Mateus 13

Central Tibetan Bible (BOD) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ ཉིན་དེར་ཡེ་ཤུ་ཁང་པ་ནས་ཕེབས་ཏེ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་བཞུགས།

¹ Mais tarde, naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e sentou-se à beira-mar.

² མི་ཚོགས་ཆེན་པོ་ཞིག་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་འཛོམས་པས་ཁོང་གྲུ་ཞིག་གི་ནང་དུ་བཞུགས་པ་དང༌། མི་ཚོགས་ཆ་ཚང་མཚོ་འགྲམ་ལ་བསྡད།

² Logo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco, sentou-se e ensinou o povo que permanecia na praia.

³ ཁོང་གིས་དཔེའི་སྒོ་ནས་ཆོས་མང་པོ་གསུངས་ཏེ་ཁོ་ཚོར་“ཉོན་དང༌། ས་བོན་འདེབས་མཁན་ཞིག་ས་བོན་འདེབས་པར་ཕྱིན།

³ Jesus contou várias parábolas, como esta: “Um lavrador saiu para semear.

⁴ ས་བོན་གཏོར་བའི་སྐབས་སུ། ས་བོན་ཁ་ཤས་ལམ་ཁར་འཐོར་བ་དེ་རྣམས་བྱ་འོངས་ནས་བཟས་པ་དང༌།

⁴ Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.

⁵ ཁ་ཤས་ནི་ས་མང་པོ་མེད་པའི་བྲག་གི་སྟེང་ལ་འཐོར་ཞིང་སའི་གཏིང་རིང་པོ་མེད་པས་ཡར་སྐྱེས་པ་མགྱོགས་ཀྱང༌།

⁵ Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,

⁶ ཉི་མ་ཤར་ནས་ཚིག་སྟེ་རྩ་བ་གཏིང་རིང་པོ་མེད་པས་བསྐམས།

⁶ mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.

⁷ ས་བོན་ཁ་ཤས་ཚེར་མའི་ནང་དུ་འཐོར་ཞིང་ཚེར་མ་སྐྱེས་ནས་སྒྲིབ་པས་ས་བོན་ཡར་མ་སྐྱེས།

⁷ Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos.

⁸ ཡང་ས་བོན་ཁ་ཤས་ས་རྒྱུ་བཟང་པོའི་ནང་དུ་ཟགས་ནས་ཆེར་སྐྱེས་ཤིང་འབྲས་བུ་སྨིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ཁ་ཤས་ལྡབ་བརྒྱ་དང༌། ཁ་ཤས་ལྡབ་དྲུག་ཅུ། ཁ་ཤས་ལྡབ་སུམ་ཅུ་བཅས་སྨིན།

⁸ Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada.

⁹ རྣ་བ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་ཅིག་”ཅེས་གསུངས།

⁹ Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.

¹⁰ ཉེ་གནས་རྣམས་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་འོངས་ནས་ཁོང་ལ་“ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོ་ཚོར་དཔེའི་སྒོ་ནས་ཅིའི་ཕྱིར་གསུངས་”ཞེས་བཤད།

¹⁰ Os discípulos vieram e lhe perguntaram: “Por que o senhor usa parábolas quando fala ao povo?”.

¹¹ ལན་དུ་ཁོང་གིས་“དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་གསང་བ་ཤེས་པ་དེ་ཁྱེད་ཚོ་ལ་གནང་བ་ཡིན། འོན་ཀྱང་ཁོ་ཚོ་ལ་གནང་བ་མ་ཡིན།

¹¹ Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino dos céus, mas a outros não.

¹² མི་སུ་ཞིག་ཐོས་པ་དང་རྟོགས་པ་འདོད་པ་དེ་ལ་སྟེར་བར་འགྱུར་ཞིང༌། ལྷག་པ་ཡོད་པར་འགྱུར། འོན་ཀྱང་རྟོགས་པ་མི་འདོད་པ་དེ་ལས་རྟོགས་པ་གང་ཡོད་པ་དེ་ཡང་ལེན་པར་འགྱུར་རོ།

¹² Pois ao que tem, mais lhe será dado, e terá em grande quantia; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tirado.

