Mateus 26
Central Tibetan Bible (BOD) vs ARC
1 ཡེ་ཤུས་བཀའ་དེ་གསུངས་ཚར་ནས་ཁོང་གི་ཉེ་གནས་རྣམས་ལ་
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos esses discursos, disse aos seus discípulos:
2 “ཉིན་གཉིས་ཀྱི་རྗེས་སུ་པེ་སག་དུས་ཆེན་འབབ་པར་འགྱུར་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས། མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ནི་རྒྱང་ཤིང་སྒང་ལ་བརྒྱངས་པའི་སྒོ་ནས་གསོད་པར་གཏད་རྒྱུ་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།
2 Bem sabeis que, daqui a dois dias, é a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 དེ་ནས་བླ་ཆེན་དང་ཡུལ་མིའི་རྒན་པོ་རྣམས་ཀ་ཡ་ཕཱ་ཞེས་ཟེར་བའི་བླ་ཆེན་གཙོ་བོའི་ཕོ་བྲང་ནང་འཛོམས་ནས།
3 Depois, os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás,
4 ཁོ་ཚོས་ཡེ་ཤུ་ལྐོག་ཏུ་བཟུང་ནས་ཁོང་གསོད་པའི་ཇུས་ངན་བྱས་ཏེ་
4 e consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 “ཡུལ་མི་རྣམས་ཟིང་ཆ་ལངས་ཉེན་ཡོད་པས་དུས་ཆེན་ལ་མི་གཟུང་”ཞེས་སྨྲས།
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 ཡེ་ཤུ་པེ་ཐན་ཡཱ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲོང་སྡེའི་ནང་མཛེ་ནད་ཅན་གྱི་སྐྱེས་པ་སི་མོན་གྱི་ཁང་པ་ལ་བཞུགས་པའི་ཚེ།
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 ཁོང་གསོལ་བ་བཞེས་པའི་དུས་སུ་བུད་མེད་ཅིག་གིས་རིན་གོང་ཆེ་བའི་སྤོས་ཆུ་ཡིས་གང་བའི་རྡོ་ཀ་མ་རུའི་བུམ་པ་ཞིག་ཁྱེར་ཡོང་སྟེ། སྤོས་ཆུ་དེ་ཁོང་གི་དབུའི་སྟེང་ལ་བླུགས།
7 aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com unguento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 དེ་མཐོང་བས་ཉེ་གནས་རྣམས་ཁྲོས་ནས་“སྤོས་ཆུ་འདི་གང་གི་དོན་ལ་འདི་ལྟར་འཕྲོ་བརླག་བཏང་བ་ཡིན།
8 E os seus discípulos, vendo isso, indignaram-se, dizendo: Por que este desperdício?
9 དེ་རིན་ཆེན་པོར་བཙོངས་ཏེ་དབུལ་པོ་རྣམས་ལ་བྱིན་ན་ལེགས་”ཞེས་སྨྲས།
9 Pois este unguento podia vender-se por grande preço e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 ཡེ་ཤུས་དེ་མཁྱེན་ནས་ཁོ་རྣམས་ལ་“ཅིའི་ཕྱིར་ཁོ་མོ་ལ་སྡུག་པོ་གཏོང༌། ཁོ་མོས་ང་ལ་ལས་བཟང་པོ་ཞིག་བྱས་པ་ཡིན།
10 Jesus, porém, conhecendo isso, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? Pois praticou
11 དབུལ་པོ་རྣམས་དུས་རྟག་ཏུ་ཁྱེད་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་ཀྱང༌། ང་རང་ནི་དུས་རྟག་ཏུ་ཁྱེད་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་མི་གནས།
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 ངའི་ལུས་ལ་སྤོས་ཆུ་དེ་བླུག་པའི་སྒོ་ནས་ཁོ་མོས་ང་དུར་ཁང་དུ་འཇུག་པར་གྲ་སྒྲིག་བྱས།
12 Ora, derramando ela este unguento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 ངས་ཁྱེད་ཚོ་ལ་བདེན་པར་ཟེར་རྒྱུར། འཇིག་རྟེན་ཡོངས་སུ་ངའི་འཕྲིན་བཟང་འདི་གང་དུ་བསྒྲགས་ནའང་བུད་མེད་འདིས་གང་བྱས་པ་དེ་དྲན་པའི་ཕྱིར་གཏམ་དེ་ཡང་བརྗོད་པར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས།
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado, em todo o mundo, também será referido o que ela fez para memória sua.
