Marcos 2
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA
1 Vớt bar pái tangái ễn, Yê-su chu loah pỡ vil Cabê-na-um. Khoiq noau sâng han án chu toâq pỡ dống.
1 Dias depois, entrou Jesus de novo em Cafarnaum, e logo correu que ele estava em casa.
2 Cũai pỡq rôm pỡ ki clứng lứq. Tâng ngoah toong tỡ bữn ntốq mut noâng, nheq tadát chơ. Ngkíq Yê-su atỡng parnai Yiang Sursĩ yỗn alới sâng.
2 Muitos afluíram para ali, tantos que nem mesmo junto à porta eles achavam lugar; e anunciava-lhes a palavra.
3 Bữn noau dững asuoi manoaq a‑ĩ coang nheq tỗ toâq pỡ án. Pỗn náq samiang crang cũai a‑ĩ ki.
3 Alguns foram ter com ele, conduzindo um paralítico, levado por quatro homens.
4 Ma tữ alới hữm clứng lứq cũai ỡt khĩt Yê-su chơ, alới tỡ dáng na léq ễ mut pỡ Yê-su. Ngkíq alới pớh mpuol dống choâng Yê-su ỡt, cỗ ễ atĩar asễng cantrang ca bữn samiang a‑ĩ ki.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o eirado no ponto correspondente ao em que ele estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o doente.
5 Tữ Yê-su dáng mứt alới sa‑âm lứq, ngkíq án atỡng cũai a‑ĩ coang ki neq: “Yớu ơi! Lôih mới cứq táh yỗn.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Filho, os teus pecados estão perdoados.
6 Bữn máh cũai yống rit tacu ngki tê. Alới chanchớm tâng mứt alới neq:
6 Mas alguns dos escribas estavam assentados ali e arrazoavam em seu coração:
7 “Nŏ́q cũai nâi pai ngkíq? Án yoc ễ táq chớc máh Yiang Sursĩ tê. Ngkíq santoiq án pai la máh án acrieiq Yiang Sursĩ chơ. Tỡ bữn cũai aléq têq táh lôih. Ống Yiang Sursĩ toâp têq táh lôih.”
7 Por que fala ele deste modo? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, senão um, que é Deus?
8 Bo ki toâp Yê-su dáng alới ki chanchớm ngkíq tâng mứt alới. Án blớh alới neq: “Nŏ́q anhia chanchớm ngkíq?
8 E Jesus, percebendo logo por seu espírito que eles assim arrazoavam, disse-lhes: Por que arrazoais sobre estas coisas em vosso coração?
9 Santoiq aléq anhia sâng ien hỡn yỗn cứq atỡng? Ien cứq atỡng cũai a‑ĩ coang neq: ‘Lôih mới cứq táh yỗn,’ tỡ la ‘Mới yuor tayứng cớp pỡq. Mới dững achu loâng cantrang mới’?
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Ma sanua cứq ễ táq yỗn cũai a‑ĩ nâi cỡt bán dŏq yỗn anhia dáng samoât samơi, cứq Con Yiang Cỡt Cũai bữn chớc tâng dỡi nâi. Cứq têq táh lôih cũai.”
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico:
11 “Cứq ớn mới yuor tayứng. Mới ĩt dỗl cantrang mới. Chơ mới chu loah pỡ dống mới.”
11 Eu te mando: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
12 Ngkíq cũai ki yuor tayứng. Án ĩt toâp cantrang án, loŏh chíq tễ cũai clứng ki. Tữ alới hữm ngkíq, aléq aki sâng dớt lứq cớp alới khễn Yiang Sursĩ. Alới pai neq: “Hái tỡ nai hữm ranáq nneq.”
12 Então, ele se levantou e, no mesmo instante, tomando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de se admirarem todos e darem glória a Deus, dizendo: Jamais vimos coisa assim!
13 Vớt ki Yê-su pỡq loah sĩa pỡ tor clóng. Clứng lứq cũai rôm loah pễr án; chơ án atỡng alới ki.
13 De novo, saiu Jesus para junto do mar, e toda a multidão vinha ao seu encontro, e ele os ensinava.
14 Bo án pỡq, án hữm Lê-vi, con samiang Al-phê, ỡt tacu táq ranáq tâng dống noau parỗm ĩt práq thễq. Yê-su ớn Lê-vi neq: “Mới puai cứq.”
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
15 Moâm ki Yê-su pỡq cha dỗi tâng dống Lê-vi. Ỡt ngki bữn clứng cũai parỗm ĩt práq thễq, cớp cũai lôih canŏ́h hỡ cha parnơi nứng Yê-su cớp tỗp rien tễ án. Yuaq bữn clứng cũai ki puai án.
15 Achando-se Jesus à mesa na casa de Levi, estavam juntamente com ele e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram em grande número e também o seguiam.
