Romanos 9
I tnalù dwata (BPS) vs VC
1 Na nun faglabatgu di gamu ani na too glut, du là agu tmulen kéng, du nfun agu Krayst. Gadègu ise ku kéng ani du én malak i fandamgu i Tulus Dwata.
1 Digo a verdade em Jesus Cristo, não minto; a minha consciência me dá testemunho pelo Espírito Santo:
2 Ani faglabatgu, là magwè i klidù nawagu na too malbà nawagu,
2 sinto grande pesar, incessante amargura no coração.
3 di kagafaldamgu i dad demegu Dyu i là fa faglut di ku Krayst. Ku fakay, mayè agu tlas dale di kaflayam blé Dwata, na i ksasatugu di ku Krayst magwè, ku én gumdàla galwà di kaflayam landè sen.
3 Porque eu mesmo desejaria ser reprovado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são do mesmo sangue que eu, segundo a carne.
4 Ale i dad bel Israél na mabtas ale, du ale i dad to mgalék Dwata, na mgimoan ale dad ngaan. Na tafiten di dale i kdatahan, fakangan di dale kafye, blén di dale i dad flaloan, tdoan dale i glut dalan mangamfù di kenen, na tagdawatla dad fakangan.
4 Eles são os israelitas; a eles foram dadas a adoção, a glória, as alianças, a lei, o culto, as promessas
5 Na too mdengeg i gutambulla di muna fa, na tambul Krayst di dale di kafbalingan to, na kenen Dwata mdatah di kdee. Too ito dmayen kenen landè gusenan. Amén.
5 e os patriarcas; deles descende Cristo, segundo a carne, o qual é, sobre todas as coisas, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Balù ku nun dee dad Dyu là mayè faglut di ku Dyisas, làgu man là dnohò Dwata i fakangan di dale, bay balinggu man nun di dad bel Israél ise dad to Dwata.
6 Não quer dizer, porém, que a palavra de Deus tenha falhado. Porque nem todos os que descendem de Israel são verdadeiros israelitas,
7 Ise ku kdee dad bel Abraham too glut dad ngà Dwata, taman ise ku kdeela kadang gamdawat dad fakangan. Du di muna, man Dwata ku Abraham, manan, “Alò i bel tingaam Isaak dnilègu i too glut dad belam.”
7 como nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Abraão; mas: É em Isaac que terás uma descendência que trará o teu nome {Gn 21,12}.
8 Ani gugmadeito ise ku fagu di katbulito di ku Abraham mbaling ito too glut dad ngà Dwata, bay fagu di kafaglutito di dad fakang Dwata, mbaling ito too glut dad bel Abraham.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que serão considerados como descendentes.
9 Du man Dwata di ku Abraham, manan, “Salngad ani bangan, kadang di fulé fali, too agu samfulê na mngà yaanam Sara tingà lagi.”
9 Realmente, a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho {Gn 18,10}.
10 Na là alò én, du i gutambulito Isaak nun dad ngaan fingin slame lagi dnagit ku Isaw na Dyékob fagu di yaanan Rébéka.
10 E não somente ela, senão também Rebeca, que concebeu {dois filhos} de um só homem, Isaac, nosso patriarca.
11 — ausente —
11 Antes mesmo que fossem nascidos, e antes que tivessem feito bem ou mal algum {para que fosse confirmada a liberdade da escolha de Deus,
12 — ausente —
12 que depende não das obras, mas daquele que chama}, foi dito a Rebeca: O mais velho servirá o mais moço {Gn 25,23}.
13 Nun di Tnalù Dwata, manan, “Mabtas fa di nawagu Dyékob di ku Isaw.”
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém aborreci Esaú {Ml 1,3}.
14 Ku gambet én, tan i fandamyu? Là kè matlu i nimò Dwata ani, du nalékan satu na là i satu? Matlu sa!
14 Que diremos, pois? Haverá injustiça em Deus? De modo algum!
15 Du gman Dwata di ku Mosis, manan,
15 Porque ele disse a Moisés: Farei misericórdia a quem eu fizer misericórdia; terei compaixão de quem eu tiver compaixão {Ex 33,19}.
16 Taman mdà di manan ani, glabatito i kafye Dwata di dad to, ise fagu di knayè i dad to ku demen mdà di fye nimòla, bay alò mdà di bong kakdo Dwata.
