Marcos 10
Central Tibetan Bible (BOD) vs ARIB
1 དེ་ནས་ཡེ་ཤུ་ཡར་བཞེངས་ཏེ་ཡོར་དན་གཙང་པོའི་ཕར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡ་ཧུ་དཱ་ཡུལ་དུ་ཕེབས་པ་དང༌། མི་ཚོགས་མང་པོ་ཡང་བསྐྱར་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་འཛོམས་ཤིང༌། ཁོང་རང་གི་ལུགས་སྲོལ་ལྟར་དེ་རྣམས་ལ་ཆོས་གསུངས།
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 ཕཱ་རུ་ཤི་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ལ་ཉམས་ཚོད་བྱེད་ཕྱིར་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཡོང་སྟེ་“དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ཁྲིམས་ལྟར་ན་སྐྱེས་པས་རང་གི་བཟའ་ཟླ་བཞག་ཆོག་གམ་”ཞེས་ཞུས།
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 ཁོང་གིས་“ལུང་སྟོན་པ་མོ་ཤེ་ཡིས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་བཀའ་གང་གནང་ཡོད་”ཅེས་གསུངས་པས།
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 ཁོ་ཚོས་“མོ་ཤེ་ཡིས་བཟའ་ཚང་ཁ་བྲལ་བའི་ཡི་གེ་བྲིས་ནས་བཞག་ཆོག་ཅེས་བཀའ་གནང་ངོ་”ཞེས་ཞུས་པ་ལ།
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 ཡེ་ཤུས་“ཁྱོད་ཚོའི་སེམས་མཁྲེགས་པོ་ཡིན་པས་མོ་ཤེ་ཡིས་བཀའ་འདི་ལྟར་གནང་བ་ཡིན་ཏེ།
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 འོན་ཀྱང་ཐོག་མ་འཇིག་རྟེན་འདི་བཀོད་དུས་ནས་དཀོན་མཆོག་གིས་མི་ཕོ་མོ་གཉིས་མཛད་པ་ཡིན།
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 དེའི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེས་པས་རང་གི་ཕ་མ་བཞག་ནས་རང་གི་བཟའ་ཟླ་དང་མཉམ་དུ་འདུས་ཤིང༌།
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 ཁོ་གཉིས་ཤ་རུས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས་སོ་སོ་བ་མིན་ཏེ་གཅིག་རང་ཡིན།
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 དེའི་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་གིས་གང་སྦྲེལ་བར་མཛད་པ་དེ་མི་སུས་ཀྱང་ཕྲལ་བར་མི་རུང་”ཞེས་གསུངས།
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 ཁང་པའི་ནང་དུ་ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ལ་སླར་ཡང་གསུང་དེའི་དོན་དྲིས་ནས།
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 ཁོང་གིས་“སྐྱེས་པ་སུ་ཞིག་གིས་རང་གི་བཟའ་ཟླ་བཞག་ནས་བཟའ་ཟླ་གཞན་ཞིག་བླངས་ན་དེ་ནི་ལོག་གཡེམ་བྱས་པ་ཡིན་ལ་བཟའ་ཟླ་དང་པོར་ཉེས་པ་བསགས་པ་ཡང་ཡིན།
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 ཡང་བུད་མེད་ཅིག་གིས་རང་གི་སྐྱེས་པ་བཞག་ནས་སྐྱེས་པ་གཞན་དང་འགྲོགས་ན་དེའང་ལོག་གཡེམ་བྱས་པ་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 དེ་ནས་མི་འགའ་ཞིག་གིས་བྱིས་པ་རྣམས་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཕྱག་གིས་རེག་པའི་ཕྱིར་ཁྲིད་ཡོང་སྟེ། ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱིས་ཁོ་ཚོ་ལ་བཀའ་བཀྱོན་བཏང༌།
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 ཡེ་ཤུས་དེ་གཟིགས་ཏེ་ཐུགས་མ་མཉེས་པར་“དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ནི་འདི་ལྟ་བུ་རྣམས་ལ་གཏོགས་པ་ཡིན་པས། བྱིས་པ་རྣམས་མ་འགོག་པར་ངའི་དྲུང་དུ་འོང་དུ་ཆུག་ཅིག
