João 4

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tỗp Pha-rasi khoiq sâng noau pai Yê-su bữn sa‑ữi cũai rien tễ án, cớp án táq batễm yỗn cũai sa‑ữi hỡn tễ Yang.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Ma lứq pĩeiq, atĩ Yê-su tỡ bữn táq batễm yỗn cũai, ma ống tỗp rien tễ Yê-su toâp táq ranáq ki.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Tữ Yê-su dáng tỗp Pha-rasi khoiq sâng noau pai ngkíq, chơ án loŏh toâp tễ cruang Yudê, cớp án píh chu loah pỡ cruang Cali-lê.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ma rana Yê-su ễ pỡq, án cóq pha cruang Sa-mari.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Tâng cruang Sa-mari án toâq pỡ vil Sukha. Vil ki cheq ntốq ruang Yacốp yỗn Yô-sep con samiang án tễ mbŏ́q.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Cớp bữn dỡq parníq tâng ntốq ki, Yacốp khoiq píq tễ mbŏ́q. Yê-su sâng lakéh lakiei, yuaq án pỡq níc tâng rana. Ngkíq Yê-su tacu cheq dỡq parníq ki; ma khoiq cheq mandang toâng chơ.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Bữn manoaq mansễm Sa-mari toâq ŏh dỡq. Chơ Yê-su pai chóq mansễm ki: “Sễq mới yỗn cứq nguaiq tê dỡq mới, ỡi tôh!”
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Tỗp rien tễ Yê-su khoiq mut tâng vil ễ chỡng crơng sana.)
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Mansễm ki pai chóq Yê-su neq: “Âu! Nŏ́q mới la cũai I-sarel, ma sễq nguaiq dỡq tễ cứq? Cứq la cũai Sa-mari.”
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Yê-su pai loah chóq án neq: “Khân mới dáng ntrớu Yiang Sursĩ ễ chuai miat, cớp khân mới dáng cũai ca sễq nguaiq dỡq tễ mới, ngkíq mới lứq sễq loah tễ án; chơ án yỗn mới bữn dỡq têq yỗn tamoong.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Mansễm ki ta‑ỡi Yê-su neq: “Thâi ơi! Thâi ŏ́q crơng puoc dỡq, cớp dỡq parníq nâi yarũ lứq. Ngkíq tễ léq thâi bữn dỡq têq yỗn tamoong?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Achúc achiac hái, Yacốp, khoiq píq dŏq dỡq parníq nâi yỗn hái. Án cớp nheq con samiang án, dếh charán dống án, nheq tữh alới nguaiq dỡq parníq nâi tê tễ dỡi mbŏ́q. Nŏ́q thâi sốt hỡn tễ Yacốp tỡ?”
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Yê-su ta‑ỡi án neq: “Cũai aléq nguaiq dỡq tễ parníq nâi, án noâng ễ khlac sĩa.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Ma cũai aléq bữn nguaiq dỡq tễ cứq yỗn, cũai ki tỡ nai khlac noâng. Lứq samoât, dỡq cứq yỗn án cỡt ariang dỡq mec hoi níc tâng mứt pahỡm án. Cớp dỡq ki yỗn án bữn tamoong mantái.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Mansễm ki pai neq: “Thâi ơi! Sễq thâi yỗn cứq nứng dỡq ki. Ien cứq tỡ bữn khlac noâng, cớp tỡ bữn toâq ŏh noâng tễ dỡq parníq nâi.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Yê-su ta‑ỡi án neq: “Mới chu coâiq cayac mới pỡ dống, chơ mới pỡq loah pỡ nâi nơ.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Mansễm ki pai: “Cứq tỡ bữn bữn cayac.”
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Ma mới khoiq bữn cayac sỡng náq chơ. Cớp samiang ca ỡt cớp mới sanua, án tỡ cỡn cayac mới. Lứq pĩeiq ariang mới khoiq pai.”