¹³ དེའི་ཕྱིར་ངས་ཁོ་ཚོར་དཔེའི་སྒོ་ནས་སྨྲ། དེ་ནི་ཁོ་ཚོས་མཐོང་ཡང་མི་མཐོང་ཞིང༌། ཐོས་ཡང་མི་ཐོས་ཏེ་ཧ་མི་གོ་བའི་ཆེད་དུ་ཡིན།

¹³ É por isso que uso parábolas: eles olham, mas não veem; escutam, mas não ouvem nem entendem.

¹⁴ ལུང་སྟོན་པ་ཡེ་ཤ་ཡཱ་ཡི་ལུང་བསྟན་ཁོ་རྣམས་ལ་སྒྲུབ་སྟེ།

¹⁴ “Cumpre-se, desse modo, a profecia de Isaías que diz: ‘Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.

¹⁵ མི་རིགས་འདིའི་སེམས་གྱོང་པོར་གྱུར་བས་སོ། །

¹⁵ Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.

¹⁶ འོན་ཀྱང་ཁྱེད་ཚོའི་མིག་གིས་མཐོང་བས་བདེ་ཞིང༌། ཁྱེད་ཚོའི་རྣ་བས་ཐོས་པས་བདེའོ།

¹⁶ “Felizes, porém, são seus olhos, pois eles veem; e seus ouvidos, pois eles ouvem.

¹⁷ ངས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་བདེན་པར་ཟེར་རྒྱུར། ཁྱེད་ཀྱིས་གང་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་ནི་ལུང་སྟོན་པ་དང་དྲང་ལྡན་པ་མང་པོས་དེ་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་འདོད་ཀྱང་མ་མྱོང༌།”

¹⁷ Eu lhes digo a verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam.

¹⁸ “འོ་ན་ས་བོན་འདེབས་མཁན་གྱི་དཔེ་ལ་ཉོན་དང༌།

¹⁸ “Agora, ouçam a explicação da parábola sobre o lavrador que saiu para semear.

¹⁹ མི་ཞིག་གིས་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་བསྟན་པ་ཐོས་ནས་ཧ་མི་གོ་ན། བདུད་ཡོང་ནས་ཁོའི་སེམས་ལ་བཏབ་པའི་ས་བོན་ཕྲོགས་ནས་ཕར་འཁྱེར། འདི་ནི་ལམ་ཁར་འཐོར་བ་དེ་ཡིན།

¹⁹ As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem sobre o reino e não a entendem. Então o maligno vem e arranca a semente que foi lançada em seu coração.

²⁰ ས་བོན་བྲག་ཡོད་པའི་ས་ལ་འཐོར་བ་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དེ་ཐོས་མ་ཐག་སེམས་དགའ་བའི་ངང་ནས་དང་ལེན་བྱེད་མཁན་ཡིན།

²⁰ As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.

²¹ འོན་ཀྱང་རང་གི་སེམས་ནང་ལ་རྩ་བ་གཏིང་རིང་པོ་ཚུགས་མེད་པས་དུས་ཐུང་ངུ་ལ་གནས་ཀྱང་བཀའ་དེའི་དོན་དུ་སྡུག་བསྔལ་དང་གནོད་འཚེ་འབྱུང་མ་ཐག་ཏུ་ཁོའི་དད་པ་ལོག་པར་འགྱུར།

²¹ Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.

²² ཡང་ས་བོན་ཚེར་མའི་ནང་དུ་འཐོར་བ་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ཐོས་ཀྱང༌། འཚོ་བའི་སྐོར་གྱི་སེམས་ཁྲལ་དང་རྒྱུ་ནོར་གྱི་བསླུ་བྲིད་ཀྱིས་བཀའ་མནན་ནས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་མི་ཐུབ་པ་དེ་ཡིན།

²² As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida e pela sedução da riqueza, de modo que não produzem fruto.