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 ངས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་བདེན་པར་ཟེར་རྒྱུར། སུ་ཞིག་གིས་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་བྱིས་པའི་ཚུལ་དུ་མི་བླངས་ན། དེའི་ནང་དུ་ཅི་ནས་ཀྱང་འགྲོ་མི་ཐུབ་བོ་”ཞེས་གསུངས་ནས།
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 ཁོང་གིས་བྱིས་པ་དེ་རྣམས་སྐུ་པང་དུ་བསྣམས་ཤིང་ཕྱག་བཞག་སྟེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས།
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 དེ་ནས་ཡེ་ཤུ་ལམ་དུ་ཕེབས་པའི་སྐབས་སུ། མི་ཞིག་རྒྱུགས་ཡོང་ནས་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་པུས་མོ་སར་བཙུགས་ཏེ་“སྟོན་པ་བཟང་པོ་ལགས། དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚེ་ཐོབ་ཕྱིར་ངས་གང་ཞིག་བྱ་དགོས་སམ་”ཞེས་ཞུས།
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 འོན་ཀྱང་ཁོང་གིས་“ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་བཟང་པོ་ཟེར། དཀོན་མཆོག་གཅིག་པུ་ལས་གཞན་བཟང་པོ་གཅིག་ཀྱང་མེད།
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 མིའི་སྲོག་མ་གཅོད། ལོག་གཡེམ་མ་བྱེད། རྐུ་མ་མ་རྐུས། རྫུན་གྱི་དཔང་པོ་མ་བྱེད། མགོ་སྐོར་མ་གཏོང༌། རང་གི་ཕ་མར་བརྩི་བཀུར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པའི་བཀའ་ཁྲིམས་འདི་ཚོ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཤེས་”ཞེས་གསུངས།
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 ཡང་མི་དེས་“སྟོན་པ་ལགས། ངས་ཆུང་དུས་ནས་བཀའ་འདི་ཐམས་ཅད་བསྲུངས་པ་ཡིན་”ཞེས་ཞུས།
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 ཡེ་ཤུས་ཁོ་ལ་གཟིགས་ནས་བྱམས་པར་མཛད་ཅིང་“ཁྱོད་ལ་ད་དུང་དོན་གཅིག་མི་ཚང་བས། ཁྱོད་སོང་ནས་རང་ལ་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་བཙོང་སྟེ་དབུལ་པོ་རྣམས་ལ་བྱིན་ཅིག དེ་ནས་ཁྱོད་ལ་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ནས་ནོར་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཤོག ངའི་རྗེས་སུ་འབྲོངས་”ཞེས་གསུངས་པ་ལ།
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 མི་དེར་རྒྱུ་ནོར་མང་པོ་ཡོད་པས་གསུང་དེ་ཐོས་ནས་ངོ་མདོག་འགྱུར་ཞིང་སེམས་པ་སྐྱོ་པོར་གྱུར་ཏེ་ཕྱིར་སོང༌།
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 དེ་ནས་ཡེ་ཤུས་འཁོར་ལ་གཟིགས་ཤིང་ཉེ་གནས་རྣམས་ལ་“ཕྱུག་པོ་རྣམས་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ནང་དུ་འགྲོ་བ་ཤིན་ཏུ་དཀའོ་”ཞེས་གསུངས་པས།
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 ཁོང་གི་གསུང་དེར་ཉེ་གནས་ཧ་ལས་སོ། འོན་ཀྱང་ཡེ་ཤུས་སླར་ཡང་དེ་རྣམས་ལ་“བུ་ཚོ། དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་དུ་འགྲོ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་དཀའོ།
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 མི་ཕྱུག་པོ་ཞིག་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ནང་ལ་འགྲོ་བ་ལས་རྔ་མོང་ཞིག་ཁབ་མིག་བརྒྱུད་ནས་འགྲོ་བ་སླའོ་”ཞེས་གསུངས་པ་དང༌།
