1 Reis 11
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Puo Sa-lamôn ayooq sa‑ữi náq mansễm tễ cruang canŏ́h. Moâm án ĩt con cumũr puo Ê-yip-tô, án noâng ĩt lacuoi tễ tỗp Hêt, tỗp Mô-ap, tỗp Amôn, tỗp Ê-dôm, cớp tỗp Sadôn.
1 Ora, o rei Salomão amou muitas mulheres estrangeiras, além da filha de Faraó: moabitas, amonitas, edomitas, sidônias e heteias,
2 Án ĩt máh mansễm nâi táq lacuoi, tam Yiang Sursĩ khoiq patâp cũai I-sarel neq: “Chỗi racoâiq cớp mansễm tỗp canŏ́h, cỗ mansễm ki radững anhia yỗn puai yiang canŏ́h.”
2 das nações de que o Senhor dissera aos filhos de Israel: Não ireis para elas, nem elas virão para vós; doutra maneira perverterão o vosso coração para seguirdes os seus deuses. A estas se apegou Salomão, levado pelo amor.
3 Puo Sa-lamôn ĩt lacuoi tễ máh con mansễm puo canŏ́h tapul culám náq, cớp bữn lacuoi cỗiq ễn pái culám náq. Tỗp mansễm nâi táq yỗn án nguai chíq tễ Yiang Sursĩ.
3 Tinha ele setecentas mulheres, princesas, e trezentas concubinas; e suas mulheres lhe perverteram o coração.
4 Toâq án thâu, máh lacuoi án radững án pỡq cucốh sang máh yiang cruang canŏ́h. Án tỡ bữn tanoang tapứng noâng chóq Yiang Sursĩ la Ncháu án. Ngkíq án mpha tễ puo Davĩt mpoaq án, yuaq Davĩt la cũai tanoang tapứng.
4 Pois sucedeu que, no tempo da velhice de Salomão, suas mulheres lhe perverteram o coração para seguir outros deuses; e seu coração já não era perfeito para com o Senhor seu Deus, como fora o de Davi, seu pai;
5 Án cucốh sang yiang At-taret la yiang tỗp Sadôn, cớp yiang Mil-côm la yiang tỗp Amôn ca nhơp apỗ luat ngư.
5 Salomão seguiu a Astarete, deusa dos sidônios, e a Milcom, abominação dos amonitas.
6 Án táq ranáq lôih chóq Yiang Sursĩ; án tỡ bữn táq tanoang tapứng noâng chóq Ncháu, tỡ bữn táq ĩn puo Davĩt mpoaq án khoiq táq.
6 Assim fez Salomão o que era mau aos olhos do Senhor, e não perseverou em seguir, como fizera Davi, seu pai.
7 Ỡt tâng pỡng cóh coah angia mandang loŏh vil Yaru-salem, puo Sa-lamôn táq ntốq sang yiang Khê-môt, la yiang nhơp nhuo lứq tỗp Mô-ap; cớp án táq ntốq cucốh sang yiang Mil-côm, la yiang nhơp nhuo lứq tỗp Amôn.
7 Nesse tempo edificou Salomão um alto a Quemós, abominação dos moabitas, sobre e monte que está diante de Jerusalém, e a Moleque, abominação dos amonitas.
8 Án táq ntốq sang yỗn nheq tữh lacuoi án tễ cruang canŏ́h dŏq tỗp alới chŏ́ng crơng phuom cớp chiau crơng sang yỗn máh yiang tỗp alới.
8 E assim fez para todas as suas mulheres estrangeiras, as quais queimavam incenso e ofereciam sacrifícios a seus deuses.
9 Ngkíq Yiang Sursĩ cutâu lứq chóq Sa-lamôn. Khoiq bar trỗ Yiang Sursĩ toâq sapáh chóq Sa-lamôn, ma Sa-lamôn noâng nguai tễ Yiang Sursĩ, la Ncháu tỗp I-sarel.
