Marcos 6
Central Tibetan Bible (BOD) vs NTLH
1 ཡེ་ཤུ་ས་ཆ་དེ་ནས་ཐོན་ཏེ་ཕ་ཡུལ་དུ་ཕེབས་པ་དང་ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱང་ཁོང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས།
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 ངལ་གསོ་བའི་ཉིན་ལ་ཡེ་ཤུས་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་འདུ་ཁང་ནང་ལ་ཆོས་གསུངས་ཤིང༌། ཉན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་གཏམ་དེ་ཐོས་ནས་ཧ་ལས་ཏེ་“མི་འདི་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་དོན་རྣམས་གང་ནས་བྱུང་བ་ཡིན། ཁོ་ལ་གནང་བའི་ཤེས་རབ་དང་ཁོས་ཅི་བྱེད་པ་དེ་ནི་ངོ་མཚར་ཅན་འདི་འདྲ་གང་ཞིག་ཡིན་ནམ།
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 མི་འདི་ནི་ཤིང་བཟོ་བ་དེ་མ་རེད་དམ། ཁོ་རང་ནི་མིར་ཡམ་གྱི་བུ་ཡིན་ཏེ། ཡ་ཀོབ་དང༌། ཡོ་སེ། ཡུ་དཱ། སི་མོན་བཅས་ཀྱི་གཅེན་པོ་མ་ཡིན་ནམ། ཁོའི་སྲིང་མོ་རྣམས་ཀྱང་ཡུལ་འདིར་ང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་བསྡད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་ཟེར་ཞིང་མི་དེ་རྣམས་ཕོག་ཐུག་བྱུང༌།
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 ཡེ་ཤུས་མི་དེ་རྣམས་ལ་“ལུང་སྟོན་པ་ལ་རང་ཡུལ་གྱི་མི་དང་གཉེན་ཉེ། རང་ཁྱིམ་ལ་མ་གཏོགས་མི་གཞན་གྱིས་གུས་པར་བྱེད་དོ་”ཞེས་གསུངས།
4 Mas Jesus disse:
5 ཁོང་གིས་ས་ཆ་དེར་ནད་པ་ཁ་ཤས་ལ་ཕྱག་བཞག་ནས་ནད་སེལ་བར་མཛད་པ་མ་གཏོགས། ངོ་མཚར་གྱི་མཛད་པ་གཞན་མཛད་མ་ཐུབ།
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 མི་དེ་རྣམས་ལ་དད་པ་མེད་པས་ཁོང་ཡང་ཡ་མཚན་སྐྱེས་ཤིང་མཐའ་འཁོར་གྱི་ཡུལ་སྡེ་ལ་ཆོས་གསུང་བར་ཕེབས་སོ། །
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 ཡེ་ཤུས་ཉེ་གནས་བཅུ་གཉིས་པོ་རང་གི་དྲུང་དུ་བོས་ཏེ། ཁོ་ཚོར་གདོན་འདྲེ་མི་གཙང་བ་འདུལ་བའི་དབང་གནང་བ་དང་མི་གཉིས་གཉིས་ཕྱི་རུ་མངགས་ནས་
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 “ཁྱེད་ཚོ་ལམ་ལ་དབྱུག་པ་གཅིག་པུ་མ་གཏོགས་པར་གཞན་ཅི་ཡང་མ་ཁྱེར། ལམ་རྒྱགས་དང༌། ཁུག་མ། ད་དུང་སྐེ་རགས་ནང་ལའང་དངུལ་ཅི་ཡང་མ་ཁྱེར་ཞིག
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 རྐང་པ་ལ་ལྷམ་གྱོན། གོས་གཉིས་བརྩེགས་མ་གྱོན་”ཅེས་བཀའ་གནང་བ་དང༌།
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 ཡང་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“ཁྱེད་ཚོ་གྲོང་ཚོ་གང་དུ་སླེབས་ནའང་མི་ཁྱིམ་ཞིག་ལ་བསྡད་ནས་ས་ཆ་དེ་ནས་ཁ་མ་བྲལ་བར་དུ་དེ་རུ་སྡོད་དང༌།
10 Disse ainda:
