Mateus 25
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 “Yiang Sursĩ táq sốt la samoât riang muoi chít náq cumũr cantrĩng. Alới ĩt chớp tớu, chơ alới pỡq crŏ́q án ca racoâiq lacuoi.
1 Então o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do noivo.
2 Sỡng náq cumũr ki la sacũl, ma sỡng náq ễn la rangoaiq.
2 Cinco delas eram insensatas, e cinco prudentes.
3 Alới ca sacũl, ki dững tê chớp tớu, ma alới tỡ bữn dững tớu carlữi.
3 Ora, as insensatas, tomando as lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 Ma alới ca rangoaiq, ki alới dững chớp tớu cớp dững tớu carlữi tâng bễ canŏ́h hỡ.
4 As prudentes, porém, levaram azeite em suas vasilhas, juntamente com as lâmpadas.
5 Ngkíq án ca racoâiq lacuoi, yũt lứq toâq. Chơ máh cumũr ki, án ca bếq tưt, án ca bếq langêt tháng.
5 E tardando o noivo, cochilaram todas, e dormiram.
6 “Toâq muoi mpứt noau arô casang lứq neq: ‘Ki! Án ca racoâiq lacuoi khoiq toâq chơ! Anhia pỡq ramóh án!’
6 Mas à meia-noite ouviu-se um grito: Eis o noivo! saí-lhe ao encontro!
7 Nheq muoi chít náq cumũr ki tamỡ, cớp alới thrũan chớp tớu alới.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam as suas lâmpadas.
8 Alới ca sacũl pai chóq alới ca rangoaiq neq: ‘Sễq anhia kĩah tớu anhia yỗn hếq nứng, yuaq chớp tớu hếq khoiq nheq tớu chơ.’
8 E as insensatas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão se apagando.
9 Ma alới ca rangoaiq ta‑ỡi neq: ‘Hếq tỡ têq kĩah mŏ. Ngcŏh tớu hếq tỡ bữn dũ yỗn anhia cớp hếq. Pĩeiq lứq la anhia pỡq chỡng tễ cũai chếq tớu.’
9 Mas as prudentes responderam: não; pois de certo não chegaria para nós e para vós; ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 Ma bo alới pỡq chỡng, án ca racoâiq lacuoi toâq. Chơ sỡng náq ca noâng bữn tớu, alới bữn mut hâu racoâiq án ca ĩt lacuoi. Chơ noau catáih chíq toong.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o noivo; e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 “Vớt ki, alới ca pỡq chỡng tớu ki chu. Alới arô neq: ‘Ai tamái ơi! Ai tamái ơi! Pớh toong yỗn hếq mut tê!’
11 Depois vieram também as outras virgens, e disseram: Senhor, Senhor, abre-nos a porta.
12 Ma ai tamái ki ta‑ỡi neq: ‘Cứq atỡng anhia samoât lứq, cứq tỡ dáng anhia.’”
12 Ele, porém, respondeu: Em verdade vos digo, não vos conheço.
13 Chơ Yê-su pai ễn: “Ngkíq cóq anhia ỡt trỗl níc, yuaq anhia tỡ bữn dáng tangái léq cớp bo léq Con Yiang Cỡt Cũai toâq loah pỡ cutễq nâi.
13 Vigiai pois, porque não sabeis nem o dia nem a hora.
14 “Yiang Sursĩ táq sốt la samoât riang manoaq samiang pỡq tamoi pỡ cruang yơng. Bo án cheq ễ pỡq, án arô cũai táq ranáq án, cớp án chiau yỗn máh cũai ki kĩaq práq mun án.
14 Porque é assim como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes entregou os seus bens:
15 Cũai rangoaiq lứq, án yỗn sỡng nễn. Cũai rangoaiq padam, án yỗn bar nễn. Ma cũai bữn rangoaiq bĩq, ki án yỗn ống muoi nễn sâng Chơ án pỡq tamoi.
15 a um deu cinco talentos, a outro dois, e a outro um, a cada um segundo a sua capacidade; e seguiu viagem.
16 Án ca roap sỡng nễn, án pỡq chếq chỡng toâp. Chơ án bữn lơi sỡng nễn.
16 O que recebera cinco talentos foi imediatamente negociar com eles, e ganhou outros cinco;
17 Án ca roap bar nễn, án táq machớng ki tê. Cớp án bữn lơi bar nễn.
17 da mesma sorte, o que recebera dois ganhou outros dois;
18 Ma án ca roap ống muoi nễn, án píq prúng tâng cutễq. Chơ án tứp práq ki.
18 mas o que recebera um foi e cavou na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Dũn cumo ralua casâi, ncháu ki píh chu. Án blớh loah tễ máh práq án khoiq yỗn pỡ alới.
19 Ora, depois de muito tempo veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 Cũai ca khoiq roap sỡng nễn, án dững atoâq sỡng nễn ễn pỡ ncháu án. Cớp án pai neq: ‘Ncháu ơi! Ncháu khoiq yỗn cứq sỡng nễn, ma sanua cứq bữn lơi sỡng nễn ễn.’