²³ ས་བོན་ས་རྒྱུ་བཟང་པོ་ལ་འཐོར་བ་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ཐོས་ནས་རྟོགས་པའི་མི་དེ་ཡིན། འབྲས་བུ་སྨིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ཁ་ཤས་ལྡབ་བརྒྱ་དང༌། ཁ་ཤས་ལྡབ་དྲུག་ཅུ། ཁ་ཤས་ལྡབ་སུམ་ཅུ་བཅས་སྨིན་”ཞེས་གསུངས།

²³ E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e entendem a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.

²⁴ དཔེ་གཞན་ཞིག་ཁོ་ཚོར་བསྟན་ཏེ་“དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ནི་རང་གི་ཞིང་ཁར་ས་བོན་བཟང་པོ་འདེབས་མཁན་དང་འདྲ་བ་ཡིན།

²⁴ Esta foi outra parábola que Jesus contou: “O reino dos céus é como um agricultor que semeou boas sementes em seu campo.

²⁵ འོན་ཀྱང་མི་རྣམས་གཉིད་ཁུག་དུས་ཁོའི་དགྲ་བོ་ཡོང་ནས་གྲོའི་ཁྲོད་དུ་རྩྭ་ངན་བཏབ་ནས་ཕར་སོང༌།

²⁵ Enquanto os servos dormiam, seu inimigo veio, semeou joio no meio do trigo e foi embora.

²⁶ གྲོའི་མྱུ་གུ་ཐོན་ནས་འབྲས་བུ་སྨིན་སྐབས། རྩྭ་ངན་དེ་ཡང་མངོན།

²⁶ Quando a plantação começou a crescer, o joio também cresceu.

²⁷ ཞིང་བདག་གི་གཡོག་པོ་རྣམས་ཡོང་ནས་ཁོང་ལ། སྐུ་ཞབས་ལགས། ཁྱེད་ཀྱི་ཞིང་ཁར་ས་བོན་བཟང་པོ་མ་བཏབ་བམ། རྩྭ་ངན་འདི་ཚོ་གང་ནས་བྱུང་ཞེས་སྨྲས།

²⁷ “Os servos do agricultor vieram e disseram: ‘O campo em que o senhor semeou as boas sementes está cheio de joio. De onde ele veio?’.

²⁸ ལན་དུ་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་དགྲ་བོ་ཞིག་གིས་བྱས་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར། གཡོག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ལ། ང་ཚོ་ཕྱིན་ནས་རྩྭ་ངན་དགོག་པར་འདོད་དམ་ཞེས་སྨྲས།

²⁸ “‘Um inimigo fez isso’, respondeu o agricultor. “‘Devemos arrancar o joio?’, perguntaram os servos.

²⁹ བདག་པོས་དེ་ལྟར་མ་བྱེད་ཅིག གང་ཡིན་ཞེ་ན། གྲོ་དང་རྩྭ་ངན་གཉིས་ཀ་དགོག་ཉེན་ཡོད།

²⁹ “‘Não’, respondeu ele. ‘Se tirarem o joio, pode acontecer de arrancarem também o trigo.

³⁰ ལོ་ཏོག་མ་སྨིན་པའི་བར་དུ་དེ་གཉིས་མཉམ་དུ་སྐྱེ་རུ་ཆུག ཞིང་ཁ་རྔ་རན་པའི་དུས་སུ་ངས་རྔ་མཁན་རྣམས་ལ། སྔོན་ལ་རྩྭ་ངན་བསྒྲུགས་ནས་མེས་སྲེག་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རྡོག་ཁྲེས་སུ་ཆིངས་ཤིག དེ་ནས་གྲོ་ངའི་བང་མཛོད་དུ་སྡུས་ཤིག་ཅེས་སྨྲ་བར་བྱ་”ཞེས་གསུངས།

³⁰ Deixem os dois crescerem juntos até a colheita. Então, direi aos ceifeiros que separem o joio, amarrem-no em feixes e queimem-no e, depois, guardem o trigo no celeiro’”.

³¹ ཡེ་ཤུས་དཔེ་གཞན་ཞིག་ཁོ་ཚོར་བསྟན་ཏེ་“དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ནི་ཞིང་ཁར་བཏབ་པའི་ཡུངས་འབྲུ་རྡོག་པོ་གཅིག་དང་འདྲ་སྟེ།

³¹ Então Jesus contou outra parábola: “O reino dos céus é como a semente de mostarda que alguém semeia num campo.