9 Pelo que o Senhor se indignou contra Salomão, porquanto e seu coração se desviara do Senhor Deus de Israel, o qual duas vezes lhe aparecera,
10 Tam Yiang Sursĩ catoaih atỡng Sa-lamôn chỗi sacốh racớl sang yiang canŏ́h, ma Sa-lamôn tỡ bữn trĩh; án chứng clĩ chíq tễ Yiang Sursĩ.
10 e lhe ordenara expressamente que não seguisse a outros deuses. Ele, porém, não guardou o que o Senhor lhe ordenara.
11 Ngkíq Yiang Sursĩ pai chóq án neq: “Cỗ tian mới táh máh parnai mới khoiq parkhán cớp cứq, dếh tỡ bữn trĩh santoiq cứq patâp, cứq pai samoât lứq, cứq ễ ĩt loah cruang cutễq tễ mới, chơ chiau yỗn muoi noaq cũai ayững atĩ mới ễn ndỡm.
11 Disse, pois, o Senhor a Salomão: Porquanto houve isto em ti, que não guardaste a meu pacto e os meus estatutos que te ordenei, certamente rasgarei de ti este reino, e o darei a teu servo.
12 Ma tam ngkíq, cỗ nhơ tễ Davĩt mpoaq mới, ngkíq yuaq cứq tỡ bữn táq ĩn cứq khoiq pai toau sốt dỡi mới. Ma ranáq nâi toâq tâng dỡi con samiang mới.
12 Contudo não o farei nos teus dias, por amor de Davi, teu pai; da mão de teu filho o rasgarei.
13 Cứq tỡ bữn yỗn con mới ndỡm nheq máh cutễq nâi, ma cứq ễ dŏq yỗn án ndỡm muoi tỗp la cỗ nhơ tễ Davĩt, la cũai táq ranáq cứq; cớp cỗ nhơ tễ vil Yaru-salem la vil cứq khoiq rưoh dŏq.”
13 Todavia não rasgarei o reino todo; mas uma tribo darei a teu filho, por amor de meu servo Davi, e por amor de Jerusalém, que escolhi.
14 Ngkíq Yiang Sursĩ táq yỗn Hadat la muoi noaq tễ dống sũ puo Ê-dôm cỡt cũai par‑ũal Sa-lamôn.
14 O Senhor levantou contra Salomão um adversário, Hadade, o edomeu; o qual era da estirpe real de Edom.
15 Nhũang lứq tễ ranáq nâi cỡt, bo puo Davĩt cheng ĩt cruang Ê-dôm, ma Yô-ap la cũai nhêng salĩq tahan pỡq chu vil ki ễ tứp cumuiq.
15 Porque sucedeu que, quando Davi esteve em guerra contra Edom, tendo Jeabe, o chefe do exército, subido a enterrar os mortos, e ferido a todo varão em Edom
16 Án cớp tahan án kiang tâng Ê-dôm tapoât casâi. Bo tỗp alới ỡt tâng ntốq ki, alới cachĩt táh nheq tữh cũai samiang tâng vil ki.
16 {porque Joabe ficou ali seis meses com todo o Israel, até que destruiu a todo varão em Edom},
17 Ma bo ki, Hadat cớp máh cũai ayững atĩ mpoaq án tễ tỗp Ê-dôm bữn lúh vớt chu cruang Ê-yip-tô. (Bo ki Hadat noâng carnễn.)
17 Hadade, que era ainda menino, fugiu para o Egito com alguns edemeus, servos de seu pai.
18 Tỗp alới loŏh tễ vil Madian, chơ pỡq chu vil Paran; cớp bữn máh cũai Paran pỡq parnơi cớp tỗp alới. Tỗp alới pỡq chu cruang Ê-yip-tô cớp mut hâu puo. Puo Ê-yip-tô chiau muoi pún cutễq cớp muoi láng dống yỗn Hadat, cớp án chuai sana hỡ yỗn án.
