Gênesis 44

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Chơ Yô-sep ớn cũai táq ranáq án neq: “Chóq poân crơng sana tâng bau cũai ki, maléq rơi alới dững. Cớp dŏq loah práq alới dũ náq tâng ngoah bau alới.
1 E ele ordenou ao administrador de sua casa, dizendo: Enche os sacos dos homens com alimento, tanto quanto eles puderem carregar, e põe o dinheiro de cada homem na boca de seu saco.
2 Chóq cachoc práq khong cứq tâng ngoah bau a‑ễm ralŏ́h. Cớp chóq loah máh práq tâng bau án tê.”
2 E põe o meu copo, o copo de prata, na boca do saco do mais jovem, e o dinheiro do seu trigo. E ele fez conforme a palavra que José havia falado.
3 Toâq poang tarưp, máh sễm ai ki loŏh tễ ntốq ki cớp aséh dễn alới.
3 Assim que raiou a luz da manhã, os homens foram enviados, eles e seus jumentos.
4 Alới loŏh tễ vil ki, ma alới pỡq tỡ yũah yơng. Chơ Yô-sep atỡng cũai sốt ranáq tâng dống án neq: “Mới rapuai cũai ki. Toâq mới satỡm alới, ki blớh alới neq: ‘Nŏ́q ncháu cứq táq o chóq anhia, ma anhia táq sâuq chóq án?
4 E quando haviam saído da cidade, e ainda não estavam distantes, José disse a seu administrador: Levanta-te, segue os homens, e quando os alcançares, dize-lhes: Por que pagastes o bem com o mal?
5 Nŏ́q anhia tutuoiq cachoc dỡq ncháu cứq? Cachoc dỡq nâi la cachoc ống ncháu hếq sâng dốq nguaiq dỡq, cớp dốq ễ mumưl. Anhia táq ranáq nâi la sâuq lứq!’”
5 Isso não é o que o meu senhor usa para beber, e pelo qual ele adivinha? Fizestes mal em fazer isso.
6 Ngkíq, cũai táq ranáq yỗn Yô-sep rapuai satỡm máh sễm ai ki; cớp án pai ĩn santoiq Yô-sep khoiq atỡng án.
6 E ele os alcançou e lhes falou as mesmas palavras.
7 Ma máh sễm ai ki ta‑ỡi án neq: “Cỗ nŏ́q ncháu hếq pai ngkíq? Lứq samoât, hếq tỡ nai chanchớm ễ táq ranáq sâuq ngkíq.
7 E eles lhe disseram: Por que meu senhor diz estas palavras? Deus proíbe que teus servos façam conforme esta coisa.
8 Máh práq hếq ramóh loah tâng bau, la hếq dững asuoi loah chơ yỗn anhia tễ cruang Cana-an. Hếq ễ tuoiq táq ntrớu práq tỡ la yễng tễ dống ncháu anhia?
8 Eis que o dinheiro que encontramos na boca dos nossos sacos trouxemos novamente a ti da terra de Canaã. Como então nós roubaríamos da casa de teu senhor prata ou ouro?
9 Khân achuaih chuaq tamóh crơng ki tâng bau cũai aléq tễ tỗp hếq ca táq ranáq achuaih, ki yỗn án ki cuchĩt chíq. Ma hỡn tễ ki ễn, nheq náq hếq pruam cỡt sũl ncháu anhia hỡ.”
9 Aquele dos teus servos com quem for achado, que morra, e nós também seremos escravos de meu senhor.
10 Cũai ki ta‑ỡi neq: “Ơq! Thỗi! Anhia táq ĩn anhia khoiq pai nơ. Cũai aléq ma bữn cachoc ki, lứq án cóq cỡt sũl cứq. Ma aléq ca tỡ bữn bữn cachoc ki, ki anhia tỡ bữn lôih ntrớu.”
10 E ele disse: Então seja agora de acordo com vossas palavras. Aquele com quem for encontrado será meu escravo, e vós estareis sem culpa.
11 Ngkíq, dũ náq alới tál tháng acŏ́q asễng bau pỡ cutễq, cớp pớh bau alới.
11 Então eles se apressaram em descer, cada homem pôs em terra o seu saco, e cada homem abriu o seu saco.
12 Cũai táq ranáq yỗn Yô-sep chuaq nheq dũ bau alới, tễ bau ai clúng toau toâq bau a‑ễm ralŏ́h. Tữ toâq pỡ bau a‑ễm ralŏ́h, án ramóh muoi lám cachoc ki.
