Jeremias 8

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yiang Sursĩ pai neq: “Bo ki, nghang máh puo Yuda cớp máh ayững atĩ puo, dếh nghang máh cũai tễng rit sang, máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, cớp máh cũai proai tâng vil Yaru-salem hỡ, nheq nghang ki noau ĩt aloŏh tễ ping.
1 Naquele tempo, diz o SENHOR, eles irão trazer para fora das suas sepulturas os ossos dos reis de Judá, e os ossos de seus príncipes, e os ossos dos sacerdotes, e os ossos dos profetas, e os ossos dos habitantes de Jerusalém.
2 Nghang ki noau tiang moat mandang, rliang casâi, cớp máh mantỗr ca cũai proai dốq pasếq, pur-ar, sarhống, cớp cucốh sang. Máh nghang ki tỡ bữn noau parỗm cớp tứp, ma sacróh sacrỗi tâng cloong cutễq samoât sóc nễc.
2 E, eles os espalharão perante o sol, e a lua, e todo o exército do céu, a quem eles têm amado, e a quem eles têm servido, e após quem eles têm andado, e a quem eles têm buscado, e a quem eles têm adorado. Eles não serão reunidos, nem serão enterrados. Eles serão por esterco sobre a face da terra.
3 Máh cũai sâuq ca noâng khlâiq tâng cruang nâi, cứq táq yỗn alới ỡt parsáng-parsaiq chu máh cruang canŏ́h. Chơ tỗp alới chanchớm yoc ễ cuchĩt, la o hỡn tễ noâng alới bữn tamoong. Cứq Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq toâp pai máh ŏ́c nâi.”
3 E morte será escolhida ao invés de vida por todo o remanescente daqueles que sobrarem desta família maligna, que restarem em todos os lugares para onde eu os tenho impelido, diz o SENHOR dos Exércitos.
4 Yiang Sursĩ ớn cứq atỡng cũai proai án neq: “Khân bữn cũai dớm, án yuor loah, pĩeiq tỡ? Khân bữn cũai clŏ́c rana, án píh chu loah, pĩeiq tỡ?
4 Além disso tu lhes dirás: Assim diz o SENHOR: Eles cairão e não se levantarão? Desviar-se-ão, e não retornarão?
5 Khân ngkíq, cỗ nŏ́q anhia chứng clĩ tễ cứq, ma tỡ bữn píh loah chu cứq? Anhia sa‑âm pacái lứq máh rup yiang, cớp tỡ ễq píh chu cứq.
5 Por que, pois, se desvia este povo de Jerusalém por uma apostasia perpétua? Eles agarram-se firmemente ao engano, eles recusam-se a retornar.
6 Cứq crŏ́q cớp tamứng samoât samơi lứq, ma anhia tỡ nai pai ŏ́c lứq. Tỡ bữn noau loâng tễ tỗp anhia sâng ngua tễ ranáq anhia khoiq táq, chơ blớh neq: ‘Cứq táq lôih ntrớu?’ Dũ náq anhia miar táq puai pahỡm anhia yoc, cỡt ariang muoi lám aséh lúh amut chu ntốq rachíl.
6 Eu escutei e ouvi, porém eles não falaram corretamente. Nenhum homem arrepende-se de sua perversidade, dizendo: O que eu tenho feito? Cada um atenta para o seu rumo, como o cavalo arroja-se para dentro da batalha.
7 Chớm calang cloc dáng ngư án píh chu; chớm tariap, chớm toâiq, cớp chớm canŏ́h hỡ dáng ngư píh chu tê. Ma anhia cũai proai cứq tỡ bữn dáng loâng phễp rit cứq khoiq yỗn anhia.
7 Sim, a cegonha no céu conhece os seus tempos determinados, e a tartaruga, e o grou, e a andorinha observam o tempo de sua vinda, porém o meu povo não conhece o juízo do SENHOR.
8 Nŏ́q anhia pai anhia rangoaiq cớp sapúh nheq ŏ́c cứq patâp? Anhia nhêng! Máh cũai arĩen tỡ bữn tanoang; tỗp alới pĩen chíq máh ŏ́c cứq patâp.
8 Como pois dizeis: Nós somos sábios, e a lei do SENHOR está conosco? Eis que certamente em vão fez ele isto, a pena dos escribas é vã.
9 Máh cũai tễ tỗp anhia ca roan rangoaiq, alới lứq cỡt casiet táq, cỡt clŏ́c clu, cớp cỡt pê. Yuaq tỗp alới khoiq calỡih táh máh santoiq cứq patâp; sanua alới bữn sarnớm rangoaiq ntrớu noâq?
9 Os homens sábios estão envergonhados, eles estão consternados e capturados. Eis que rejeitaram a palavra do SENHOR, e que sabedoria há neles?
10 Yuaq ngkíq, cứq ễ chiau nia sarái tỗp alới yỗn cũai canŏ́h ễn ndỡm, cớp chiau máh lacuoi alới yỗn samiang canŏ́h ễn sốt. Dũ náq cũai, tam cũai toâr tỡ la cũai cớt, la moang chuaq práq tâng ngê tỡ bữn tanoang, dếh máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ cớp máh cũai tễng rit sang la lôp tê máh cũai proai.
10 Portanto darei as suas esposas a outros, e os seus campos para aqueles que os herdarão, pois cada um, desde o menor até o maior é dado à ganância, desde o profeta até o sacerdote, cada um deles comporta-se falsamente.
