Gênesis 32
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT
1 Bo Yacốp pỡq tâng rana, bữn tỗp ranễng Yiang Sursĩ toâq pỡ án.
1 Quando Jacó seguiu viagem, anjos de Deus vieram encontrar-se com ele.
2 Toâq Yacốp hữm tỗp ranễng ki, án pai neq: “Nâi la ntốq Yiang Sursĩ ỡt.”
2 Ao vê-los, Jacó exclamou: “Este é o acampamento de Deus!”. Por isso, chamou o lugar de Maanaim.
3 Yacốp ớn cũai pỡq nhũang dững parnai án toâq pỡ Ê-sau, ai án, tâng cruang Ê-dôm, ntốq Sêr.
3 Então Jacó enviou adiante dele mensageiros a seu irmão Esaú, que vivia na região de Seir, na terra de Edom.
4 Yacốp patâp cũai ki neq: “Cóq anhia pỡq atỡng Ê-sau, ncháu cứq, neq: ‘Yacốp cũai táq ranáq anhia khoiq pai neq: Cứq ỡt pỡ dống Laban toau toâq tangái nâi.
4 Disse-lhes: “Deem a seguinte mensagem ao meu senhor Esaú: ‘Assim diz seu servo Jacó: Até o momento, estava morando com nosso tio Labão
5 Cứq bữn tỗp ntroŏq, aséh dễn, cữu, cớp mbễq; dếh bữn máh cũai mansễm cớp samiang táq ranáq cứq hỡ. Sanua cứq cơiq crơng nâi yỗn ncháu cứq, dŏq ncháu cỡt bũi pahỡm cớp cứq.’”
5 e, agora, tenho bois, jumentos, rebanhos de ovelhas e cabras, além de muitos servos e servas. Enviei estes mensageiros para informar meu senhor da minha chegada, na esperança de que me receba amistosamente”.
6 Cũai dững parnai ki chu atỡng Yacốp neq: “Hếq khoiq pỡq chu Ê-sau, ai mới; án yoc ễ ramóh mới, cớp án dững pỗn culám náq cũai samiang pỡq nứng án tê.”
6 Depois de transmitirem a mensagem, voltaram a Jacó e lhe disseram: “Estivemos com seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro com um bando de quatrocentos homens!”.
7 Moâm alới pai ngkíq, Yacốp sâng ngcŏh cớp croŏq lứq. Ngkíq án tampễq máh cũai pỡq nứng án cỡt bar tỗp, cớp tampễq máh charán, dếh cữu, mbễq, ntroŏq, cớp lac‑da hỡ.
7 Quando ouviu a notícia, Jacó ficou apavorado. Dividiu em dois grupos sua família e seus servos, e também os rebanhos, os bois e os camelos,
8 Án chanchớm neq: “Khân Ê-sau toâq pỡ muoi tỗp, chơ pupứt tỗp ki, noâng bữn muoi tỗp têq lúh vớt.”
8 pois pensou: “Se Esaú encontrar um dos grupos e atacá-lo, talvez o outro consiga escapar”.
9 Chơ Yacốp câu neq: “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Anhia la Yiang Sursĩ A-praham sang, cớp anhia la Yiang Sursĩ I-sac mpoaq cứq sang. Anhia toâp patâp cứq neq: ‘Cóq mới chu loah pỡ cruang bữm cớp sâu mới bữm, chơ cứq chuai mới.’
9 Então Jacó orou: “Ó Deus de meu avô, Abraão, e Deus de meu pai, Isaque; ó S enhor , tu me disseste: ‘Volte para sua terra natal, para seus parentes’. E prometeste: ‘Tratarei bem de você’.
10 Yiang Sursĩ ơi! Cứq, la cũai táq ranáq anhia, tỡ bữn pĩeiq yỗn anhia chuai níc cứq, cớp yỗn anhia táq máh ŏ́c anhia khoiq par‑ữq cớp cứq. Bo tangái cứq pỡq luat crỗng Yôr-dan, tangái ki cứq dững ống muoi ntreh ralỡng sâng. Ma sanua, cứq bữn cũai cỡt bar tỗp.