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 ཉེ་གནས་རྣམས་དེ་བས་ཧང་སང་ཞིང་ཁོང་ལ་“འོ་ན་སུ་ཞིག་ལ་ཐར་བ་ཐོབ་ཐུབ་བམ་”ཞེས་ཞུས།
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 ཡེ་ཤུས་ཁོ་རྣམས་ལ་གཟིགས་ཏེ་“དེ་ནི་མི་ལ་མི་སྲིད་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་ལ་སྲིད་དོ། དཀོན་མཆོག་ལ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་སྲིད་དོ་”ཞེས་གསུངས།
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 དེ་ནས་པེ་ཏྲོས་“གཟིགས་དང༌། ང་ཚོས་ཐམས་ཅད་དོར་ནས་ཁྱེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ཡིན་”ཞེས་ཞུས་པ་ལ།
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 ཡེ་ཤུས་“ངས་ཁྱེད་ཚོར་བདེན་པར་ཟེར་རྒྱུར། མི་སུ་ཞིག་གིས་ང་དང་འཕྲིན་བཟང་གི་དོན་དུ་རང་གི་ཁྱིམ་ཚང་ངམ། སྤུན་ནམ། སྲིང་མོ་འམ། ཕ་མའམ། བུ་ཕྲུག་གམ། ས་ཞིང་བཅས་བཞག་ན།
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 མི་དེ་ལ་ཚེ་འདིར་ཁྱིམ་ཚང་དང༌། སྤུན། སྲིང་མོ། མ། བུ་ཕྲུག ས་ཞིང་སོགས་ལྡབ་བརྒྱ་འགྱུར་ཐོབ་པར་མ་ཟད་འཚེ་བ་ཡང་ཡོང་ཞིང༌། མ་འོངས་པར་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚེ་འཐོབ་པར་ངེས།
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 འོན་ཀྱང་དང་པོ་ཡིན་པའི་མི་མང་པོ་མཐའ་མར་འགྱུར་ཞིང་མཐའ་མ་ཡིན་པ་མང་པོའང་དང་པོར་འགྱུར་འོང་”ཞེས་གསུངས་སོ། །
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 དེ་ནས་ཁོང་རྣམས་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་ཕེབས་པའི་ལམ་དུ། ཡེ་ཤུ་ཁོ་རྣམས་ཀྱི་སྔོན་ལ་ཕེབས་ཤིང་ཉེ་གནས་རྣམས་ཡ་མཚན་སྐྱེས་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲང་མཁན་རྣམས་འཇིགས། ཁོང་གིས་ཡང་བསྐྱར་ཉེ་གནས་བཅུ་གཉིས་པོ་ཟུར་ལ་ཁྲིད་དེ། རང་ལ་གང་འབྱུང་རྒྱུ་ཡིན་པའི་གནས་ཚུལ་རྣམས་གསུངས་པ་འདི་ལྟར་ཏེ་
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 “ལྟོས་དང༌། ང་ཚོ་ད་ལྟ་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འགྲོ་བཞིན་ཡོད། མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ནི་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་དང་ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བཏང་ནས། ཁོ་ཚོས་ཁོ་རང་གསོད་དགོས་པའི་ཁྲིམས་ཐག་བཅད་ནས་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ལ་གཏད་ཡོང༌།
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 ཁོ་ཚོས་ཁོ་རང་ལ་འཕྱ་དམོད་བྱེད་པ་དང༌། མཆིལ་མ་གཏོར་བ་དང་རྟ་ལྕག་གིས་བརྡུངས་ནས་གསོད་པར་འགྱུར། དེ་ནས་ཉིན་ཞག་གསུམ་སོང་ནས་སླར་ཡང་གསོན་པོར་ལང་ངེས་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 དེ་ནས་ཟེ་བད་ཡཱ་ཞེས་པ་དེའི་བུ་ཡ་ཀོབ་དང་ཡོ་ཧ་ནན་གཉིས་ཡེ་ཤུའི་དྲུང་དུ་ཡོང་སྟེ་“སྟོན་པ་ལགས། ངེད་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱེད་ལ་གང་ཞུས་པ་དེ་གནང་བར་ཞུ་”ཞེས་ཞུས་པ་ལ།
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 ཁོང་གིས་“ངས་ཁྱོད་ཚོའི་དོན་དུ་ཅི་བྱེད་དགོས་སམ་”ཞེས་གསུངས།
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 ཡང་དེ་གཉིས་ཀྱིས་“ཁྱེད་ཀྱི་གཟི་བརྗིད་ཀྱི་ཁྲོད་དུ་ངེད་གཉིས་ལས་གཅིག་ཁྱེད་ཀྱི་གཡས་ཕྱོགས་དང་གཅིག་གཡོན་ཕྱོགས་སུ་སྡོད་དུ་འཇུག་པར་མཛོད་”ཅེས་ཞུས།
