Números 9

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yiang Sursĩ atỡng Môi-se tâng ntốq aiq cheq cóh Si-nai tâng casâi muoi, cumo bar vớt cũai I-sarel loŏh tễ cruang Ê-yip-tô. Yiang Sursĩ pai neq:
1 No primeiro mês, do segundo ano após a saída do Egito, o Senhor falou a Moisés no deserto do Sinai.
2 “Toâq moat mandang ngêt tâng tangái muoi chít la pỗn, casâi nâi,
2 Disse-lhe: "Celebrem os israelitas a Páscoa no tempo fixado.
3 cũai I-sarel cóq táq rit cha bũi dŏq sanhữ loah Tangái Loŏh. Cóq táq puai yỗn pĩeiq máh phễp rit nâi.”
3 Vós a celebrareis no décimo quarto dia deste mês, conforme foi marcado, entre as duas tardes, e fareis essa festa segundo todas as leis e prescrições que lhes são próprias."
4 Yuaq ngkíq, Môi-se atỡng cũai proai I-sarel táq rit cha bũi Tangái Loŏh,
4 Moisés mandou que os israelitas celebrassem a Páscoa.
5 cớp pên tabữ tangái muoi chít la pỗn, casâi muoi, alới táq rit tâng ntốq aiq cheq cóh Si-nai. Máh cũai proai táq puai dũ ramứh machớng Yiang Sursĩ khoiq ớn na Môi-se.
5 Celebraram-na no décimo quarto dia do primeiro mês, entre as duas tardes, no deserto do Sinai. Os israelitas fizeram tudo o que o Senhor tinha ordenado a Moisés.
6 Ma bữn bĩq náq sâng tỡ bữn bráh puai rit, cỗ alới satoaq sac cumuiq; ngkíq cũai ki tỡ têq táq rit cha bũi sanhữ Tangái Loŏh. Ngkíq alới toâq tayứng yáng moat Môi-se cớp Arôn,
6 Ora, alguns homens, não podendo fazer a Páscoa naquele dia, pois se tinham manchado tocando num cadáver, apresentaram-se a Moisés e Aarão naquele dia,
7 chơ blớh neq: “Hếq cỡt tỡ bữn bráh cỗ hếq satoaq sac cumuiq; cỗ nŏ́q hếq tỡ têq chiau crơng sang yỗn Yiang Sursĩ parnơi cớp máh cũai I-sarel canŏ́h?”
7 e disseram-lhe: "Estamos impuros, porque tocamos num cadáver; vamos por isso ser privados de apresentar com os outros israelitas a oferta do Senhor no dia fixado?
8 Môi-se ta‑ỡi neq: “Cóq anhia acoan voai, cứq ễ tamứng ntrớu Yiang Sursĩ tĩeih atỡng tễ ranáq nâi.”
8 "Esperai, respondeu Moisés, vou consultar o Senhor, para saber o que ordena a vosso respeito".
9 Yiang Sursĩ ớn Môi-se
9 Então o Senhor disse a Moisés:
10 atỡng máh cũai proai I-sarel neq: “Bo léq anhia, tỡ la con châu anhia, ma cỡt tỡ bữn bráh, cỗ tian satoaq sac cumuiq, tỡ la pỡq rana yơng, ma yoc ễ táq rit cha bũi sanhữ tê Tangái Loŏh,
10 "Dize aos israelitas o seguinte: se um de vós ou de vossos descendentes estiver impuro por haver tocado num morto, ou se achar em viagem longe de vós, não deixará de celebrar a Páscoa em honra do Senhor.
11 ki yỗn anhia cha bũi tâng casâi bar, pên tabữ tangái muoi chít la pỗn casâi ki. Chơ cóq anhia cha bễng mi ŏ́q crơng pluoih cớp cha bát ntáng sâng.
11 Eles a celebrarão aos catorze dias do segundo mês, entre as duas tardes; e comê-la-ão com pães sem fermento e ervas amargas.
12 Chỗi dŏq crơng sana toau toâq tarưp parnỡ, cớp chỗi déh nghang charán. Ma cóq anhia táq puai tâng rit cha bũi sanhữ Tangái Loŏh ĩn khoiq anoat chơ.
12 Nada deixarão dela para o dia seguinte, não quebrarão nenhum dos seus ossos, e farão essa festa segundo todas as prescrições relativas à Páscoa.
