Atos 26
Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs ARA
1 Ó o *Akiripaa bía nɔn o Poole yi: «Ho wɔ̃hṹ nɔn foǹ, wã́a fɛɛ ũ tũ̀iá à lénnáa ũ ɲúhṹ.» Ó o Poole wã́a dó a Akiripaa kàféré ò o wee fɛɛ ho tũ̀iá à lénnáa mí ɲúhṹ kà síi:
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: É permitido que uses da palavra em tua defesa. Então, Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 «Bɛ́ɛ Akiripaa, ĩ sĩi ɓɛ̀ntĩ́n wan ho wɔ̃hṹ na á ĩ yú ho zuia bìo yi à fɛɛ ĩ tũ̀iá à lénnáa ĩ ɲúhṹ ũnɛ́n yahó, làa bìo ɓúenɓúen na ɓa zúifùwa le ĩ wó khon bìo yi.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na tua presença, poder produzir a minha defesa de todas as acusações feitas contra mim pelos judeus;
3 À ũnɛ́n ũten yàá zũ ɓa zúifùwa làndáwá ɓúenɓúen làa bìo ɓa wee wé kán mín wán. Á ĩ bĩná wee fìo fo à ũ ɲì ũ yi à ɲínáa ĩ cɔ̃́n.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso, eu te peço que me ouças com paciência.
4 Ɓa zúifùwa ɓúenɓúen zũ bìo á ĩ karáa hàrí ĩ yàrónmu pã̀ahṹ. Ɓa zũ bìo á ĩ ɓuan lè ĩten hàánì wàn sìí nùpua tĩ́ahṹ lè ho Zeruzalɛɛmu yi.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Ɓa zũ mi míana, á lá tà mu á ɓa à bío mu wéréwéré le ĩnɛ́n mún lé wa kuure nùpua na wee hení ho làndá bìo nì-kéní, bìa ɓa le Farizĩɛwa.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque vivi fariseu conforme a seita mais severa da nossa religião.
6 Ho zuia á ɓa wee cítí mi lé bìo á ĩ dó ĩ sĩi bìo le Dónbeenì dó mí ɲii le mí ì na wàn ɓùaawa yi.
6 E, agora, estou sendo julgado por causa da esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais,
7 Wàn sìí nùpua zĩ-ɲúná pírú ɲun á mún dó mí sĩa le mi wé è sá máa khí á wé è ɓùaaní le Dónbeenì fúuu le wisoni lè ho tĩ́nàahṹ. Bɛ́ɛ Akiripaa, bṹn lé bìo nɔn ɓa zúifùwa wee koonínáa miì.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente de noite e de dia, almejam alcançar; é no tocante a esta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Minɛ́n zúifùwa, lée webio nɔn á mi wee leéka le le Dónbeenì yí dà máa vèení ɓa nì-hía?
8 Por que se julga incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 «Ĩnɛ́n ĩ bɛɛre lá wee leéka le ĩ ko à ĩ wé bìo ɓúenɓúen à hèráa o Nazarɛɛte nìi Yeesu bìo.
9 Na verdade, a mim me parecia que muitas coisas devia eu praticar contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Bṹn lé bìo á ĩ wó ho Zeruzalɛɛmu yi. Mu ɓàn wéró wɔ̃hṹ á ĩ yú ɓa yankarowà ɲúnása cɔ̃́n á wìikaa le Dónbeenì nùpua cɛ̀rɛ̀ɛ kúaa ho kàsó yi. Ká ɓa le mí ì ɓúe ɓa à ĩ mún tà bṹn.
10 e assim procedi em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e contra estes dava o meu voto, quando os matavam.
11 Pɔ̃̀nna cɛ̀rɛ̀ɛ yi ká ĩ wee hɛ́ɛ léka ɓa zúifùwa kàránló zĩní ɓúenɓúen yi à beé ɓa lò, á wi à ĩ kĩ̀kã́ ɓa yi à ɓa yèrèmá mí ɲiní à pĩ́ a Yeesu bìo. Ĩ lá ɲii ɓa wán dà, fúaa ĩ wee màɲá lé vaa beé ɓa lò hã kã-vio ɓúi lórá yi.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, mesmo por cidades estranhas os perseguia.