14 དེ་ནས་ཉེ་གནས་བཅུ་གཉིས་པོའི་ནང་ནས་ཡུ་དཱ་དབྱི་སི་ཀར་རེ་ཟེར་བའི་མི་ཞིག་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་རྩར་སོང་ནས།
14 Então, um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes
15 ཁོ་ཚོར་“གལ་ཏེ་ངས་ཁོང་ཁྱེད་ཀྱི་དབང་དུ་གཏད་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ལ་ག་རེ་སྟེར་རམ་”ཞེས་བཤད་པས། ཁོ་ཚོས་ཁོ་ལ་དངུལ་སྒོར་སུམ་ཅུ་སྟེར།
15 e disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 དེ་ནས་བཟུང་ཁོས་ཡེ་ཤུ་ཁོ་ཚོའི་ལག་ཏུ་སྤྲོད་རྒྱུའི་གོ་སྐབས་བཙལ།
16 E, desde então, buscava oportunidade para o entregar.
17 སྐྱུར་རྩི་མེད་པའི་བག་ལེབ་དུས་ཆེན་གྱི་ཉིན་དང་པོར་ཉེ་གནས་རྣམས་ཡེ་ཤུའི་མདུན་དུ་ཡོང་ནས་ཁོང་ལ་“ཁྱེད་ཀྱིས་པེ་སག་གི་ཞལ་ཟས་བཞེས་པའི་ཕྱིར་ང་ཚོས་གང་དུ་གྲ་སྒྲིག་བྱེད་”ཅེས་སྨྲས་པས།
17 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que preparemos a comida da Páscoa?
18 ཁོང་གིས་“གྲོང་ཁྱེར་དུ་མི་ཞིག་གི་རྩར་སོང་ནས་ཁོ་ལ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ངའི་དུས་ལ་འབབ་འདུག ངའི་ཉེ་གནས་དང་བཅས་པར་ཁྱེད་ཀྱི་ཁང་པར་པེ་སག་གི་དུས་ཆེན་སྲུང་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་ཤིག་”ཅེས་གསུངས།
18 E ele disse: Ide à cidade a
19 ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱིས་ཡེ་ཤུའི་བཀའ་བཞིན་དུ་བྱས་ཏེ་པེ་སག་གི་གསོལ་སྟོན་བཤམས།
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara e prepararam a Páscoa.
20 མཚན་མོའི་དུས་སུ་ཁོང་དང་ཉེ་གནས་བཅུ་གཉིས་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་གསོལ་སྟོན་དུ་བཞུགས།
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 ཁོང་རྣམས་ཀྱིས་ཞལ་ཟས་བཞེས་པའི་དུས་སུ་ཁོང་གིས་“ངས་ཁྱེད་ཚོ་ལ་བདེན་པར་ཟེར་རྒྱུར། ཁྱེད་རྣམས་ལས་མི་གཅིག་གིས་ང་ལ་རྒྱབ་གཏོད་བྱེད་ངེས་”ཞེས་གསུངས།
21 E, enquanto eles comiam, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 ཁོ་ཚོའི་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྐྱོ་བར་གྱུར་ཏེ། རེ་རེ་བཞིན་གྱིས་ཁོང་ལ་“གཙོ་བོ། ང་རང་ཡིན་མི་སྲིད་”ཅེས་ཞུས་པ་དང༌།
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram um por um a dizer-lhe: Porventura, sou eu, Senhor?