18 Levantando-se, pois, de Midiã, foram a Parã; e tomando consigo homens de Parã, foram ao Egito ter com Faraó, rei do Egito, o qual deu casa a Hadade, proveu-lhe a subsistência, e lhe deu terras.
19 Puo sâng bũi pahỡm cớp Hadat. Yuaq ngkíq, puo chiau ralễp án yỗn Hadat táq lacuoi; ramứh niang ki la Tapê-net.
19 E Hadade caiu tanto em graça a Faraó, que este lhe deu por mulher a irmã de sua mulher, a irmã da rainha Tafnes.
20 Mansễm nâi bữn muoi lám con samiang, ramứh Kê-nubat. Tapê-net rabán carnễn nâi tâng dống puo, parnơi cớp con samiang puo.
20 Ora, desta irmã de Tafnes nasceu a Hadade seu filho Genubate, a qual Tafnes criou na casa de Faraó, onde Genubate esteve entre os filhos de rei.
21 Toâq Hadat sâng noau pai puo Davĩt khoiq cuchĩt chơ, cớp Yô-ap la cũai taniap máh tahan puo khoiq cuchĩt tê, ngkíq án pai neq: “Sễq anhia yỗn hếq píh chu loah pỡ cruang hếq.”
21 Ouvindo, pois, Hadade no Egito que Davi adormecera com seus pais, e que Jeabe, chefe do exército, era morto, disse o Faraó: Deixa-me ir, para que eu volte à minha terra.
22 Puo ta‑ỡi án neq: “Cỗ nŏ́q? Cứq yỗn mới tỡ bữn dũ tỡ? Nŏ́q mới ma yoc ễ píh chu loah pỡ cruang mới?”
22 Perguntou-lhe Faraó: Que te falta em minha companhia, que procuras partir para a tua terra? Respondeu ele: Nada; todavia, peço que me deixes ir.
23 Yiang Sursĩ táq yỗn Rê-son con samiang E-lia-da ễn cỡt cũai par‑ũal puo Sa-lamôn. Rê-son lúh tễ Hada-dê-sơ la puo cruang Sô-ba, la cũai sốt án,
23 Deus levantou contra Salomão ainda outro adversário, Rezom, filho de Eliadá, que tinha fugido de seu senhor Hadadézer, rei de Zobá.
24 cớp Rê-son ayông muoi tỗp cũai ễ cheng sốt. Ranáq ki bữn cỡt toâq vớt puo Davĩt chíl riap puo Hada-dê-sơ, cớp cachĩt tỗp Si-ri la yớu ratoi Hada-dê-sơ. Rê-son cớp yớu án pỡq ỡt tâng vil Damac; chơ tỗp alới chóh án yỗn cỡt puo Si-ri.
24 Pois ele ajuntara a si homens, e se fizera capitão de uma tropa, quando Davi matou os de Zebá; e, indo-se para Damasco, habitaram ali; e fizeram-no rei em Damasco.
25 Án cỡt par‑ũal níc chóq máh cũai I-sarel machớng cớp Hadat bo Sa-lamôn noâng tamoong.
25 E foi adversário de Israel por todos os dias de Salomão, e isto além do mal que Hadade fazia; detestava a Israel, e reinava sobre a Síria.
26 Noâng bữn muoi noaq samiang ễn táq lớn-sarlớn chóq puo Sa-lamôn, ramứh Yê-rabũam con samiang Nê-bat tễ vil Sê-rada, tỗp Ep-ra-im. Mpiq án la cán cumai, ramứh Sê-rua.
26 Também Jeroboão, filho de Nebate, efrateu de Zeredá, servo de Salomão, cuja mãe era viúva, por nome Zeruá, levantou a mão contra o rei.
