1 Reis 18

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Vớt ki, tâng cumo pái cỡt cahễng, Yiang Sursĩ atỡng Ê-li neq: “Cóq mới pỡq apáh tỗ mới yỗn Ahap hữm; cứq ễ táq yỗn paloŏng mia loah.”
1 Passado muito tempo, foi a palavra de Deus dirigida a Elias no terceiro ano, nestes termos: Vai apresentar-te diante de Acab, eu vou fazer chover sobre a terra.
2 Chơ Ê-li pỡq.
2 Elias partiu e foi apresentar-se a Acab. A fome devastava violentamente a Samaria.
3 Puo Ahap ớn Ô-badia, la cũai nhêng salĩq dống puo, yỗn toâq ramóh án. Ô-badia la cũai sa‑âm Yiang Sursĩ samoât samơi lứq.
3 Acab mandou chamar Abdias, seu intendente. Abdias era um homem fervoroso adorador do Senhor.
4 Bo niang Yê-sabel cachĩt máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, Ô-badia dững cutooq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ muoi culám náq tâng cưp; muoi cưp sỡng chít náq, cớp án dững asuoi crơng sana cớp dỡq dŏq chứm siem tỗp alới.
4 Quando Jezabel massacrou os profetas do Senhor, Abdias tomou cem profetas e escondeu-os em duas cavernas, cinqüenta numa e cinqüenta noutra, onde lhes tinha providenciado o que comer e beber.
5 Puo Ahap atỡng Ô-badia neq: “Hái loŏh chi-chuaq mec dỡq cớp amống dỡq tâng cruang cutễq nâi. Cớp hái ngcỗi ĩt bát dŏq siem máh aséh cớp aséh lai hái dŏq án bữn tamoong. Ngkíq, hái tỡ bữn túh cóq cachĩt máh charán nâi cỗ ŏ́q bát cha.”
5 Acab disse-lhe: Percorre a terra; vai a todas as fontes e a todas as torrentes; talvez encontremos erva para conservar a vida aos cavalos e aos burros, evitando assim abater uma parte de nossos animais.
6 Chơ alới bar náq caryoah pỡq miar rana dŏq tutuaiq cruang cutễq, cớp pỡq miar angia.
6 E repartiram entre si a terra para percorrê-la. Acab foi por um lado, sozinho, e Abdias tomou uma direção contrária.
7 Toâq Ô-badia pỡq tâng rana, án ramóh Ê-li cớp án sacoal Ê-li; chơ án pũp cucốh yám noap cớp blớh neq: “Anhia la lứq Ê-li tỡ?”
7 Enquanto Abdias caminhava, eis que veio Elias ao seu encontro. Abdias reconheceu-o e prostrou-se com o rosto por terra, dizendo: És tu, meu senhor Elias?
8 Án ta‑ỡi: “Ơq, cứq la Ê-li! Mới pỡq atỡng ncháu mới pai cứq toâq pỡ nâi.”
8 Sim, sou eu. Vai dizer ao teu amo: Elias está aí.
9 Ô-badia ta‑ỡi neq: “Hếq táq ranáq lôih ntrớu ma anhia ễ chiau hếq pỡ talang atĩ puo Ahap dŏq án cachĩt táh hếq?
9 Abdias replicou: Que pecado cometi eu, para que entregues assim o teu servo nas mãos de Acab, para ele me matar?
10 Nhơ ramứh Yiang Sursĩ ca tamoong mantái níc, la Ncháu anhia, cứq sễq thễ dũan samoât lứq, puo ớn cũai loŏh ravoât anhia dũ ntốq tâng cruang cutễq nâi. Khân cũai sốt tâng cruang aléq pai anhia tỡ bữn ỡt tâng cruang alới, ki puo Ahap ớn cũai ki thễ dũan pai alới tỡ bữn ramóh anhia.
10 Pela vida de Deus, não há nação, nem reino aonde meu amo não te tenha mandado buscar. E diziam: Elias não está aqui; e ele fazia jurar reino e povo que não te haviam achado.