11 ཡུལ་གང་གི་མིས་ཁྱེད་ཚོར་གནས་ཚང་མི་གཏོང་ཞིང་ཁྱོད་ཚོས་ཆོས་བསྒྲགས་པ་ལའང་མི་ཉན་ན། ཁྱེད་ཚོ་ས་ཆ་དེ་ནས་ཐོན་པའི་སྐབས་སུ། ཁོ་རྣམས་ལ་དོན་དེར་འགན་ཁུར་དགོས་པར་བདེན་དཔང་བྱེད་པའི་ཆེད་དུ་རྐང་པའི་ཐོག་གི་ས་རྡུལ་སྤྲུགས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས།
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 ཉེ་གནས་ཚོས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སོང་ནས་མི་ཚོར་སྤྱོད་པ་ངན་པ་སྤངས་ཏེ་སེམས་བསྒྱུར་བའི་ཆོས་བསྒྲགས་ཤིང༌།
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 གདོན་འདྲེ་མང་པོའང་ཕྱིར་བསྐྲད་པ་དང་ནད་པ་མང་པོར་སྣུམ་བྱུགས་ཏེ་ནད་ལས་ཐར་དུ་བཅུག
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 དེའི་ཚེ་ཡེ་ཤུའི་མཚན་སྙན་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པས། རྒྱལ་པོ་ཧེ་རོ་དཱེས་ཀྱང་གཏམ་དེ་ཐོས། མི་གཞན་གྱིས་“ཁོང་ནི་ཁྲུས་གསོལ་མཁན་ཡོ་ཧ་ནན་གཤིན་པོ་ནས་གསོན་པོར་ལངས་སུ་གྱུར་བས། ཁོང་ལ་ནུས་མཐུ་འདི་ལྟར་ལྡན་”ཞེས་བཤད།
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 འོན་ཀྱང་མི་ལ་ལས་“དེ་ནི་ལུང་སྟོན་པ་ཨེ་ལི་ཡཱ་རེད་”ཅེས་ཟེར་བ་དང༌། ཡང་མི་ཁ་ཤས་ཀྱིས་“ཁོང་གནའ་རབས་ཀྱི་ལུང་སྟོན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་གཅིག་དང་འདྲ་བའི་ལུང་སྟོན་པ་ཡིན་”ཞེས་ཟེར།
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 འོན་ཀྱང་ཧེ་རོ་དཱེས་གཏམ་དེ་ཐོས་ནས་ཁོས་“དེ་ནི་ངས་བཀའ་བསྒོས་ཏེ་མགོ་བོ་བཅད་ནས་བསད་ཟིན་པའི་ཡོ་ཧ་ནན་སླར་གསོན་པ་རེད་”ཅེས་སྨྲས།
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 — ausente —
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 — ausente —
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 ཧེ་རོད་ཡཱ་ཡིས་འཁོན་འཛིན་བཅངས་ཏེ་ཡོ་ཧ་ནན་གསོད་པར་འདོད་ཀྱང་མ་ཐུབ།
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 གང་ལགས་ཟེར་ན། ཧེ་རོ་དཱེས་ཡོ་ཧ་ནན་ནི་སྐྱེས་བུ་དྲང་ལྡན་དང་དམ་པ་ཞིག་ཡིན་པར་ཤེས་པས་ཁོང་ལ་བརྩི་བཀུར་བྱས་པ་དང་ཁོང་གནོད་པ་ལས་བསྲུངས། ཁོས་ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་བསླབ་བྱ་ཉན་དུས་དོན་གསལ་པོར་མི་ཤེས་ཀྱང་ཉན་པར་དགའ།
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 མཐའ་མར་ཧེ་རོད་ཡཱ་ལ་གོ་སྐབས་རྙེད་དེ། ཧེ་རོ་དཱེའི་སྐྱེས་སྐར་གྱི་ཉིན་མོར་རང་གི་བློན་པོ་དང་དམག་དཔོན། ག་ལིལ་ཡུལ་གྱི་མི་ཆེན་ཚོར་གསོལ་སྟོན་བཤམས་པ་དང༌།
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 ཧེ་རོད་ཡཱའི་བུ་མོའང་ནང་དུ་འོངས་ཏེ་ཞབས་བྲོ་འཁྲབ་ནས་ཧེ་རོ་དཱེ་དང་མགྲོན་པོ་རྣམས་དགའ་བར་བྱས་པས། རྒྱལ་པོས་བུ་མོ་དེ་ལ་“ཁྱོད་ལ་ཅི་འདོད་ཀྱང་ངར་ཤོད་ཅིག ངས་ཁྱོད་ལ་སྟེར་རྒྱུ་ཡིན་”ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌།
