Juízes 8

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Vớt ki, tỗp Ep-ra-im blớh Kê-dien neq: “Bo mới loŏh chíl tỗp Madian, nŏ́q mới tỡ bữn arô tỗp hếq pỡq tê? Cỗ nŏ́q mới táq chóq tỗp hếq ngkíq?”
1 Então os homens de Efraim lhe disseram: Que é isto que nos fizeste, não nos chamando quando foste pelejar contra Midiã? E repreenderam-no asperamente.
2 Kê-dien ta‑ỡi tỗp alới: “Máh ranáq cứq khoiq táq, tỡ têq talĩ cớp ranáq tỗp anhia khoiq táq, yuaq ranáq cứq táq la cacớt lứq; ranáq anhia toâr hỡn tễ máh ranáq tŏ́ng toiq Abia-sơ táq.
2 Ele, porém, lhes respondeu: Que fiz eu agora em comparação ao que vós fizestes? Não são porventura os rabiscos de Efraim melhores do que a vindima de Abiezer?
3 Toâq parsốt lứq, Yiang Sursĩ chiau Ô-rep cớp Sê-êp, bar náq cũai sốt tỗp Madian, yỗn anhia bữn cachĩt. Tỡ bữn ranáq ntrớu noâq cứq táq, ma têq talĩ yỗn li cớp ranáq tỗp anhia khoiq táq?”
3 Deus entregou na vossa mão os príncipes de Midiã, Orebe e Zeebe; que, pois, pude eu fazer em comparação ao que vós fizestes? Então a sua ira se abrandou para com ele, quando falou esta palavra.
4 Kê-dien cớp tahan pái culám náq pỡq chu crỗng Yôr-dan, chơ alới clong. Ma tỗp alới sâng lakéh lakiei lứq, cỗ rapuai chíl níc cũai par‑ũal alới.
4 E Gideão veio ao Jordão e o atravessou, ele e os trezentos homens que estavam com ele, fatigados, mas ainda perseguindo.
5 Tữ tỗp alới toâq pỡ vil Sucôt, Kê-dien sễq tễ cũai tâng vil Sucôt neq: “Cứq sễq bễng mi tễ anhia yỗn máh cũai cứq cha! Yuaq tỗp alới panhieih lứq; cớp cứq noâng rapuai Sê-bah cớp Sal-muna, la puo cũai Madian.”
5 Disse, pois, aos homens de Sucote: Dai, peço-vos, uns pães ao povo que me segue, porquanto está fatigado, e eu vou perseguindo a Zeba e Zalmuna, reis os midianitas.
6 Ma cũai sốt vil Sucôt ta‑ỡi neq: “Tỗp hếq cóq ĩt táq ntrớu crơng sana yỗn tahan mới cha; anhia tỡ yũah bữn cỗp Sê-bah cớp Sal-muna?”
6 Mas os príncipes de Sucote responderam: Já estão em teu poder as mãos de Zebá e Zalmuna, para que demos pão ao teu exército?
7 Kê-dien pai loah neq: “Khân ngkíq, toâq Yiang Sursĩ chuai cứq bữn cỗp Sê-bah cớp Sal-muna, cứq lứq proaih tỗp anhia toâq dũi sarlia tamai cớp toân anhia toâq aluang sarlia tễ ntốq aiq.”
7 Replicou-lhes Gideão: Pois quando o Senhor entregar na minha mão a Zebá e a Zalmuna, trilharei a vossa carne com os espinhos do deserto e com os abrolhos.
8 Chơ Kê-dien loŏh tễ ntốq ki pỡq chu vil Pê-nual, cớp án sễq machớng ki sĩa. Ma cũai tâng vil nâi ta‑ỡi án machớng cũai vil Sucôt tê.
8 Dali subiu a Penuel, e falou da mesma maneira aos homens desse lugar, que lhe responderam como os homens de Sucote lhe haviam respondido.
9 Ngkíq án pai chóq tỗp alới neq: “Toâq cứq píh chu bữn chíl riap, cứq lứq talốh táh ntốq ngôl kĩaq vil anhia!”
9 Por isso falou também aos homens de Penuel, dizendo: Quando eu voltar em paz, derribarei esta torre.
10 Sê-bah cớp Sal-muna, dếh máh tahan alới, ỡt dỡ pỡ vil Car-côr; máh tahan alới ca toâq tễ ntốq aiq noâng ống 15,000 náq. Thrỗq tahan khoiq cuchĩt la 120,000 náq.
10 Zebá e Zalmuna estavam em Carcor com o seu exército, cerca de quinze mil homens, os restantes de todo o exército dos filhos do oriente; pois haviam caído cento e vinte mil homens que puxavam da espada.