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Mansễm ki pai loah neq: “Thâi ơi! Mbỡiq nâi nŏ́q cứq dáng thâi la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Achúc achiac hếq khoiq sang Yiang Sursĩ dũn chơ tâng cóh nâi, ma anhia tỗp I-sarel pai ntốq sang Yiang Sursĩ la cóq ống tâng vil Yaru-salem sâng.”
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Yê-su pai neq: “Ỡi ơi! Cứq pai samoât lứq. Cheq ễ toâq tangái cũai ca yoc ễ sang Mpoaq hái tâng paloŏng, alới tỡ bữn cóq sang án tâng cóh nâi tỡ la tâng vil Yaru-salem.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Anhia tỗp Sa-mari tỡ yũah dáng samoât lứq noau anhia sang. Ma hếq tỗp I-sarel khoiq dáng samoât chơ noau hếq sang, yuaq Yiang Sursĩ chuai amoong cũai la cỗ nhơ tễ tỗp I-sarel.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ma cheq ễ toâq, cớp khoiq toâq chơ tangái cũai ễ sang samoât samơi, alới ki sang Mpoaq hái tâng paloŏng nheq tễ mứt pahỡm cớp pĩeiq lứq. Mpoaq hái yoc lứq cũai sang án ngkíq.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Yiang Sursĩ la lứq Yiang, tỡ cỡn cũai. Ngkíq, cũai aléq yoc ễ sang án cóq sang nheq tễ mứt pahỡm cớp sang yỗn pĩeiq.”
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Moâm Yê-su pai ngkíq, mansễm ki pai ễn neq: “Cứq khoiq dáng chơ nỡ‑ra lứq toâq án ca Yiang Sursĩ rưoh dŏq chuai amoong cũai, án ca noau dŏq ramứh Crĩt. Tữ án toâq, án atỡng yỗn hái dáng tễ dũ ramứh.”
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Yê-su pai chóq án neq: “Cứq táq ntỡng cớp mới sanua, la án ki toâp.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Bo ki tỗp rien tễ Yê-su toâq loah pỡ án. Alới sâng dớt lứq Yê-su táq ntỡng cớp mansễm ki. Ma tỡ bữn noau tễ tỗp alới blớh mansễm neq: “Ntrớu mới ễ bữn?” Cớp tỡ bữn noau blớh Yê-su: “Nŏ́q thâi táq ntỡng cớp án?”
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Vớt ki mansễm ki táh dŏq aluoi dỡq án; chơ án chu atỡng yỗn cũai tâng vil ki dáng.
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 Mansễm ki pai neq: “Âu, anhia pỡq nhêng manoaq cũai ca atỡng cứq tễ máh ranáq cứq khoiq táq. Cũai nâi lứq Crĩt tỡ?”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Ngkíq máh cũai tâng vil ki loŏh chu ntốq Yê-su ỡt.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Bo máh cũai ca loŏh tễ vil noâng dĩ ria rana, tỗp rien tễ Yê-su pasĩt án neq: “Thâi ơi, chi-cha dỗi voai.”
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Ma Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Cứq bữn crơng sana cha, ma anhia tỡ bữn dáng crơng ki.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Ngkíq tỗp rien tễ Yê-su, manoaq blớh manoaq neq: “Bữn cũai dững crơng sana yỗn án cha tỡ?”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Yê-su pai loah neq: “Crơng sana cứq la táq puai rangứh án ca ớn cứq toâq, cớp táq moâm ranáq án yỗn cứq táq.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Lứq ma tỡ bữn hái dốq ễ pai neq: ‘Noâng pỗn casâi ễn toâq catữ sot?’ Ma cứq atỡng anhia neq: Anhia tapoang nhêng chu sarái. Saro ki khoiq chĩn chơ, cớp toâq ngư sot chơ.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Cũai sot tâng sarái ki, lứq án roap cóng. Cớp ranáq án táq cỡt palâi neq: Cũai bữn tamoong mantái. Ngkíq cũai choat cớp cũai sot, alới mpruam sâng bũi.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Dốq noau pai neq: ‘Cũai nâi choat. Cũai ki sot.’ Santoiq nâi pĩeiq lứq.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Cứq khoiq ớn anhia sot tâng sarái anhia tỡ bữn táq. Cũai canŏ́h khoiq táq sarâng lứq tâng sarái ki chơ, ma anhia ĩt palâi tễ cóng rêng alới.”
