Gênesis 31

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yacốp sâng noau pai máh con samiang Laban atỡng neq: “Yacốp khoiq ĩt nheq máh mun mpoaq hái. Cỗ nhơ tễ mun mpoaq hái án cỡt sốc bữn.”
1 Então, ouvia Jacó os comentários dos filhos de Labão, que diziam: Jacó se apossou de tudo o que era de nosso pai; e do que era de nosso pai juntou ele toda esta riqueza.
2 Cớp Yacốp hữm mứt pahỡm Laban, cũq án, tỡ bữn noâng riang tễ tangái nhũang.
2 Jacó, por sua vez, reparou que o rosto de Labão não lhe era favorável, como anteriormente.
3 Chơ Yiang Sursĩ atỡng Yacốp neq: “Mới chu loah pỡ cruang achúc achiac cớp sâu mới. Cứq ễ pỡq cớp mới.”
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna à terra de teus pais e à tua parentela; e eu serei contigo.
4 Ngkíq Yacốp ớn noau arô Rachel cớp Lê-a toâq pỡ ruang charán án ỡt.
4 Então, Jacó mandou vir Raquel e Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 Yacốp atỡng bar náq ki neq: “Cứq dáng lứq, mpoaq anhia bữn mứt pahỡm tỡ bữn o noâng chóq cứq riang tễ nhũang. Ma toau sanua, Yiang Sursĩ mpoaq cứq sang ỡt níc cớp cứq.
5 e lhes disse: Vejo que o rosto de vosso pai não me é favorável como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Anhia dáng lứq tê, nheq rangứh rahỡ cứq táq ranáq yỗn mpoaq anhia,
6 Vós mesmas sabeis que com todo empenho tenho servido a vosso pai;
7 ma noâng án lôp cứq sa‑ữi trỗ na án palớt tứng-atooc cóng cứq. Ma Yiang Sursĩ tỡ yỗn án táq ngkíq chóq cứq.
7 mas vosso pai me tem enganado e por dez vezes me mudou o salário; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal nenhum.
8 Khân mpoaq anhia pai charán chĩr cỡt pún cứq, ki máh charán ki la chĩr nheq. Khân mpoaq anhia pai máh charán clor cỡt pún cứq, ki máh charán ki la clor nheq.
8 Se ele dizia: Os salpicados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam salpicados; e se dizia: Os listados serão o teu salário, então, os rebanhos todos davam listados.
9 Ngkíq Yiang Sursĩ khoiq ĩt máh charán mpoaq anhia, chơ yỗn cứq ễn.
9 Assim, Deus tomou o gado de vosso pai e mo deu a mim.
10 Bữn muoi trỗ, toâq ngư máh charán ramoâng, cứq rláu mpáu. Tâng rláu mpáu ki cứq hữm mbễq tangcáh clor cớp chĩr ỡt ramoâng cớp mbễq sang‑ỗng.
10 Pois, chegado o tempo em que o rebanho concebia, levantei os olhos e vi em sonhos que os machos que cobriam as ovelhas eram listados, salpicados e malhados.
11 Tâng parnáu ki, cứq hữm ranễng Yiang Sursĩ atỡng cứq neq: ‘Yacốp ơi!’
11 E o Anjo de Deus me disse em sonho: Jacó! Eu respondi: Eis-me aqui!
12 “Ranễng ki atỡng cứq neq: ‘Mới tapoang achỗn. Cứq táq yỗn máh mbễq tangcáh clor cớp chĩr ramoâng cớp mbễq sang‑ỗng, yuaq cứq dáng tễ ranáq Laban táq chóq mới.
12 Ele continuou: Levanta agora os olhos e vê que todos os machos que cobrem o rebanho são listados, salpicados e malhados, porque vejo tudo o que Labão te está fazendo.
13 Cứq la Yiang Sursĩ ca khoiq ramóh mới tâng ntốq Bet-el. Ntốq ki mới khoiq tốh dỡq nsễng tâng ngôl dŏq cỡt tếc chiau sang yỗn cứq, chơ mới parkhán muoi ramứh cớp cứq. Sanua cóq mới thrũan, cớp loŏh toâp tễ cruang nâi chu loah pỡ cruang mpiq mới canỡt mới.’”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde ungiste uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te agora, sai desta terra e volta para a terra de tua parentela.
14 Moâm Yacốp pai ngkíq, Rachel cớp Lê-a pai neq: “Hái tỡ bữn ngcuang roap noâng mun tễ mpoaq hái.
14 Então, responderam Raquel e Lia e lhe disseram: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Mpoaq hái nhêng chu hái la nŏ́q cũai tamoi toâq tễ cruang canŏ́h; khoiq án chếq chơ hái, cớp án phŏ́ng talốh nheq máh práq ki.
