, yëlëra këŋo Rebeka. Yëlëra këɓi ɓëte ɓeɓëxëɓënaxik aɓinëm ar Rebeka do gë nëm irexëm.
53 Em seguida, entregou a Rebeca joias de prata e ouro e vestidos. Também deu presentes valiosos ao irmão e à mãe de Rebeca.
54 Ga xucak eŋo, xaɗëp ir Abëraxam in do gë ɓër laŋëtagu baŋo ɓën ƴambëra këni, ŝeɓëra këni, ata lakira këni. Ga xeyëk, and nëngëtara këni aŋ, xaɗëp in re ko: «Teɓine ngwa me ɓaka gër axwën aram.»
54 Então o servo e os homens que o acompanhavam comeram e passaram a noite ali. Logo cedo na manhã seguinte, o servo de Abraão disse: “Enviem-me de volta ao meu senhor”.
55 Yaka këno aɓaỹe ar endënaw̃ do gë nëm: «Ɓayileɓo wa pere endënaw̃ eŋ ɓakeƴ epëxw, do gwëre ngwa en ƴeɗ.»
55 Mas o irmão e a mãe de Rebeca disseram: “Queremos que Rebeca fique conosco pelo menos dez dias; depois, ela poderá partir”.
56 Yaka këɓi: «Kërene cac na ɗe gayikako Axwën Kaxanu rik ye ke fëña iram in. Teɓine me maỹi gër axwën aram.»
56 O servo, porém, disse: “Não me detenham. O S enhor me deu sucesso em minha missão; agora, enviem-me de volta ao meu senhor”.
57 Yaka këno: «Macënëŋone endënaw̃ eŋ enëŋo mëkaye er yëla ko in.»
57 “Pois bem”, disseram eles. “Chamaremos Rebeca e pediremos a opinião dela.”
58 Awa ga w̃ac këno Rebeka, w̃ëka këno: «Ỹandi ki nde en ƴe gë ala ajo?» Yaka ko: «Iyo aỹandi ỹandi ke.»
58 Chamaram Rebeca e lhe perguntaram: “Você está disposta a ir com este homem?”. E ela respondeu: “Sim, estou”.
59 Ata w̃a këni enëɓi teɓ eni ƴe gë Rebeka, ar ekun edeɓën an, mëŋ do gë xaɗëp isoxari irexëm in. Kwël sëfër këni gë xaɗëp ir Abëraxam in do gë ɓër laŋëtaw baŋo ɓën.
59 Com isso, eles se despediram de Rebeca e a enviaram com o servo de Abraão e seus homens. A serva que havia amamentado Rebeca a acompanhou.
60 Ɗamana eni ƴexën, ŝalen këno Rebeka mondako:
60 Na hora da partida, abençoaram Rebeca, dizendo: “Nossa irmã, que você se torne mãe de muitos milhares! Que seus descendentes conquistem as cidades de seus inimigos!”.
61 Rebeka do gë okaɗëp otoxari odexëm ok ga ỹëpara këni ƴaŋ gër ogelemba, kwël sëfa këno asoŝan an. Xaɗëp ijo, mondako w̃ëla baŋo Rebeka.
61 Então Rebeca e suas servas montaram nos camelos e seguiram o homem. Assim, o servo de Abraão partiu levando Rebeca.
62 Amëd aŋo, rëfa baxo Isak ga hiw ko gër andu and bani w̃acënd Laxahi Rohi gayik gand ladawe ir Negeb lëg baxo.
62 Nesse meio-tempo, Isaque, que morava no Neguebe, havia regressado de Beer-Laai-Roi.
63 Genëka, Isak ŝan ko exo nëkonaraw gër apuỹ. Ga rënëta ko, wat këɓi ogelemba ga këni ƴow endexëm eŋ.
63 Ao entardecer, enquanto caminhava pelo campo e meditava, levantou os olhos e viu que camelos se aproximavam.
64 Ata Rebeka ga rënëta ko, wat këŋo Isak. Ga raɗ ko, feda ko gër gelemba,
64 Quando Rebeca levantou os olhos e viu Isaque, desceu do camelo no mesmo instante
65 do w̃ëka këŋo xaɗëp ir Abëraxam in: «Noỹo ex wa asoŝan ar gër apuỹ ar këɓo xacagund ajo?» Yaka ko xaɗëp in: «Axwën aram Isak ex.» Ata Rebeka laɓaya ko anjëm and baxo laɓayarand aŋ.
65 e perguntou ao servo: “Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro?”. Quando ele respondeu: “É meu senhor”, Rebeca cobriu o rosto com o véu.
66 And fed këni aŋ, xaɗëp in sëfëtandëra këŋo Isak ɗek er riw baxo in.
66 Depois, o servo contou a Isaque tudo que havia feito.
67 Na ex Isak h̃ateli këŋo Rebeka gër aner and Sara, nëm irexëm. Mondako xana baŋo Rebeka, do mëŋ hi ko alindaw̃ ar h̃an këŋo. Mondako fuŋara baŋo end nëm ir seɓëta baŋo eŋ.
67 Isaque a levou para a tenda de Sara, sua mãe, e Rebeca se tornou sua mulher. Ele a amava profundamente e nela encontrou consolação depois que sua mãe morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.