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 ཡང་ཁོ་མོར་མནའ་བསྐྱལ་ཏེ་“ཁྱོད་ཀྱིས་ང་རང་ལ་ཇི་དང་ཇི་སློང་བ་རྒྱལ་ཁམས་ཀྱི་ཕྱེད་ཀ་ཡིན་ཡང་ཁྱོད་ལ་སྟེར་ངེས་ཡིན་”ཞེས་སྨྲས།
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 དེ་ནས་བུ་མོ་དེ་ཕྱི་ལ་སོང་ནས་རང་གི་ཨ་མ་ལ་“ངས་ཅི་ཞིག་སློང་དགོས་སམ་”ཞེས་དྲིས་པ་ལ། ཁོ་མོའི་ཨ་མས་“ཁྲུས་གསོལ་མཁན་ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་མགོ་སློངས་ཤིག་”ཅེས་བཤད།
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 དེ་མ་ཐག་བུ་མོ་དེ་ལམ་སེང་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ཡོང་ནས་“ངའི་རེ་བ་ལ་ད་ལྟ་མྱུར་དུ་ཁྲུས་གསོལ་མཁན་ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་མགོ་སྡེར་མའི་ནང་དུ་བཞག་ནས་ང་ལ་གནང་བར་མཛོད་”ཅེས་ཞུས།
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཧེ་རོ་དཱེའི་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྐྱོ་ནའང་མགྲོན་པོ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་ལ་མནའ་བསྐྱལ་ཡོད་པས་མི་སྟེར་ཞེས་ཟེར་མ་ཕོད།
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 དེ་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོས་སྲུང་དམག་ཞིག་བཏང་ནས་“ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་མགོ་ཁྱེར་ཤོག་”ཅེས་བཀའ་བསྒོས་ཤིང༌། སྲུང་དམག་བཙོན་ཁང་དུ་ཕྱིན་ནས་ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་མགོ་བཅད་དེ།
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 མགོ་སྡེར་མའི་ནང་དུ་བཞག་ནས་ཁྱེར་ཡོང་སྟེ་ཁོ་མོ་ལ་སྤྲད་པ་དང༌། བུ་མོ་དེས་ཀྱང་རང་གི་ཨ་མར་སྤྲད།
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་གཏམ་དེ་ཐོས་པས་ཚུར་ཡོང་སྟེ་ཁོང་གི་སྐུ་ཕུང་ཁུར་ནས་དུར་ཁང་དུ་བཞག
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 དེ་ནས་སྐུ་ཚབ་ཚོ་ཡེ་ཤུའི་དྲུང་དུ་འཛོམས་ཏེ། ཇི་བྱས་པ་དང་ཆོས་ཇི་བསྟན་པའི་ལོ་རྒྱུས་ཐམས་ཅད་ཁོང་ལ་ཞུས་པ་ལ།
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 དེ་རུ་ཕར་འགྲོ་ཚུར་འོང་གི་མི་མང་པོ་ཡོད་དེ། ཁོང་རྣམས་ལ་ཞལ་ཟས་བཞེས་ལོང་ཡང་མ་བྱུང༌། ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་“ད་ཁྱེད་ཚོ་ཚུར་ཤོག་ལ་ངེད་དང་ལྷན་དུ་དབེན་གནས་ཤིག་ཏུ་སོང་ནས་ངལ་ཅུང་ཙམ་གསོ་བར་བྱའོ་”ཞེས་གསུངས་ནས།
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 ཁོང་རྣམས་མི་གཞན་མེད་པར་གྲུ་ལ་བཞུགས་ནས་དབེན་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་ཕེབས།