³² ས་བོན་ཐམས་ཅད་ལས་ཆུང་ཡང༌། ཆེར་སྐྱེས་དུས་སྡུམ་རའི་སྔོ་ཚོད་གཞན་རྣམས་ལས་ཆེ་བར་ཆགས་ཏེ་རྩི་ཤིང་དུ་གྱུར་ཞིང༌། བྱིའུ་རྣམས་ཡོང་ནས་དེའི་ཡལ་གར་ཚང་བཟོ་”ཞེས་གསུངས།

³² É a menor de todas as sementes, mas se torna a maior das hortaliças; cresce até se transformar em árvore, e vêm as aves e fazem ninho em seus galhos”.

³³ ཁོང་གིས་དཔེ་གཞན་ཞིག་ཁོ་ཚོར་བསྟན་ཏེ་“དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ནི་སྐྱུར་རྩི་དང་འདྲ་སྟེ། བུད་མེད་ཅིག་གིས་དེ་གྲོ་ཕྱེ་བྲེ་གསུམ་གྱི་ནང་ལ་བསྲེས་པ་དང༌། རྗེས་མ་ཕྱེ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱུར་ལངས་”ཞེས་གསུངས།

³³ Jesus também contou a seguinte parábola: “O reino dos céus é como o fermento usado por uma mulher para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.

³⁴ ཡེ་ཤུས་དོན་དེ་ཐམས་ཅད་དཔེའི་སྒོ་ནས་མི་ཚོགས་ལ་གསུངས་ཏེ། དཔེ་མ་བསྟན་པར་ཁོ་ཚོར་ཅིའང་མ་གསུངས།

³⁴ Jesus sempre usava histórias e comparações como essas quando falava às multidões. Na verdade, nunca lhes falava sem usar parábolas.

³⁵ འདི་ནི་ལུང་སྟོན་པ་བརྒྱུད་ནས་གསུངས་པ་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན།

³⁵ Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito por meio do profeta: “Eu lhes falarei por meio de parábolas; explicarei coisas escondidas desde a criação do mundo”.

³⁶ དེ་ནས་མི་ཚོགས་དང་ཁ་བྲལ་ཏེ་ཁོང་ཁང་པའི་ནང་ལ་ཕེབས། ཁོང་གི་ཉེ་གནས་རྣམས་ཁོང་གི་མདུན་དུ་འོངས་ནས་“ཞིང་ཁའི་རྩྭ་ངན་གྱི་དཔེ་ང་ཚོར་གསལ་བཤད་མཛད་རོགས་གནང་”ཞེས་ཞུས།

³⁶ Em seguida, deixando as multidões do lado de fora, Jesus entrou em casa. Seus discípulos lhe pediram: “Por favor, explique-nos a história do joio no campo”.

³⁷ ཁོང་གིས་“ས་བོན་འདེབས་མཁན་ནི་མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཡིན།

³⁷ Jesus respondeu: “O Filho do Homem é o agricultor que planta as boas sementes.

³⁸ ཞིང་ཁ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཡིན། ས་བོན་བཟང་པོ་ནི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་བུ་རྣམས་ཡིན། རྩྭ་ངན་ནི་བདུད་ཀྱི་བུ་རྣམས་ཡིན།

³⁸ O campo é o mundo, e as boas sementes são o povo do reino. O joio são as pessoas que pertencem ao maligno,

³⁹ རྩྭ་ངན་འདེབས་མཁན་ནི་བདུད་ཡིན་ཞིང༌། ལོ་ཏོག་གི་རྔ་བ་ནི་དུས་ཀྱི་མཐའ་མ་ཡིན། རྔ་མཁན་རྣམས་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་ཕོ་ཉ་ཡིན།

³⁹ e o inimigo que plantou o joio no meio do trigo é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.

