Lucas 6
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ
1 Tâng muoi Tangái Rlu, Yê-su cớp tỗp rien tễ án mut tâng sarái noau chóh saro bali. Tỗp rien tễ Yê-su rứt saro bali, chơ alới saréh cha.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Bữn cũai tễ tỗp Pha-rasi blớh alới neq: “Nŏ́q anhia táq tỡ cỡt rit cuang tâng Tangái Rlu?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Nŏ́q riang pai anhia tỡ nai doc tâng tâm saráq Yiang Sursĩ atỡng tễ puo Davĩt khoiq táq ntrớu? Davĩt cớp tỗp puai án sâng panhieih lứq.
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 Ngkíq Davĩt mut tâng dống sang Yiang Sursĩ. Án cha bễng noau dŏq yáng moat Yiang Sursĩ. Ma puai rit cũai I-sarel, án cớp yớu án tỡ têq cha bễng ki. Bễng ki ống máh cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ sâng têq cha.”
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 Cớp Yê-su pai ễn neq: “Cứq, Con Yiang Cỡt Cũai, la Ncháu tê Tangái Rlu.”
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 Bữn muoi Tangái Rlu ễn, Yê-su mut atỡng máh cũai tâng dống sang. Ỡt ngki bữn manoaq yỗt atĩ coah atoam.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Máh cũai yống rit cớp máh cũai Pha-rasi chuaq ngê ễ cauq Yê-su. Ngkíq alới tutuaiq nhêng samoât lứq chu Yê-su, yoc ễ dáng án táq bán cũai a‑ĩ tâng Tangái Rlu, ma tỡ bữn.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Ma Yê-su dáng alới chanchớm ngkíq. Chơ án atỡng cũai yỗt atĩ ki neq: “Mới yuor tayứng yáng moat máh cũai nâi.”
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Chơ Yê-su atỡng máh cũai ỡt mpễr ki neq: “Cứq ễ blớh anhia: Puai rit hái, nŏ́q hái táq tâng Tangái Rlu? Hái táq o, tỡ la táq sâuq? Hái chuai amoong, tỡ la cachĩt cũai?”
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 Moâm ki Yê-su carlang nhêng chu máh cũai ki, cớp án pai chóq cũai a‑ĩ ki neq: “Mới aloŏh atĩ!”
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Ngkíq máh cũai ki sâng la‑ưn toâp cutâu mứt, cớp alới sarhống nŏ́q toâp ễ táq chóq Yê-su.
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 Vớt ki, Yê-su chỗn tâng cóh, yoc ễ câu pỡ ki. Án câu sễq tễ Yiang Sursĩ nheq sadâu ki.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Toâq poang tarưp, án arô máh cũai rien tễ án, cớp án rưoh muoi chít la bar náq tễ tỗp alới. Án dŏq muoi chít la bar náq nâi la cũai ayững atĩ án.
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Máh cũai án rưoh la neq: Si-môn, án ca Yê-su amứh Phi-er hỡ, cớp Anrê, la a‑ễm Si-môn. Bữn Yacỡ, Yang, Phi-lip, Batê-lami,
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 Mathia, Thô-mat, Yacỡ con samiang Al-phê, Si-môn Sê-lôt,
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 Yuda con samiang Yacỡ, cớp Yuda I-cari-ôt, án ca chếq Yê-su yỗn noau cachĩt.
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Vớt ki, Yê-su sễng tễ cóh parnơi cớp máh cũai rien tễ án. Alới tayứng tâng ntốq tapín. Ỡt ngki bữn clứng cũai toâq tễ cruang Yudê, tễ vil Yaru-salem, cớp tễ tor dỡq mưt cheq vil Ti-rơ cớp vil Sadôn.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Nheq tữh cũai ki toâq ễ tamứng Yê-su atỡng, cớp ễq Yê-su táq bán máh ramứh alới a‑ĩ. Alới ca bữn yiang sâuq payốh la cỡt bán tê.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Nheq tữh cũai a‑ĩ ki chuaq ễ satoaq Yê-su, yuaq Yê-su bữn chớc têq táq yỗn bán nheq máh cũai a‑ĩ.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 Yê-su nhêng chu tỗp rien tễ án, cớp pai neq:
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 Bốn lứq anhia ca panhieih sanua,
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 Bốn lứq anhia bo cũai canŏ́h kêt anhia, calỡih anhia, sieu anhia, cớp pai anhia tỡ o
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 “Bo alới táq ngkíq, cóq anhia sâng bũi cớp ỡn tamprũol, yuaq Yiang Sursĩ yỗn anhia bữn kia sa‑ữi tâng paloŏng. Achúc achiac máh cũai ki táq machớng ki tê chóq máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ.
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 Ma bap lứq anhia ca sốc sanua,
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 Cớp bap lứq anhia ca cha pasâi sanua,
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 “Bap lứq anhia toâq nheq tữh cũai khễn níc anhia. Tễ mbŏ́q, achúc achiac máh cũai ca khễn, ki táq machớng ki tê chóq cũai táq nan tang bỗq Yiang Sursĩ.”
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 “Cứq atỡng anhia ca tamứng cứq neq: Cóq anhia ayooq máh cũai ca ễ táq anhia. Cóq anhia táq o chóq cũai kêt anhia.
