Marcos 7
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ
1 Bữn cũai tễ tỗp Pha-rasi cớp cũai yống rit toâq tễ vil Yaru-salem ỡt rôm pễr Yê-su.
1 Então, ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas, vindos de Jerusalém.
2 Alới hữm bữn cũai tễ tỗp rien tễ Yê-su chi-cha ma tỡ bữn ariau atĩ puai phễp rit.
2 E eles, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar, eles encontraram uma falta.
3 Tỗp Pha-rasi cớp nheq máh cũai I-sarel, khân alới tỡ bữn ariau atĩ, alới tỡ bữn chi-cha. Ngkíq alới puai rit achúc achiac tễ mbŏ́q samoât lứq.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, não comem sem lavar suas mãos, conservando a tradição dos anciãos.
4 Tữ alới chu tễ dỗng, khân atĩ alới tỡ bữn ariau, ki alới tỡ têq chi-cha. Cớp bữn sa‑ữi rit canŏ́h hỡ alới dốq trĩh, ariang rit ariau adéh tangan.
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, eles não comem. E muitas outras coisas há que receberam para guardar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de bronze e as mesas.
5 Ngkíq máh cũai Pha-rasi cớp cũai yống rit blớh Yê-su neq: “Nŏ́q tỗp rien tễ thâi tỡ bữn puai rit achúc achiac hái? Nŏ́q alới chi-cha ma tỡ bữn ariau atĩ puai phễp rit?”
5 Então, perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão sem lavar as mãos?
6 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Tễ mbŏ́q Ê-sai atỡng khoiq pĩeiq lứq tễ anhia la cũai táq nan sâng. Yiang Sursĩ ớn án chĩc neq:
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Alới sang cứq, ma alới sang tỡ cỡt ŏ́c.
7 mas, em vão eles me adoram, ensinando por doutrinas os mandamentos dos homens.
8 Cớp Yê-su atỡng ễn neq: “Anhia khoiq táh máh ngê Yiang Sursĩ ma anhia yống pacái lứq máh phễp rit cũai.”
8 Porque vós colocastes de lado o mandamento de Deus, e guardastes a tradição dos homens, como o lavar dos jarros e dos copos; e muitas outras coisas semelhantes a estas fazeis.
9 Chơ Yê-su achũor alới neq: “Pĩeiq ơiq! Cứq hữm anhia táq o lứq táh chíq ngê Yiang Sursĩ. Ma anhia yống phễp rit cũai pacái lứq.
9 E ele dizia-lhes: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para que possais guardar a vossa própria tradição.
10 Môi-se khoiq atỡng chơ neq:
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem amaldiçoar o pai ou a mãe deixe-o morrer com morte.
11 Ma anhia atỡng têq noau pai chóq mpiq mpoaq neq: ‘Máh ramứh cứq têq chuai anhia, ki cứq khoiq “côr-ban” chơ.’ (Santoiq ‘côr-ban’ parlong loah la ‘khoiq ữq sang yỗn Yiang Sursĩ chơ.’)
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser ao seu pai ou à sua mãe: Isto é Corbã, isso quer dizer, uma oferta, o que poderias lucrar de mim, esse será livre.
12 Anhia pai ngkíq, la anhia tỡ yỗn cũai nâi chuai mpiq mpoaq án.
12 E nada mais lhe permitis fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Ngkíq anhia khoiq táh chơ santoiq Yiang Sursĩ, ma anhia patŏ́ng níc rit anhia bữm. Cớp anhia táq sa‑ữi ranáq ngkíq tê.”
13 fazendo a palavra de Deus ficar sem nenhum efeito pela vossa tradição, que vós transmitistes; e muitas coisas semelhantes a estas fazeis.
14 Moâm ki Yê-su arô loah cũai clứng yỗn toâq pỡ án. Cớp án atỡng alới neq: “Nheq tữh anhia cóq tamứng cứq. Cóq anhia dáng yỗn raloaih.
14 E, chamando todo o povo até ele, disse-lhes: Ouvi-me cada um de vocês, e compreendei;
15 Túc ramứh máh crơng tễ yáng tiah tỡ bữn táq yỗn cũai cỡt lôih. Ma ngê ca loŏh tễ mứt cũai táq yỗn cũai cỡt lôih.
15 não há nada de fora do homem que, entrando nele possa corrompê-lo; mas as coisas que saem dele, são elas que corrompem o homem.
16 Aléq bữn cutũr yoc ễ tamứng, ki tamứng.”
16 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Tữ Yê-su loŏh tễ cũai clứng, chơ mut tâng dống, tỗp rien tễ án blớh án tễ parnai sacâm ki.
17 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram a respeito da parábola.
18 Yê-su blớh loah alới neq: “Nŏ́q anhia tỡ yũah sapúh sĩa? Anhia dáng ma tỡ bữn, crơng sana tễ yáng tiah mut tâng púng tỡ nai táq yỗn cũai cỡt sâuq?
18 E ele disse-lhes: Vós também estão sem compreender? Não percebeis que qualquer coisa de fora que entrar no homem, isto não pode corrompê-lo,
19 Lứq samoât crơng ki tỡ bữn mut tâng mứt. Ma án mut tâng púng sâng, chơ loŏh na parnỡq.”
19 porque não entra no seu coração, mas dentro do ventre, e sai na latrina, purificando todos os alimentos?