13 Khân cũai aléq cỡt bráh puai rit, cớp tỡ bữn pỡq rana yơng, ma án tỡ bữn noap rit Tangái Loŏh, cũai ki tỡ têq cỡt noâng cũai proai Yiang Sursĩ. Yuaq án tỡ bữn chiau sang yỗn cứq máh crơng khoiq anoat dŏq, ngkíq án cóq chĩuq roap tôt án bữm.
13 Mas se alguém, estando puro, não se encontrar em viagem, e todavia não fizer a Páscoa, será cortado do seu povo, porque não apresentou a oferta do Senhor no tempo estabelecido; este levará a pena do seu pecado.
14 “Khân bữn cũai cruang canŏ́h ỡt cớp anhia ma yoc ễ yám noap tê Tangái Loŏh, alới cóq trĩh phễp rit ki dũ ramứh. Cớp cóq dũ náq cũai noap ĩt phễp rit ki, tỡ cỡn ống cũai I-sarel sâng, ma dếh cũai cruang canŏ́h hỡ, la cóq táq puai tê.”
14 Se o estrangeiro que mora no meio de vós fizer a Páscoa do Senhor, terá de se conformar às leis e às prescrições relativas à Páscoa. Haverá uma só lei, que será a mesma para vós, para o estrangeiro e para o natural."
15 Tangái patứng Dống Sang Aroâiq, bữn ramứl sễng clũom cadớp nheq Dống Sang Aroâiq ki.
15 No dia em que o tabernáculo foi levantado, a nuvem o cobriu. E sobre o tabernáculo, isto é, na tenda do testemunho, desde a tarde até pela manhã, apareceu como uma espécie de fogo.
16 Toâq sadâu ramứl ki cỡt cusâu ariang ũih.
16 Assim acontecia continuamente: a nuvem cobria o tabernáculo e à noite assemelhava-se ao fogo.
17 Bo léq ma ramứl yial achỗn tễ Dống Sang Aroâiq, bo ki toâp cũai proai I-sarel atỡi máh dống alới ỡt, chơ patứng loah pỡ ntốq tamái ễn la ntốq ramứl sễng.
17 Quando se levantava a nuvem sobre a tenda, os israelitas punham-se em marcha; no lugar onde a nuvem parava, aí acampavam.
18 Cũai proai tŏ́h dống aroâiq cớp patứng loah tamái machớng Yiang Sursĩ atỡng alới. Bo ramứl noâng ỡt clũom cadớp dống sang aroâiq, tỗp alới ỡt loâng bân ntốq ki.
18 À ordem do Senhor levantavam o acampamento, e à sua ordem o assentavam de novo; e ficavam no acampamento enquanto a nuvem permanecesse sobre o tabernáculo.
19 Toâq ramứl ỡt clũom cadớp dũn, ki alới sa‑âm cớp trĩh Yiang Sursĩ, cớp tỡ bữn pỡq chu léq.
19 Mesmo quando ela se detinha muito tempo sobre ele, os israelitas não partiam, e aguardavam a ordem do Senhor.
20 Ma khân ramứl ỡt clũom cadớp bar pái tangái sâng Dống Sang Aroâiq puai rangứh Yiang Sursĩ ớn, ki alới noâng ỡt ngki, tỡ bữn dễq pỡq chu léq.
20 E se acontecia de a nuvem ficar poucos dias sobre o tabernáculo, então, à ordem do Senhor, permaneciam acampados e, à ordem do Senhor, se punham em marcha.
21 Khân ramứl clũom cadớp tễ pên tabữ toau toâq tarưp parnỡ sâng, bo léq ramứl yial achỗn, alới dễq bo ki toâp. Ramứl yial bo léq, alới dễq bo ki tê.
21 Se a nuvem se detinha desde a tarde até pela manhã, e chegada manhã se levantava, eles partiam; se depois de um dia e uma noite a nuvem se levantava, desmanchavam o acampamento.
22 Tam bar tangái, muoi casâi, muoi cumo, tỡ la dũn, ma bo léq ramứl noâng clũom tâng Dống Sang Aroâiq, bo ki alới tỡ bữn dễq chu léq. Ma bo léq ramứl yial pỡq, alới dễq bo ki toâp tê.
22 Mas se a nuvem se detinha sobre o tabernáculo vários dias, um mês ou mesmo um ano, os israelitas permaneciam acampados e não partiam; só partiam quando se levantava a nuvem.
23 Alới patứng tỡ la tŏ́h máh dống alới, la táq puai santoiq Yiang Sursĩ atỡng na Môi-se.
23 Levantavam e desmanchavam o acampamento segundo a ordem do Senhor. E observavam o mandamento do Senhor, como este lhes tinha ordenado por Moisés.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.