⁴⁰ རྩྭ་ངན་བསྒྲུགས་ནས་མེས་སྲེག་གཏོང་བ་བཞིན། དུས་ཀྱི་མཐའ་མ་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ངེས་ཡིན།

⁴⁰ “Da mesma forma que o joio é separado e queimado no fogo, assim será no fim dos tempos.

⁴¹ མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཡིས་རང་གི་ཕོ་ཉ་མངགས་ཏེ་རང་གི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་ནང་ནས་ཁོ་ཚོས་སྡིག་པའི་རྒྱུ་དང་ངན་པ་བྱེད་མཁན་ཐམས་ཅད་བསྒྲུགས་ནས།

⁴¹ O Filho do Homem enviará seus anjos, e eles removerão do reino tudo que produz pecado e todos que praticam o mal

⁴² མེ་ལྕེ་དང་ལྡན་པའི་ཐབ་ལ་འཕེན་པར་འགྱུར། ས་ཆ་དེར་ངུ་ཞིང་སོ་ཁྲིག་ཁྲིག་བྱེད་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར།

⁴² e os lançarão numa fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.

⁴³ དེ་ནས་ཁོ་ཚོའི་ཡབ་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ལ་དྲང་ལྡན་པ་རྣམས་ནི་ཉི་མ་ལྟར་འཕྲོ་བར་འགྱུར། རྣ་བ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་ཅིག”

⁴³ Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”

⁴⁴ “དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ནི་ཞིང་ཁར་སྦས་ཡོད་པའི་གཏེར་ཞིག་དང་འདྲ་བ་ཡིན། མི་ཞིག་གིས་གཏེར་དེ་རྙེད་ནས་ཡང་བསྐྱར་སྦས་པ་དང༌། དགའ་བའི་ངང་ནས་སོང་ཞིང༌། རང་ལ་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་བཙོངས་ནས་ཞིང་ཁ་དེ་ཉོས།

⁴⁴ “O reino dos céus é como um tesouro escondido que um homem descobriu num campo. Em seu entusiasmo, ele o escondeu novamente, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou aquele campo.”

⁴⁵ ཡང་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ནི་མུ་ཏིག་སྤུས་ལེགས་འཚོལ་བའི་ཚོང་དཔོན་ཞིག་དང་འདྲ་བ་ཡིན།

⁴⁵ “O reino dos céus também é como um negociante que procurava pérolas da melhor qualidade.

⁴⁶ མུ་ཏིག་རིན་ཆེན་ཞིག་མཐོང་ནས་ཕར་ཕྱིན་ཞིང་རང་ལ་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་བཙོངས་ཏེ་ཉོས།”

⁴⁶ Quando descobriu uma pérola de grande valor, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou a tal pérola.”

⁴⁷ “ཡང་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ནི་མཚོ་ནང་དུ་འཕེན་པའི་དྲ་རྒྱ་ཞིག་དང་འདྲ་བ་ཡིན། དེས་ཉ་རིགས་སྣ་ཚོགས་བསྡུས་ནས་

⁴⁷ “O reino dos céus é, ainda, como uma rede de pesca que foi lançada ao mar e pegou peixes de todo tipo.

⁴⁸ གང་སྟེ་མི་རྣམས་ཀྱིས་དྲ་རྒྱ་དེ་སྐམ་ས་ལ་དྲུད་ཅིང༌། ཉ་ལེགས་པོ་རྣམས་སྣོད་ལ་བཞག་ཅིང་ཉ་ཕན་མེད་རྣམས་དབྱུགས།

⁴⁸ Quando a rede estava cheia, os pescadores a arrastaram até a praia, sentaram-se e juntaram os peixes bons em cestos, jogando fora os ruins.

⁴⁹ དུས་ཀྱི་མཐའ་མར་དེ་ལྟར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ངེས་ཡིན། དཀོན་མཆོག་གི་ཕོ་ཉ་རྣམས་ཀྱིས་ངན་པ་རྣམས་དྲང་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་དབྱེ་བ་འབྱེད་དེ།

⁴⁹ Assim será no fim dos tempos. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos

⁵⁰ མེ་ལྕེ་དང་ལྡན་པའི་ཐབ་ལ་འཕེན་པར་འགྱུར། ས་ཆ་དེར་ངུ་ཞིང་སོ་ཁྲིག་ཁྲིག་བྱེད་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར།”

⁵⁰ e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.