20 Cớp Yê-su atỡng ễn neq: “Ngê ntrớu ca loŏh tễ mứt cũai, ngê ki táq yỗn cũai cỡt sâuq.
20 E ele dizia: O que sai do homem, isso contamina o homem.
21 Yuaq ngê loŏh tễ mứt cũai la neq: chanchớm ranáq sâuq, tỡ bữn lacuoi cayac ma bếq parnơi, tutuoiq, cachĩt cũai,
21 Porque do interior do coração dos homens, procedem maus pensamentos, adultérios, fornicações, assassinatos,
22 cooc lacuoi tỡ la cayac noau, ham crơng yớu, táq pampla, cakéq, táq tanghang, sa‑on cumíq, lóc acrieiq, ễq noau khễn ễq noau yám, cớp táq yúh-yúh.
22 roubos, cobiça, maldade, engano, lascívia, inveja, blasfêmia, soberba, insensatez;
23 Nheq tữh máh ranáq lôih nâi loŏh tễ mứt cũai cớp táq yỗn cũai cỡt sâuq.”
23 todas estas coisas más procedem de dentro e corrompem o homem.
24 Moâm Yê-su pai ngkíq án loŏh tễ ki, pỡq chu cruang pễr vil Ti-rơ cớp vil Sadôn. Án mut tâng muoi dống. Án tỡ ễq cũai canŏ́h dáng án ỡt pỡ ki, ma án tỡ têq cutooq tỗ án.
24 E ele levantando-se dali, foi para as fronteiras de Tiro e Sidom, e entrando em uma casa, não queria que nenhum homem soubesse isto; mas ele não pôde se esconder.
25 Bữn mansễm toâq ap muoi tatứp cheq ayững án. Mansễm nâi khoiq sâng tễ ranáq Yê-su táq, cớp án bữn muoi lám con mansễm bữn yiang sâuq payốh.
25 Pois uma certa mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo sobre ele, veio e lançou-se aos seus pés;
26 Mansễm ki la cũai Créc, khoiq canỡt tâng cruang Si-ri Phê-nasi. Án sễq Yê-su tuih aloŏh yiang sâuq tễ tỗ con án.
26 a mulher era grega, de nacionalidade siro-fenícia, e ela pedia-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Ma Yê-su ta‑ỡi án neq: “Pĩeiq lứq la cóq yỗn carnễn chi-cha moâm voai. Tỡ pĩeiq ĩt crơng sana carnễn, chơ tôi yỗn acho cha.”
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Mansễm ki ta‑ỡi Yê-su: “Lứq pĩeiq Ncháu pai. Ma acho têq cha máh rabéq rayâl sarũoi pưn cachơng cha.”
28 E ela respondeu, dizendo: Sim, Senhor; mas os cães comem das migalhas das crianças debaixo da mesa.
29 Chơ Yê-su atỡng mansễm ki neq: “Yuaq mới pai ngkíq, sanua têq mới chu. Yiang sâuq khoiq loŏh chơ tễ tỗ con mới.”
29 Então, ele disse-lhe: Por essa palavra, vai pelo teu caminho; o demônio já saiu de tua filha.
30 Ngkíq mansễm ki chu pỡ dống. Án hữm con án bếq tâng cachơng. Cớp yiang sâuq khoiq loŏh chơ tễ tỗ con án.
30 E, quando ela chegou em sua casa, viu que o demônio havia saído, e sua filha deitada sobre a cama.
31 Moâm ki Yê-su loŏh tễ raloan cutễq vil Ti-rơ. Án pỡq luat vil Sadôn, cớp án pha cruang De-ca-palơt toâq pỡ clóng Cali-lê.
31 E novamente, partindo das regiões de Tiro e Sidom, ele foi até o mar da Galileia, passando pelo litoral de Decápolis.
32 Noau dững atoâq pỡ án manoaq cũai cutũr túng cớp bỗq plŏ́q. Alới sễq Yê-su satoaq atĩ tâng tỗ cũai ki yỗn án têq bán nheq.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava com dificuldade; e lhe pediram que impusesse a sua mão sobre ele.
33 Yê-su dững aloŏh ống manoaq cũai ki tễ cũai clứng; chơ án chũaiq bar coah ndễm atĩ tâng hŏ́ng cutũr cũai ki. Cớp Yê-su cuchóh cớp atia dỡq viaq tâng lieih cũai ki.
33 E, tirando-o de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos, e cuspiu, e tocou-lhe a língua;
34 Chơ Yê-su tapoang achỗn chu paloŏng. Án tangứh cusốh, chơ án atỡng cũai ki neq: “Ep-phata.” Santoiq nâi parlong loah la: “Cóq pớh chíq!”
34 e, erguendo os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, seja aberto.
35 Bo ki toâp cutũr cũai ki têq sâng, cớp lieih án cỡt lamên. Án têq táq ntỡng raloaih loah.
35 E imediatamente os seus ouvidos foram abertos, e a amarra de sua língua se soltou, e ele falava claramente.
36 Yê-su sưoq alới chỗi atỡng yỗn cũai canŏ́h dáng. Ma tam Yê-su sưoq alới máh léq, alới atỡng lứq-lơ máh ki ễn.
36 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem, mas quanto mais lhes ordenava, mais eles o divulgavam.
37 Alới sâng dớt lứq tâng mứt, cớp alới pai neq: “Máh ranáq án táq la o nheq. Án táq yỗn cũai túng têq sâng, cớp cũai plŏ́q têq táq ntỡng.”
37 E eles admirando-se além do limite, diziam: Ele tem feito todas as coisas bem, ele faz ambos, o surdo para ouvir e o mudo para falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.