11 Tỗp alới tỡ bữn ramíng loâng tahâu bớc máh cũai proai cứq. Ma alới pai neq: ‘Dũ ranáq ien khễ patoat tiaq.’ Ma dũ ranáq tỡ cỡn ien khễ.
11 Porque eles curaram a ferida da filha do meu povo superficialmente, dizendo: Paz, paz, quando não há paz.
12 Ơ máh cũai proai cứq ơi! Nŏ́q anhia tỡ bữn sâng casiet táq tễ ranáq sâuq la‑ỡq ki? Mŏ tỗp anhia tỡ bữn dáng casiet loâng; roâp riang anhia tỡ bữn ngúc tỡ la ngứm. Yuaq ngkíq, tỗp anhia cóq dớm ariang máh cũai canŏ́h toâq cứq manrap anhia; ŏ́c ki la parsốt dỡi tamoong anhia. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.
12 Estavam pois envergonhados quando cometeram abominação? Não, de modo algum envergonharam-se, nem foram capazes de envergonhar-se. Portanto eles cairão no meio dos que caem. No momento da sua visitação, serão desmoralizados, diz o SENHOR.
13 “Cứq tỡ yỗn alới bữn susot, tỡ la ĩt palâi nho, tỡ la cáiq palâi tarúng; máh sala tâng nỡm la sangot cớp roŏh nheq. Chơ cứq yỗn cũai canŏ́h cheng ndỡm cutễq tỗp alới.
13 Eu certamente os consumirei, diz o SENHOR. Não haverá uvas na vinha, nem figos na figueira, e a folha irá murchar, e o que eu lhes dei deixarão de existir por causa deles.
14 “Máh cũai proai cứq, manoaq blớh manoaq neq: ‘Hái ỡt tacu sâng táq ntrớu? Hâi! Hái lúh chu vil bữn viang khâm, yỗn hái cuchĩt pỡ ntốq ki. Yiang Sursĩ hái khoiq anoat cóq hái cuchĩt; án yỗn hái nguaiq rahâu bũl la cỗ tian hái khoiq táq lôih chóq án.
14 Por que nós nos sentamos imóveis? Reuni-vos e entremos nas cidades protegidas e estejamos ali em silêncio, pois o SENHOR nosso Deus nos emudeceu, e nos deu água de fel para beber, porque nós pecamos contra o SENHOR.
15 Tễ nhũang tỗp hái ngcuang bữn ien khễ cớp bữn noau tahâu, ma sanua hái khoiq roap moang ŏ́c croŏq ngcŏh sâng.
15 Nós procuramos paz, porém não chegou bem algum; e o tempo da cura, e eis que nos sobreveio aflição!
16 Máh cũai par‑ũal hái khoiq toâq pỡ vil Dan; sưong máh aséh tỗp alới rloâm-rlức tháng. Nheq tữh cloong cutễq cỡt tandữr toâq aséh ki bữr. Máh cũai par‑ũal khoiq toâq talốh cutễq hái cớp dũ ramứh tâng ki, dếh vil cớp dũ náq cũai hỡ.’”
16 O resfolegar dos seus cavalos foi ouvido desde Dã. A terra toda tremeu ao som do relinchar dos seus fortes, porque eles chegaram e devoraram a terra, e tudo o que há nela, a cidade e aqueles que habitam nela.
17 Yiang Sursĩ pai neq: “Cóq anhia nhêng o! Cứq ớn cusân bữn pih toâq pỡ anhia; tỡ bữn noau têq catáng án, cớp cusân ki tot anhia.”
17 Porque, eis que eu enviarei entre vós serpentes e cocatrices, contra as quais não haverá encantamento, e elas vos morderão, diz o SENHOR.
18 Máh ŏ́c cứq túh arức tỡ têq prai noâng. Cứq a‑ĩ tráuq lứq tâng mứt pahỡm.
18 No tempo em que eu me confortaria contra a tristeza, meu coração desfalece em mim.
19 Tamứng sưong loŏh tễ cruang ca yơng lứq ki! Cứq sâng máh cũai proai cứq nhiam cuclỗiq neq: “Yiang Sursĩ tỡ bữn ỡt noâng tâng cóh Si-ôn tỡ? Puo Si-ôn tỡ bữn ỡt noâng tâng ntốq ki tỡ?”
19 Eis a voz de choro da filha de meu povo por causa daqueles que habitam em uma região distante. Não está o SENHOR em Sião? Não está o seu rei dentro dela? Por que eles me provocaram a ira com as suas imagens esculpidas, e com estranhas vaidades?
20 Máh cũai proai pai neq: “Catữ phũac hang khoiq vớt, catữ susot khoiq moâm chơ, ma tỡ bữn noau toâq chuai amoong hái.”
20 A colheita passou, o verão está terminado, e nós não estamos salvos.
21 Mứt pahỡm cứq cỡt lambốh, cỗ tian noau tĩn sarúq máh cũai proai; cứq tanúh cỗ tian ranáq cuchĩt pứt cheq ễ toâq.
21 Pela ferida da filha de meu povo estou ferido, estou de luto, o assombro tomou conta de mim.
22 Nŏ́q cruang Ki-liat ŏ́q rahâu tỡ? Nŏ́q tâng ntốq ki tỡ bữn cũai tahâu tỡ? Khân lứq bữn, cỗ nŏ́q bớc cũai proai cứq ma tỡ bữn tahâu?
22 Não há bálsamo em Gileade? Não há médico lá? Por que então não se recuperou a saúde da filha do meu povo?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.