20 Então chegando o que recebera cinco talentos, apresentou-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.
21 Ncháu ki ta‑ỡi án: ‘Máh ranáq mới táq la pĩeiq nheq. Cớp mới la cũai táq ranáq o cớp pĩeiq lứq. Mới khoiq táq o lứq tâng ramứh cacớt nâi. Ngkíq cứq yỗn mới ndỡm sa‑ữi ramứh toâr ễn. Cớp cứq yỗn mới bữn ŏ́c bũi ỡn ỡt parnơi cớp cứq.’
21 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Cũai ca khoiq roap bar nễn, án dững atoâq bar nễn canŏ́h pỡ ncháu án. Cớp án pai neq: ‘Ncháu ơi! Ncháu khoiq yỗn cứq bar nễn, ma sanua cứq bữn lơi bar nễn ễn.’
22 Chegando também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.
23 Ncháu ki ta‑ỡi án neq: ‘Máh ranáq mới táq la pĩeiq nheq. Cớp mới la cũai táq ranáq o cớp pĩeiq lứq. Mới khoiq táq o lứq tâng ramứh cacớt nâi. Ngkíq cứq yỗn mới ndỡm sa‑ữi ramứh toâr ễn. Cớp cứq yỗn mới bữn ŏ́c bũi ỡn ỡt parnơi cớp cứq tê.’
23 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Ntun ki, cũai ca khoiq roap muoi nễn, án toâq tê cớp pai neq: ‘Ncháu ơi! Cứq dáng mới pasếq lứq práq mới. Mới tỡ bữn táq, ma mới ễ ĩt. Mới tỡ bữn choat, ma mới ễ sot.
24 Chegando por fim o que recebera um talento, disse: Senhor, eu te conhecia, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste, e recolhes onde não joeiraste;
25 Ngkíq cứq ngcŏh, chơ cứq dững tứp práq mới tâng cutễq. Sanua cứq culáh loah yỗn ncháu práq ncháu.’
25 e, atemorizado, fui esconder na terra o teu talento; eis aqui tens o que é teu.
26 Ncháu ki ta‑ỡi án neq: ‘Mới la cũai loâi cớp aloah lứq. Mới khoiq dáng chơ cứq tỡ bữn táq, ma cứq ĩt. Cứq tỡ bữn choat, ma cứq sot.
26 Ao que lhe respondeu o seu senhor: Servo mau e preguiçoso, sabias que ceifo onde não semeei, e recolho onde não joeirei?
27 Khân ngkíq, o hỡn la mới yỗn cũai canŏ́h voaq práq cứq. Chơ toâq tangái cứq chu loah, cứq bữn práq ki cớp bữn lơi hỡ.
27 Devias então entregar o meu dinheiro aos banqueiros e, vindo eu, tê-lo-ia recebido com juros.
28 Ngkíq sanua, cóq ĩt chíq práq tễ cũai nâi, chơ yỗn pỡ án ca khoiq bữn muoi chít nễn ki.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai ao que tem os dez talentos.
29 Yuaq án ca bữn sa‑ữi, ki cứq yỗn án bữn sa‑ữi lứq ễn, toau clữi tâc clữi cha. Ma án ca tỡ bữn bữn ntrớu, ki cứq yỗn án ŏ́q loâng.
29 Porque a todo o que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
30 Ma cũai ca táq tỡ bữn lơi ntrớu, cóq takễl aloŏh án tễ ntốq nâi, yỗn án ỡt tâng ntốq canám. Ntốq ki noau nhiam nhit cớp carữot canễng tabang cỗ sâng túh arức lứq.’”
30 E lançai o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá choro e ranger de dentes.
31 “Tữ Con Yiang Cỡt Cũai toâq loah cỡt Puo yỗn nheq tữh cũai, bo ki án tacu tâng cachơng sốt, cachơng ki ống Puo sâng têq tacu. Roâp án ang‑ữr, cớp máh ranễng Yiang Sursĩ toâq cớp án tê.
31 Quando, pois vier o Filho do homem na sua glória, e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória;
32 Nheq tữh cũai ễ rôm yáng moat án, cớp án ễ cayoah nheq tữh cũai cỡt bar tỗp, samoât riang cũai mantán cayoah cữu cớp mbễq.
32 e diante dele serão reunidas todas as nações; e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos;
33 Chơ án yỗn máh cữu ỡt yoah atoam án, cớp án yỗn máh mbễq ỡt yoah avêr án.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos à esquerda.
34 Chơ Puo ki atỡng alới ca ỡt coah atoam án neq: ‘Mpoaq cứq lứq yỗn anhia bữn ŏ́c bốn sa‑ữi. Anhia mut táq sốt tâng ntốq Yiang Sursĩ khoiq thrũan dŏq mun yỗn anhia. Mun nâi án thrũan dŏq yỗn anhia tễ tangái án tễng túc ramứh tâng paloŏng cớp tâng cutễq.