12 E ele procurou, e começou pelo mais velho, e terminou com o mais jovem, e o copo foi encontrado no saco de Benjamim.
13 Máh ai án, alới háq tampâc alới, táq tếc alới sâng ngua lứq. Cớp alới patiang loah bau tâng cloong aséh dễn. Chơ alới píh loah chu vil.
13 Então eles rasgaram suas vestes, e carregaram cada homem os seus jumentos, e voltaram à cidade.
14 Chơ Yuda cớp nheq máh sễm ai Yô-sep toâq loah pỡ dống Yô-sep. Ma Yô-sep noâng ỡt tâng dống ki. Nheq náq alới cucốh cucũoi sĩa choâng moat Yô-sep.
14 E Judá e seus irmãos vieram à casa de José, pois ele ainda estava ali; e eles prostraram-se em terra diante dele.
15 Yô-sep blớh alới neq: “Nŏ́q anhia táq ranáq nâi? Anhia dáng ma tỡ bữn, cứq bữn ngê mumưl?”
15 E José lhes disse: Que ato é este que fizestes? Não sabeis que um homem como eu pode certamente adivinhar?
16 Yuda ta‑ỡi loah neq: “Nŏ́q hếq ễ ta‑ỡi ncháu? Parnai ntrớu hếq ễ ta‑ỡi? Cớp ranáq ntrớu hếq têq táq yỗn anhia dáng hếq tỡ bữn táq ranáq nâi? Yiang Sursĩ toâp dáng ŏ́c lôih hếq. Nheq náq hếq nâi lứq cỡt cũai sũl anhia, dếh án ca bữn cachoc anhia tâng bau hỡ.”
16 E Judá disse: O que diremos a meu senhor? O que devemos falar? Ou como nos inocentaremos? Deus descobriu a iniquidade de teus servos. Eis que somos servos de meu senhor, tanto nós quanto aquele com quem também foi achado o copo.
17 Ma Yô-sep ta‑ỡi loah án neq: “Cứq tỡ bữn chanchớm ễ táq ranáq ngkíq. Ma án ca ĩt cachoc cứq, lứq án ki toâp cóq cỡt sũl cứq. Ma máh anhia, ki têq anhia chu ien khễ pỡ dống mpoaq anhia.”
17 E ele disse: Longe de mim que eu faça isso; mas o homem em cuja mão foi achado o copo, este será meu servo. E quanto a vós, levantai-vos e voltai em paz ao vosso pai.
18 Moâm Yô-sep pai ngkíq, Yuda toâq pỡ án cớp pai neq: “Cứq sễq lôih ncháu! Cứq sễq tễ ncháu muoi ramứh. Cứq sễq ncháu chỗi nhôp cứq, la cũai táq ranáq anhia. Lứq samoât, ncháu bữn chớc lĩ-ralĩ cớp puo.
18 Então Judá se aproximou dele, e disse: Ó meu senhor, deixai que teu servo, suplico-te, fale uma palavra aos ouvidos de meu senhor, e não deixai que a tua ira se acenda contra teu servo, porque tu és como o próprio Faraó.
19 Tễ nhũang, ncháu khoiq blớh hếq neq: ‘Anhia noâng bữn mpoaq cớp a‑ễm samiang canŏ́h tỡ?’
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes ainda um pai, ou um irmão?
20 Ngkíq hếq ta‑ỡi ncháu neq: ‘Bữn, bữn mpoaq, ma án khoiq thâu chơ. Cớp hếq bữn muoi lám a‑ễm samiang ralŏ́h. Mpoaq hếq amia án bo mpoaq hếq khoiq thâu chơ. Án ki muoi mpiq cớp a‑ễm hếq ca khoiq cuchĩt. Yuaq ngkíq, mpoaq hếq ma ayooq lứq án, cỗ noâng manoaq án toâp tễ mpiq ki.’
20 E nós dissemos a meu senhor: Temos um pai, um homem velho, e um filho da sua velhice, um pequeno. E seu irmão está morto, e só ele foi deixado de sua mãe, e seu pai o ama.
21 “Moâm ki ncháu atỡng hếq neq: ‘Cóq anhia dững a‑ễm ralŏ́h toâq pỡ cứq; cứq yoc ễ hữm án!’