11 Kê-dien dững tỗp tahan pỡq mpễr ntốq aiq coah angia mandang loŏh vil Nô-ba cớp vil Yôc-baha, chơ mut chíl tuoiq.
11 subiu Gideão pelo caminho dos que habitavam em tendas, ao oriente de Nobá e Jogbeá, e feriu aquele exército, porquanto se dava por seguro.
12 Sê-bah cớp Sal-muna, la puo tỗp Madian, dếh tahan alới lúh nheq. Ma Kê-dien rapuai níc toau bữn cỗp bar náq puo ki. Chơ máh tahan alới sâng dớt, cớp lúh pláh nheq.
12 E, fugindo Zebá e Zalmuna, Gideão os perseguiu, tomou presos esses dois reis dos midianitas e desbaratou todo o exército.
13 Toâq Kê-dien con samiang Yô-at píh chu tễ rachíl, án pỡq pha ntốq Raláp Hê-rê,
13 Voltando, pois, Gideão, filho de Joás, da peleja pela subida de Heres,
14 cớp án cỗp manoaq samiang tễ vil Sucôt cớp blớh sardán samiang ki máh ramứh cũai sốt. Samiang ki chĩc máh ramứh cũai sốt tâng vil Sucôt bữn tapul chít tapul náq, chơ yỗn pỡ Kê-dien.
14 tomou preso a um moço dos homens de Sucote, e o inquiriu; este lhe deu por escrito os nomes dos príncipes de Sucote, e dos seus anciãos, setenta e sete homens.
15 Moâm ki Kê-dien pỡq ramóh cũai proai tâng vil Sucôt cớp pai neq: “Tỗp anhia sanhữ ma tỡ bữn, bo cứq sễq anhia chuai? Tỗp anhia saryễ cứq, anhia tỡ ễq yỗn crơng sana yỗn tỗp tahan cứq cha, cỗ cứq tỡ yũah cỗp Sê-bah cớp Sal-muna. Nâi! Alới bar náq khoiq ỡt bân ntốq nâi sanua.”
15 Então veio aos homens de Sucote, e disse: Eis aqui Zebá e Zalmuna, a respeito dos quais me escarnecestes, dizendo: Porventura já estão em teu poder as mãos de Zebá e Zalmuna, para que demos pão aos teus homens fatigados?
16 Kê-dien cỗp máh cũai sốt tâng vil Sucôt, cớp proaih alới toâq dũi sarlia tamai, dếh toâq aluang sarlia tễ ntốq aiq hỡ.
16 Nisso tomou os anciãos da cidade, e espinhos e abrolhos do deserto, e com eles ensinou aos homens de Sucote.
17 Cớp án talốh táh nheq ntốq ngôl kĩaq pỡ vil Pê-nual, cớp cachĩt nheq cũai samiang tâng vil ki.
17 Também derrubou a torre de Penuel, e matou os homens da cidade.
18 Moâm ki án blớh Sê-bah cớp Sal-muna neq: “Nŏ́q anhia hữm roâp riang máh cũai anhia cachĩt pỡ vil Tabor?”
18 Depois perguntou a Zebá e a Zalmuna: Como eram os homens que matastes em Tabor? E responderam eles: Qual és tu, tais eram eles; cada um parecia filho de rei.
19 Kê-dien pai neq: “Máh cũai ki la ai muoi mpiq cớp cứq. Cứq thễ dũan samoât lứq nhơ ramứh Yiang Sursĩ, khân anhia dŏq yỗn alới bữn tamoong, cứq tỡ bữn cachĩt anhia tê.”
19 Então disse ele: Eram meus irmãos, filhos de minha mãe; vive o Senhor, que se lhes tivésseis poupado a vida, eu não vos mataria.
20 Chơ án ớn Yê-thê con samiang clúng án neq: “Mới cachĩt chíq alới!”
20 E disse a Jeter, seu primogênito: Levanta-te, mata-os. O mancebo, porém, não puxou da espada, porque temia, porquanto ainda era muito moço.
21 Ma Sê-bah cớp Sal-muna pai neq: “Yỗn achuaih toâp cachĩt hếq, yuaq ranáq nâi la ranáq cũai carsai!”
21 Então disseram Zebá e Zalmuna: Levanta-te tu mesmo, e acomete-nos; porque, qual o homem, tal a sua força. Levantando-se, pois, Gideão, matou Zebá e Zalmuna, e tomou os crescentes que estavam aos pescoços dos seus camelos.
22 Bo ki máh cũai I-sarel atỡng Kê-dien neq: “Sễq anhia cớp nheq tữh tŏ́ng toiq anhia cỡt sốt tỗp hếq níc, yuaq anhia khoiq chuai tỗp hếq bữn vớt tễ talang atĩ cũai Madian.”
22 Então os homens de Israel disseram a Gideão: Domina sobre nós, assim tu, como teu filho, e o filho de teu filho; porquanto nos livraste da mão de Midiã.