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Cũai Sa-mari sa‑ữi náq tễ vil ki sa‑âm Yê-su cỗ nhơ mansễm ki atỡng alới neq: “Cũai ki khoiq atỡng cứq nheq tễ máh ranáq cứq khoiq táq.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Ngkíq, tữ cũai Sa-mari toâq pỡ Yê-su, alới catoâng án yỗn ỡt cớp alới. Chơ Yê-su ỡt bar tangái tâng ntốq ki.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Cớp bữn sa‑ữi náq ễn sa‑âm, toâq alới sâng parnai Yê-su atỡng.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Máh cũai sa‑âm pai chóq mansễm ki neq: “Tễ nhũang hếq sa‑âm Yê-su la cỗ tễ mới atỡng hếq, ma sanua hếq khoiq sâng parnai án atỡng. Ngkíq hếq dáng samoât lứq án nâi la cũai chuai amoong nheq tữh cũai.”
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Vớt tễ bar tangái ki, Yê-su loŏh tễ ki ễ pỡq pỡ cruang Cali-lê.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Tễ nhũang Yê-su khoiq pai chơ neq: “Cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, tỡ bữn noau yám noap án tâng cruang án bữm.”
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Tữ Yê-su toâq pỡ cruang Cali-lê, máh cũai Cali-lê tabỡp án bũi o, yuaq alới khoiq hữm máh ranáq án táq pỡ vil Yaru-salem tâng tangái tỗp I-sarel cha bũi puai phễp rit Tangái Loŏh. Bo ki bữn dếh cũai Cali-lê pỡq pỡ vil Yaru-salem.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Yê-su pỡq loah pỡ vil Cana tâng cruang Cali-lê. Tâng vil ki bo nhũang, Yê-su khoiq táq yỗn dỡq cỡt blŏ́ng nho. Tâng vil ki bữn manoaq cũai sốt bữn con samiang bếq tua a‑ĩ pỡ vil Cabê-na-um.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Tữ cũai sốt nâi sâng noau pai Yê-su khoiq loŏh tễ cruang Yudê cớp toâq pỡ cruang Cali-lê, án toâq pỡ Yê-su, cớp án sễq Yê-su pỡq chu vil Cabê-na-um cớp táq bán con samiang án. Yuaq con án cheq ễ cuchĩt chơ.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Yê-su atỡng án neq: “Khân anhia tỡ bữn hữm tếc salễh tỡ la ranáq salễh, anhia tỡ nai sa‑âm.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Cũai sốt ki ta‑ỡi neq: “Ncháu ơi! Sễq Ncháu pỡq cớp cứq, satỡm bo con cứq noâng tamoong.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Yê-su ta‑ỡi án neq: “Pỡq! Mới chu. Sanua con samiang mới lứq tỡ bữn cuchĩt.”
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Bo án noâng dĩ ria rana; án ramóh cũai táq ranáq án. Cũai ki atỡng án neq: “Con samiang ncháu môih loah chơ.”
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Cũai sốt ki blớh alới bo léq con samiang án môih loah. Alới atỡng án neq: “Con ncháu pứt cutâu tỗ tangái mahái bo mandang priang.”
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Chơ, cũai sốt ki sanhữ loah bo ki Yê-su atỡng án neq: “Sanua con samiang mới lứq tỡ bữn cuchĩt.”
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Nâi la trỗ bar Yê-su táq ranáq salễh tâng cruang Cali-lê vớt án loŏh tễ cruang Yudê.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.