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Cóq anhia sễq ŏ́c bốn yỗn alới ca báih anhia. Cớp cóq anhia câu chuai alới ca táq sâuq chóq anhia.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 Khân noau tapáh rêng báng anhia muoi coah, ki cóq anhia sato yỗn alới tapáh muoi coah ễn. Cớp khân noau ĩt au tuar anhia, ki cóq anhia tũot dếh au tâng clống yỗn alới.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Cũai aléq sễq ntrớu tễ anhia, anhia yỗn án aki. Cớp khân án ĩt crơng ntrớu tễ anhia, anhia chỗi sễq loah crơng ki.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Cóq anhia táq chóq cũai canŏ́h machớng anhia yoc alới táq chóq anhia tê.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 “Khân anhia ayooq ống cũai ayooq anhia, ki ntrớu Yiang Sursĩ yỗn anhia bữn cóng? Dếh alới ca tỡ bữn puai ngê Yiang Sursĩ dốq ayooq cũai ayooq alới.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 Cớp khân anhia táq o chóq alới ca táq o chóq anhia, ki ntrớu Yiang Sursĩ yỗn anhia bữn cóng? Cũai tỡ bữn puai ngê Yiang Sursĩ, dốq táq ngkíq.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 Khân anhia yỗn cũai canŏ́h voaq práq anhia, ma anhia ngcuang bữn loah práq tễ alới, ntrớu Yiang Sursĩ ễ yỗn anhia bữn cóng? Cũai tỡ bữn puai ngê Yiang Sursĩ, alới yỗn cũai canŏ́h voaq práq alới, ki alới ngcuang bữn loah práq ki.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Ma cóq anhia ayooq cũai ca ễ táq anhia. Cóq anhia táq o chóq alới. Cớp cóq anhia yỗn alới voaq práq anhia, ma anhia chỗi ngcuang bữn loah práq ki tễ alới. Ngkíq, nỡ‑ra anhia lứq bữn cóng o, cớp anhia cỡt con acái Yiang Sursĩ, án ca sốt clữi nheq tễ canŏ́h. Yuaq án táq o chóq cũai loâi cớp cũai tỡ dáng sa‑ỡn.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Cóq anhia sarũiq táq cũai canŏ́h machớng Mpoaq anhia tâng paloŏng sarũiq táq anhia tê.”
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 Yê-su pai ễn neq: “Anhia chỗi tếq cũai canŏ́h, ngkíq Yiang Sursĩ tỡ bữn tếq anhia tê. Cớp chỗi pai cũai canŏ́h táq tỡ pĩeiq, ngkíq Yiang Sursĩ tỡ bữn pai anhia táq tỡ pĩeiq tê. Cóq anhia táh lôih cũai canŏ́h táq chóq anhia; ngkíq Yiang Sursĩ táh lôih anhia tê.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Khân anhia yỗn crơng pỡ cũai canŏ́h muoi crưo, ki Yiang Sursĩ lứq culáh loah anhia clữi tễ ki. Máh crưo án chuai anhia, án acứr, án chiaq, cớp án chóq poân vuvỡ yỗn anhia. Yuaq maléq anhia chuai yỗn yớu, Yiang Sursĩ chuai loah anhia máh ki tê.”
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Yê-su atỡng tỗp ki toâq parnai sacâm neq: “Cũai sũt moat tỡ têq ayông cũai sũt canŏ́h. Khân án ayông, bar náq alới sapứl tâng prúng.
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Án ca rien tỡ bữn toâr hỡn tễ thâi án. Ma dũ náq ca rien, toâq án moâm rien, ngkíq án cỡt samoât thâi tê.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 “Nŏ́q anhia hữm brếh tâng moat yớu, ma anhia tỡ bữn dáng khlễc pian catáng moat anhia?
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 Cớp nŏ́q anhia clŏ́q pai chóq yớu neq: ‘Yỗn cứq taváih ĩt chíq brếh tễ moat mới,’ ma anhia tỡ bữn dáng khlễc pian sadal chíq moat anhia? Anhia la cũai ễm bĩq parnai sâng! Cóq anhia ĩt chíq khlễc pian tễ moat anhia voai. Ki nŏ́q têq anhia hữm raloaih cớp têq ĩt brếh tễ moat yớu.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 “Tỡ nai bữn aluang o ma cỡt palâi sâuq, cớp tỡ nai bữn aluang sâuq ma cỡt palâi o.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 Khân anhia hữm palâi, ki anhia dáng dếh nỡm. Tỡ nai bữn noau cáiq palâi tarúng tễ nỡm sarlia tacỡng. Cớp tỡ nai bữn noau cáiq palâi nho tễ nỡm sarlia rayoâiq.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Cũai mantoat o bữn ngê o tâng mứt pahỡm án. Ngkíq ranáq o loŏh tễ mứt cũai ki. Cớp cũai loâi bữn ngê sâuq tâng mứt pahỡm án. Ngkíq ranáq sâuq loŏh tễ mứt pahỡm án. Ngê ntrớu bữn tâng mứt pahỡm cũai, bỗq cũai pai aloŏh ngê ki.”
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 “Nŏ́q anhia dŏq cứq: ‘Ncháu ơi! Ncháu ơi!’ Ma anhia tỡ bữn trĩh máh santoiq cứq atỡng?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Cũai aléq toâq pỡ cứq, chơ tamứng cớp trĩh máh santoiq cứq, cũai ki la samoât riang ntrớu?
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 Cũai ki la samoât riang samiang patứng dống. Án píq prúng yỗn yarũ cớp chóq tamáu tâng ki yỗn tanũl cỡt khâm. Tữ dỡq toâr toâq, dỡq clúh dống ki, ma dống ki tỡ bữn cacưt, yuaq cũai táq dống ki chóq tamáu táq yỗn khâm lứq.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Cũai ca tamứng santoiq cứq, ma tỡ bữn trĩh, án ki la samoât samiang patứng dống tâng cutễq miat. Án píq prúng ndữl, cớp tỡ bữn chóq tamáu tâng prúng ki. Tữ dỡq toâr toâq, dỡq ki clúh dống ki hâp lứq, chơ dống ki dớm cớp ralốh nheq.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.