12 «Wizonle ɓúi á ĩ ló ɲɔn ho Damaasi mu bìo yi lè le *Dónbeenì yankarowà ɲúnása ɲii na ɓa nɔn miì.
12 Com estes intuitos, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Bɛ́ɛ Akiripaa, mu wó le wisoni yi ká ĩ lá ho wɔ̃hṹ wà, á ĩ mɔn mu khoomu na pànká wi po le wii khoomu à mu yòó ló ho wáayi á lií kĩ́nía ĩnɛ́n làa bìa làa mi bò mín yi.
13 Ao meio-dia, ó rei, indo eu caminho fora, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Á wa ɓúenɓúen ló lùiorá, á ĩ wee ɲí à mu tãmu ɓúi wee bío bìo kà làa mi lè wàn bíonì: ‹Soole, Soole, fo wee beé ĩ lò kà síi le we? Fo ka lòn vàró nàa na wee yén tá mín so ká wón vĩ́na a. Ɛ̀ɛ ká ũ màhã́ à wé á à sa.›
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa é recalcitrares contra os aguilhões.
15 Á ĩ tùara: ‹Ɲúhṹso, fo lée wée?› Ó o bía: ‹Ĩnɛ́n lé o Yeesu na fo wee beé lò.
15 Então, eu perguntei: Quem és tu, Senhor? Ao que o Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Ɛ̀ɛ ká ũ lii hĩ́ní yòo dĩ̀n. Ĩ wi à ũ wé ĩ ton-sá. Lé bṹn nɔn á ĩ zéeníanáa ĩten làa fo. Fo ò wé ĩ sɛɛ́ràso á à zéení ì na ɓa nùpua yi le fo mɔn mi, á mún ǹ bío bìo á ĩ bĩní ì zéení làa fo á à na ɓa yi.
16 Mas levanta-te e firma-te sobre teus pés, porque por isto te apareci, para te constituir ministro e testemunha, tanto das coisas em que me viste como daquelas pelas quais te aparecerei ainda,
17 Ĩnɛ́n á à kã̀ní fo ɓa zúifùwa làa bìa yínɔń ɓa zúifùwa níi yi. Ĩ wee tonka fo ɓa cɔ̃́n,
17 livrando-te do povo e dos gentios, para os quais eu te envio,
18 bèra a na à ũ hɛ́n ɓa yìo, à vá bìa wi le tíbírí yi léráa mu khoomu yi, á mún fé ɓa o *Satãni pànká níi yi à na le Dónbeenì yi. Ká ɓa tà ĩnɛ́n bìo yi, á ɓa bè-kora á à sɛ́n ǹ día á à na ɓa yi, á ɓa à yí ho lahó bìa bìo sã̀ le Dónbeenì yi tĩ́ahṹ.›
18 para lhes abrires os olhos e os converteres das trevas para a luz e da potestade de Satanás para Deus, a fim de que recebam eles remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 «Bɛ́ɛ Akiripaa, lé kà síi mu wóráa. Ĩ yí pã́ mu bìo na zéenía míten làa mi bìo.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Ĩ nín-yání bía le Dónbeenì bìo ho Damaasi yi. Bṹn mɔ́n á ĩ zéenía mu ho Zeruzalɛɛmu yi, à lá ho *Zudee kɔ̃hṹ ɓúenɓúen, á zéenía mu làa bìa yínɔń ɓa zúifùwa. Ĩ wee bío na ɓa yi le ɓa yèrèmá mí yilera lè mí wárá, à sĩ́ mí yara lè le Dónbeenì, à wé wé hã wárá na wee zéení le ɓa yèrèmáa bìo bon.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Lé bṹn bìo yi ɓa zúifùwa wìiraráa mi ká ĩ wi le Dónbeenì zĩ-beenì lún yi, á le mí ì ɓúe.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, estando eu no templo, e tentaram matar-me.
