Gênesis 21

I tnalù dwata (BPS) vs BKJ

Sair da comparação
1 Na nun kafye blé Dwata ku Sara, du dnohoan i tafakangan di kenen.
1 E o SENHOR visitou a Sara como ele dissera, e fez o SENHOR a Sara como ele tinha falado.
2 Hae, du mbaling kenen maltien. Kafnge én, nun tingaan di ku Abraham, balù tatoo tua nan, du tasut i tingàla na lagi. Na sut i tingaan too gaslà di bang i fakang Dwata ku Abraham.
2 Pois Sara concebeu e gerou um filho a Abraão em sua velhice, no tempo estabelecido de que Deus lhe falara.
3 Na dnagit Abraham i tingaan di ku Sara, dunan Isaak.
3 E Abraão chamou o nome de seu filho que lhe nasceu, que Sara lhe concebeu, Isaque.
4 Di gwalu du klon sut Isaak tnulì Abraham, du én i dek Dwata kenen.
4 E Abraão circuncidou seu filho Isaque, sendo ele de oito dias de idade, como Deus lhe ordenara.
5 Na di ksut Isaak, mlatu fali Abraham.
5 E Abraão era da idade de cem anos quando seu filho Isaque lhe nasceu.
6 Na man Sara, “Tabanlé agu Dwata klehew, na balù simto mlinge gablà di deg, magin deg lehew.”
6 E Sara disse: Deus me fez rir, de modo que todos os que ouvirem rirão comigo.
7 Léan man, “Di muna, simto kè i fakay gamtulen di ku Abraham na satu duh fantutùgu i tingà? Balù tatoo kenen tua, mngà agu fa i tingaan lagi.”
7 E ela disse: Quem teria dito a Abraão que Sara daria de mamar a filhos? Pois eu lhe dei um filho em sua velhice.
8 Kafnge én, tatoo lamnok i tingàla Isaak, na taman sankahla tmutù. Di duh kaskahla kenen tmutù, mimò Abraham i bong fista.
8 E o menino cresceu, e foi desmamado. E Abraão fez um grande banquete no mesmo dia em que Isaque foi desmamado.
9 Na Ismaél, i tingà Abraham di ku Hagar, i libun mdà di Idyif, gal madoy i twalin Isaak. Na di kite Sara ani,
9 E Sara viu o filho de Agar, a egípcia, que ela dera a Abraão, zombando.
10 manan di ku Abraham, “Falwaam dini i lifanam libun na i tingaan, du là fakay ku tingà i lifan dmawat i alel di dad knunam di kfatim, du alò tingàgu i fakay mfun i kdee knunam.”
10 Por isso ela disse a Abraão: Lança fora esta serva e seu filho, porque o filho dessa serva não será herdeiro com meu filho, com Isaque.
11 Na ani gumdà i bong klidù nawa Abraham, du Ismaél i tingaan.
11 E a coisa pareceu muito grave aos olhos de Abraão por causa de seu filho.
12 Kabay man Dwata di kenen, “Nang ge too mlidù gablà di tingaam lagi na i lifanam libun Hagar. Fanlingem Sara, na naginam i knayean, du fagu alò di tingaam Isaak dnilègu i too glut dad belam.
12 E Deus disse a Abraão: Não seja isso grave a tua vista por causa do rapaz, e por causa da tua serva. Em tudo que Sara disser, dá ouvidos à sua voz, porque em Isaque será chamada a tua semente.
13 Lêgu banlé kadang i tingaam mdà di lifanam libun, dee dad belan, du fye mbaling ale dee na mgimò i satu bung dad to too mlabung, du kenen i tingaam.”
13 E também do filho da serva eu farei uma nação, porque ele é tua semente.
14 Na di kakwalan too flafus, banlé Abraham Hagar knaan, na i gumkah yéél too fnò. Na ftiangan kenen, na fdaan kenen na i tingaan lagi. Mdà ale na salu di banwe landè to dnagit Bérsiba, na lamngab ale déén.
14 E Abraão se levantou cedo de manhã, e tomou pão, e um odre de água, e os deu a Agar, pondo-os sobre o seu ombro, e ao filho, e a despediu. E ela partiu, e peregrinou pelo deserto de Berseba.
