Jeremias 6

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ơ tỗp Ben-yamin ơi! Cóq anhia lúh yỗn vớt tễ ŏ́c cuchĩt ca ễ toâq pỡ vil Yaru-salem! Cóq anhia plóng lavia tâng vil Tacua, cớp palư ũih táq tếc tâng vil Bet Ha-carem, yuaq ŏ́c cuchĩt pứt cheq ễ toâq tễ coah angia pỡng, la ranáq rúng ralốh toâr lứq.
1 Povo da tribo de Benjamim, saia de Jerusalém e fuja para um lugar seguro! Toquem corneta em Tecoa e ponham um aviso em Bete-Haquerém, pois desgraça e grande destruição vão chegar do Norte.
2 Vil Si-ôn la nêuq o lứq, ma cứq ễ táq yỗn án cỡt ralốh;
2 Jerusalém, bela e encantadora cidade, o seu fim está perto.
3 máh puo cớp tỗp tahan ễ táng dỗn ngki, dếh ayứng máh dống aroâiq lavíng vil tam mứt alới sâng yoc.
3 Os reis vão acampar aí com os seus exércitos. Eles vão armar barracas ao seu redor, cada um no lugar que escolher.
4 Tỗp alới pai neq: “Thrũan chíl vil ki! Tỗp hái cóq loŏh chíl bo mandang toâng!”
4 Eles vão dizer: “Preparem-se para atacar a cidade! Aprontem-se! Vamos atacar ao meio-dia!” Mas depois dirão: “É muito tarde, o dia já está quase no fim, e as sombras estão ficando compridas.
5 Tỗp hái cóq mut chíl tâng sadâu toâp, cớp talốh táh nheq ntốq noau kĩaq vil.”
5 Aprontem-se! Vamos atacar esta noite; vamos destruir as fortalezas de Jerusalém.”
6 Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq ớn máh puo nâi tamư máh nỡm aluang, cớp puon cutễq lavíng mpễr vil Yaru-salem. Án pai neq: “Cứq ễ manrap vil nâi, cỗ tian vil nâi bữn moang ranáq padâm sâng.
6 O Senhor Todo-Poderoso deu esta ordem aos reis: — Cortem árvores e façam rampas, preparando-se para atacar Jerusalém. E disse: — Vou castigar esta cidade porque ela está cheia de violência.
7 Samoât dỡq chữong kháng dŏq dỡq, lứq ngkíq tê vil Yaru-salem kháng dŏq máh ranáq sâuq. Tâng vil nâi cứq hữm moang ranáq phaq cớp talốh; cớp cứq hữm moang cũai chũl cớp cũai chĩuq rang‑ĩ sâng.
7 Como de um poço sai água, de Jerusalém sai o pecado. Na cidade, falam de violência e destruição; só vejo doenças e ferimentos.
8 Ơ vil Yaru-salem ơi! Cóq anhia noap ĩt ŏ́c catoaih atỡng. Khân tỡ bữn ngkíq, cứq ễ táh anhia; cứq ễ táq yỗn vil anhia cỡt ntốq aiq ễn, cỡt ntốq tỡ bữn cũai ỡt.”
8 Povo de Jerusalém, que essas coisas sirvam de aviso para vocês; se não, eu os abandonarei. Farei com que a cidade vire um deserto, um lugar onde não mora ninguém.
9 Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq pai neq: “Bữn cũai sacũat dững nheq cũai I-sarel samoât noau cáiq muat máh palâi nho tễ voar. Ngkíq, cóq anhia rachuai cũai bo alới noâng tamoong.”
9 O Senhor Todo-Poderoso me disse: — Na terra de Israel, não sobrará ninguém: ela ficará limpa como uma
10 Cứq ta‑ỡi neq: “Noau noâq ễ tamứng toâq cứq catoaih atỡng? Tỗp alới coang ngian cớp tỡ ễq tamứng parnai anhia; tỗp alới cacháng ayê máh ŏ́c anhia ớn cứq atỡng.
10 Eu respondi: — Com quem devo falar? E, mesmo que eu fale, quem vai me ouvir? Eles taparam os ouvidos, pois não querem prestar atenção. Eles não querem ouvir a tua mensagem e zombam do que dizes.
11 Ơ Yiang Sursĩ ơi! Ŏ́c anhia cutâu chóq alới samoât ũih cat tâng mứt cứq tê, cớp cứq tỡ rơi chĩuq noâng.”