11 Ma nŏ́q sanua anhia ớn hếq pỡq atỡng án, pai anhia ỡt pỡ ntốq nâi?
11 E agora tu me dizes: Vai dizer ao teu amo: Elias está aí.
12 Toâq hếq loŏh vớt tễ anhia, cŏh lơ Raviei Yiang Sursĩ dững chíq anhia chu ntốq noau tỡ bữn dáng; chơ toâq hếq atỡng puo Ahap pai anhia ỡt tâng ntốq nâi ma án tỡ bữn hữm anhia, ki lứq án cachĩt toâp hếq. Anhia dáng raloaih chơ, hếq la cũai sang toam Yiang Sursĩ tễ bo hếq noâng sanyỡr.
12 Mas quando eu me apartar de ti, o Espírito do Senhor te levará para não sei onde, e Acab, informado por mim, não te encontrando, matar-me-á. Ora, o teu servo teme o Senhor desde a sua juventude.
13 Anhia bữn sâng tỡ, bo Yê-sabel khoiq cachĩt máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, hếq dững cutooq dŏq muoi culám náq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tâng cưp, muoi cưp sỡng chít náq, cớp dững crơng sana cớp dỡq dŏq chứm siem alới.
13 Porventura não foi dito ao meu senhor o que eu fiz quando Jezabel massacrava os profetas do Senhor? Escondi cem deles, cinqüenta numa caverna e cinqüenta noutra, e os sustentei ali.
14 Ma sanua, cỗ nŏ́q anhia ớn hếq pỡq ramóh puo Ahap, cớp atỡng án pai anhia ỡt bân ntốq nâi? Án ễ cachĩt toâp hếq.”
14 E agora tu me dizes: Vai dizer ao teu amo: Elias está aí! Ele me matará!
15 Ê-li ta‑ỡi neq: “Cứq la cũai táq ranáq Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq ca tamoong mantái. Nhơ ramứh án, cứq sễq thễ dũan samoât samơi lứq, cứq cóq bữn ramóh puo Ahap tâng tangái nâi toâp.”
15 Elias respondeu-lhe: Pela vida do Senhor dos Exércitos a quem sirvo, hoje mesmo me apresentarei diante de Acab.
16 Yuaq ngkíq, Ô-badia pỡq atỡng yỗn puo Ahap dáng; chơ puo Ahap loŏh ramóh Ê-li.
16 Abdias correu para junto de Acab e deu-lhe a nova. Acab saiu ao encontro de Elias.
17 Tữ án hữm Ê-li, án pai neq: “Lứq mới ma tỡ bữn? Mới toâp táq yỗn cruang cutễq I-sarel cỡt túh arức lứq.”
17 Ao vê-lo, Acab lhe disse: Eis-te aqui, o perturbador de Israel!
18 Ê-li ta‑ỡi: “Cứq tỡ cỡn cũai táq yỗn ranáq túh arức nâi toâq, ma anhia cớp mpoaq anhia toâp táq ranáq nâi, cỗ anhia tỡ bữn trĩh santoiq Yiang Sursĩ patâp, cớp anhia pỡq cucốh sang máh yiang Ba-al.
18 Não sou eu o perturbador de Israel, respondeu Elias, mas tu, sim, e a casa de teu pai, porque abandonastes os preceitos do Senhor e tu seguiste aos Baal.
19 Ma sanua cóq anhia ớn cũai proai, dếh pỗn culám sỡng chít náq cũai tang bỗq yiang Ba-al, cớp pỗn culám náq cũai tang bỗq yiang Asê-ra ca Yê-sabel rachuai, pỡq ramóh hếq tâng pỡng cóh Car-mel.”
19 Convoca, pois, à montanha do Carmelo, junto de mim, todo o Israel com os quatrocentos e cinqüenta profetas de Baal e os quatrocentos profetas de asserá, que comem à mesa de Jezabel.