23 ལན་དུ་ཁོང་གིས་“ང་དང་མཉམ་དུ་ཕོར་པ་གཅིག་གི་ནང་ནས་ཟས་ཟ་མཁན་དེ་ནི་ང་ལ་རྒྱབ་གཏོད་བྱེད་མཁན་ཡིན།
23 E ele, respondendo, disse: O que mete comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 དཀོན་མཆོག་གི་གསུང་རབ་ལས་མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་རང་ཉིད་ཀྱི་སྐོར་ལ་ཇི་ལྟར་ལུང་བསྟན་ཡོད་པ་བཞིན་འཆི་དགོས་ཀྱང༌། མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་དགྲའི་ལག་ཏུ་སྤྲོད་མཁན་དེར་ཆད་པ་ཕོག་ངེས་ཡིན་ནོ། མི་དེ་འཇིག་རྟེན་འདི་རུ་སྐྱེས་པ་ལས་མ་སྐྱེས་ན་ལེགས་”ཞེས་གསུངས།
24 Em verdade o Filho do Homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 ཁོང་ལ་རྒྱབ་གཏོད་བྱེད་མཁན་ཡུ་དཱ་ཡིས་“རབ་བི། ང་རང་ཡིན་ནམ་”ཞེས་བཤད་པས་ཡེ་ཤུས་ཁོ་ལ་“ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་བཞིན་ནོ་”ཞེས་གསུངས།
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura, sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 ཁོང་རྣམས་ཀྱིས་ཞལ་ཟས་བཞེས་པའི་དུས་སུ་ཡེ་ཤུས་བག་ལེབ་ཕྱག་ཏུ་བསྣམས་ཤིང༌། དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་པ་ཕུལ་རྗེས་དུམ་བུར་བགོས་ནས་ཉེ་གནས་རྣམས་ལ་གནང་སྟེ་“འདི་ནི་ངའི་ལུས་ཡིན་པས་ཁྱེད་ཚོས་ལོངས་ནས་ཟོ་ཞིག་”ཅེས་གསུངས།
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão, e, abençoando- o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཕོར་པ་ཞིག་ཕྱག་ཏུ་བསྣམས་ཤིང་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཞུས་ནས་ཁོ་ཚོར་གནང་སྟེ་“འདི་ལས་ཁྱེད་ཐམས་ཅད་འཐུང་ཞིག
27 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos.
28 འདི་ནི་ངའི་ཁྲག་ཡིན་ཏེ། ཞལ་ཆད་ཀྱི་ཁྲག་འདི་མི་མང་པོའི་སྡིག་ཉེས་སེལ་བའི་ཆེད་དུ་འཐོན་ནོ།
28 Porque isto é o meu sangue, o Novo Testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 ངས་ཁྱེད་ཚོ་ལ་ཟེར་རྒྱུར། ངའི་ཡབ་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ནང་རྒུན་ཆང་གསར་པ་ཁྱེད་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་མ་འཐུང་བའི་ཉིན་མོའི་བར་དུ། ངས་རྒུན་ཆང་འདི་རྩ་བ་ནས་མི་འཐུང་”ཞེས་གསུངས།
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide até àquele Dia em que o beba de novo convosco no Reino de meu Pai.
30 ཁོང་རྣམས་ཀྱིས་གསུང་མགུར་བླངས་ནས་སྐྱུར་རུ་ཤིང་གི་རི་བོར་ཕེབས་སོ། །
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 དེ་ནས་ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་“དཀོན་མཆོག་གི་གསུང་རབ་ཀྱི་མདོ་ལ་བཀོད་པ་ལྟར།
31 Então, Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 འོན་ཀྱང་ང་འཆི་བ་ནས་སླར་གསོན་པར་འཇུག་རྗེས་ཁྱེད་ཚོའི་སྔོན་ལ་ག་ལིལ་ཡུལ་དུ་འགྲོ་ངེས་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galileia.