11 Ó Senhor Deus, o teu furor me dominou; estou cansado de guardar a tua ira dentro de mim. Então Deus me disse: — Faça cair a minha ira sobre as crianças nas ruas e sobre os moços nas suas reuniões. Maridos e esposas serão levados como prisioneiros, e também os velhinhos.
12 Máh nia sarái, dống sũ, cớp máh con lacuoi alới noau chiau yỗn cũai canŏ́h ễn ndỡm. Cứq ễ manrap máh cũai proai tâng cutễq nâi.
12 As casas deles ficarão para outros, e também as suas terras e as suas esposas. Vou castigar o povo desta terra. Sou eu, o Senhor , quem está falando.
13 Dũ náq cũai, cũai sốt tỡ la cũai proai, alới chuaq práq tâng ranáq tỡ bữn tanoang; dếh máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ cớp máh cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ la lôp tê cũai proai.
13 Todos, ricos e pobres, procuram ganhar dinheiro desonestamente. Até os profetas e os sacerdotes enganam as pessoas.
14 Tỗp alới táq ariang bớc cũai proai cứq tỡ bữn hâp ntrớu. Alới pai neq: ‘Dũ ranáq ien khễ.’ Ma dũ ranáq tỡ cỡn ien khễ.
14 Eles tratam dos ferimentos do meu povo como se fossem uma coisa sem importância. E dizem: “Vai tudo bem”, quando na verdade tudo vai mal.
15 Nŏ́q tỗp alới tỡ bữn sâng casiet táq tễ máh ranáq sâuq nâi? Tỗp alới tỡ bữn sâng casiet ntrớu loâng; mieiq alới tỡ bữn ngứm ntrớu tễ ŏ́c casiet ki. Yuaq ngkíq, tỗp alới cỡt dớm samoât cũai dốq salaiq. Toâq cứq manrap tỗp alới, tangái ki la tangái parsốt yỗn alới. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.”
15 Será que ficaram envergonhados por terem feito essas coisas que eu detesto? Não! Não ficaram envergonhados de jeito nenhum. Eles nem sabem o que é sentir vergonha e por isso vão cair como outros têm caído. Quando eu os castigar, eles vão ficar arrasados. Eu, o Senhor , falei.
16 Yiang Sursĩ pai chóq máh cũai proai án neq: “Cóq anhia tayứng bân rana téh-cláng cớp tutuaiq nhêng. Chơ blớh salĩq rana tiaq tễ mbŏ́q, rana ca o lứq yỗn pỡq. Cóq anhia pỡq tâng rana ki, chơ anhia bữn ỡt ien khễ.”
16 O Senhor Deus disse ao seu povo: — Fiquem nas encruzilhadas e vejam quais são as melhores estradas, procurem saber qual é o melhor caminho. Andem nesse caminho e vocês terão paz. Mas eles responderam: — Nós não vamos andar nesse caminho!
17 Chơ Yiang Sursĩ chóh máh cũai kĩaq yỗn tamứng noau plóng lavia catoaih. Ma tỗp anhia pai neq: “Tỗp hếq tỡ ễq tamứng!”
17 Deus colocou vigias para prestarem atenção no aviso das cornetas. Mas os vigias disseram: — Nós não vamos prestar atenção.
18 Yuaq ngkíq, Yiang Sursĩ pai chóq máh cũai dũ cruang neq: “Cóq anhia tamứng cớp dáng máh ranáq ntôm ễ toâq pỡ cũai proai cứq.
18 Então Deus disse: — Ouçam, ó nações da terra, e vejam o que vai acontecer com o meu povo.
19 Ơ cốc cutễq nâi ơi! Cóq tamứng nơ! Cứq ễ dững ŏ́c rúng pứt atoâq pỡ cũai tỗp nâi, ca pĩeiq lứq yỗn alới roap, yuaq tỗp alới khoiq táh nheq ŏ́c cứq patâp, cớp tỡ bữn tamứng cứq atỡng.
19 Escute, ó terra! Vou trazer desgraça para esse povo, desgraça que eles merecem porque não obedeceram às minhas palavras e desprezaram os meus ensinos.
20 Bữn kia ntrớu yỗn cứq bo alới tacât crơng phuom tễ cruang Sê-ba, tỡ la crơng carchúc sana tễ cruang yơng lứq? Cứq tỡ ễq roap máh crơng alới chiau sang, cớp tỡ bữn sâng bũi pahỡm tễ crơng ki.
20 Que me importa o incenso que me trazem de Sabá ou as plantas cheirosas que vêm de longe? Não aceitarei as ofertas deles, nem ficarei contente com os seus sacrifícios .