10 Não sou digno de toda a bondade e fidelidade que tens mostrado a mim, teu servo. Quando saí de casa e atravessei o rio Jordão, não possuía nada além de um cajado. Agora, minha família e meus servos formam duas caravanas!
11 Sễq anhia chuai amoong cứq yỗn vớt tễ atĩ Ê-sau ai cứq, yuaq cứq sâng ngcŏh, ngcŏh án toâq ễ cachĩt cứq cớp con lacuoi cứq.
11 Por favor, salva-me de meu irmão, Esaú. Estou com medo de que ele venha atacar tanto a mim quanto a minhas mulheres e meus filhos.
12 Ma anhia khoiq pai chơ cớp cứq neq: ‘Cứq ễ táq o níc yỗn mới, cớp yỗn mới bữn tŏ́ng toiq cỡt clứng ĩn ŏ́c chũah, ca tỡ bữn noau rơi ngih.’”
12 Mas tu prometeste: ‘Certamente tratarei bem de você e multiplicarei seus descendentes até que se tornem tão numerosos quanto a areia à beira do mar, que não se pode contar’”.
13 Moâm Yacốp câu, án bếq ntốq ki tâng sadâu ki, cớp thrũan máh charán yỗn Ê-sau, ai án.
13 Jacó passou a noite ali. Depois, escolheu entre seus bens os seguintes presentes para seu irmão, Esaú:
14 Máh charán ki la neq: Mbễq sang‑ỗng bar culám, mbễq tangcáh bar chít lám, cữu sang‑ỗng bar culám, cữu tôl bar chít lám,
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 lac‑da sang‑ỗng pái chít lám, cớp máh con lac‑da noâng pu tóh hỡ, ntroŏq sang‑ỗng pỗn chít lám, ntroŏq tangcáh muoi chít lám, aséh dễn cán bar chít lám, cớp aséh dễn tôl muoi chít lám.
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Nheq tữh máh charán nâi Yacốp tampễq muoi tỗp pỡ nâi, muoi tỗp pỡ ki, chơ án ớn cũai táq ranáq án neq: “Anhia dững máh charán nâi pỡq nhũang cứq, muoi tỗp pỡq nhũang, muoi tỗp puai ntun, ma yỗn yơng-rayơng, yỗn cỡt huong mpứng dĩ.”
16 Dividiu esses animais em rebanhos, entregou cada rebanho a um servo e lhes disse: “Vão à minha frente com os animais, mas mantenham certa distância entre os rebanhos”.
17 Yacốp ớn án ca pỡq nhũang neq: “Khân Ê-sau, ai cứq, tamóh mới cớp blớh neq: ‘Mới táq ranáq yỗn noau? Mới ễ pỡq chu léq? Cớp charán nâi la khong noau?’,
17 Aos homens encarregados do primeiro grupo, deu as seguintes instruções: “Quando meu irmão, Esaú, se encontrar com vocês, ele perguntará: ‘De quem são servos? Para onde vão? Quem é o dono destes animais?’.
18 cóq mới ta‑ỡi án neq: ‘Nheq charán nâi la khong Yacốp, án ca táq ranáq anhia, dŏq mpon yỗn Ê-sau. Ma hỡn tễ ki, bữn Yacốp ễn toâq ntun hếq.’”
18 Respondam: ‘Eles pertencem ao seu servo Jacó, mas são um presente para Esaú, o senhor dele. Veja, ele está vindo atrás de nós’”.
19 Machớng ki tê Yacốp ớn alới ca dững tỗp charán bar, tỗp charán pái, cớp alới ca pỡq ntun hỡ, pai neq: “Toâq anhia tamóh Ê-sau cóq anhia atỡng machớng nheq, neq:
19 Jacó deu a mesma instrução aos encarregados do segundo e do terceiro grupo e a todos que seguiam os rebanhos: “Digam a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem,
20 ‘Yacốp la cũai táq ranáq anhia, án toâq ntun.’”