33 པེ་ཏྲོས་ཁོང་ལ་“ཁྱེད་རང་ལ་གང་འབྱུང་རྒྱུའི་རྐྱེན་གྱིས་ཐམས་ཅད་ཁྱེད་དང་བྲལ་ནའང་ང་ནི་མི་འབྲལ་ལོ་”ཞེས་ཞུས་པ་ལ།
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 ཡེ་ཤུས་ཁོ་ལ་“ངས་ཁྱེད་ལ་བདེན་པར་ཟེར་རྒྱུར། དེ་རིང་གི་མཚན་མོ་འདི་རང་ལ་བྱ་ཕོས་སྐད་མ་གྲགས་པའི་སྔོན་ལ་ཁྱེད་ཀྱིས་ང་རང་སུ་ཡིན་མི་ཤེས་ཞེས་ཐེངས་གསུམ་ཟེར་བར་ངེས་སོ་”ཞེས་གསུངས།
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 པེ་ཏྲོས་ཁོང་ལ་“ང་ནི་ཁྱེད་དང་མཉམ་དུ་ཤི་དགོས་ཀྱང་ཁྱེད་སུ་ཡིན་མི་ཤེས་ཞེས་ཟེར་མི་སྲིད་”ཅེས་ནན་གྱིས་ཞུས། ཉེ་གནས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་སྨྲས།
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 དེ་ནས་ཡེ་ཤུ་དང་ཁོང་གི་ཉེ་གནས་རྣམས་གེད་སེམ་མཱ་ནེ་ཞེས་བྱ་བའི་གནས་སུ་ཕེབས་པ་དང༌། ཁོང་གིས་ཁོ་རྣམས་ལ་“ང་དེར་སོང་སྟེ་གསོལ་བ་འདེབས་དུས་ཁྱེད་ཚོ་གནས་འདིར་སྡོད་ཅིག་”ཅེས་གསུངས།
36 Então, chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 པེ་ཏྲོ་དང་ཟེ་བད་ཡཱ་ཟེར་མཁན་གྱི་བུ་གཉིས་འཁྲིད་པ་དང༌། ཁོང་ཐུགས་ཤིན་ཏུ་སྐྱོ་ཞིང་འཁྲུགས་པར་གྱུར་ཏེ།
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 ཁོ་ཚོར་“ངའི་ཡིད་ཤིན་ཏུ་སྐྱོ་ཞིང་འཆི་ལ་ཉེ་བས། ང་དང་མཉམ་དུ་འདི་རུ་གཉིད་མ་ལོག་པར་བྱ་ར་བྱོས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས།
38 Então, lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até à morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 དེ་ནས་ཁོང་ཅུང་ཟད་ཕར་ཕེབས་ནས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་“ངའི་ཡབ་ལགས། སྲིད་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕོར་པ་འདི་ང་ལས་ཕར་ལེན་མཛོད། འོན་ཀྱང་ངའི་བསམ་པ་བཞིན་དུ་མིན་པར་ཁྱེད་ཀྱི་དགོངས་པ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིག་”ཅེས་གསོལ་བ་བཏབ།
39 E, indo um pouco adiante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu
40 ཁོང་ཚུར་ཕེབས་སྐབས་དེ་རྣམས་གཉིད་ལོག་གི་ཡོད་པར་གཟིགས་ནས་པེ་ཏྲོ་ལ་“འོ་ན། ཁྱོད་ཚོས་ཆུ་ཚོད་གཅིག་ཙམ་ལའང་ང་དང་མཉམ་དུ་བྱ་ར་བྱེད་མ་ཐུབ་བམ།
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então, nem uma hora pudeste vigiar comigo?
41 ཁྱེད་སླུ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བྱ་ར་བྱོས་ལ་སྨོན་ལམ་ཐོབས་ཤིག ཁྱེད་ཀྱི་སེམས་ནས་དེ་ལྟར་བྱེད་བསམ་ཡང་ལུས་པོའི་ནུས་ཤུགས་ཞན་པ་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito
42 ཡང་ཐེངས་གཉིས་པར་ཕར་ཕེབས་ཏེ་ཁོང་གིས་“ངའི་ཡབ་ལགས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕོར་པ་འདི་ངས་མ་འཐུང་བར་ང་ལས་ཕར་ལེན་མི་སྲིད་ན། ཁྱེད་ཀྱི་དགོངས་པ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིག་”ཅེས་གསོལ་བ་བཏབ།
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Meu Pai, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 ཁོང་ཚུར་ཕེབས་ནས་ཁོ་རྣམས་མིག་ལྗིད་པོ་ཆགས་པས་གཉིད་ཁུག་ཡོད་པར་གཟིགས།
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos, porque os seus olhos estavam carregados.