27 Ntốq nâi atỡng tễ máh ranáq Yê-rabũam ễ cheng sốt tễ puo Sa-lamôn.
27 E esta foi a causa por que levantou a mão contra o rei: Salomão tinha edificado a Milo, e cerrado a brecha da cidade de Davi, seu pai.
28 Yê-rabũam la samiang póng ca roan clŏ́q lứq; chơ toâq puo Sa-lamôn hữm samiang póng ki táq ranáq nheq tễ mứt pahỡm, ngkíq án chóh Yê-rabũam cỡt cũai nhêng salĩq máh cũai táq ranáq tễ tỗp Ma-nasê cớp tỗp Ep-ra-im.
28 Ora, Jeroboão era homem forte e valente; e vendo Salomão que este mancebo era laborioso, colocou-o sobre toda a carga imposta à casa de José.
29 Muoi tangái, bo Yê-rabũam ntôm loŏh tễ Yaru-salem, bữn manoaq tang bỗq ramứh Ahi-cha tễ vil Si-lô ramóh án pỡq manoaq án bữm tâng rana yáng tiah vil.
29 E sucedeu naquele tempo que, saindo Jeroboão de Jerusalém, o profeta Aías, o silonita, o encontrou no caminho; este se tinha vestido duma capa nova; e os dois estavam sós no campo.
30 Ahi-cha sớp au tamái, chơ án tũot aloŏh cớp háq cỡt muoi chít la bar mễng.
30 Então Aías pegou na capa nova que tinha sobre si, e a rasgou em doze pedaços.
31 Chơ án pai chóq Yê-rabũam neq: “Cóq mới ĩt dững achu muoi chít mễng aroâiq nâi, yuaq Yiang Sursĩ, la Ncháu tỗp I-sarel, atỡng mới neq: ‘Cứq ễ ĩt muoi chít tỗp tễ cruang puo Sa-lamôn, chơ chiau yỗn mới ndỡm.
31 E disse a Jeroboão: Toma estes dez pedaços para ti, porque assim diz e Senhor Deus de Israel: Eis que rasgarei o reino da mão de Salomão, e a ti darei dez tribos.
32 Sa-lamôn bữn cỡt sốt muoi tỗp la cỗ nhơ puo Davĩt, la cũai táq ranáq cứq, cớp cỗ nhơ vil Yaru-salem, la vil cứq khoiq rưoh dŏq tễ máh vil tâng cruang I-sarel.
32 Ele, porém, terá uma tribo, por amor de Davi, meu servo, e por amor de Jerusalém, a cidade que escolhi dentre todas as tribos de Israel.
33 Cứq táq nneq la cỗ tian Sa-lamôn nguai chíq tễ cứq cớp pỡq cucốh sang máh yiang tỗp canŏ́h, la yiang At-taret, yiang tỗp Sadôn, yiang Khê-môt, yiang tỗp Mô-ap, cớp Mil-côm la yiang tỗp Amôn. Sa-lamôn tỡ bữn trĩh noâng cứq; án táq lôih cớp tỡ bữn yống pacái máh phễp rit cứq, dếh máh santoiq cứq patâp. Án tỡ bữn táq ĩn Davĩt mpoaq án khoiq táq tễ nhũang.
33 Porque me deixaram, e se encurvaram a Astarote, deusa dos sidônios, a Quemés, deus dos moabitas, e a Milcom, deus dos amonitas; e não andaram pelos meus caminhos, para fazerem o que parece reto aos meus olhos, e para guardarem os meus estatutos e os meus preceitos, como o fez Davi, seu pai.
34 “‘Ma cứq tỡ bữn ĩt nheq cutễq tễ Sa-lamôn; cứq yỗn án bữn chớc toau án nheq dỡi tamoong. Cứq táq ngkíq la cỗ nhơ tễ Davĩt, la cũai táq ranáq cứq, án ca cứq khoiq rưoh, cớp án yống níc máh santoiq cứq khoiq patâp.
34 Todavia não tomarei da sua mão o reino todo; mas deixá-lo-ei governar por todos os dias da sua vida, por amor de Davi, meu servo, a quem escolhi, o qual guardou os meus mandamentos e os meus estatutos.
35 Cứq ễ ĩt muoi chít tỗp tễ cruang con samiang Sa-lamôn, chơ chiau yỗn mới ndỡm.
35 Mas da mão de seu filho tomarei e reino e to darei a ti, isto é, as dez tribos.
36 Ma cứq dŏq yỗn con samiang Sa-lamôn noâng ndỡm muoi tỗp la cỗ cứq ễ chóh muoi noaq tễ tŏ́ng toiq Davĩt dŏq cỡt sốt mantái níc tâng vil Yaru-salem, la vil cứq khoiq rưoh dŏq sang toam cứq.
36 Todavia a seu filho darei uma tribo, para que Davi, meu servo, sempre tenha uma lâmpada diante de mim em Jerusalém, a cidade que escolhi para ali pôr o meu nome.
37 Yê-rabũam ơi! Cứq ễ yỗn mới cỡt puo máh tỗp I-sarel, cớp mới bữn cỡt sốt chũop nheq cruang cutễq ki ariang mới yoc.
37 Então te tomarei, e reinarás sobre tudo o que desejar a tua alma, e serás rei sobre Israel.
38 Khân mới trĩh cứq dũ ramứh, táq puai phễp rit cứq, cớp táq yỗn cứq sâng bũi pahỡm ariang Davĩt, la cũai táq ranáq cứq, khoiq táq; cứq lứq ỡt níc cớp mới. Cứq ễ yỗn mới cỡt puo cũai I-sarel, dếh yỗn mới bữn con châu dŏq pláih loah mới, machớng cứq khoiq táq yỗn Davĩt tê.
38 E há de ser que, se ouvires tudo o que eu te ordenar, e andares pelos meus caminhos, e fizeres o que é reto aos meus olhos, guardando os meus estatutos e os meus mandamentos, como o fez Davi, meu servo, eu serei contigo, e te edificarei uma casa firme, como o fiz para Davi, e te darei Israel.
39 Cỗ Sa-lamôn táq lôih, ngkíq cứq yỗn tŏ́ng toiq Davĩt roap tôt; ma tỡ cỡn yỗn dũ dỡi dũ prôq alới roap tôt.’”
39 E por isso afligirei a descendência de Davi, todavia não para sempre.
40 Sa-lamôn ravoât ễ cachĩt chíq Yê-rabũam, ma Yê-rabũam lúh tooq ỡt cớp Si-sac, la puo Ê-yip-tô, cớp ỡt tâng cruang ki toau puo Sa-lamôn cuchĩt.
40 Pelo que Salomão procurou matar Jeroboão; porém este se levantou, e fugiu para o Egito, a ter com Sisaque, rei de Egito, onde esteve até a morte de Salomão.
41 Máh ranáq puo Sa-lamôn khoiq táq, dếh máh ŏ́c roan rangoaiq án, noau chĩc dŏq tâng pơ saráq atỡng tễ Máh Ranáq Puo Sa-lamôn Khoiq Táq.
41 Quanto ao restante dos atos de Salomão, e a tudo o que ele fez, e à sua sabedoria, porventura não está escrito no livro dos atos de Salomão?
42 Sa-lamôn ỡt tâng vil Yaru-salem cớp cỡt puo cruang I-sarel pỗn chít cumo.
42 O tempo que Salomão reinou em Jerusalém sobre todo o Israel foi quarenta anos.
43 Toâq Sa-lamôn cuchĩt noau tứp án tâng ping pỡ Vil Davĩt. Chơ Rê-habũam con samiang án ễn chỗn cỡt puo pláih án.
43 E Salomão dormiu com seus pais, e foi sepultado na cidade de Davi, seu pai; e Roboão, seu filho, reinou em seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.