Hebreus 11

Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 O nùpue sĩidéró le Dónbeenì yi wee zéení le mu bìo na á ɓànso dó mí sĩi wee lòoní yíró ó o láa yi. Mu wee zéení le bìo á ɓànso yìo yí máa mi ó o láa yi le mu bìo bon binbirì.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Lé wàn maáwà sĩadéró le Dónbeenì yi nɔn á le tàráa ɓa bìo.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Lé bìo wa dó wa sĩa le Dónbeenì yi á nɔn wa zũnáa le le léra ho dĩ́míɲá lè mí bíonì. Lé kà síi wa zũnáa le bìo yí máa mi lé bṹn le dĩ̀n wán léraráa bìo wa wee mi.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 O *Abɛɛle dó mí sĩi le Dónbeenì yi, lé bṹn nɔn le muinì na ó o yan á sṹaaní a *Kaɲɛɛ muinì. Lé o sĩidéró mu nɔn le Dónbeenì tà fóráa o hãmu, á bía le o térénna. O Abɛɛle húrun, ɛ̀ɛ ká a sĩidéró le Dónbeenì yi bìo yi, á bìo ó o wó á ɓa nùpua pá wee bío bìo.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Lé o Enɔɔki sĩidéró le Dónbeenì yi bìo yi ó o ɓuan yòoraráa ho wáayi lè mí yèn-vèení «á nùpue yí bĩnía yí mɔn, lé bìo le Dónbeenì ɓuan wo yòoraráa ho wáayi.» Sã́ni ò o ɓua yòo ho wáayi, á le Dónbeenì bíonì vũahṹ zéenía mu le «o bìo wó sĩna le Dónbeenì yi.»
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 À bṹn ɲɔǹ ɓueé wé ká mu yínɔń le sĩidéró le Dónbeenì yi bìo yi, á nùpue bìo yí dà máa wé sĩ Dónbeenì yi hùúu. Yìa wee vá vaá ɓúe le Dónbeenì yi ko ò o láa mu yi le le wi binbirì, á bìa wee cà ɓa zũń le á le mún wee sàání yi.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Lé o Nɔwee sĩidéró le Dónbeenì yi bìo yi á le zéeníanáa bìo wà ɓueé wé làa wo. Ó o Nɔwee dó mu le sòobɛ́ɛ yi, ó o wíokaa ho won-beenì ó orɛ́n là a zĩi nùpua kã̀níanáa. Lé o sĩidéró mu le Dónbeenì yi á síinía ho dĩ́míɲá ɲúhṹ. Á lé o sĩidéró mu bìo yi á le Dónbeenì le o térénnanáa.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Lé o *Abarahaamu sĩidéró le Dónbeenì yi bìo yi ó o tàráa le veró á wà van ho kɔ̃hṹ na le Dónbeenì le mí ì na a yi, à ho bìo sĩ̀ a yi. O yàá hĩ́nɔn wà ká a yí zũ hen na ó o wee va yi.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 O dó mí sĩi le Dónbeenì yi, ó o wà vaá kàyáa ho kɔ̃hṹ na le Dónbeenì dó mí ɲii le mí ì na a yi yi, á kɛra hã pɔ̃nsòni bùkúwá yi bĩ́n là a *Izaaki là a *Zakoobu, bán na á hã kĩ́a dà-kéní kéní mu bìo mún sã̀ yi.Hã pɔ̃nsòni bùkúwá|src="hk00221B.tif" size="span" copy="Horace Knowles" ref="Hebere 11:9"
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 O Abarahaamu mu lá wee lòoní ho lóhó na ɲúhṹ fárá tĩna. Hón lóhó so lé le Dónbeenì zéenía bìo ho fáráráa, á lé lerɛ́n mún fárá ho.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Lé o Sara sĩidéró le Dónbeenì yi á nɔn le wó ó o yúráa o za ká a ɲɔǹ hĩ́ana yí máa te, ò o mún kĩ́na. Ɛ̀ɛ ká a màhã́ láa le ká le Dónbeenì dó mí ɲii le mí ì wé bìo na, à le wé mu.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Lé bṹn nɔn á wàn ɓùaawa nì-kéní mí dòn, o Abarahaamu, á wó ɓa zã̀amáa ɓàn maá, ká a húmú yàá lá sùaráa. Mu nìpomu na sã̀ a mɔ́n á boo lè hã mànàayio bìo síi, tàá lè le hɔ̃̀nlè na mu yámú ɲumu ɲii bia bìo síi. Nùpue yàá yí dà máa mì ɓa máa zũń ɲii.