44 ཁོ་ཚོ་དང་ཁ་བྲལ་ནས་ཕར་ཕེབས་ཏེ། སྔོན་གྱི་ཚིག་དེ་རང་གསུངས་ཏེ་ཁོང་གིས་ཐེངས་གསུམ་པར་གསོལ་སྨོན་བཏབ།
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 དེ་ནས་ཁོང་ཉེ་གནས་ཀྱི་རྩར་ཕེབས་ཏེ་ཁོ་ཚོར་“ཁྱེད་ཚོ་ད་དུང་གཉིད་ལོག་ནས་ངལ་གསོའམ། ལྟོས་ཤིག མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་སྡིག་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་སྤྲོད་པར་བྱེད་པའི་དུས་ལ་འབབ་འདུག
45 Então, chegou junto dos seus discípulos e disse-lhes: Dormi, agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do Homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 ལོངས་ལ་འགྲོ ལྟོས་ཤིག ང་ལ་རྒྱབ་གཏོད་བྱེད་མཁན་དེ་ཉེ་བར་སླེབས་”ཞེས་གསུངས།
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 ཁོང་གིས་དེ་ལྟར་གསུངས་དུས་ཉེ་གནས་བཅུ་གཉིས་པོ་ལས་ཡུ་དཱ་དང་མཉམ་དུ། ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་དང་ཡུལ་མི་རྣམས་ཀྱི་རྒན་པོས་བཏང་བའི་མི་ཚོགས་མང་པོ་ཞིག་ལག་ཏུ་རལ་གྲི་དང་དབྱུག་པ་འཁྱེར་ཏེ་ས་ཆ་དེར་སླེབས།
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 ཁོང་ལ་རྒྱབ་གཏོད་བྱེད་མཁན་དེས་སྔོན་ནས་ཁོ་ཚོར་གསང་བརྡ་གྲ་སྒྲིག་བྱས་ཏེ་“ངས་སུ་ལ་འོ་བྱས་པ་དེ་ཁོང་རང་ཡིན་པས་ཟུངས་ཤིག་”ཅེས་བཤད།
48 E o traidor tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 འཕྲལ་དུ་ཡེ་ཤུའི་མདུན་དུ་ཡོང་ནས་ཡུ་དཱ་ཡིས་“རབ་བི། ཁྱེད་ལ་ཞི་བདེ་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག་”ཅེས་ཟེར་ནས་འགྲམ་པར་འོ་ཡིས་འཚམས་འདྲི་ཞུས་པ་ལ།
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi. E beijou-o.
50 ཡེ་ཤུས་ཁོ་ལ་“གྲོགས་པོ། ཁྱོད་ཀྱིས་གང་བྱེད་པར་ཡོང་བ་དེ་བྱོས་”ཞེས་གསུངས། དེ་རྗེས་ཁོ་ཚོ་ཡོང་ནས་ཁོང་འཛིན་བཟུང་བྱས་པས།
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus e o prenderam.
51 ཡེ་ཤུ་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་པ་ཞིག་གིས་རལ་གྲི་བཟུང་ནས་བཏོན་ཏེ་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་གཙོ་བོའི་གཡོག་པོའི་རྣ་བ་ཡ་གཅིག་བཅད།
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 དེ་ནས་ཡེ་ཤུས་ཁོ་ལ་“རལ་གྲི་དེ་ཤུབས་སུ་ཆུག་ཅིག གང་ཡིན་ཞེ་ན། རལ་གྲི་འདོན་ཚད་རལ་གྲི་ཡིས་གསོད་པར་འགྱུར།