15 Na di kti yéélla, tnagak Hagar i tingaan lagi di dungan i tukay kayu.
15 E a água do odre foi consumida, e ela colocou o filho debaixo de um dos arbustos.
16 Na mili kenen di gumdadongan, i nun kè satu nligo i kawagan, na sudeng kenen ditù. Na di ksudengan déén mlanu, du manan di nawan, manan, “Mati kè i tingàgu kadang, na là agu mayè meye i kfatin.”
16 E ela foi sentar-se em frente dele a boa distância, como a de um tiro de arco. Pois ela disse: Que eu não veja a morte da criança. E sentada em frente dele, levantou sua voz e chorou.
17 Na Dwata mlinge i kngel i tingaan. Na kaklingen dun, tlo kasaligan Dwata Hagar, mdà di langit, na manan, “Tan kè duenam mlidù? Nang ge likò, du talinge Dwata i klanu i tingaam na teenan i kagkahan.
17 E Deus ouviu a voz do menino. E o anjo de Deus chamou Agar desde o céu, e lhe disse: Que te aflige, Agar? Não temas, pois Deus ouviu a voz do menino de onde ele está.
18 Tadag ge, na salu ge ditù di tingaam, na nlalam kenen, du fandeegu kadang i dad belan, na mbaling ale sbung dad to too mlabung.”
18 Ergue-te, levanta o menino nos teus braços, pois farei dele uma grande nação.
19 Kafnge ani, fite Dwata ku Hagar i satu ktufa. Na fananoan i gumkahan yéél, na fninuman i tingaan lagi.
19 E Deus abriu-lhe os olhos, e ela viu um poço de água. E foi, e encheu o odre com água, e deu de beber ao menino.
20 Too nifat Dwata Ismaél ani kel di kalnokan. Na mnè kenen di gulandè to, na mbaling kenen satu to too fulung dmulak.
20 E Deus estava com o menino, e ele cresceu e habitou no deserto, e se tornou um arqueiro.
21 Klon mnè di gulandè to dnagit ku Faran, nalék i yéan i satu libun di Idyif du nimoan yaanan.
21 E ele habitou no deserto de Parã; e sua mãe lhe tomou uma mulher da terra do Egito.
22 — ausente —
22 E aconteceu naquele tempo que Abimeleque e Ficol, capitão-chefe de seu exército, falou a Abraão, dizendo: Deus está contigo em tudo que tu fazes;
23 — ausente —
23 por isso, agora, jura a mim por Deus que não agirás falsamente comigo, nem com meu filho, nem com o filho de meu filho, mas, de acordo com a bondade que eu te fiz, tu farás comigo, e para com a terra na qual peregrinaste.
24 — ausente —
24 E Abraão disse: Eu jurarei.
25 — ausente —
25 E Abraão repreendeu Abimeleque por causa de um poço de água, que os servos de Abimeleque tinham tomado violentamente.
26 — ausente —
26 E Abimeleque disse: Eu não sei quem fez isso, nem tampouco me contaste, nem ouvi a respeito disso, a não ser hoje.
27 — ausente —
27 E Abraão tomou ovelhas e bois, e os deu a Abimeleque, e os dois fizeram um pacto.
28 — ausente —
28 E Abraão pôs à parte sete cordeiras do rebanho.
29 — ausente —
29 E Abimeleque disse a Abraão: O que significam essas sete cordeiras que puseste à parte?
30 — ausente —
30 E ele disse: Estas sete cordeiras tomarás da minha mão, para que sejam uma testemunha para mim de que eu cavei este poço.
31 — ausente —
31 Por isso, chamou aquele lugar Berseba, porque ambos juraram ali.
32 — ausente —
32 Assim, eles fizeram um pacto em Berseba; então levantaram-se Abimeleque e Ficol, o capitão-chefe do seu exército, e eles retornaram à terra dos filisteus.
33 — ausente —
33 E Abraão plantou um bosque em Berseba, e invocou ali o nome do SENHOR, o Deus eterno.
34 — ausente —
34 E Abraão peregrinou na terra dos filisteus muitos dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.