20 Ngkíq, puo Ahap arô máh cũai proai I-sarel cớp máh cũai tang bỗq yiang Ba-al toâq rôm parnơi pỡ dũal cóh Car-mel.
20 Mandou Acab avisar a todos os israelitas e reuniu os profetas no monte Carmelo.
21 Ê-li tayứng choâng moat máh cũai proai cớp pai neq: “Noâng maléq dũn tỗp anhia cỡt bar mứt? Khân Yiang Sursĩ la lứq Yiang, ki anhia puai án. Ma khân yiang Ba-al la lứq Yiang, ki anhia puai yiang ki.”
21 Elias, aproximando-se de todo o povo, disse: Até quando claudicareis dos dois pés? Se o Senhor é Deus, segui-o, mas se é Baal, segui a Baal! O povo nada respondeu.
22 Chơ Ê-li pai ễn neq: “Noâng ống muoi noaq cứq toâp la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, ma cũai tang bỗq yiang Ba-al bữn pỗn culám sỡng chít náq.
22 Elias continuou: Eu sou o único dos profetas do Senhor que fiquei, enquanto os de Baal são quatrocentos e cinqüenta.
23 Cóq anhia dững bar lám ntroŏq tangcáh pỡ nâi, cớp yỗn tỗp alới rưoh ĩt muoi lám, chơ cŏ́h cỡt cốc, chơ achúh dŏq tâng pỡng bốq ũih, ma chỗi palư ũih tâng prông ki. Ma cứq ễ ĩt muoi lám ntroŏq, cớp táq machớng ki tê.
23 Dê-se-nos, portanto, um par de novilhos: eles escolherão um, fá-lo-ão em pedaços, e o colocarão sobre a lenha, mas sem meter fogo por baixo; eu tomarei o outro novilho e pô-lo-ei sobre a lenha, sem meter fogo por baixo.
24 Chơ yỗn cũai tang bỗq yiang Ba-al câu sễq tễ yiang alới, ma cứq ễ câu sễq tễ Yiang Sursĩ; khân yiang aléq ma ta‑ỡi na bữn ũih blữ sễng, ki la lứq Yiang.”
24 Depois disso, invocareis o nome de vosso deus, e eu invocarei o nome do Senhor. Aquele que responder pelo fogo, esse será reconhecido como o {verdadeiro} Deus. Todo o povo respondeu: É boa a proposta.
25 Chơ Ê-li pai chóq máh cũai tang bỗq yiang Ba-al neq: “Yỗn anhia rưoh muoi lám ntroŏq, chơ pỡq thrũan táq nhũang, yuaq tỗp anhia clứng. Ma cóq anhia câu sễq tễ yiang anhia yỗn ũih blữ sễng tâng prông ki, ma anhia chỗi palư ũih.”
25 Então disse Elias aos profetas de Baal: Escolhei vós primeiro um novilho e preparai-o, porque sois mais numerosos, e invocai o vosso deus, mas não ponhais fogo.
26 Tỗp alới ĩt muoi lám ntroŏq tangcáh yỗn cũai tễng rit sang yiang ki, chơ thrũan táq cớp câu sễq tễ yiang Ba-al, tễ tarưp toau mandang toâng. Tỗp alới cu‑ỗi pai neq: “Ơ yiang Ba-al ơi! Sễq anhia ta‑ỡi tỗp hếq!”
26 Eles tomaram o novilho que lhes foi dado e fizeram-no em pedaços. Em seguida, puseram-se a invocar o nome de Baal desde a manhã até o meio-dia, gritando: Baal, responde-nos! Mas não houve voz, nem resposta. E dançavam ao redor do altar que tinham levantado.
27 Tữ mandang toâng, Ê-li ayê ra‑ac tỗp alới neq: “Câu sễq yỗn casang hỡn tễ nâi ễn. Án la yiang anhia! Cŏh lơ án miaq chanchớm, tỡ la án miaq táq ranáq, tỡ la án miaq pỡq chu canŏ́h, tỡ la án noâng bếq langêt; ngkíq cóq tỗp anhia amoaih yỗn án tamỡ.”