16 Bữn cũai yống rit tễ tỗp Pha-rasi hữm Yê-su cha parnơi cớp cũai parỗm ĩt práq thễq cớp cũai lôih canŏ́h. Ngkíq cũai yống rit ki blớh tỗp rien tễ Yê-su: “Nŏ́q án ki cha parnơi cớp cũai parỗm ĩt práq thễq cớp máh cũai lôih?”
16 Os escribas dos fariseus, vendo-o comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: Por que come [e bebe] ele com os publicanos e pecadores?
17 Yê-su sâng alới ki pai ngkíq; chơ án atỡng alới neq: “Cũai bán o tỡ bữn sễq yỗn noau palai. Ma ống cũai a‑ĩ sâng cóq sễq yỗn noau palai. Cứq tỡ bữn toâq pỡ nâi dŏq arô cũai ca ngin alới tanoang o, ma cứq toâq pỡ nâi dŏq arô cũai ca dáng alới bữn lôih.”
17 Tendo Jesus ouvido isto, respondeu-lhes: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes; não vim chamar justos, e sim pecadores.
18 Máh cũai rien tễ Yang cớp máh cũai Pha-rasi, alới dốq rưoh tangái dŏq ót sana cỗ alới yoc chanchớm tễ ngê Yiang Sursĩ. Alới toâq blớh Yê-su neq: “Tỗp rien tễ Yang cớp cũai ca puai tỗp Pha-rasi, alới rưoh tangái dŏq ót sana. Nŏ́q tỗp rien tễ thâi tỡ bữn táq machớng alới ki tê?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Vieram alguns e lhe perguntaram: Por que motivo jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Yê-su ta‑ỡi loah alới neq: “Khân bữn samiang ĩt lacuoi, bo yớu pỡq racoâiq cớp án, alới sâng bũi.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Durante o tempo em que estiver presente o noivo, não podem jejuar.
20 Ma tữ alới chu tễ racoâiq, alới miar ỡt. Tữ ki alới ót sana dŏq sanhữ loah yớu alới.
20 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; e, nesse tempo, jejuarão.
21 “Tỡ bữn noau tamoal aroâiq tamái tâng tampâc khoiq anhỗh. Khân noau táq ngkíq, ramoal ki carớn cớp ra‑ŏ́c aroâiq anhỗh. Ngkíq raháq ki cỡt la‑a lứq ễn.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo novo tira parte da veste velha, e fica maior a rotura.
22 Cớp tỡ bữn noau chiaq blŏ́ng tamái tâng aluoi ngcâr khoiq tiaq chơ. Khân noau táq ngkíq, blŏ́ng ki cỡt puaiq, cớp acán pa‑át ki táq yỗn aluoi ngcâr padŏ́h. Chơ aluoi ngcâr cớp blŏ́ng ki pứt nheq. Ma blŏ́ng tamái cóq chóq tâng aluoi ngcâr tamái.”
22 Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho romperá os odres; e tanto se perde o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Bữn muoi Tangái Rlu, Yê-su cớp tỗp rien tễ án mut tâng sarái noau chóh saro bali. Ntơn alới pỡq, ntơn alới rứt cha saro bali ki.
23 Ora, aconteceu atravessar Jesus, em dia de sábado, as searas, e os discípulos, ao passarem, colhiam espigas.
24 Tỗp Pha-rasi atỡng Yê-su neq: “Ki! Nŏ́q tỗp rien tễ thâi táq ranáq tỡ cỡt rit cuang ntrớu tâng Tangái Rlu.”
24 Advertiram-no os fariseus: Vê! Por que fazem o que não é lícito aos sábados?
25 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Nŏ́q riang pai anhia tỡ nai doc tâng tâm saráq Yiang Sursĩ tễ puo Davĩt khoiq táq ntrớu? Davĩt cớp tỗp puai án, alới ŏ́q crơng sana cớp alới sâng panhieih lứq.
25 Mas ele lhes respondeu: Nunca lestes o que fez Davi, quando se viu em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 Ngkíq Davĩt mut tâng dống sang Yiang Sursĩ. Án cha cớp yỗn yớu án cha tê bễng dŏq yáng moat Yiang Sursĩ. Bễng nâi ống cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ sâng têq cha. Bo ki Abia-tha la sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ.”
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais não é lícito comer, senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?
27 Yê-su atỡng loah alới neq: “Yiang Sursĩ tỡ bữn tễng cũai dŏq chuai Tangái Rlu, ma án tễng Tangái Rlu dŏq chuai cũai.
27 E acrescentou: O sábado foi estabelecido por causa do homem, e não o homem por causa do sábado;
28 Cứq, Con Yiang Cỡt Cũai, la Ncháu tê Tangái Rlu.”
28 de sorte que o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.