20 e não se esqueçam de acrescentar: ‘Veja, seu servo Jacó está vindo atrás de nós’”. Jacó pensou: “Tentarei apaziguá-lo com os presentes que estou enviando à minha frente. Quando o vir, quem sabe ele me receberá amistosamente”.
21 Yuaq ngkíq, nheq máh ramứh mpon nâi pỡq nhũang, ma sadâu ki Yacốp noâng ỡt loah tâng dống aroâiq án.
21 Assim, os presentes foram enviados à frente, enquanto Jacó passou aquela noite no acampamento.
22 Tâng sadâu ki Yacốp tamỡ, cớp án dững bar lám lacuoi án, dếh bar náq mansễm táq ranáq yỗn alới, cớp muoi chít la muoi noaq con samiang án hỡ, chơ yang crỗng Yaboc.
22 Durante a noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e atravessou com eles o rio Jaboque.
23 Moâm án satoâl dũ náq cũai tâng dống sũ án, án cơiq nheq crơng án hỡ yỗn pỡq nhũang án.
23 Depois de levá-los para a outra margem, fez passar todos os seus bens.
24 Ma Yacốp ỡt manoaq án yáng nâi dỡq, cớp bữn manoaq samiang toâq sansrứm cớp Yacốp toau poang tarưp.
24 Com isso, Jacó ficou sozinho no acampamento. Veio então um homem, que lutou com ele até o amanhecer.
25 Tữ samiang ki dáng án tỡ riap Yacốp, ngkíq án trứp cuclỗ-clễ Yacốp toau raplễ.
25 Quando o homem viu que não poderia vencer, tocou a articulação do quadril de Jacó e a deslocou.
26 Chơ samiang ki atỡng Yacốp neq: “Mới acláh yỗn cứq pỡq, yuaq cheq ễ poang chơ.”
26 O homem disse: “Deixe-me ir, pois está amanhecendo!”. Jacó, porém, respondeu: “Não o deixarei ir enquanto não me abençoar”.
27 Chơ samiang ki blớh Yacốp neq: “Ntrớu ramứh mới?”
27 “Qual é seu nome?”, perguntou o homem. “Jacó”, respondeu ele.
28 Samiang ki pai ễn neq: “Ramứh mới tỡ bữn noâng Yacốp; ma tễ nâi chumát mới bữn ramứh tamái, la I-sarel; yuaq mới sansrứm cớp Yiang Sursĩ, cớp mới bữn riap.”
28 O homem disse: “Seu nome não será mais Jacó. De agora em diante, você se chamará Israel, pois lutou com Deus e com os homens e venceu”.
29 Moâm ki Yacốp blớh loah án neq: “Cứq sễq anhia atỡng tê ramứh anhia yỗn cứq.”
29 “Por favor, diga-me qual é seu nome”, disse Jacó. “Por que quer saber meu nome?”, replicou o homem. E abençoou Jacó ali.
30 Chơ Yacốp amứh ntốq ki la Pê-niel, cớp án pai neq: “Yuaq cứq khoiq hữm mieiq Yiang Sursĩ, mŏ cứq noâng bữn tamoong.”
30 Jacó chamou aquele lugar de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face e, no entanto, minha vida foi poupada”.
31 Tữ Yacốp pỡq pha Pê-niel, moat mandang khoiq loŏh chơ. Án tayáh pỡq thớl-thớp, thớl-thớp, yuaq nlu án raplễ.
31 O sol estava nascendo quando Jacó partiu de Peniel, mancando por causa do quadril deslocado.
32 Yuaq ngkíq, cũai I-sarel mŏ tỡ bữn cha sâiq ca tớt cớp nghang cuclỗ-clễ yỗn toau toâq tangái nâi; yuaq Yiang Sursĩ trứp Yacốp ntốq ki.
32 (Até hoje, o povo de Israel não come o tendão perto da articulação do quadril, por causa do que aconteceu naquela noite em que o homem feriu o tendão do quadril de Jacó.)
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.