22 Ká le Dónbeenì màhã́ pan miì fúuu á ɓueé ɓó ho zuia. Á ĩ tĩ́n dĩ̀n mí yahó á wee zéení bìo á ĩ mɔn làa bìo á ĩ ɲá à na ɓa nì-beera làa bìa ká ɓúenɓúen yi. Bìo á ĩ wee bío yí wi mí dòn làa bìo ɓa ɲi-cúa fɛɛrowà là a *Mɔyiize bía le mu ù wé.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, permaneço até ao dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, senão o que os profetas e Moisés disseram haver de acontecer,
23 Ɓa bía le yìa le Dónbeenì mɔn léra á lò ò be, le orɛ́n lé yìa á à wé o nín-yání nùpue na à vèe. Le lé orɛ́n lé yìa á à zéení ho kã̀níló bìo na lé mu khoomu á à na wàn nìpomu lè hã sìí-viò yi.»
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao povo e aos gentios.
24 Bìo ó o Poole wee fɛɛ ho tũ̀iá á à lénnáa mí ɲúhṹ kà síi, ó o Fɛsituusi wãamaa o wán: «Éee Poole. Fo wee khée le? À ũ minka bè-zũńminì lé bìo wã́a nɔn á ũ ɲúhṹ míanáa bĩ́n.»
24 Dizendo ele estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Ó o Poole bía nɔn wo yi: «Fɛsituusi cùkúso, ĩ yí máa khée. Hã bíoní na á ĩ wee bío kà á ɲúhṹ wi, á hã mún bon.
25 Paulo, porém, respondeu: Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 O bɛ́ɛ Akiripaa ɲá mu ɓàn tũ̀iáwà. Ĩ dà a bío o yahó ká ĩ ponì sɛ́ra. Ĩ zũ mu kɛ̃́nkɛ̃́n le mu lè mí dà-kéní kéní ó o zũ. Lé bìo mu yínɔń bìo na sànkaa wó kùɛɛ́rè yi.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta; porquanto nada se passou em algum lugar escondido.
27 Bɛ́ɛ Akiripaa, fo dó ũ sĩi bìo le *Dónbeenì ɲi-cúa fɛɛrowà bía yi le? Ĩ zũ mu le fo dó ũ sĩi mu yi.»
27 Acreditas, ó rei Agripa, nos profetas? Bem sei que acreditas.
28 Ó o Akiripaa bía nɔn o Poole yi: «Fo wã́a wi à hen làa cĩ́inú à ĩ yèrèmá wé o kèrètĩ́ɛ.»
28 Então, Agripa se dirigiu a Paulo e disse: Por pouco me persuades a me fazer cristão.
29 Ó o Poole bía nɔn wo yi: «À mu wé lònbìo, tàá à mu mía poń bṹn, á ĩ pá wee fìo le Dónbeenì yi le mu yí kã́ɲa ũnɛ́n ũ dòn yi, ká bìa ɓúenɓúen na wee ɲí ĩ bíoní ho zuia à wé le ĩ bìo, ká hã zúakùaríwà na can làa mi níi ló.»
29 Paulo respondeu: Assim Deus permitisse que, por pouco ou por muito, não apenas tu, ó rei, porém todos os que hoje me ouvem se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Ó o bɛ́ɛ, là a Bereniisi, là a kuvɛɛnɛɛre, làa bìa ɓúenɓúen na làa ba wi mín wán á hĩ́nɔn yòó dĩ̀n,
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles;
31 à ɓa fó mín ɓa ló á lée wee bío làa mín: «Wékheró ɓúi na nɔn ó o nìi na kà ko ò o ɓúe, tàá ò o dé ho kàsó yi hón mía.»
31 e, havendo-se retirado, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada tem feito passível de morte ou de prisão.
32 Ó o Akiripaa bía nɔn o Fɛsituusi yi: «Mu yínɔń bìo ó o nìi mu le o bɛ́ɛ fĩ̀ mí cítíi, ó o lá dà à día.»
32 Então, Agripa se dirigiu a Festo e disse: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.