21 Yuaq ngkíq, cứq ễ táq yỗn máh cũai nâi cỡt taliang mứt pahỡm cớp dớm asễng. Máh cũai mpoaq cớp máh con samiang, máh yớu ratoi cớp máh yớu muoi vil, alới cuchĩt machớng nheq.”
21 Assim eu, o Senhor , vou fazer com que esse povo tropece e caia. Pais e filhos morrerão, e amigos e vizinhos também.
22 Yiang Sursĩ pai neq: “Bữn máh tahan tễ muoi cruang coah angia pỡng toâq; tỗp tahan nâi ỡt yơng, ma alới bán rêng cớp thrũan ễ rachíl.
22 O Senhor Deus diz: — Um povo vem vindo de longe, de uma terra do Norte; uma forte nação está se preparando para a guerra.
23 Tỗp alới yống tamĩang cớp dau, cớp ŏ́q loâng mứt pahỡm sâng sarũiq. Tỗp alới ỡt aséh, cớp bữn sưong casang rloâm-rlức ariang dỡq mưt lampóh. Tỗp alới pruam ễ chíl vil Yaru-salem.”
23 Estão armados com arcos e flechas e espadas. São cruéis, não têm piedade. Eles vêm montados em cavalos, fazendo o barulho do mar quando está bravo. E estão prontos para atacar a cidade de Jerusalém.
24 Máh cũai proai vil Yaru-salem pai neq: “Tỗp hếq khoiq sâng han tễ tỗp ki; ngkíq atĩ hếq cỡt ieuq lamên nheq; hếq sâng túh ngua arức lứq tâng mứt, cỡt ariang mansễm ntôm ễ sễt con.
24 — Ouvimos a notícia — diz o povo de Jerusalém —, e as nossas mãos ficaram moles; a aflição tomou conta de nós, como as dores de uma mulher no parto.
25 Hếq tỡ khớn loŏh yáng tiah vil, tỡ la tayáh pỡq tâng rana, yuaq cũai par‑ũal yống crơng choac ỡt ruap nheq mpễr hếq, cớp hếq sâng cahĩal lứq.”
25 Não vamos nos arriscar a ir ao campo nem a andar pelas estradas, pois o inimigo está armado, e há terror por toda parte.
26 Yiang Sursĩ pai neq: “Ơ máh cũai proai cứq ơi! Cóq anhia tâc tampâc tanúh, cớp luliac u‑al tâng bŏ́h. Cóq anhia nhiam cuclỗiq cucling cớp tanúh cỗ sâng túh ngua lứq, táq ariang muoi lám con samiang clúng anhia cuchĩt, yuaq anhia santar sâng án ca toâq pupứt anhia toâq.
26 Deus diz ao seu povo: — Como sinal de tristeza, vistam roupa feita de pano grosseiro e rolem nas cinzas. Chorem como se chora a morte de um filho único; derramem lágrimas amargas, pois o destruidor atacará de repente.
27 Ơ Yê-ramia ơi! Cóq mới chim máh cũai proai cứq, ariang mới chim crơng tac, o ma tỡ bữn.
27 Jeremias, ponha o meu povo à prova, como se prova o metal; examine bem e procure descobrir como estão agindo.
28 Alới cỡt cũai yoc ễ chíl cứq, cớp alới bữn mứt coang hỡ, coang samoât sapoan tỡ la tac crưong. Tỗp alới la moang cũai ralôp cớp cũai ravoŏq yớu.
28 Todos eles são mais do que rebeldes e andam espalhando calúnias. São todos perversos, duros como bronze ou ferro.
29 Ntốq noau tooc bữn sacuaq thỗr rêng, cớp ũih blữ rêng lứq, ma saréh tớt tâng tac noâng tỡ ratáh sĩa. Tỡ bữn kia ntrớu arĩen máh cũai proai cứq, yuaq cũai sâuq tỡ yũah pupứt nheq.
29 E assim como nem mesmo um forno bem quente consegue derreter a prata a fim de separá-la das impurezas, também não adianta tentar purificar o meu povo, pois os maus não são separados dos bons.
30 Nheq tữh cũai proai cứq la sâuq la‑ỡq; yuaq ngkíq tỡ têq táq yỗn alới cỡt bráh o loah. Ngkíq yuaq cứq khoiq calỡih táh alới.”
30 Os maus serão chamados de “prata impura” porque eu, o Senhor , os rejeitei.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.