Lucas 24

Yesus Aqa Anjam Bole 2000 (BOJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yori bati koboonaqa nebeonaq nobqolo ambru uŋgasari naŋgi olo tigelosib ŋam so aqa ya quleq boledamu nami gereiyeb qaji di osib Yesus aqa jejamuq di liyqajqa deqa subq gileb.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, foram elas ao túmulo, levando os aromas que haviam preparado.
2 Naŋgi gilsib ŋam ateb di meniŋ kobaquja sub me getentesoqnej qaji di waqosiq taqal di sonaq uneb.
2 E encontraram a pedra removida do sepulcro;
3 Unsib sub miligiq aiyeb di naŋgi Tamo Koba Yesus aqa jejamu unosai.
3 mas, ao entrarem, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 — ausente —
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois varões com vestes resplandecentes.
5 — ausente —
5 Estando elas possuídas de temor, baixando os olhos para o chão, eles lhes falaram: Por que buscais entre os mortos ao que vive?
6 Yesus a endi sosai. A olo subq na tigelqo. Nami a Galili sawaq di sosiqa bati deqa a na niŋgi endegsi merŋgej, ‘E olo subq na tigelqai.’ Niŋgi aqa anjam deqa olo are walŋgwo kiyo?
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como vos preveniu, estando ainda na Galileia,
7 Agi a niŋgi endegsi merŋgej, ‘E Tamo Aŋgro ojsibqa une tamo naŋgo baŋq di atib lubib moiqai. Bati qalub koboamqa e olo subq na tigelqai.’”
7 quando disse: Importa que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, e seja crucificado, e ressuscite no terceiro dia.
8 — ausente —
8 Então, se lembraram das suas palavras.
9 — ausente —
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os mais que com eles estavam.
10 Uŋa bei aqa ñam Maria. A Makdala qure qaji. Bei Joana. Bei Maria. A Jems aqa ai. Uŋgasari qudei dego tamo aiyel naŋgo anjam di qusib aisib Yesus aqa anjam maro tamo naŋgi sainjreb.
10 Eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Sainjrnab qunab ugeinjrnaq mareb, “Uŋgasari naŋgo anjam di laŋa sa anjam.”
11 Tais palavras lhes pareciam um como delírio, e não acreditaram nelas.
12 Onaqa Pita a tigelosiqa urur ti gilsiq sub miligiq di tirosiq ŋam atej di Yesus dalaeb qaji gara di segi sonaq unej. Unsiqa olo puluosiq aqa talq aisiq kumbra deqa are koba qaloqnej.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro. E, abaixando-se, nada mais viu, senão os lençóis de linho; e retirou-se para casa, maravilhado do que havia acontecido.
13 Bati qujai deqa Yesus aqa aŋgro aiyel naŋgi Jerusalem uratosib qure bei aqa ñam Emeus deq giloqneb. Jerusalem dena tigelosib Emeus qureq gilqajqa kiñala isaq 11 kilomita dego.
13 Naquele mesmo dia, dois deles estavam de caminho para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Naŋgi aiyel giloqnsibqa kumbra kalil jeu tamo naŋgi na Yesus yoqneb qaji deqa ombla maroqnsib giloqneb.
14 E iam conversando a respeito de todas as coisas sucedidas.
15 Gileqnabqa Yesus a segi naŋgoq di brantosiqa naŋgi koba na walwelosib giloqneb.
15 Aconteceu que, enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Naŋgi Yesus uneb ariya naŋgi a qa poinjrosai.
16 Os seus olhos, porém, estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Deqa a na naŋgi aiyel endegsi nenemnjrej, “Niŋgi anjam kiye maroqnsib gileqnub?” Degsi nenemnjrnaqa naŋgi tigeleb. Yesus a moiyej deqa naŋgi aiyel ulatamu tulaŋ ugeinjrej.
17 Então, lhes perguntou Jesus: Que é isso que vos preocupa e de que ides tratando à medida que caminhais? E eles pararam entristecidos.
18 Onaqa bei aqa ñam Kliopas a na kamba Yesus minjej, “Tamo gargekoba naŋgi Jerusalem endi unub. Ni segi kiyo kumbra brantej qaji deqa qaliesai?”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu, dizendo: És o único, porventura, que, tendo estado em Jerusalém, ignoras as ocorrências destes últimos dias?
19 Onaqa Yesus na kamba nenemnjrej, “Kumbra kiye brantej?”
19 Ele lhes perguntou: Quais? E explicaram: O que aconteceu a Jesus, o Nazareno, que era varão profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Ariya a kumbra degyeqnaqa gago gate naŋgi ti atra tamo kokba ti naŋgi na a ojsib Rom naŋgo baŋq di ateb. Atnabqa naŋgi na a osib tigeltosib minjeb, ‘Ni une tamo. Deqa ni moiqam.’ Degsib minjsib a osib ŋamburbasq di qalnab moiyej.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Iga are qalem, ‘Yesus a na qujai iga Israel tamo uŋgasari awaigim iga bole sqom.’
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir a Israel; mas, depois de tudo isto, é já este o terceiro dia desde que tais coisas sucederam.
22 — ausente —
22 É verdade também que algumas mulheres, das que conosco estavam, nos surpreenderam, tendo ido de madrugada ao túmulo;
23 — ausente —
23 e, não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo terem tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Tamo qudei naŋgi iga koba na sonam naŋgi dego subq gilonub. Gilsib kumbra kalil uŋgasari naŋgi na unsib saigonub qaji di unonub. Ariya naŋgi Yesus aqa jejamu unosai.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao sepulcro e verificaram a exatidão do que disseram as mulheres; mas não o viram.
25 Onaqa Yesus na kamba minjrej, “Nuŋgo areqalo tulaŋ truquiŋgwo. Qotei aqa medabu o tamo naŋgo anjam nami maroqneb qaji di niŋgi poiŋgosai.
25 Então, lhes disse Jesus: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Anjam agiende. Kristus a jaqatiŋ koba osim moisim laŋ qureq oqimqa Qotei na ñam kobaquja yqas.”
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse e entrasse na sua glória?
27 Osiqa Yesus a segi qa anjam kalil neŋgreŋq di so qaji di naŋgi sainjrej. A Qotei aqa medabu o tamo kalil naŋgi Moses ombla naŋgo anjam neŋgreŋq di so qaji dena utru atsiq anjam geregere plaltosiq minjroqnej.
27 E, começando por Moisés, discorrendo por todos os Profetas, expunha-lhes o que a seu respeito constava em todas as Escrituras.
28 — ausente —
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, fez ele menção de passar adiante.
29 — ausente —
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque é tarde, e o dia já declina. E entrou para ficar com eles.
30 Sosib awoosib iŋgi uyoqnsib Yesus a bem osiq Qotei pailyosiqa bem giŋgeŋyosiqa naŋgi aiyel anainjrej.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, tomando ele o pão, abençoou-o e, tendo-o partido, lhes deu;
31 Anainjrnaqa bati deqa naŋgi Yesus qa poinjrnaqa mareb, “Bole, tamo endi Yesus.” Degsib marnabqa Yesus a naŋgo ambleq na loumosiq ulaŋej.
31 então, se lhes abriram os olhos, e o reconheceram; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Ulaŋonaq naŋgi mareb, “Bole, aqo aiyel gamq di walweleqnamqa Yesus a Qotei aqa anjam neŋgreŋq di so qaji di aqa utru geregere plaltosiq mergeqnaqa iga quoqnsim tulaŋ arearetgoqnaj.”
32 E disseram um ao outro: Porventura, não nos ardia o coração, quando ele, pelo caminho, nos falava, quando nos expunha as Escrituras?
33 Naŋgi aiyel degsib marsib bati qujai deqa naŋgi tigelosib olo puluosib Jerusalem aisib Yesus aqa aŋgro 11 naŋgi tamo qudei ti koroesonab itnjreb.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Onaqa naŋgi na naŋgi aiyel endegsib minjreb, “Tamo Koba a bole subq na tigelqo. Agi a subq na tigelosiq Saimon aqaq di brantqoqa a bole unqo.”
34 os quais diziam: O Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Degsib minjrnabqa naŋgi aiyel kamba anjam kalil gamq di Yesus na minjrej qaji deqa ti a na bem giŋgeŋyosiq anainjrnaqa naŋgi a qa poinjrej deqa ti naŋgi sainjreb.
35 Então, os dois contaram o que lhes acontecera no caminho e como fora por eles reconhecido no partir do pão.
36 Degsib sainjreqnabqa Yesus a segi naŋgo ambleq di brantosiq minjrej, “Niŋgi are lawo soqniy.”
36 Falavam ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse: Paz seja convosco!
37 Degsi minjrnaqa naŋgi kalil ulaosib tulaŋ prugugetosib are qaleb, “Iga buga bei unonum kiyo?”
37 Eles, porém, surpresos e atemorizados, acreditavam estarem vendo um espírito.
38 Onaqa Yesus na minjrej, “Niŋgi kiyaqa e buga qa marsib ulaosib prugonub?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que sobem dúvidas ao vosso coração?
39 Endi e di. Niŋgi ijo baŋ bile unsib ijo siŋga unsib baŋ waiyosib ijo jejamu ojsib poiŋgwas, e damu ti tanu ti. Buga a damu ti tanu ti saiqoji.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e verificai, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 — ausente —
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 — ausente —
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e estando admirados, Jesus lhes disse: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 — ausente —
42 Então, lhe apresentaram um pedaço de peixe assado [e um favo de mel].
43 — ausente —
43 E ele comeu na presença deles.
44 Uysiqa minjrej, “E nami niŋgi koba na sosimqa endegsi merŋgoqnem, ‘Dal anjam kalil Moses a e qa neŋgreŋyej qaji di aqa damu brantqas. Anjam kalil Qotei aqa medabu o tamo naŋgi e qa neŋgreŋyeb qaji di dego aqa damu brantqas. Anjam kalil louqa buk miligiq di e qa neŋgreŋyeb qaji di dego aqa damu brantqas.’ E nami niŋgi degsi merŋgoqnem.”
44 A seguir, Jesus lhes disse: São estas as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco: importava se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Osiqa Yesus a naŋgo areqalo waqtetnjrnaqa naŋgi Qotei aqa anjam neŋgreŋq di so qaji di aqa utru geregere poinjrej.
45 Então, lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Onaqa Yesus na olo minjrej, “Kristus a jaqatiŋ koba osim moisim bati qalub koboamqa a olo subq na tigelqas anjam di neŋgreŋq di unu.
46 e lhes disse: Assim está escrito que o Cristo havia de padecer e ressuscitar dentre os mortos no terceiro dia
47 — ausente —
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando de Jerusalém.
48 — ausente —
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Niŋgi quiy. Mondor Bole ijo Abu a nami nuŋgoq qariŋyqa marej qaji di e na qariŋyit nuŋgoq bqas. Deqa niŋgi qure endia tariŋoqniy. Tariŋosib soqnibqa laŋ goge na Qotei aqa siŋgila nuŋgoq bqas.”
49 Eis que envio sobre vós a promessa de meu Pai; permanecei, pois, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Osiqa Yesus na aqa aŋgro naŋgi joqsiqa Jerusalem uratosib Betani qureq gileb. Gilsib dia aqa baŋ soqtosiqa naŋgi qa pailyej.
50 Então, os levou para Betânia e, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Pailyeqnaqa Qotei na a metonaq naŋgi uratnjrsiqa laŋ qureq oqej.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 A laŋ qureq oqeqnaqa naŋgi siŋga pulutosibqa a qa louosib tulaŋ areboleboleinjrej. Onaqa naŋgi olo puluosib Jerusalem aiyeb.
52 Então, eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém, tomados de grande júbilo;
53 Aisib bati gaigai atra tal miligiq di sosibqa Qotei aqa ñam soqtoqneb.
53 e estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.