Atos 21
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Tữ hếq ratáh tễ yớu tâng vil Ê-phê-sô, hếq chỗn tâng tuoc pỡq tanoang chu cruang Côt. Tangái ntun ễn hếq toâq pỡ cruang Rô-dơ. Tễ cruang ki hếq pỡq chu vil Ba-tara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Tễ vil ki hếq ramóh tuoc canŏ́h pỡq chu cruang Phê-nasi.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Hếq pỡq viaq cỗn Sip-rơ coah angia pưn. Cớp hếq toâq pỡ vil Ti-rơ tâng cruang Si-ri. Tâng vil ki cũai ndỡm tuoc ruoh crơng tễ tuoc ki.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Tâng vil Ti-rơ hếq ramóh tỗp sa‑âm Yê-su, cớp hếq ỡt cớp alới tapul sadâu. Raviei Yiang Sursĩ yỗn tỗp sa‑âm Yê-su tâng vil ki atỡng Phau-lô chỗi pỡq chu vil Yaru-salem.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Ma catâm tangái tacual hếq chỗn tuoc sĩa; chơ loŏh tễ alới. Nheq dũ náq tỗp sa‑âm ki, mansễm samiang, carnễn carsai, alới pỡq satoâl hếq vớt ramŏ́h vil. Toâq tor dỡq mưt hếq sacốh racớl cớp câu.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Moâm câu, hếq cubán cusũan tỗp alới. Chơ hếq chỗn tâng tuoc, ma alới chu loah pỡ dống alới.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Hếq loŏh tễ vil Ti-rơ, chơ pỡq chu vil Patô-lamai. Tâng vil ki hếq mut sa‑óh tỗp sa‑âm Yê-su, cớp hếq ỡt cớp alới muoi tangái muoi sadâu.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Máh tangái parnỡ hếq loŏh tễ vil Patô-lamai pỡq chu vil Sê-sarê ễn. Tâng vil ki hếq ỡt tâng dống Phi-lip. Án la tễ tỗp alới tapul náq ca noau rưoh yỗn tampễq crơng tâc sana cha tâng vil Yaru-salem. Cớp Phi-lip pỡq atỡng parnai o tễ Yê-su Crĩt yỗn cũai canŏ́h sâng tê.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Án bữn pỗn lám con cumũr la cũai atỡng tang parnai Yiang Sursĩ.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Hếq ỡt pỡ ki pái pỗn tangái; chơ toâq manoaq samiang ramứh A-cabut tễ cruang Yudê. Án la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Án toâq pỡ hếq, cớp án ĩt parnoân tễ ngkĩng Phau-lô; chơ án chŏ́q ayững atĩ án bữm. Án pai neq: “Raviei Yiang Sursĩ yỗn cứq pai neq: Án ca ndỡm parnoân nâi, nỡ‑ra tỗp I-sarel tâng vil Yaru-salem chŏ́q án machớng cứq chŏ́q ayững atĩ cứq sanua. Cớp tỗp I-sarel ễ dững án pỡ atĩ cũai tỡ cỡn cũai I-sarel.”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Toâq hếq sâng santoiq nâi, hếq cớp nheq tỗp sa‑âm Yê-su catoaih Phau-lô chỗi pỡq noâng pỡ vil Yaru-salem.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Ma Phau-lô ta‑ỡi hếq neq: “Anhia nhiam táq ntrớu? Sễq anhia chỗi catoâng cứq. Cứq tỡ bữn ngcŏh ntrớu noau chŏ́q ayững atĩ cứq, tỡ la noau cachĩt cứq. Cứq tỡ bữn ngcŏh ntrớu noau táq cứq cỗ cứq clễu ramứh Yê-su, Ncháu hái.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Ngkíq Phau-lô tỡ bữn trĩh parnai hếq catoaih án. Chơ hếq tỡ bữn pai ntrớu noâng. Hếq pai bĩq neq sâng: “Tam Yiang Sursĩ. Ranáq ntrớu Yiang Sursĩ yoc ễ táq, lứq án táq.