Marcos 11
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT
1 Tữ alới cheq ễ toâq pỡ vil Yaru-salem, alới mbỡiq toâq vil Bê-phayê cớp vil Bê-thani bân palic dũal O‑li‑vê. Tữ alới toâq pỡ ranoâq vil ki, Yê-su ớn bar náq tễ tỗp rien tễ án neq:
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 “Anhia mut tâng vil yáng moat anhia. Bo anhia toâq ramŏ́h vil, anhia ramóh muoi lám aséh dễn con ca tỡ bữn noau ỡt yũah; noau chŏ́q dŏq án tâng lác ngki. Anhia leh, chơ tếc dững pỡ cứq.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Khân bữn noau blớh anhia neq: ‘Nŏ́q anhia táq ngkíq?’ anhia ta‑ỡi neq: ‘Ncháu hái yoc ễ mian. Moâm án mian, chơ án dững culáh loah yỗn anhia.’”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Ngkíq alới bar náq pỡq, cớp alới ramóh aséh con noau chŏ́q dŏq cheq ngoah toong dống kễng rana. Chơ alới leh aséh ki.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Máh cũai ỡt tayứng cheq ki blớh alới neq: “Anhia leh táq ntrớu aséh ki?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Alới bar náq ta‑ỡi ĩn Yê-su khoiq patâp; chơ máh cũai ki yỗn alới chu.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Vớt alới dững achu aséh ki pỡ Yê-su, alới sữn tampâc alới tâng cloong aséh. Chơ Yê-su chỗn ỡt tâng cloong aséh ki.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Bữn sa‑ữi náq cũai sữn tampâc alới tâng rana. Cũai canŏ́h mut tâng arưih catráiq déh rambũ dŏq sữn tâng rana.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Án ca pỡq nhũang cớp án ca puai ntun, alới triau casang lứq neq: “Ô-sana! Sễq Yiang Sursĩ yỗn ŏ́c bốn pỡ cũai ca toâq nhơ ramứh Ncháu!
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Lứq khễn! Toâq chơ Sốt tễ puo Davĩt, achúc achiac hái! Ô-sana! Lứq khễn Yiang Sursĩ!”
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Yê-su mut tâng vil Yaru-salem, chơ án mut tâng Dống Sang Toâr. Án carlang nhêng nheq máh ramứh mpễr ki; ma yuaq paloŏng cheq sadâu, án loŏh tễ ki cớp pỡq chu vil Bê-thani parnơi cớp tỗp muoi chít la bar náq rien tễ án.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Poang tangái parnỡ, bo alới pỡq tâng rana loŏh tễ vil Bê-thani, Yê-su sâng panhieih.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Án hữm noâng tễ yơng muoi nỡm tarúng bữn sala. Yê-su tarôq nhêng aluang ki bữn palâi ma tỡ bữn. Ma tữ án toâq, tỡ hữm palâi ntrớu, ống sala miat sâng, yuaq tỡ yũah ngư tarúng palâi.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Yê-su pai chóq nỡm tarúng ki neq: “Tễ nâi chumát tỡ bữn noau cha noâng palâi mới.”
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Vớt ki alới toâq pỡ vil Yaru-salem. Yê-su mut sĩa tâng Dống Sang Toâr. Chơ án ntôm tuih aloŏh máh cũai chếq chỡng tâng Dống Sang Toâr ki. Án cutớl cachơng noau lêq práq cớp cachơng noau tacu chếq chớm tariap.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Cớp án tỡ yỗn noau dững crơng luloah pỡq chu táq rana tâng Dống Sang Toâr ki.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Chơ Yê-su pai chóq alới neq: “Nŏ́q riang pai anhia tỡ bữn dáng Yiang Sursĩ khoiq chĩc neq:
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp máh cũai yống rit, alới sâng Yê-su táq ngkíq, chơ alới chi-chuaq ngê ễ cachĩt án. Alới ngcŏh Yê-su, yuaq clứng lứq cũai sâng dớt, cớp sâng pĩeiq lứq máh santoiq Yê-su atỡng.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Toâq tabữ, Yê-su cớp tỗp rien tễ án loŏh tễ vil ki.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Poang tarưp, toâq alới pỡq pha nỡm aluang tarúng ki, alới hữm aluang ki khoiq roŏh toâq rêh.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Phi-er sanhữ loah máh Yê-su khoiq pai; chơ án atỡng Yê-su neq: “Thâi ơi! Nhêng ki! Aluang thâi catưp tangái mahái khoiq roŏh chơ.”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Yê-su patâp loah alới neq: “Cóq anhia sa‑âm Yiang Sursĩ.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Cứq atỡng anhia samoât lứq, khân cũai aléq pai cóh nâi neq: ‘Mới ravih, chơ sapĩl chíq chu dỡq mưt,’ khân cũai nâi tỡ bữn mứt catơn-tơn, ma án sa‑âm lứq samoât tễ ŏ́c án pai lứq cỡt, ranáq ki lứq cỡt yỗn án.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Ngkíq cứq atỡng anhia, ntrớu anhia sễq toâq santoiq câu, cóq anhia sa‑âm lứq anhia khoiq bữn chơ ŏ́c ki. Ngkíq chumát lứq anhia bữn.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 “Toâq anhia tayứng câu, khân bữn cũai aléq khoiq táq lôih chóq anhia, cóq anhia táh lôih cũai ki. Ngkíq Mpoaq anhia tâng paloŏng táh tê lôih anhia.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Khân anhia tỡ bữn táh lôih yớu, ngkíq Mpoaq anhia tâng paloŏng tỡ bữn táh tê lôih anhia.”
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Vớt ki alới toâq loah pỡ vil Yaru-salem sĩa. Tữ Yê-su pỡq tâng clống Dống Sang Toâr, máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp máh cũai yống rit, cớp máh cũai sốt nheq sâu, alới ki toâq pỡ án.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Cớp alới blớh án neq: “Chớc tễ léq thâi bữn dŏq táq ranáq salễh nâi? Noau yỗn thâi bữn chớc ki?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Yê-su ta‑ỡi loah alới neq: “Cứq ễ blớh anhia muoi ramứh tê. Khân anhia ta‑ỡi cứq, ki cứq atỡng anhia noau yỗn cứq bữn chớc táq ranáq nâi.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Ranáq batễm Yang táq, tễ léq ranáq ki toâq, tễ Yiang Sursĩ tỡ la tễ cũai? Anhia ta‑ỡi cứq.”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Chơ alới manoaq sarhống manoaq: “Khân hái ta‑ỡi án pai: ‘Ranáq batễm nâi toâq tễ Yiang Sursĩ,’ ngkếq án blớh loah hái: ‘Khân ngkíq, nŏ́q anhia tỡ bữn sa‑âm Yang?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Ma khân hái ta‑ỡi án: ‘Ranáq batễm nâi chống toâq tễ cũai sâng,’ ki hái ngcŏh cũai proai, yuaq alới sa‑âm lứq Yang la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ.”
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Ngkíq alới ta‑ỡi Yê-su neq: “Hếq tỡ dáng.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.