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Bán ɓúenɓúen dó mí sĩa le Dónbeenì yi á húrun à bìo le dó mí ɲii le mí ì wé yí kúaa ɓa wán. Ɛ̀ɛ ká ɓa màhã́ pá khɛ̀ra mɔn mu, á ɓa sĩa wan mu bìo yi, á ɓa bía wéréwéré le mi lé ɓa kàyáwá ho tá wán.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Bìo ɓa bía bṹn kà síi wee zéení le ɓa màkóo wi maá zĩi yi ho wáayi.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Hen ká ɓa lá leékaa ho kɔ̃hṹ na ɓa ló día bĩní varó bìo binbirì, se ɓa lá à dàń ǹ bĩní ì va ho.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Ɛ̀ɛ ká lé bìo le maá zĩi na bìo sṹaaní, dìo wi ho wáayi, lé dén ɓa màkóo wi yi. Lé bṹn nɔn le Dónbeenì yí máa nìyi bìo ɓa wee ve le le mín Dónbeenì bìo yi, dén na son ho lóhó ká làa ba.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 Lé o Abarahaamu sĩidéró le Dónbeenì yi bìo yi ó o tà le mí ì ya mí za Izaaki lè le muinì á à na le yi pã̀ahṹ na le le mí ì khɛ́n o kúará yi, ká a ɲɔǹ zũ kɛ̃́nkɛ̃́n le le Dónbeenì mu dó mí ɲii nɔn wo yi.
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 Mu bon, le Dónbeenì hĩ́a bía nɔn wo yi: «Ɓa zàwa na á ĩ dó ĩ ɲii le ĩ na foǹ, lé o Izaaki á ĩ ì dĩ̀n wán á fo ò yíráa ɓa.»
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Ɛ̀ɛ ká a Abarahaamu lon mí yi, ó o le le Dónbeenì dà ɓa nì-hía wee vèení. Lé bṹn nɔn á le Dónbeenì mu díaráa o za nɔn wo yi, ó o ka lòn yìa na vèera.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Lé o Izaaki sĩidéró le Dónbeenì yi bìo yi ó o dúɓuaaráa o Zakoobu là a Ezayuu yi bìo wà ɓueé wé dã́ní yi.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Lé o Zakoobu sĩidéró le Dónbeenì yi nɔn á bìo ó o húmú dɔ̃n, ó o dúɓuaaráa o Zozɛɛfu zàwa lè mí nì-kéní kéní yi, ò o ɓuan mí bũ̀ini yi á lií ɓúrá ò o ɓùaanía le Dónbeenì.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Lé o Zozɛɛfu sĩidéró le Dónbeenì yi nɔn ó o húmú pã̀ahṹ ó o bíaráa o *Isirayɛɛle nìpomu léró ho *Ezipite yi bìo, á zéenía bìo ɓa à wé là a nì-hínmu.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Lé o *Mɔyiize ɓàn nùwã sĩadéró le Dónbeenì yi bìo yi á ɓa sànkaaráa wo hã pĩina tĩn. Bìo ɓa mɔn o za semu, ó o bɛ́ɛ bíonì ɓa yí zã́na.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Lé o Mɔyiize sĩidéró le Dónbeenì yi nɔn á bìo ó o hĩ́a dɔ̃n, ó o pã́ le ɓa wé yí ve mí làa Ezipite bɛ́ɛ hĩ́nló za.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 O tà lá le lònbee lè le Dónbeenì nìpomu, à bìo lá dà à wɛɛ́ o sĩi ho pɔ̃̀n-za yi, bṹn na lé mu bè-kora ó o pã́ día.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 Ho Ezipite kɔ̃hṹ nàfòró wi bṹn bon. Ɛ̀ɛ ká a Mɔyiize cɔ̃́n, á hã làntàa na à là làa wo làa bìo ɓa wee là làa yìa le Dónbeenì mɔn léra bìo síi á bìo ɲúhṹ wi o cɔ̃́n làa sòobɛ́ɛ, lé bìo ó o khɛ̀ra mɔn ho cũ̀nú na pan wo ho yìró.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Lé o Mɔyiize sĩidéró le Dónbeenì yi nɔn ó o lóráa ho Ezipite kɔ̃hṹ yi wà ò o yí zã́na bìo ho kɔ̃hṹ mu bɛ́ɛ sĩi á à cĩ̀ a yi. O ka lè o yìo wi le Dónbeenì na yí máa mi wán, lé bṹn te bìo ó o fárá tĩnanáa.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Lé o sĩidéró le Dónbeenì yi nɔn ó o dúráa ɓa *zúifùwa sã́nú na ɓa le Paaki, á nɔn le ɲii le ɓa khìi o Isirayɛɛle nìpomu zĩní zũaɲiní lè le cãni bèra a na à ho wáayi tonkaro na wee ɓúe ɓa nùpua à yí ɓúe ɓa hínbíi zàwa.O nìi na wee khìi mí zũaɲii lè le cãni|src="cn02096b.tif" size="col" copy="David C. Cook" ref="Hebere 11:28"