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Vớt ki hếq thrũan chỗn chu vil Yaru-salem.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Bữn cũai tễ tỗp sa‑âm Yê-su tâng vil Sê-sarê pỡq cớp hếq tê. Tâng vil Yaru-salem alới dững asuoi hếq pỡ dống Ma-nasôn. Ma-nasôn la cũai tễ cỗn Sip-rơ, cớp án sa‑âm Yê-su khoiq dũn chơ.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Tữ hếq toâq pỡ vil Yaru-salem, tỗp sa‑âm Yê-su tâng vil ki tabỡp tabéh hếq o lứq.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Ma tangái parnỡ Phau-lô cớp hếq pỡq sa‑óh Yacỡ cớp nheq máh cũai sốt tỗp sa‑âm Yê-su tâng vil Yaru-salem.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Phau-lô tabỡp alới, cớp atỡng alới nheq máh ranáq Yiang Sursĩ khoiq chuai cũai tỡ cỡn cũai I-sarel, cỗ nhơ án khoiq atỡng alới.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Tữ alới sâng Phau-lô atỡng ngkíq, alới khễn Yiang Sursĩ. Chơ alới pai chóq Phau-lô neq: “Ai ơi! Mới khoiq dáng chơ bữn sa‑ữi vian náq tễ tỗp I-sarel khoiq sa‑âm Yê-su Crĩt. Alới pai nheq tữh cũai I-sarel ca puai ngê Yê-su cóq trĩh phễp rit Môi-se hỡ.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Bữn cũai cauq mới pỡ cũai I-sarel, pai mới atỡng tỗp I-sarel tâng cruang canŏ́h chỗi puai noâng phễp rit Môi-se, cớp chỗi táq noâng rit cứt yỗn con samiang alới. Cớp alới cauq neq hỡ: Pai mới atỡng tỡ bữn puai noâng máh rit achúc achiac hái, la tỡ bữn pân ntrớu.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Tỡ bữn dũn noâng alới ca cauq mới dáng mới toâq pỡ vil nâi. Ngkíq nŏ́q hái ễ táq sanua?
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Hếq chanchớm o lứq la mới tamứng hếq atỡng. Bữn pỗn náq tễ tỗp hếq khoiq par‑ữq muoi ramứh cớp Yiang Sursĩ, ma táq tỡ yũah moâm.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Cóq mới dững pỗn náq nâi, cớp táq machớng alới tê puai phễp rit I-sarel, yỗn anhia cỡt bráh puai rit. Práq ntrớu pỗn náq ki cóq yỗn, ki mới chuai yỗn alới bữn práq. Chơ anhia têq cũah plỡ anhia alống nheq, ngkíq tỗp I-sarel lứq dáng samoât tỡ bữn pĩeiq noau cauq mới. Chơ alới dáng mới noâng puai phễp rit Môi-se tê.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Ma máh cũai tỡ cỡn cũai I-sarel ca khoiq sa‑âm Yê-su Crĩt, hếq khoiq táq choâiq yỗn alới dáng, ntrớu hếq yoc alới táq. Alới cóq táq neq: chỗi cha crơng sana noau tutoŏng; chỗi cha aham; chỗi cha charán noau éc; cớp mansễm samiang tỡ bữn lacuoi cayac chỗi bếq parnơi.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Chơ tangái ntun, Phau-lô pỡq cớp pỗn náq ki táq ariang alới khoiq par‑ữq cớp Yiang Sursĩ. Moâm ki án mut tâng Dống Sang Toâr yỗn noau dáng raloaih noâng sếq tangái ễn án táq moâm ranáq án par‑ữq cớp Yiang Sursĩ. Catâm tapul tangái ễn alới ễ chiau sang crơng dŏq puai phễp rit I-sarel.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Tữ cheq ễ nheq tapul tangái ki, bữn muoi tỗp cũai I-sarel tễ cruang Asia, alới hữm Phau-lô tâng Dống Sang Toâr. Chơ alới sasrúc máh cũai clứng ễq alới ũan chóq Phau-lô. Chơ cũai clứng ki cỗp Phau-lô.