15 Não nos considera ele como estrangeiras? Pois nos vendeu e consumiu tudo o que nos era devido.
16 Dũ ramứh Yiang Sursĩ khoiq ĩt tễ mpoaq hái, ki cỡt khong hái cớp con hái. Sanua dũ ranáq Yiang Sursĩ khoiq ớn mới táq, ki mới táq.”
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te disse.
17 — ausente —
17 Então, se levantou Jacó e, fazendo montar seus filhos e suas mulheres em camelos,
18 — ausente —
18 levou todo o seu gado e todos os seus bens que chegou a possuir; o gado de sua propriedade que acumulara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Bo ki Laban loŏh cứt sóc cữu, chơ Rachel tuoiq rup yiang khong mpoaq án.
19 Tendo ido Labão fazer a tosquia das ovelhas, Raquel furtou os ídolos do lar que pertenciam a seu pai.
20 Ma Yacốp rathũ Laban, la cũai Aram, na án pỡq luoiq, tỡ bữn yỗn Laban dáng án ễ pỡq.
20 E Jacó logrou a Labão, o arameu, não lhe dando a saber que fugia.
21 Chơ Yacốp cớp nheq dống sũ án lúh loŏh tễ cruang ki; alới yang crỗng Ơ-phơ-rat, ễ pỡq chu máh dũal cớp cóh cruang Ki-liat.
21 E fugiu com tudo o que lhe pertencia; levantou-se, passou o Eufrates e tomou o rumo da montanha de Gileade.
22 Catâm tangái pái, bữn cũai toâq atỡng Laban tễ Yacốp khoiq pỡq luoiq.
22 No terceiro dia, Labão foi avisado de que Jacó ia fugindo.
23 Ngkíq Laban dững sễm ai án rapuai loah Yacốp. Alới pỡq nheq tapul tangái, chơ satỡm Yacốp tâng máh dũal cớp cóh cruang Ki-liat.
23 Tomando, pois, consigo a seus irmãos, saiu-lhe no encalço, por sete dias de jornada, e o alcançou na montanha de Gileade.
24 Tâng sadâu ki, Yiang Sursĩ toâq pỡ Laban na rláu mpáu, chơ atỡng Laban, cũai Aram, neq: “Mới chỗi pai muoi ŏ́c ntrớu chóq Yacốp, o tỡ la tỡ o.”
24 De noite, porém, veio Deus a Labão, o arameu, em sonhos, e lhe disse: Guarda-te, não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Yacốp khoiq ayứng dống aroâiq tâng máh dũal cớp cóh cruang Ki-liat; ma Laban cớp máh sễm ai án ayứng dống aroâiq tâng cóh ki tê.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. Este havia armado a sua tenda naquela montanha; também Labão armou a sua com seus irmãos, na montanha de Gileade.
26 Laban pai chóq Yacốp neq: “Nŏ́q mới lôp cứq, cớp parỗn con mansễm cứq, táq ariang noau cớp cũai bo rachíl?
26 E disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me lograste e levaste minhas filhas como cativas pela espada?
27 Nŏ́q mới loŏh luoiq cớp tỡ bữn atỡng yỗn cứq dáng? Khân cứq dáng, ki cứq táq pêl cha bũi yỗn mới pỡq, na triau cacháng, ũat, cớp plóng crơng lampỡiq hỡ.
27 Por que fugiste ocultamente, e me lograste, e nada me fizeste saber, para que eu te despedisse com alegria, e com cânticos, e com tamboril, e com harpa?
28 Nŏ́q mới tỡ bữn yỗn cứq bữn hũn máh châu cớp con mansễm cứq, dŏq cubán alới? Táq nneq mới khoiq táq ranáq sacũl lứq.
28 E por que não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Nisso procedeste insensatamente.
29 Cứq bữn chớc têq táq mới. Ma sadâu hái, Yiang Sursĩ achúc achiac mới sang atỡng cứq neq: ‘Mới chỗi pai muoi ŏ́c ntrớu chóq Yacốp, o tỡ la tỡ o chóq Yacốp.’
29 Há poder em minhas mãos para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou, ontem à noite, e disse: Guarda-te, não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Cứq dáng mới loŏh la cỗ mới yoc ễ chu loah pỡ cruang mpiq mpoaq mới, ma cỗ nŏ́q mới tuoiq ĩt rup yiang dống cứq?”