34 Então dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai. Possuí por herança o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Bo cứq sâng panhieih, anhia khoiq siem cứq yỗn bữn cha. Bo cứq khlac dỡq, anhia khoiq yỗn cứq nguaiq. Bo cứq la cũai tamoi liaq, anhia khoiq tabỡp tabéh cứq, cớp yỗn cứq mut tâng dống anhia.
35 Pois tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era forasteiro, e recolhestes-me;
36 Bo cứq ŏ́q tampâc, anhia khoiq yỗn cứq bữn tampâc. Bo cứq a‑ĩ, anhia khoiq pỡq cláh clơ cứq. Bo cứq ỡt tũ tâng cuaq, anhia khoiq toâq sa‑óh cứq.’
36 estava nu, e vestistes-me; enfermo, e visitastes-me; preso, e viestes ver-me.
37 Chơ alới ca tanoang o ki blớh neq: ‘Ncháu ơi! Bo léq hếq hữm Ncháu panhieih cớp hếq chứm siem Ncháu? Tỡ la Ncháu khlac dỡq cớp hếq yỗn Ncháu nguaiq?
37 Então perguntarão os justos: Senhor, quando te vimos faminto, e te demos de comer; ou com sede, e te demos de beber?
38 Bo léq hếq hữm Ncháu la cũai tamoi liaq, cớp hếq tabỡp tabéh o Ncháu, cớp yỗn Ncháu mut tâng dống hếq? Tỡ la Ncháu ŏ́q tampâc, cớp hếq yỗn Ncháu bữn tampâc?
38 Quando te vimos forasteiro, e te recolhemos; ou nu, e te vestimos?
39 Cớp bo léq hếq hữm Ncháu a‑ĩ tỡ la ỡt tũ tâng cuaq, ma hếq pỡq sa‑óh Ncháu?’
39 Quando te vimos enfermo, ou preso, e fomos visitar-te?
40 Ngkíq Puo ki ta‑ỡi loah neq: ‘Cứq atỡng anhia samoât lứq, bo anhia táq máh ranáq ki chóq sễm ai cứq ca tỡ bữn noau rachuai, nâi la machớng anhia táq chóq cứq tê!’
40 O Rei responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o fizestes a um destes meus irmãos mais pequeninos, a mim o fizestes.
41 “Moâm ki, Puo ki atỡng alới ca ỡt coah avêr án ễn neq: ‘Anhia priang yơng tễ cứq, yuaq Yiang Sursĩ khoiq pupap anhia chơ. Án yỗn anhia ỡt tâng ntốq bữn ũih blữ mantái níc, la ntốq Yiang Sursĩ khoiq thrũan dŏq yỗn yiang Satan cớp máh ranễng yiang ki.
41 Dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, destinado ao Diabo e seus anjos.
42 Bo cứq sâng panhieih, anhia tỡ bữn yỗn cứq sana cha. Bo cứq khlac dỡq, anhia tỡ bữn yỗn cứq nguaiq.
42 Pois tive fome, e não me destes de comer; tive sede e não me destes de beber;
43 Bo cứq la cũai tamoi liaq, anhia tỡ bữn tabỡp tabéh o cứq, cớp tỡ bữn yỗn cứq mut tâng dống anhia. Bo cứq ŏ́q tampâc, anhia tỡ bữn yỗn cứq bữn tampâc. Bo cứq a‑ĩ cớp ỡt tũ tâng cuaq, anhia tỡ bữn pỡq clơ cớp toâq sa‑óh cứq.’
43 era forasteiro, e não me recolhestes; estava nu, e não me vestistes; enfermo e preso, e não me visitastes.
44 Chơ alới ki blớh Puo neq: ‘Ncháu ơi! Bo léq hếq hữm Ncháu panhieih, tỡ la khlac dỡq, tỡ la cỡt tamoi liaq, tỡ la ŏ́q tampâc tâc, tỡ la a‑ĩ cớp ỡt tũ tâng cuaq, ma hếq tỡ bữn chuai Ncháu?’
44 Também eles perguntarão: Senhor, quando te vimos faminto, com sede, forasteiro, nu, enfermo, ou preso, e não te servimos?
45 Ngkíq Puo ki ta‑ỡi loah alới neq: ‘Cứq atỡng anhia samoât lứq, bo anhia tỡ bữn chuai máh cũai tỡ bữn noau rachuai, la machớng anhia tỡ bữn chuai cứq tê.’
45 Então lhes responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Chơ tỗp alới ca tỡ bữn rachuai, cóq alới mut tâng ntốq tỗiq bap lứq. Ma máh cũai tanoang o, alới bữn mut tâng ntốq bữn tamoong mantái níc.”
46 Irão estes para o suplício eterno, porém os justos para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.