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Cớp alới pai casang lứq neq: “Nheq tữh cũai I-sarel ơi! Anhia chuai hếq nứng! Cũai nâi ơiq ca pỡq chu dũ cruang atỡng tỡ pĩeiq tễ cũai I-sarel. Án atỡng tỡ pĩeiq tễ phễp rit Môi-se, cớp án atỡng tỡ pĩeiq tễ Dống Sang Toâr hái. Án dững cũai tỡ cỡn cũai I-sarel mut tâng Dống Sang Toâr hái hỡ. Án táq ngkíq yỗn dống sang hái tỡ bữn bráh o noâng puai rit.”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Alới pai ngkíq, yuaq alới khoiq hữm Phau-lô pỡq cớp Trô-phim tâng rana. Trô-phim la cũai tễ vil Ê-phê-sô. Ngkíq alới chanchớm Phau-lô dững Trô-phim mut tâng Dống Sang Toâr. Ma lứq Trô-phim tỡ bữn mut tâng dống sang.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Nheq máh cũai tâng vil ki parlŏ́ng ễ táq Phau-lô, cớp alới âc sadŏ́h Phau-lô aloŏh tễ Dống Sang Toâr. Vớt alới táq ngkíq, alới catáih chíq ngoah toong Dống Sang Toâr.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Nheq alới ki táq Phau-lô ễq yỗn án cuchĩt. Ma bữn cũai pỡq atỡng sốt tahan Rô-ma tâng vil Yaru-salem, pai máh cũai tâng vil táq thúc-parthác ễ cachĩt cũai.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Cũai sốt tahan dững cũai sốt pưn án cớp máh tahan pỡq chái lứq chu ntốq bữn sưong ra‑ỗq ramễq ki. Tữ máh cũai clứng hữm tahan toâq, alới tỡ bữn toân noâng Phau-lô.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Cũai sốt tahan pỡq cheq Phau-lô, cớp án ớn tahan cỗp Phau-lô, cớp chŏ́q án toâq bar ntreh sái-sô. Moâm ki án blớh: “Án nâi la noau? Ntrớu án táq?”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Máh cũai clứng cu‑ỗi pai casang lứq. Án ca pai neq, án ca pai ngkíq. Ma cũai sốt tỡ têq sâng ŏ́c ntrớu. Ngkíq án ớn tahan dững Phau-lô chu dỗn.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Tữ alới toâq pỡ ntruang mut dỗn, máh tahan acŏ́q Phau-lô achỗn, ngcŏh cũai clứng cachĩt án.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Yuaq cũai clứng ki puai cheq lứq cớp pai casang lứq: “Cachĩt chíq án!”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Tữ alới cheq mut tâng dỗn, Phau-lô atỡng cũai sốt tahan toâq parnai Créc neq: “Cứq sễq táq ntỡng mahỗi cớp mới.”
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Lứq tỡ, mới la cũai tễ cruang Ê-yip-tô ca ễ cheng sốt cruang nâi? Cớp mới dững pỗn ngin náq chu ntốq aiq, chơ loŏh rachíl?”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Ma Phau-lô ta‑ỡi án neq: “Tỡ cỡn. Cứq la cũai I-sarel tễ vil Tarsơ, la vil toâr tâng cruang Si-lasi. Cứq sễq mới yỗn cứq táq ntỡng cớp cũai clứng nâi.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Toâq cũai sốt ki yỗn Phau-lô táq ntỡng cớp cũai clứng ki, chơ Phau-lô tayứng tâng ntruang, cớp avứt atĩ yỗn alới chỗi tabỗq. Toâq alới ỡt rangiac, Phau-lô atỡng alới toâq parnai Hê-brơ, la parnai cũai I-sarel.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.