⁵¹ “ད་ཁྱེད་ཚོས་དོན་དེ་ཐམས་ཅད་ཧ་གོ་སོང་ངམ་”ཞེས་གསུངས་པས་ཁོ་ཚོས་ཁོང་ལ་“ཧ་གོ་སོང་”ཞེས་སྨྲས།

⁵¹ Vocês entendem todas essas coisas?” “Sim”, responderam eles.

⁵² ཁོང་གིས་ཁོ་རྣམས་ལ་“ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་ཉེ་གནས་སུ་འགྱུར་མཁན་རེ་རེ་ནི་རང་གི་གཏེར་མཛོད་ནས་དངོས་པོ་གསར་པ་དང་རྙིང་པ་གཉིས་འདོན་པའི་ཁྱིམ་བདག་གཅིག་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ་”ཞེས་གསུངས།

⁵² Então ele acrescentou: “Todo mestre da lei que se torna discípulo no reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro verdades preciosas, tanto novas como velhas”.

⁵³ དཔེ་དེ་རྣམས་བསྟན་ཚར་ནས་ཡེ་ཤུ་ས་ཆ་དེ་ནས་ཕར་ཕེབས།

⁵³ Quando Jesus terminou de contar essas parábolas, deixou aquela região

⁵⁴ རང་གི་ཕ་ཡུལ་དུ་བྱོན་ནས་ཁོང་གིས་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་འདུ་ཁང་ནང་ལ་ཆོས་གསུངས། ཁོང་ལ་ཉན་མཁན་རྣམས་ཧ་ལས་ཏེ་“མི་འདི་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་ཤེས་རབ་དང་ནུས་མཐུ་གང་ནས་བྱུང་བ་ཡིན།

⁵⁴ e voltou para Nazaré, cidade onde tinha morado. Enquanto ensinava na sinagoga, todos se admiravam e perguntavam: “De onde lhe vêm a sabedoria e o poder para realizar milagres?

⁵⁵ ཁོ་ནི་ཤིང་བཟོ་བའི་བུ་མ་ཡིན་ནམ། ཁོའི་མ་མིར་ཡམ་ཟེར་མཁན་མ་ཡིན་ནམ། ཡང་ཁོའི་གཅུང་པོ་ཡ་ཀོབ་དང༌། ཡོ་སེབ། སི་མོན། ཡུ་དཱ་བཅས་མ་ཡིན་ནམ།

⁵⁵ Não é esse o filho do carpinteiro? Conhecemos Maria, sua mãe, e também seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas.

⁵⁶ ཁོའི་སྲིང་མོ་རྣམས་ཀྱང་ཡུལ་འདིར་ང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་བསྡད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། འོ་ན་མི་འདི་ལ་དེ་ཐམས་ཅད་གང་ནས་བྱུང་བ་ཡིན་”ཞེས་ཟེར་བས།

⁵⁶ Todas as suas irmãs moram aqui, entre nós. Onde ele aprendeu todas essas coisas?”.

⁵⁷ ཁོ་ཚོས་ཁོང་རྩིས་མེད་བཏང་ངོ༌། འོན་ཀྱང་ཡེ་ཤུས་ཁོ་རྣམས་ལ་“ལུང་སྟོན་པ་ལ་རང་ཡུལ་གྱི་མི་དང་གཉེན་ཉེ་ལ་མ་གཏོགས་པར་རྩིས་མེད་མི་འབྱུང་”ཞེས་གསུངས།

⁵⁷ E sentiam-se muito ofendidos. Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre sua própria família”.

⁵⁸ ཁོ་ཚོས་དད་པ་མ་བྱས་པས་ཁོང་གིས་ས་ཆ་དེར་ངོ་མཚར་གྱི་མཛད་པ་མང་པོ་མ་མཛད་དོ། །

⁵⁸ E, por causa da incredulidade deles, realizou ali apenas uns poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 13 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →