1 Coríntios 11
Gospels (BRETON) vs ARIB
1 Bezit heñvelerien ouzhin evel ma'z on heñveler ouzh Krist.
1 Sede meus imitadores, como também eu o sou de Cristo.
2 Breudeur, meuliñ a ran ac'hanoc'h abalamour ma hoc'h eus soñj ac'hanon e pep tra ha ma virit va c'helennadurezh evel ma em eus he roet deoc'h.
2 Ora, eu vos louvo, porque em tudo vos lembrais de mim, e guardais os preceitos assim como vo-los entreguei.
3 Met fellout a ra din e oufec'h penaos Krist eo ar penn eus pep den, hag an den penn eus ar wreg, ha Doue penn eus Krist.
3 Quero porém, que saibais que Cristo é a cabeça de todo homem, o homem a cabeça da mulher, e Deus a cabeça de Cristo.
4 Pep den hag a bed pe a brofed goloet e benn, a zizenor e vestr.
4 Todo homem que ora ou profetiza com a cabeça coberta desonra a sua cabeça.
5 Pep wreg hag a bed pe a brofed diouel he fenn, a zizenor he mestr, bez' eo evel ma vefe touzet.
5 Mas toda mulher que ora ou profetiza com a cabeça descoberta desonra a sua cabeça, porque é a mesma coisa como se estivesse rapada.
6 Rak ma ne c'holo ket ur wreg he fenn, ra droc'ho ivez he blev. Ha ma n'eo ket dereat d'ur wreg kaout he blev troc'het pe bezañ touzet, ra vo goloet he fenn.
6 Portanto, se a mulher não se cobre com véu, tosquie-se também; se, porém, para a mulher é vergonhoso ser tosquiada ou rapada, cubra-se com véu.
7 An den ne dle ket goleiñ e benn pa'z eo skeudenn ha gloar Doue, met ar wreg a zo gloar an den.
7 Pois o homem, na verdade, não deve cobrir a cabeça, porque é a imagem e glória de Deus; mas a mulher é a glória do homem.
8 Rak an den n'eo ket bet tennet eus ar wreg, met ar wreg a zo bet tennet eus an den,
8 Porque o homem não proveio da mulher, mas a mulher do homem;
9 hag an den n'eo ket bet krouet evit ar wreg, met ar wreg a zo bet krouet evit an den.
9 nem foi o homem criado por causa da mulher, mas sim, a mulher por causa do homem.
10 Dre-se ar wreg, abalamour d'an aeled, a dle kaout war he fenn ur merk eus ar galloud a zo a-us dezhi.
10 Portanto, a mulher deve trazer sobre a cabeça um sinal de submissão, por causa dos anjos.
11 Koulskoude, en Aotrou, ar wreg n'emañ ket hep an den, nag an den hep ar wreg.
11 Todavia, no Senhor, nem a mulher é independente do homem, nem o homem é independente da mulher.
12 Rak, evel ma'z eo bet tennet ar wreg eus an den, an den ivez a vez ganet dre ar wreg, ha pep tra a zeu eus Doue.
12 pois, assim como a mulher veio do homem, assim também o homem nasce da mulher, mas tudo vem de Deus.
13 Barnit eta hoc'h-unan. Ha dereat eo e pedfe ur wreg Doue diouel he fenn?
13 julgai entre vós mesmos: é conveniente que uma mulher com a cabeça descoberta ore a Deus?
14 Ha ne zesk ket deoc'h an natur hec'h-unan ez eo mezhus d'an den kaout blev hir,
14 Não vos ensina a própria natureza que se o homem tiver cabelo comprido, é para ele uma desonra;
15 met eo un enor d'ar wreg kaout blev hir, rak ar blev a zo bet roet dezhi evit gouel?
15 mas se a mulher tiver o cabelo comprido, é para ela uma glória? Pois a cabeleira lhe foi dada em lugar de véu.
16 Mar fell da unan bennak daelañ, n'hon eus ket ar c'hiz-se, nag Ilizoù Doue kennebeut.
16 Mas, se alguém quiser ser contencioso, nós não temos tal costume, nem tampouco as igrejas de Deus.
17 Hogen er pezh ez an da lavarout deoc'h, n'ho meulan ket. En em zastum a rit, n'eo ket evit gwellaat, met evit fallaat.
17 Nisto, porém, que vou dizer-vos não vos louvo; porquanto vos ajuntais, não para melhor, mas para pior.
18 Da gentañ e klevan penaos pa en em zastumit en Iliz ez eus dizunaniezhoù etrezoc'h, hag ul lodenn a gement-se a gredan,
18 Porque, antes de tudo, ouço que quando vos ajuntais na igreja há entre vós dissensões; e em parte o creio.
19 rak ret eo e vefe disrannoù en ho touez, evit ma vo diskuliet ar re ac'hanoc'h a zo aprouet.
19 E até importa que haja entre vós facções, para que os aprovados se tornem manifestos entre vós.
20 P'en em zastumit eta en un hevelep lec'h, n'eo ket evit debriñ koan an Aotrou,
20 De sorte que, quando vos ajuntais num lugar, não é para comer a ceia do Senhor;
21 rak, ouzh taol, pep hini hast da gemer e goan e-unan, hag unan en deus naon, hag unan all a zo mezv.
21 porque quando comeis, cada um toma antes de outrem a sua própria ceia; e assim um fica com fome e outro se embriaga.
22 Ha n'hoc'h eus ket ho tiez evit debriñ hag evit evañ? Pe e tisprizit Iliz Doue, hag e rit mezh d'ar re n'o deus netra? Petra a lavarin deoc'h? Ho meuliñ a rin? Ne veulan ket ac'hanoc'h evit kement-se.
22 Não tendes porventura casas onde comer e beber? Ou desprezais a igreja de Deus, e envergonhais os que nada têm? Que vos direi? Louvar-vos-ei? Nisto não vos louvo.
23 Rak resevet em eus digant an Aotrou ar pezh am eus ivez kelennet deoc'h, penaos an Aotrou Jezuz, en noz ma oa droukroet, a gemeras bara
23 Porque eu recebi do Senhor o que também vos entreguei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou pão;
24 hag, o vezañ trugarekaet, a dorras anezhañ hag a lavaras: Kemerit, debrit, hemañ eo va c'horf hag a zo torret evidoc'h, grit kement-mañ en eñvor ac'hanon.
24 e, havendo dado graças, o partiu e disse: Isto é o meu corpo que é por vós; fazei isto em memória de mim.
25 Evel-se ivez, goude bezañ koaniet e kemeras an hanaf o lavarout: An hanaf-mañ eo an emglev nevez em gwad, grit kement-mañ en eñvor ac'hanon bep gwech ma'c'h evot dioutañ.
25 Semelhantemente também, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto no meu sangue; fazei isto, todas as vezes que o beberdes, em memória de mim.
26 Rak bep gwech ma tebrit eus ar bara-mañ ha ma'c'h evit eus an hanaf-mañ, e kemennit marv an Aotrou betek ma teuio.
26 Porque todas as vezes que comerdes deste pão e beberdes do cálice estareis anunciando a morte do Senhor, até que ele venha.
27 Evel-se piv bennak a zebro eus ar bara-mañ pe a evo eus hanaf an Aotrou en un doare dizereat a vo kablus e-keñver korf ha gwad an Aotrou.
27 De modo que qualquer que comer do pão, ou beber do cálice do Senhor indignamente, será culpado do corpo e do sangue do Senhor.
28 Ra en em amprouo pep hini eta e-unan, hag evel-se ra zebro eus ar bara-mañ ha ra evo eus an hanaf-mañ.
28 Examine-se, pois, o homem a si mesmo, e assim coma do pão e beba do cálice.
29 Rak an hini a zebr pe a ev en un doare dizereat a zebr hag a ev e varnedigezh e-unan, rak ne zigemm ket korf an Aotrou.
29 Porque quem come e bebe, come e bebe para sua própria condenação, se não discernir o corpo do Senhor.
30 Abalamour da-se eo ez eus en ho touez kalz a dud mac'hagn ha klañv, hag ez eus marvet meur a hini.
30 Por causa disto há entre vós muitos fracos e enfermos, e muitos que dormem.
31 Rak mar en em varnfemp hon-unan, ne vefemp ket barnet.
31 Mas, se nós nos julgássemos a nós mesmos, não seríamos julgados;
32 Met pa'z omp barnet, omp kastizet gant an Aotrou, evit na vimp ket kondaonet asambles gant ar bed.
32 quando, porém, somos julgados pelo Senhor, somos corrigidos, para não sermos condenados com o mundo.
33 Dre-se, va breudeur, pa en em zastumit da zebriñ, en em c'hortozit an eil egile.
33 Portanto, meus irmãos, quando vos ajuntais para comer, esperai uns pelos outros.
34 Mar en deus unan bennak naon, ra zebro en e di, evit ma n'en em zastumot ket evit ho parnedigezh. Diwar-benn an traoù all, e reizhin anezho pa vin erruet.
34 Se algum tiver fome, coma em casa, a fim de que não vos reunais para condenação vossa. E as demais coisas eu as ordenarei quando for.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.