Romanos 7
Ireclota Mene (BON) vs VC
1 Cäme ätrunga binamewale, weene ngene pa jiglipi ai mene, ingle weene umle gemi cotre poto cidi me. Biname te liba cotre mule cabu yaanajuge, cotre te teebine yaacanuge ngälu tabe budre läbituge, cotre me kokre piba siige.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Peei lui epu pana rooriye cama magebi te lipu cotre cabu waanajuge, tabe miiji teeme rooriye cama yepä lenajame teeme ireclota ngälu gaabe, yepä teeme rooriye liba budre, siige peei cotre teeme tääpume. Tabe piba miiji gwene cuta nuuja rooriye ne acata.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Yoo, tabe liba nuuja rooriye cama onajige, piiyepu teeme niinäce rooriye te liba ireclota gyene, biname cina waainusi, “ero magebi” ca, yepä rooriye te liba budre, tabe asatäneji gwene pui cotre cabu ca. Tabe piba ero magebi lica gwene, liba nuuja rooriye ne yaacatuge.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Yoo, cäme binamewale, cotre mule poto cidi me weene peei magebi pana gemi. Cotre mule lui weeme tääpume epu pana pui magebi me niinäce rooriye liiyepu. Yepä, weene Keriso me budre ituge acata cuta weeme tääpume, siige weene epu pana gemi budre biname liiyepu cotre mule poto cidi me. Peei te lica gyene weebibine waadena. Keriso lipu budre cabu ca arpinantuji, weene pepu pana ituge arpinera kirece ireclota cabu me. Page tabe epu pana kirece rooriye liiyepu weeme tääpume; weene teemi nemi. Weene miiji teeme kaakesea wawena Acejiyame tääpume.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Niinäce mime ngene atwanena lui ai gawe me mule cabu. Mine liba umle äbitininujago cotre poto cidi me mene egä, “Gone apu pana mule wawena,” piba mime singi te babo me äbituji pui niiya mule tääpume, siige mime tääpe me singisingi mine cuta jaawenemusi budre gaabe cabu abacitame.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Yepä, page mine äsecräreji gemi cotre mule cabu ca. Mine epu pana budre biname liiyepu cotre mule poto cidi me. Cotre mule äblicäco mibibine cääri oomlana. Siige mime tääpume pui sasa mule, pui Oogäräneji Cotre Mene te lica mibibine niwadininuge. Page kirece mule te mibibine niwadininige, peei lui Aceji Seemo me.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Peei mene name pi pama poto biname cina pa jiicemepesi egä, “Cotre lui niiya gwidape gyene,” yepä peei lui toraca lica. Cotre liba lica, mine piba umle lica lui mule gyene niiya, coo lui mule gyene miiji. Yoo, cotre mene pisi nyene egä, “Gone gwidape tääpume singisingi läbitininuye.” Peei cotre cabu ca cane umle itu äbitujine pepu singi poto cidi me.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Peei cotre mene name pi cäme niiya ngene atwanena piba tasatige, piba cäme baborage singi pisi nyene nuuja biname bime gwidape tääpume. Cane liba umle lica peei cotre mene, piba cäme niiya ngene atwanena papa kaakesea cäco yaanajuge cäme ngenecu bora.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Yoo, niinäce cane miiji asicnantujine, ingle cane nuuja umle lica gäne cotre mene poto cidi me egä, “Gone peei niiya bine jaawenemute!” Yepä, cane liba umle äbitujine peei cotre mene poto cidi me, cane piba baborage singi äbitujine pui niiya mule wawename.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Cuta piba taatu umle äbitujine egä cane budre gaabe cabu me ituge abacita, ingle niiya mule me daremu lui budre gyene. Peei cotre Acejiyame lui ca singi cebine ätityerame ireclota gaabe cabu lenajame, peei ca cane umle äbitujine egä cane budre gaabe cabu säne.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Cane liba apu nangenige egä cotre mene wawena lui gaabe gyene iyeteta ireclota tääpume, piba cäme niiya ngene atwanena te tasatenige piiyepu peei cotre ca cebine singisingi me nawenige. Piba peei te cebine nawabenige egä cane budre gaabe cabu abacitenine.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Yoo siige, cotre mene lui Acejiyame bau ca gyene, peei name pi iyeta teeme maramara cotre lui epucäco, miiji, piiyepu conocäco gemi.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Cotre te lica cebine budre gaabe cabu nacitenige, yepä cäme niiya ngene atwana te peei ne jewenenige. Cäme niiya ngene atwana te miiji cotre ne ecatenige, cebine peei ca nangletnäjenige, piba nawabenige egä cane budre gaabe cabu säne. Niiya mule lui pepu gyene. Yoo, cotre mene cabu ca mine opo yaawatnusi lipu toraca niiyarage gyene mime niiya ngene atwanena.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Mine umle gemi egä Cotre Mene lui Acejiyame bau ca gyene, yepä cane binamerage gäne. Niiya mule te cäme ngenecu ne joomluge.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Cäme mule poto cidi me cane toraca umle lica gäne: cane cäme toraca singi bine lica jaawenemune, yepä lui mule tääpume cane singi lica gäne, peei bine jaawenemune.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Yoo, cane liba jaawenune cane lui mule singi lica wawename, peei mule ca cane jewabenine cäme toraca asicnenta ne egä, “Cotre mene lui miiji gyene.”
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Siige, peei lui cäme toraca singi lica gyene egä cane niiya mule bine jaawenemune, yepä cäme niiya ngene atwana te tasatuge cäme ngenecu cabu ca, cane puma cita ca peei niiya bine jaawenemune.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Cane umle gäne egä cäme trupa cabu nuuja miiji lica gyene. Cane cämämu äblicäco gäne cäme tääpe ne giri acita miiji mule wawename. Cane singi gäne, yepä äblicäco!
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Cäme singi pisi nyene miiji mule wawename, yepä cane lica peei bine jaawenemune. Cane singi lica gäne niiya mule wawename, yepä cane peei bine jaawenemune.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Cane liba peei bine jaawenemune lui tääpume cane singi lica gäne, piba lica canerage te peei bine wawena, yepä pui niiya ngene atwanena cina peei bine jaawenemusi lui cina täsuge cäme ngenecu bora ca.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Yoo, cäme mule apu gyene: Cane liba singi miiji wawename, niiya ngene atwanena te piba tasatuge, cebine nacanuge niiya cabu me.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Pisi nyene cäme ngenecu bora baborage singi Acejiyame me Cotre wawename,
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 yepä cane asicnantenine cuta mara kokre ngene atwanena piti nemi cäme cabu. Peei cina cäme miiji singi ne jääläcnutusi, cebine kokre cama noomlusi cäme tääpe me niiya singi mule wawename.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Cane peei name pi babo ngenecu mäpu gäne. Laati te ibibi gyene cebine asatame ai niiya mule cabu ca, lui te cebine nacanuge cäme budre me?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Peese nyene Yeesu Keriso! Tabe te äsecrera gaabe ne itu jewenuji. Baborage eso Acejiyame tääpume, lui te Yeesu ne tityepuji mibibine ätityerame!
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.