23 Kê-dien ta‑ỡi loah: “Cứq cớp con samiang cứq tỡ ễq cỡt sốt tỗp anhia; ống Yiang Sursĩ toâp cỡt sốt tỗp anhia.”
23 Gideão, porém, lhes respondeu: Nem eu dominarei sobre vós, nem meu filho, mas o Senhor sobre vós dominará.
24 Chơ Kê-dien pai tữm ễn neq: “Cứq sễq muoi ramứh tễ anhia dũ náq; máh latai anhia pũr ĩt, sễq anhia yỗn cứq.” (Tỗp Madian dốq moac latai yễng, machớng cớp cũai ỡt tâng ntốq aiq.)
24 Disse-lhes mais Gideão: uma petição vos farei: dá-me, cada um de vós, as arrecadas do despojo. {Porque os inimigos tinham arrecadas de ouro, porquanto eram ismaelitas} .
25 Tỗp alới ta‑ỡi: “Tỗp hếq bũi pahỡm yỗn anhia.”
25 Ao que disseram eles: De boa vontade as daremos. E estenderam uma capa, na qual cada um deles deitou as arrecadas do seu despojo.
26 Latai yễng Kê-dien sễq la ntâng mán bar chít ki-lô; ma tỡ bữn noap máh crơng pasang, sanoâc, tampâc santứm ễng puo Madian dốq tâc, cớp máh crơng acuac tâng tacong charán lac‑da.
26 E foi o peso das arrecadas de ouro que ele pediu, mil e setecentos siclos de ouro, afora os crescentes, as cadeias e as vestes de púrpura que os reis de Midiã trajavam, afora as correntes que os camelos traziam ao pescoço.
27 Kê-dien ĩt máh crơng nâi táq rup dŏq sang cớp achúh dŏq pỡ vil Ô-pra, la vil án bữm. Máh cũai proai I-sarel táh chíq sang toam Yiang Sursĩ; chơ tỗp alới pỡq chu vil Ô-pra cớp cucốh sang rup ki ễn. Ranáq Kê-dien táq cỡt riang rêu to tỗ án cớp dống sũ án.
27 Disso fez Gideão um éfode, e o pôs na sua cidade, em Ofra; e todo o Israel se prostituiu ali após ele; e foi um laço para Gideão e para sua casa.
28 Bo Kê-dien noâng tamoong tỗp Madian pê, cớp tỡ bữn chíl noâng cũai I-sarel. Ngkíq cruang cutễq bữn ỡt ien khễ pỗn chít cumo.
28 Assim foram abatidos os midianitas diante dos filhos de Israel, e nunca mais levantaram a cabeça. E a terra teve sossego, por quarenta anos nos dias de Gideão.
29 Yê-rup Ba-al con samiang Yô-at, chu loah pỡ dống sũ án.
29 Então foi Jerubaal, filho de Joás, e habitou em sua casa.
30 Án bữn con samiang tapul chít náq, yuaq án bữn lacuoi sa‑ữi lứq.
30 Gideão teve setenta filhos, que procederam da sua coxa, porque tinha muitas mulheres.
31 Án bữn muoi lám lacuoi cỗiq pỡ vil Se-kem; alới bữn muoi lám con samiang, án amứh Abi-maléc.
31 A sua concubina que estava em Siquém deu-lhe também um filho; e pôs-lhe por nome Abimeleque.
32 Kê-dien con samiang Yô-at cuchĩt khoiq thâu lứq. Sac án noau tứp pỡ ping Yô-at mpoaq án tâng vil Ô-pra, la vil tŏ́ng toiq Abia-sơ.
32 Morreu Gideão, filho de Joás, numa boa velhice, e foi sepultado no sepulcro de seu pai Joás, em Ofra dos abiezritas.
33 Vớt Kê-dien cuchĩt, tỗp I-sarel tỡ bữn sa‑âm noâng Yiang Sursĩ. Tỗp alới pỡq cucốh sang yiang Ba-al, cớp yám noap yiang Ba-al Bê-rit, la yiang tỗp alới bữm.
33 Depois da morte de Gideão os filhos de Israel tornaram a se prostituir após os baalins, e puseram a Baal-Berite por deus.
34 Alới tỡ bữn sang toam cớp tỡ bữn táq noâng ranáq Yiang Sursĩ, Ncháu alới, la Yiang ca chuai tỗp alới yỗn vớt tễ talang atĩ máh cũai par‑ũal alới.
34 Assim os filhos de Israel não se lembraram do Senhor seu Deus, que os livrara da mão de todos os seus inimigos ao redor;
35 Cớp alới tỡ bữn sanhữ noâng máh ranáq o dống sũ Yê-rup Ba-al (tỡ la Kê-dien) khoiq táq chuai cũai I-sarel.
35 nem usaram de beneficência para com a casa de Jerubaal, a saber, de Gideão, segundo todo o bem que ele havia feito a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.