30 E agora que partiste de vez, porque tens saudade da casa de teu pai, por que me furtaste os meus deuses?
31 Yacốp ta‑ỡi neq: “Cứq ngcŏh lứq, yuaq cứq chanchớm anhia ễ ĩt loah con mansễm anhia.
31 Respondeu-lhe Jacó: Porque tive medo; pois calculei: não suceda que me tome à força as suas filhas.
32 Ma tễ rup yiang anhia, ki anhia chuaq; khân anhia ramóh tâng tỗ cũai aléq, cũai ki cóq chĩuq cuchĩt. Nheq máh sễm ai hái ca ỡt bân ntốq nâi pruam hữm nheq tê; khân anhia tamóh crơng anhia, ki anhia ĩt.”
32 Não viva aquele com quem achares os teus deuses; verifica diante de nossos irmãos o que te pertence e que está comigo e leva-o contigo. Pois Jacó não sabia que Raquel os havia furtado.
33 Ngkíq Laban mut tâng dống aroâiq Yacốp, cớp dống aroâiq Lê-a. Án mut tâng bar lám dống aroâiq mansễm táq ranáq alới. Ma án tỡ bữn tamóh ntrớu tâng dống ki. Chơ án loŏh tễ dống Lê-a, mut tâng dống Rachel ễn.
33 Labão, pois, entrou na tenda de Jacó, na de Lia e na das duas servas, porém não os achou. Tendo saído da tenda de Lia, entrou na de Raquel.
34 Ma Rachel khoiq cutooq dŏq rup yiang án tuoiq ĩt ki tâng clống racu lac‑da, chơ án tacu tâng pỡng. Laban chi-chuaq dũ ntốq tâng dống ki ma án tỡ tamóh.
34 Ora, Raquel havia tomado os ídolos do lar, e os pusera na sela de um camelo, e estava assentada sobre eles; apalpou Labão toda a tenda e não os achou.
35 Rachel pai cớp mpoaq án neq: “Cứq con sễq mpoaq táh lôih cứq tỡ bữn têq tayứng, yuaq cứq miaq toâq prêng.”
35 Então, disse ela a seu pai: Não te agastes, meu senhor, por não poder eu levantar-me na tua presença; pois me acho com as regras das mulheres. Ele procurou, contudo não achou os ídolos do lar.
36 Yacốp sâng nsóq mứt, chơ án rasuon cớp Laban neq: “Hếq táq lôih ntrớu chóq anhia, ma anhia rapuai hếq nneq?
36 Então, se irou Jacó e altercou com Labão; e lhe disse: Qual é a minha transgressão? Qual o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Anhia khoiq ravoât nheq tâng máh crơng crớu dống hếq. Anhia bữn ramóh ntrớu khong anhia tỡ? Choâng moat máh sễm ai hái bar coah, sễq anhia aloŏh crơng ki pỡ nâi yỗn alới sữq anhia cớp hếq.
37 Havendo apalpado todos os meus utensílios, que achaste de todos os utensílios de tua casa? Põe-nos aqui diante de meus irmãos e de teus irmãos, para que julguem entre mim e ti.
38 Hếq khoiq ỡt cớp anhia nheq bar chít cumo chơ, cớp bán charán yỗn anhia. Máh cumo ki, charán anhia tỡ bữn cỡt cupũn ntrớu. Dếh hếq tỡ nai cha muoi lám ntrớu tễ charán anhia.
38 Vinte anos eu estive contigo, as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca perderam as crias, e não comi os carneiros de teu rebanho.
39 Khân bữn charán cruang cáp cuchĩt charán anhia, hếq tỡ nai dững achu charán ki yỗn anhia; ma hếq culáh loah yỗn anhia charán tễ pún hếq ễn. Khân noau tuoiq charán anhia, tangái tỡ la sadâu, ki anhia yỗn hếq tu.
39 Nem te apresentei o que era despedaçado pelas feras; sofri o dano; da minha mão o requerias, tanto o furtado de dia como de noite.
40 Tâng tangái hếq chĩuq tiang phũac; tâng sadâu hếq chĩuq sangễt. Hếq ỡt trỗl ramỗih níc.
40 De maneira que eu andava, de dia consumido pelo calor, de noite, pela geada; e o meu sono me fugia dos olhos.
41 Cớp nheq bar chít cumo nâi hếq ỡt tâng dống anhia, la ngkíq níc. Hếq táq ranáq yỗn anhia muoi chít la pỗn cumo, cỗ hếq yoc ễ bữn bar lám con mansễm anhia. Cớp tapoât cumo ễn hếq táq ranáq yỗn anhia cỗ hếq yoc ễ bữn charán. Ma anhia palớt tứng-atooc cóng hếq muoi chít trỗ.
41 Vinte anos permaneci em tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas e seis anos por teu rebanho; dez vezes me mudaste o salário.