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 མི་མང་པོས་ཁོང་རྣམས་ཕེབས་བཞིན་པ་མཐོང་སྟེ། ཁོང་རྣམས་སུ་ཡིན་ཤེས་པས་གྲོང་སྡེ་ཐམས་ཅད་ནས་རྒྱུགས་ཡོང་སྟེ་ཁོང་ཚོའི་སྔོན་ལ་སླེབས།
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 ཡེ་ཤུ་གྲུ་ལས་བབས་དུས་མི་ཚོགས་མང་པོ་ནི་རྫི་བོ་མེད་པའི་ལུག་དང་འདྲ་བར་འདུག་པ་གཟིགས་པས། ཐུགས་བརྩེ་བའི་ངང་ནས་དེ་ཚོར་ཆོས་མང་པོ་གསུངས།
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 ཉི་མ་ནུབ་ལ་ཉེ་བའི་དུས་སུ། ཉེ་གནས་ཚོ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཡོང་སྟེ་“ས་ཆ་འདི་དབེན་སྟོང་ཡིན་ཞིང་ཉི་མ་ཡང་ནུབ་ལ་ཉེ་བས།
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 ཁོ་ཚོ་མཐའ་འཁོར་གྱི་ཡུལ་སྡེ་རྣམས་ལ་རང་རང་གི་ཟས་ཉོ་རུ་གཏོང་བར་མཛོད་”ཅེས་ཁོང་ལ་ཞུས་པ་ན།
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 ཡེ་ཤུས་ཁོ་རྣམས་ལ་“ཁྱེད་ཚོས་ཁོ་ཚོར་ཟས་སྟེར་ཅིག་”ཅེས་གསུངས། ཁོ་ཚོས་“ང་ཚོ་སོང་ནས་དེ་ཎ་རིའི་དངུལ་སྒོར་ཉིས་བརྒྱ་བཏང་སྟེ་བག་ལེབ་ཉོས་ནས་ཁོ་རྣམས་ལ་སྟེར་བར་བྱའམ་”ཞེས་ཞུས་པ་ལ།
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 ཁོང་གིས་“ཁྱེད་རྣམས་སོང་ནས་བག་ལེབ་ཇི་ཙམ་ཡོད་པ་ལྟོས་དང་”ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཉེ་གནས་ཚོས་ཤེས་རྗེས་ཁོང་ལ་“བག་ལེབ་ལྔ་དང་ཉ་ཤ་གཉིས་འདུག་”ཅེས་སྨྲས།
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 དེ་ནས་ཡེ་ཤུས་ཉེ་གནས་ཚོ་ལ་མི་ཚོ་ཚོགས་པ་ཚོགས་པ་བྱས་ཏེ་སྤང་གི་སྟེང་ལ་སྡོད་འཇུག་པའི་བཀའ་གནང་ནས།
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 མི་ཚོགས་བརྒྱ་རེའམ་ལྔ་བཅུ་རེ་བྱས་ནས་བསྡད།
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 ཡེ་ཤུས་བག་ལེབ་ལྔ་དང་ཉ་ཤ་གཉིས་པོ་ཕྱག་ཏུ་བསྣམས་ཏེ་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ལ་ཡར་གཟིགས་ཤིང་དཀོན་མཆོག་ལ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཞུས་རྗེས། བག་ལེབ་དུམ་བུར་མཛད་ནས་ཉེ་གནས་ཚོ་ལ་གནང་སྟེ་མི་ཚོགས་ལ་བགོ་རུ་བཅུག ཉ་ཤ་གཉིས་པོའང་ཁོང་གིས་བག་ལེབ་བགོས་པ་བཞིན་དུ་མཛད་ནས་ཉེ་གནས་ཚོས་ཀྱང་མི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ལ་བྱིན་པས།
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 མི་ཚང་མས་བཟས་ནས་ཚིམས་པར་གྱུར།
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 དེ་ནས་ཉེ་གནས་ཚོས་བག་ལེབ་དང་ཉ་ཤའི་ཟས་ལྷག་བསྡུས་ནས་སླེ་པོ་བཅུ་གཉིས་བཀང་ཞིང༌།
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 བག་ལེབ་ཟ་མཁན་ནང་ལ་སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་ལྔ་སྟོང་ཙམ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 དེ་མ་ཐག་ཡེ་ཤུས་ཉེ་གནས་རྣམས་གྲུ་ལ་སྡོད་དུ་བཅུག་སྟེ། ཁོང་གི་སྔོན་དུ་ཆུའི་ཕ་རོལ་གྱི་གྲོང་སྡེ་པེ་སད་དཱ་ཞེས་བྱ་བར་སོང་ཞིག་ཅེས་གསུངས་ནས་མི་ཚོགས་ཕར་བཏང་གནང་ངོ༌།