27 Sendo já meio-dia, Elias escarnecia-os, dizendo: Gritai com mais força, pois {seguramente!} ele é deus; mas estará entretido em alguma conversa, ou ocupado, ou em viagem, ou estará dormindo... e isso o acordará.
28 Yuaq ngkíq, tỗp alới câu casang hỡn tễ nhũang ễn, dếh ĩt achũ cớp dau reh tâng tỗ bữm toau loŏh aham, puai rit tỗp alới sang.
28 Eles gritavam, com efeito, em alta voz, e retalhavam-se segundo o seu costume, com espadas e lanças, até se cobrirem de sangue.
29 Tỗp alới táq ngkíq toau toâq ngư chiau sang pên tabữ, ma tỡ bữn sâng sưong ntrớu ta‑ỡi.
29 Passado o meio-dia, enquanto continuavam em seus transes proféticos, chegou a hora da oblação. Mas não houve voz, nem resposta, nem sinal algum de atenção.
30 Chơ Ê-li atỡng cũai proai neq: “Anhia sĩc amut chu cứq!”
30 Então Elias disse ao povo: Aproximai-vos de mim, e todos se aproximaram. Elias reparou o altar demolido do Senhor.
31 Án ĩt tamáu muoi chít la bar cốc, muoi cốc yỗn muoi tỗp, yỗn dũ muoi chít la bar tỗp con samiang Yacốp, la cũai Yiang Sursĩ dŏq ramứh tamái la I-sarel.
31 Tomou doze pedras, segundo o número das doze tribos saídas dos filhos de Jacó, a quem o Senhor dissera: Tu te chamarás Israel.
32 Án táq prông sang toâq cốc tamáu, án píq sanor toâr cớp la‑a lavíng mpễr prông sang ki, têq chóq dỡq muoi chít la sỡng lit.
32 E erigiu com essas pedras um altar ao Senhor. Fez em volta do altar uma valeta, com a capacidade de duas medidas de semente.
33 Chơ án ĩt nlũiq ũih patoi cỡt rana tâng prông ki, án cŏ́h ntroŏq cỡt cốc cớp adỗt tâng pỡng bốq ũih ki. Chơ án ớn neq: “Anhia ŏh dỡq yỗn poân pỗn khang, chơ tốh tâng prông sang cớp tâng pỡng bốq ũih.”
33 Dispôs a lenha e colocou sobre ela o boi feito em pedaços.
34 Chơ án pai ễn neq: “Anhia táq loah muoi trỗ ễn, ariang trỗ nhũang.”
34 E disse: Enchei quatro talhas de água e derramai-a em cima do holocausto e da lenha. Depois disse: Fazei isso segunda vez. Tendo-o eles feito, disse: Ainda uma terceira vez. Eles obedeceram.
35 Chơ dỡq hoi lavíng prông sang toau poân tâng sanor án khoiq píq dŏq.
35 A água correu em volta do altar e a valeta ficou cheia.
36 Toâq ngư chiau sang pên tabữ, Ê-li, la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, án tayứng cheq prông cớp câu neq: “Ơ Yiang Sursĩ la Ncháu A-praham, I-sac, cớp Yacốp sang ơi! Sanua sễq anhia táq yỗn máh cũai bữn hữm anhia la lứq Yiang Sursĩ cũai I-sarel, cớp cứq la lứq cũai táq ranáq anhia; cứq táq ranáq nâi la puai santoiq anhia khoiq ớn.
36 Chegou a hora da oblação. O profeta Elias adiantou-se e disse: Senhor, Deus de Abraão, de Isaac e de Israel, saibam todos hoje que sois o Deus de Israel, que eu sou vosso servo e que por vossa ordem fiz todas estas coisas.