52 Então, Jesus disse-lhe: Mete no seu lugar a tua espada, porque todos os que lançarem mão da espada à espada morrerão.
53 ངའི་ཡབ་ཀྱིས་ཞིང་ཁམས་ཀྱི་ཕོ་ཉའི་དམག་དཔུང་བཅུ་གཉིས་ལས་མང་བ་ང་ལ་འཕྲལ་དུ་མངགས་པའི་ཕྱིར་ངས་ཁོང་ལ་ཞུ་མི་ཐུབ་པ་དེ་སེམས་སམ།
53 Ou pensas tu que eu não poderia, agora, orar a meu Pai e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 འོན་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱས་ན། འདི་ལྟར་འབྱུང་དགོས་པའི་མདོ་དེ་ཅི་ལྟར་འགྲུབ་”ཅེས་གསུངས།
54 Como,
55 དེའི་ཚེ་ཡེ་ཤུས་མི་ཚོགས་ལ་“རལ་གྲི་དང་དབྱུག་པ་ཁྱེར་ནས་ང་ཇག་པ་ལྟར་འཛིན་དུ་ཡོང་ངམ། ང་ནི་ཉིན་རེ་བཞིན་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོར་བསྡད་དེ་ཆོས་བསྟན་ཡང་ཁྱེད་ཚོས་ང་མ་བཟུང༌།
55 Então, disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e porretes, para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 འོན་ཀྱང་ལུང་སྟོན་པའི་མདོ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་བྱ་བ་འདི་ཐམས་ཅད་བྱུང་ངོ་”ཞེས་གསུངས་རྗེས་ཉེ་གནས་ཐམས་ཅད་ཁོང་བཞག་སྟེ་བྲོས།
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumpram as Escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 ཁོང་འཛིན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་བླ་ཆེན་གཙོ་བོ་ཀ་ཡ་ཕཱ་ཡི་མདུན་དུ་ཁྲིད། དེར་ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་དང་རྒན་པོ་རྣམས་འཛོམས།
57 E os que prenderam Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 པེ་ཏྲོ་རྒྱང་རིང་ནས་ཁོང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ། བླ་ཆེན་གཙོ་བོའི་སྒོ་རའི་བར་སོང་ནས་ནང་དུ་ཞུགས་པ་དང༌། དེའི་རྗེས་སུ་གང་འབྱུང་བ་ལྟ་བའི་ཕྱིར་སྲུང་དམག་རྣམས་དང་མཉམ་དུ་བསྡད།
58 E Pedro o seguiu de longe até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་རྣམས་དང་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་རྒྱལ་ཚོགས་ཀྱི་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁོང་སྲོག་གཅོད་གཏོང་བའི་ཕྱིར་སྙད་འདོགས་བཙལ་ནས།
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte,
60 རྫུན་གྱི་དཔང་པོ་བྱེད་མཁན་མང་པོ་ཡོང་ནའང་སྐྱོན་མ་རྙེད། མཇུག་ཏུ་མི་གཉིས་ཡོང་ནས།
60 e não o achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, mas, por fim, chegaram duas
61 ཁོ་ཚོས་“མི་འདི་ཡིས་ངས་དཀོན་མཆོག་གི་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོ་བཤིག་ནས་ཉིན་གསུམ་ལ་རྩིག་ཐུབ་ཅེས་ཟེར་བ་ང་ཚོས་ཐོས་”ཞེས་ཟེར།
61 e disseram: Este disse: Eu posso derribar o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 བླ་ཆེན་གཙོ་བོ་ཡར་ལངས་ཏེ་ཡེ་ཤུ་ལ་“མི་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་དཔང་པོ་བྱེད་པ་དེ་ཅི་ཡིན། ཁྱོད་ཀྱིས་ལན་ཅི་ཡང་མི་འདེབས་སམ་”ཞེས་དྲིས་པ་ལ།
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 ཁོང་གིས་ཅི་ཡང་མ་གསུངས་པས་བླ་ཆེན་གཙོ་བོས་ཁོང་ལ་“ངས་ཁྱོད་ལ་གཏན་དུ་གནས་པའི་དཀོན་མཆོག་གི་སྒོ་ནས་ཁྱོད་ཀྱིས་མནའ་སྐྱེལ་ཏེ། ཁྱོད་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་སྲས་སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀ་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་ང་ཚོ་ལ་ཤོད་ཅིག་”ཅེས་སྨྲས།
63 E Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 ཡེ་ཤུས་ཁོ་ལ་“ཁྱེད་ཀྱིས་གསུངས་པ་དེ་ལྟར་ཡིན། ཡང་ངས་ཁྱེད་ཚོར་ཟེར་རྒྱུར། རྗེས་མ་ཁྱེད་ཚོས་མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁོང་ཉིད་དབང་ཀུན་དང་ལྡན་པའི་དཀོན་མཆོག་གི་ཕྱག་གཡས་སུ་བཞུགས་ཏེ་ནམ་མཁའི་སྤྲིན་དང་བཅས་འབྱོན་པ་མཐོང་བར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས།
64 Disse-lhes Jesus: Tu em breve o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
65 དེ་ཐོས་ནས་བླ་ཆེན་གཙོ་བོས་རང་གི་ཕྱི་གོས་དབྲལ་ཏེ་“ཁོས་དཀོན་མཆོག་ལ་སྐུར་བ་བཏབ། ད་དུང་ང་ཚོར་དཔང་པོ་ཅི་ལ་དགོས། ཉོན་ཞིག ཁོས་དཀོན་མཆོག་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་པར་ཁྱེད་ཚོས་ད་ལྟ་ཐོས།
65 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes, agora, a sua blasfêmia.