21 E tu disseste a teus servos: Trazei-o a mim, para que eu possa colocar meus olhos nele.
22 Ma hếq ta‑ỡi ncháu neq: ‘Cũai póng nâi, án tỡ têq ratáh tễ mpoaq. Khân án loŏh, ki mpoaq án cuchĩt toâp.’
22 E dissemos ao meu senhor: O rapaz não pode deixar seu pai, pois se ele deixar seu pai, seu pai morrerá.
23 Ma ncháu khoiq atỡng hếq neq: ‘Khân anhia tỡ bữn dững án toâq cớp anhia, ki anhia tỡ bữn hữm noâng cứq.’
23 E tu disseste a teus servos: Se vosso irmão mais jovem não vier, não vereis mais a minha face.
24 Ngkíq, toâq hếq chu pỡ mpoaq hếq, la cũai táq ranáq anhia, hếq atỡng loah yỗn án dáng tễ máh parnai ncháu pai.
24 E aconteceu que, quando nós subimos a teu servo, meu pai, dissemos-lhe as palavras de meu senhor.
25 “Ntun ki mpoaq hếq ớn hếq neq: ‘Cóq anhia pỡq chỡng loah máh crơng sana yỗn hái cha.’
25 E nosso pai disse: Ide novamente, e comprai-nos um pouco de alimento.
26 Ma hếq ta‑ỡi án neq: ‘Hếq tỡ têq pỡq khân a‑ễm ralŏ́h ma tỡ bữn pỡq nứng hếq. Khân hếq pỡq ống hếq, la hếq tỡ têq hữm noâng cũai sốt.’
26 E dissemos: Não podemos descer. Se o nosso irmão mais jovem for conosco, aí desceremos, porque não podemos ver a face do homem, se nosso irmão mais jovem não estiver conosco.
27 “Ngkíq mpoaq hếq ta‑ỡi neq: ‘Anhia khoiq dáng chơ lacuoi cứq Rachel canỡt bar lám con samiang sâng yỗn cứq.
27 E teu servo, meu pai, disse-nos: Sabeis que minha esposa me deu dois filhos;
28 Manoaq khoiq loŏh tễ cứq chơ, cớp cứq chanchớm charán pla háq chíq tỗ án. Toau tangái nâi cứq tỡ bữn hữm noâng án.
28 e um se foi de mim, e eu disse: Ele certamente foi despedaçado, e eu não o vi desde então.
29 Khân anhia ĩt con ralŏ́h nâi ễn tễ cứq, cớp khân án tamóh ŏ́c croŏq ntrớu, ki cứq la cũai thâu lứq sâng ngua, cớp cứq cuchĩt toâp.’
29 E se tirardes também este de mim, e um mal acontecer a ele, levareis meus cabelos grisalhos com tristeza à sepultura.
30 — ausente —
30 Agora, pois, quando eu for a teu servo, meu pai, e o rapaz não estiver conosco, visto que a sua vida está atada com a vida dele,
31 — ausente —
31 acontecerá, quando ele vir que o rapaz não está conosco, ele morrerá, e teus servos levarão, com tristeza à sepultura, os cabelos grisalhos de teu servo, nosso pai.
32 Cứq chĩuq tôt cớp mpoaq cứq, khân a‑ễm nâi ma tỡ bữn chu cớp cứq. Ki cứq bữn lôih mantái níc cớp mpoaq cứq.
32 Porquanto, teu servo se tornou fiador do rapaz diante do meu pai, dizendo: Se eu não o trouxer a ti, então eu levarei a culpa diante do meu pai para sempre.
33 Yuaq ngkíq, sễq ncháu yỗn cứq pláih tang a‑ễm nâi cỡt sũl anhia, ncháu ơi. Sễq ncháu acláh yỗn a‑ễm nâi chu cớp sễm ai án.
33 Agora, pois, suplico-te: Deixa teu servo ficar no lugar do rapaz como servo para o meu senhor, e deixa o rapaz subir com seus irmãos.
34 Khân a‑ễm nâi ma tỡ bữn chu, nŏ́q khớn cứq chu pỡ mpoaq cứq? Cứq tỡ rơi nhêng mpoaq cứq ma chĩuq ŏ́c tỗiq bap cỗ ŏ́c ngua lứq nâi.”
34 Como, pois, eu subirei a meu pai, e o rapaz não estando comigo? Para que porventura eu não veja o mal que virá sobre o meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.