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Lé o Isirayɛɛle nìpomu sĩadéró le Dónbeenì yi nɔn ɓa dàńna kã́anáa mu yámú ɲumu bè-muhṹ yi lè mí laà lòn tá henì bìo síi. Ɛ̀ɛ ká ho Ezipitesa ɲɔn ɓa mɔ́n ɓueé zon, á mu ɲumu ɓó ɓa ɓúenɓúen.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Lé o *Isirayɛɛle nìpomu sĩadéró le Dónbeenì yi nɔn ɓa bánbáa ho Zerikoo lóhó hã wizooní bìo hèɲun, á ho dándá beenì na son kĩ́nía ho lóhó mu yi á tò.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Lé o hã́a na lá wee yɛ̀ɛ́ míten, yìa ɓa le Arahaabu sĩidéró le Dónbeenì yi nɔn ó o kã̀níanáa, ò o yí páanía yí húrun lè le Dónbeenì zúkúsa. Lé bìo ɓa cũiilowà na ló ɓa Isirayɛɛlesa cɔ̃́n ó o ɓuan se.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 Bìo á ĩ yàá wã́a à bĩní ì bío lé mu yɛ́n. O Zedion, là a Baraaki, là a Samusɔ̃n, là a Zɛfitee, là a *Daviide, là a Samuwɛɛle lè ɓa ɲi-cúa fɛɛrowà bìo na ɓa wó á ĩ yí dà máa tè yi ɓúenɓúen máa véení.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Lé ɓa sĩadéró le Dónbeenì yi bìo yi nɔn ɓa dàńna ɓa bá-zàwa, á wó bìo térénna, á yú bìo le Dónbeenì dó mí ɲii le mí ì na ɓa yi, á mún dàńna tunnáa ɓa kúdenwà ɲiní.
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 Lé le sĩidéró mu le Dónbeenì yi bìo yi nɔn ɓa dàńna ɓóráa hã dã-sũmáa, á kã̀nía miten ho khà-tóní ɓúeró yi. Ɓa buɛɛkaa á lò bĩnía fá. Ɓa henía mí sĩa táráa hã hĩa, á dàńna ɲɔn mí zúkúsa hĩn-táwá.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Lé ɓa hã́awa ɓúi sĩadéró le Dónbeenì yi nɔn ɓa bĩnía mɔnnáa mín nùpua na lá húrun lé bìo ɓa vèera.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Ɓa ɓúi ɲà mí yiwa á hã làntàa kúio ɓa yi. Ɓa han ɓa, á can lè hã zúakùaríwà kúaa ho kàsó yi.
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 Ɓa ɓúi ɓa lèekaa lè hã huaa ɓó, ɓa ɓúi ɓa kúiora lè hã kàràkáráwà, ká ɓa ɓúi bán ɓa ɓó lè ho khà-tóní. Ɓa ɓúi bán yí zũ hen na ɓa à zo, á wee zĩ́ ɓa pia lè ɓa via sɔ̃nna. Mu bìo ɓúenɓúen fòora ɓa yi. Ɓa beéra ɓa lò làa sòobɛ́ɛ.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Ho dĩ́míɲá yí ko làa ba, lé bìo ɓa sṹaaní ho. Ɓa wee hɛ́ɛ vĩ́ná ho tá henì lè hã ɓúaa yi, á wee hɛ́ɛ zo hã hue-beera pɔ̃̀nna lè hã kãna yi.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Le Dónbeenì tà bán ɓúenɓúen bìo ɓa sĩadéró le yi bìo yi. Ɛ̀ɛ ká bìo le Dónbeenì mu dó mí ɲii nɔn le mí ì na ɓa yi á ɓa màhã́ pá yí yú,
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 lé bìo Le Dónbeenì lá wíokaa bìo sṹaaní bṹn á ká lè wa ɓúenɓúen. Lé bṹn nɔn ɓarɛ́n mí dòn yí ko ɓa bìo ɲii sí ká warɛ́n na ká níi ló.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.