42 Khân Yiang Sursĩ achúc achiac hếq A-praham cớp I-sac sang ma tỡ bữn rachuai, ngkíq anhia khoiq ễ tuih hếq yỗn pỡq miat tễ dống anhia. Ma Yiang Sursĩ khoiq hữm ŏ́c túh hếq chĩuq. Ngkíq yuaq, Yiang Sursĩ sưoq anhia tâng sadâu hái.”
42 Se não fora o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, por certo me despedirias agora de mãos vazias. Deus me atendeu ao sofrimento e ao trabalho das minhas mãos e te repreendeu ontem à noite.
43 Chơ Laban ta‑ỡi Yacốp neq: “Con mansễm nâi la con hếq; máh carnễn nâi la châu hếq; cớp nheq tữh charán nâi la charán hếq. Nheq máh crơng anhia hữm la khong hếq nheq. Ma sanua, ntrớu hếq têq táq yỗn máh con cớp châu hếq?
43 Então, respondeu Labão a Jacó: As filhas são minhas filhas, os filhos são meus filhos, os rebanhos são meus rebanhos, e tudo o que vês é meu; que posso fazer hoje a estas minhas filhas ou aos filhos que elas deram à luz?
44 Sanua cóq hái parkhán parnơi, cóq anhia cớp hếq pruam táq tếc parkhán parnơi.”
44 Vem, pois; e façamos aliança, eu e tu, que sirva de testemunho entre mim e ti.
45 Ngkíq Yacốp ĩt tamáu, chơ án ayứng táq ngôl.
45 Então, Jacó tomou uma pedra e a erigiu por coluna.
46 Cớp án pai chóq sễm ai án neq: “Anhia tỗiq ĩt tamáu dững pỡ nâi!”
46 E disse a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras e fizeram um montão, ao lado do qual comeram.
47 Laban amứh ntốq ki la Yê-ca Saha-duta; ma Yacốp amứh ntốq ki la Calit.
47 Chamou-lhe Labão Jegar-Saaduta; Jacó, porém, lhe chamou Galeede.
48 Laban pai neq: “Tangái nâi, cantróh tamáu nâi cỡt tếc anhia cớp hếq parkhán parnơi.”
48 E disse Labão: Seja hoje este montão por testemunha entre mim e ti; por isso, se lhe chamou Galeede
49 Cớp ntốq ki bữn ramứh Mit-ba hỡ; cỗ Laban pai neq: “Yiang Sursĩ ỡt nhêng anhia cớp hếq, toâq hái ỡt miar ntốq.
49 e Mispa, pois disse: Vigie o Senhor entre mim e ti e nos julgue quando estivermos separados um do outro.
50 Khân anhia dững túh con mansễm hếq, tỡ la ĩt lacuoi tamái ễn, tam tỡ bữn noau nhêng salĩq, ma cóq anhia sanhữ, lứq bữn Yiang Sursĩ toâp nhêng níc anhia cớp hếq.”
50 Se maltratares as minhas filhas e tomares outras mulheres além delas, não estando ninguém conosco, atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Laban atỡng Yacốp ễn neq: “Anhia nhêng chu cantróh tamáu cớp ngôl tamáu nâi, hếq khoiq chóh dŏq tâng mpứng dĩ anhia cớp hếq.
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este montão e esta coluna que levantei entre mim e ti.
52 Cantróh tamáu cớp ngôl tamáu nâi cỡt tếc yỗn hếq tỡ têq luat tễ ntốq nâi pỡq rachíl anhia, cớp anhia tỡ têq luat tễ ntốq nâi pỡq rachíl hếq.
52 Seja o montão testemunha, e seja a coluna testemunha de que para mal não passarei o montão para lá, e tu não passarás o montão e a coluna para cá.
53 Sễq Yiang Sursĩ achuaih anhia A-praham sang cớp achuaih cứq Nahor sang rasữq anhia cớp hếq.”
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Yacốp kiac charán dŏq sang yỗn Yiang Sursĩ tâng cruang cóh ki, cớp án mơi nheq tữh sễm ai án toâq cha parnơi. Moâm alới cha, chơ alới bếq loâng ngki tâng sadâu ki.
54 E ofereceu Jacó um sacrifício na montanha e convidou seus irmãos para comerem pão; comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Laban tamỡ tễ cláih. Án hũn máh châu cớp con mansễm án. Cớp án câu yỗn alới bữn ŏ́c bốn hỡ. Moâm ki án loŏh tễ alới, píh chu loah pỡ dống án.
55 Tendo-se levantado Labão pela madrugada, beijou seus filhos e suas filhas e os abençoou; e, partindo, voltou para sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.