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 དེ་ནས་ཡེ་ཤུ་ཁོ་ཚོ་དང་ཁ་བྲལ་རྗེས་ཁོང་གསོལ་བ་སྨོན་ལམ་འདེབས་པའི་ཕྱིར་རི་ལ་ཕེབས།
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 དགོང་མོ་ཟིན་དུས། གྲུ་དེ་མཚོའི་དཀྱིལ་དུ་སླེབས་ཤིང༌། ཡེ་ཤུ་གཅིག་པུ་སྐམ་སར་བཞུགས།
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 གྲུའི་མདུན་ཕྱོགས་ནས་ལྷགས་པ་བརྒྱབ་པས་ཉེ་གནས་ཚོས་གྲུའི་སྐྱ་བ་རྒྱག་པ་ལ་དཀའ་ལས་བྱུང་བ་ཁོང་གིས་གཟིགས་ནས། མཚན་མོ་ཐུན་བཞི་པ་ཙམ་ལ་མཚོའི་སྟེང་ལ་ཁོ་ཚོའི་རྩར་ཞབས་འཆག་ཅིང་ཁོ་ཚོའི་འཁྲིས་ནས་འགྲོ་བར་དགོངས་བཞིན་པའི་སྐབས་སུ།
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 ཉེ་གནས་ཀྱིས་ཚུལ་དེ་མཐོང་ནས་གདོན་འདྲེ་ཡིན་པར་བསམས་ཏེ་སྐད་ངན་ཤོར།
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 གང་ཡིན་ཟེར་ན། ཉེ་གནས་ཚང་མས་ཁོང་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པར་གྱུར། ཡེ་ཤུས་ལམ་སེང་ཁོ་རྣམས་ལ་“ཁྱེད་ཚོའི་སེམས་བདེ་བར་བྱོས། ང་རང་ཡིན་པས་འཇིགས་མི་དགོས་”ཞེས་གསུངས།
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 ཁོང་གྲུའི་ནང་དུ་ཕེབས་པ་དང་ལྷགས་པ་འཇགས་པས། ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱི་སེམས་སུ་ངོ་མཚར་ཆེན་པོ་སྐྱེས།
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 ཅི་ལགས་ཟེར་ན། ཁོ་ཚོས་བག་ལེབ་ཀྱི་དོན་ཧ་མ་གོ་སྟེ། ཁོ་ཚོའི་སེམས་མཁྲེགས་པོ་ཡིན་པས་སོ། །
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 ཁོང་རྣམས་མཚོ་ག་ལིལ་བརྒལ་ནས་གན་ནེ་སཱ་རེལ་ཞེས་པའི་ས་ཆར་སླེབས་ཏེ་གྲུ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་ཐག་པས་བཏགས་ནས་བཞག
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 གྲུ་ནས་བབས་མ་ཐག་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཡེ་ཤུ་ངོ་ཤེས་ནས།
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 ཁོང་གང་དུ་བཞུགས་པ་ཐོས་རྗེས། མཐའ་སྐོར་གྱི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་བརྒྱུད་ནས་རྒྱུགས་ཏེ་ནད་པ་རྣམས་ཉལ་ཁྲིའི་སྟེང་ལ་ཁུར་ཡོང༌།
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 གྲོང་སྡེའམ་ཡང་ན་གྲོང་ཁྱེར། གྲོང་གསེབ་བཅས་ས་ཆ་གང་དུ་ཕེབས་ནའང༌། མི་ཚོས་ནད་པ་རྣམས་ཁྲོམ་ལ་བཞག་སྟེ། ཡེ་ཤུ་ལ་ཁོང་གི་ན་བཟའི་ཟུར་ཁོ་ནར་རེག་ཏུ་གནང་ཞེས་ཞུ་བ་ཕུལ་བས། ཁོང་གི་ན་བཟའ་ལ་རེག་པའི་ནད་པ་ཐམས་ཅད་ནད་ལས་ཐར་བར་གྱུར་རོ། །
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.