66 ཁྱེད་ཚོར་བསམ་འཆར་ཅི་ཡོད་”ཅེས་སྨྲས་པ་ན། ཁོ་ཚོས་“ཁོ་སྲོག་གཅོད་གཏོང་འོས་”ཞེས་བཤད།
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 དེ་ནས་ཁོ་ཚོས་ཁོང་གི་ཞལ་ལ་མཆིལ་མ་གཏོར་ཞིང་བརྡུངས་ཏེ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་འགྲམ་ལྕག་བཞུས་ནས།
67 Então, cuspiram-lhe no rosto e lhe davam murros, e outros o esbofeteavam,
68 ཁོང་ལ་“མཱ་ཤི་ཀ་ཁྱོད། ང་ཚོ་ལ་མངོན་ཤེས་ཤོད་ཅིག ཁྱོད་ལ་གཞུ་མཁན་སུ་ཡིན་”ཞེས་སྨྲས།
68 dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 པེ་ཏྲོ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སྒོ་རར་བསྡད་དུས་གཡོག་མོ་ཞིག་དེའི་རྩར་ཡོང་ནས་“ཁྱེད་ཀྱང་ག་ལིལ་ཡུལ་གྱི་མི་ཡེ་ཤུ་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་པ་གཅིག་ཡིན་”ཅེས་སྨྲས་པས།
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 པེ་ཏྲོས་ཁོ་ཚོ་ཚང་མའི་མདུན་དུ་ཁས་མ་བླངས་པར་“ཁྱོད་ཀྱིས་གང་ལབ་པ་ངས་མི་ཤེས་”ཞེས་ཟེར།
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 དེ་ནས་རྒྱལ་སྒོའི་རྩར་ཕྱིར་སོང་ནས་གཡོག་མོ་གཞན་ཞིག་གིས་ཁོ་མཐོང་སྟེ་དེར་ཡོད་པ་རྣམས་ལ་“མི་འདི་ན་ཙ་རེལ་པ་ཡེ་ཤུ་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་”ཅེས་སྨྲས།
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 པེ་ཏྲོས་ཡང་བསྐྱར་མནའ་སྐྱེལ་ཏེ་“ངས་མི་དེ་ངོ་མི་ཤེས་”ཞེས་ཟེར།
72 E ele negou outra vez, com juramento: Não conheço tal homem.
73 ཡུན་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་དེར་ཡོད་པའི་མི་རྣམས་ཡོང་ནས་པེ་ཏྲོ་ལ་“ཁྱོད་ཀྱང་ཁོ་ཚོའི་ནང་ནས་ངེས་པར་དུ་གཅིག་ཡིན། ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་ལུགས་ནས་ཤེས་”ཞེས་སྨྲས་པ་ལ།
73 E, logo depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente, também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 པེ་ཏྲོས་སྡིགས་དམོད་བྱེད་བཞིན་མནའ་སྐྱེལ་ཏེ་“ངས་མི་དེ་ངོ་མི་ཤེས་”ཞེས་བཤད་མ་ཐག་ཏུ་བྱ་ཕོས་སྐད་གྲགས།
74 Então, começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 པེ་ཏྲོས་དེ་སྔ་ཡེ་ཤུས་ཁོ་རང་ལ་“བྱ་ཕོས་སྐད་མ་གྲགས་པའི་སྔོན་དུ་ཁྱེད་ཀྱིས་ང་རང་སུ་ཡིན་མི་ཤེས་ཞེས་ཐེངས་གསུམ་སྨྲ་བར་ངེས་”ཞེས་གསུངས་པ་དེ་དྲན་ཏེ་ཕྱིར་སོང་ནས་མང་པོ་ངུས་སོ། །
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.