37 Yiang Sursĩ ơi! Sễq anhia ta‑ỡi cứq nứng! Sễq anhia ta‑ỡi cứq yỗn cũai proai nâi têq dáng anhia la lứq Yiang Sursĩ la Ncháu, cớp yỗn alới dáng samoât lứq anhia ntôm dững tỗp alới píh loah pỡ anhia.”
37 Ouvi-me, Senhor, ouvi-me: que este povo reconheça que vós, Senhor, sois Deus, e que sois vós que converteis os seus corações!
38 Chơ Yiang Sursĩ yỗn pla ũih sễng cớp cat nheq charán ki, dếh ũih, cốc tamáu, cutễq, cớp dỡq tâng sanor ki cỡt sarễt nheq.
38 Então, subitamente, o fogo do Senhor baixou do céu e consumiu o holocausto, a lenha, as pedras, a poeira e até mesmo a água da valeta.
39 Toâq cũai proai hữm ranáq nâi, tỗp alới pũp asễng tâng cutễq cớp pai neq: “Yiang Sursĩ la lứq Yiang, ống Ncháu toâp la lứq Yiang Sursĩ!”
39 Vendo isso, o povo prostrou-se com o rosto por terra, e exclamou: O Senhor é Deus! O Senhor é Deus!
40 Ê-li ớn neq: “Cóq anhia pỡq cỗp nheq máh cũai tang bỗq yiang Ba-al; chỗi yỗn muoi noaq cũai aléq bữn lúh vớt!”
40 Elias disse-lhes: Tomai agora os profetas de Baal; não deixeis escapar um só deles! Tendo-os o povo agarrado, Elias levou-os ao vale de Cison e ali os matou.
41 Chơ Ê-li pai chóq puo Ahap neq: “Sanua, anhia chu chi-cha; hếq khoiq sâng sưong dỡq mia sễng chơ.”
41 Então Elias disse a Acab: Vai, come e bebe, porque já ouço o ruído de uma grande chuva.
42 Bo puo Ahap chu, Ê-li chỗn tâng anũol cóh Car-mel, chơ án sacốh racớl pũp tâng cutễq, cớp mieiq án tớt racớl.
42 Voltou Acab para comer e beber, enquanto Elias subiu ao cimo do monte Carmelo, onde se encurvou por terra, pondo a cabeça entre os joelhos.
43 Chơ án ớn cũai táq ranáq án neq: “Tíh! Mới pỡq nhêng chu coah angia dỡq mưt.”
43 Disse ao seu servo: Sobe um pouco, e olha para as bandas do mar. Ele subiu, olhou {o horizonte} e disse: Nada. Por sete vezes, Elias disse-lhe: Volta e {olha}.
44 ma trỗ tapul cũai táq ranáq ki chu atỡng án neq: “Hếq hữm muoi cốc ramứl cacớt chỗn tễ dỡq mưt, toâr sám máh talang atĩ.”
44 Na sétima vez o servo respondeu: Eis que, sobe do mar uma pequena nuvem, do tamanho da palma da mão. Elias disse-lhe: Vai dizer a Acab que prepare o seu carro e desça, para que a chuva não o detenha.
45 Sám muoi ngứt, bữn ramứl cũm canám lứq chũop paloŏng, bữn cuyal rasỗ, cớp bữn mia sễng choân lứq. Puo Ahap chỗn tâng sễ aséh cớp píh chu pỡ vil Ye-triel.
45 Num instante, o céu se cobriu de nuvens negras, soprou o vento e a chuva caiu torrencialmente. Acab subiu ao seu carro e partiu para Jezrael.
46 Chớc Yiang Sursĩ ỡt cớp Ê-li, chơ Ê-li ĩt au cớp chŏ́q tâng ngkĩng yỗn khâm lứq, moâm ki án lúh carlíq puo Ahap toau toâq pỡ vil Ye-triel.
46 A mão do Senhor veio sobre Elias, o qual, tendo cingido os rins, passou adiante de Acab e chegou à entrada de Jezrael.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.