16 Dessa forma, a escolha não depende daquele que quer, nem daquele que corre, mas da misericórdia de Deus.
17 Kabay di Tnalù Dwata nun manan di harì di banwe Idyif, “Én duengu mimò ge harì, du fye mdà di kfisangu ge fitegu i kgal tulusgu, du fye mbel i dengeggu di klamang banwe.”
17 Por isso, diz a Escritura ao faraó: Eis o motivo por que te suscitei, para mostrar em ti o meu poder e para que se anuncie o meu nome por toda a terra {Ex 9,16}.
18 Na ani gugmadeito Dwata alò malék ku simto i kandon, na simto i fgalan ulu, fagu di knayean.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem quer, e endurece a quem quer.
19 Fanyogu nun to mangman, “Ku ani nimò Dwata tan i duenan dmalam i dad to di salà, du landè sa fakay fnang i knayè Dwata?”
19 Dir-me-ás talvez: Por que ele ainda se queixa? Quem pode resistir à sua vontade?
20 Ani timelgu dun. Simto ge i alò to mgimò Dwata smumal kenen? Fakay kè smumal i kulang tanà di to mimò kenen, manan, “Kan kè nimoam agu gambet ani?” Là sa!
20 Mas quem és tu, ó homem, para contestar a Deus? Porventura o vaso de barro diz ao oleiro: Por que me fizeste assim?
21 Neyeyu i to mimò i kulang, du di kimoan lwe kulang tanà, kenen sa malék ku tan di lwe ani toon fanse fnalas, na tan i laan too fnalas.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro para fazer da mesma massa um vaso de uso nobre e outro de uso vulgar?
22 Salngad én nimò Dwata. Kayean fite i kaflabean na kgal tulusan di dad to. Kabay mdà di knayean, tmayud kenen di kaflabean di dad to, balù nun kaglutan mlayam dale landè gusenan.
22 {Onde, então, está a injustiça} em ter Deus, para mostrar a sua ira e manifestar o seu poder, suportado com muita paciência os objetos de ira preparados para a perdição,
23 Na léan kayè fite i bong kafyen na i kakdon di gito dad to kandon, di gito tafatlagadan dmawat i kafye di fulé duh.
23 mostrando as riquezas da sua glória para com os objetos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória?
24 Du gito sa i dad to mgalékan, ise ku mdà alò di dad to Dyu, bay mdà fa di dad to ise Dyu.
24 {Esses somos nós, que ele chamou não só dentre os judeus, mas também dentre os pagãos.} É o que ele diz em Oséias:
25 Du man Dwata di libru Hosaya, manan,
25 Chamarei meu povo ao que não era meu povo, e amada a que não era amada.
26 “Na nun gman di dad to ise Dyu mnè di satu banwe,
26 E no lugar mesmo em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, ali serão chamados filhos de Deus vivo {Os 2,1}.
27 Na nun gman Isaya gablà di dad bel Israél, manan,
27 A respeito de Israel, exclama Isaías: Ainda que o número de filhos de Israel fosse como a areia do mar, só um resto será salvo;
28 Du too glut nun duh kadang,
28 porque o Senhor realizará plenamente e prontamente a sua palavra sobre a terra {10,22s}.
29 Na salngad i gman Isaya di muna, manan,
29 E ainda como predisse Isaías: Se o Senhor dos exércitos não nos tivesse deixado um rebento, ficaríamos como Sodoma, seríamos como Gomorra {Is 1,9}.
30 Taman ani manito, balù i dad to ise Dyu là mngabal i katlula di kite Dwata, knean nun di dale mbaling matlu di kiten fagu di kafaglutla.
30 Então que diremos? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justificação, a que vem da fé,
31 Kabay i dad to bel Israél, i mngabal i katlula fagu di ksaligla di kimenla i flalò, làla teen dun.
31 ao passo que Israel, que procurava uma lei que desse a justificação, não a encontrou.
32 Kan ku làla teen dun? Hae, du làla snalig i kafaglutla di ku Dyisas Krayst, bay baling i dad fye nimò. Taman salngad ale i dad to gsindul na tlaab di batu di bà dalan,
32 Por quê? Porque Israel a buscava como fruto não da fé, e sim das obras. E tropeçou na pedra do escândalo,
33 du nun gman Dwata di Tnaluan, manan,
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de escândalo, um rochedo que faz cair; quem nele crer não será confundido {Is 8,14; 28,16}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.