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 ཡེ་ཤུས་“ཁྱེད་གཉིས་ཀྱིས་གང་ཞུ་བའི་དོན་མི་ཤེས་ཏེ། ངས་འཐུང་དགོས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕོར་པ་དེ་ལས་འཐུང་ཐུབ་བམ། ངས་ལེན་དགོས་པའི་ཁྲུས་གསོལ་ལེན་ཐུབ་བམ་”ཞེས་གསུངས་པ་ན།
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཁོང་ལ་“ཐུབ་བོ་”ཞེས་ཞུས། ཡེ་ཤུས་“ངས་འཐུང་བའི་ཕོར་པ་དེ་ཁྱེད་གཉིས་ཀྱིས་འཐུང་ཡོང༌། ངས་ལེན་པའི་ཁྲུས་གསོལ་ཡང་ལེན་ཡོང༌།
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 འོན་ཀྱང་ངའི་གཡས་གཡོན་ལ་སྡོད་དུ་འཇུག་པའི་དབང་ཆ་དེ་ང་ལ་མེད། མི་སུ་ལ་བཤམས་པ་ཡིན་པ་དེ་ལ་འཐོབ་བོ་”ཞེས་གསུངས།
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 ཉེ་གནས་བཅུ་པོས་གཏམ་དེ་ཐོས་དུས་ཡ་ཀོབ་དང་ཡོ་ཧ་ནན་གཉིས་ལ་ཁོང་ཁྲོ་སྐྱེས།
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོ་རང་གི་དྲུང་དུ་བོས་ཏེ་“ཁྱེད་ཚོས་ཤེས་པ་ལྟར། ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་དཔོན་པོའི་རིགས་སུ་གྱུར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོ་ཚོར་དབང་བྱེད་ཅིང༌། མི་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོ་ཚོར་དབང་བསྒྱུར།
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 འོན་ཀྱང་ཁྱེད་ཚོའི་ནང་དུ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན། ཁྱེད་ཚོ་ལས་སུ་ཞིག་ཆེན་པོར་འགྱུར་འདོད་པ་དེ་ཁྱེད་ཚོའི་གཡོག་པོར་འགྱུར་དགོས་ཤིང༌།
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 ཁྱེད་ཚོ་ལས་སུ་ཞིག་དང་པོར་འགྱུར་འདོད་པ་དེ་མི་ཀུན་གྱི་བྲན་གཡོག་ཏུ་འགྱུར་དགོས།
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 གང་ལགས་ཟེར་ན། མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཡང་གཞན་གྱིས་རང་ལ་གཡོག་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡོང་བ་མ་ཡིན་པར། གཞན་ལ་གཡོག་བྱེད་པ་དང་རང་སྲོག་ཕུལ་ནས་མི་མང་པོ་ལ་ཐར་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཡོང་བ་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 དེ་ནས་ཡེ་རུ་ཀོ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཕེབས་ཤིང༌། ཁོང་ཉེ་གནས་དང་མི་ཚོགས་མང་པོ་མཉམ་དུ་ཡེ་རུ་ཀོ་ནས་ཐོན་པའི་སྐབས་སུ། ཐི་མེ་ཟིའི་བུ་མིང་ལ་པར་ཐི་མེ་ཟི་ཞེས་པའི་སྤྲང་པོ་ལོང་བ་ཞིག་ལམ་ཁར་བསྡད་ཡོད།
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 སྤྲང་པོ་དེས་ན་ཙ་རེལ་པ་ཡེ་ཤུ་ཕེབས་པའི་གཏམ་ཐོས་ནས་སྐད་ཆེན་པོས་“ཀྱེ། ཡེ་ཤུ་དཱ་བིད་ཀྱི་སྲས། ང་ལ་ཐུགས་རྗེས་གཟིགས་དང་”ཞེས་ཞུས།
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 མི་མང་པོས་ཁོ་ལ་ཁ་རོག་སྡོད་ཅེས་ནན་གྱིས་བསྐུལ་ནའང༌། ཁོས་དེ་བས་སྐད་ཆེན་པོས་“ཀྱེ། དཱ་བིད་ཀྱི་སྲས་ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ལ་ཐུགས་རྗེས་གཟིགས་རོགས་”ཞེས་ཞུས།
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 དེ་ནས་ཡེ་ཤུས་ཕེབས་མཚམས་བཞག་སྟེ་“ལོང་བ་དེ་ཚུར་ལ་བོས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས་པ་དང༌། ཁོ་ཚོས་ལོང་བ་དེ་སྐད་བཏང་ཞིང་དེ་ལ་“བློ་བདེ་བར་གྱིས། ཁོང་གིས་ཁྱོད་ལ་ཚུར་ཤོག་ཅེས་གསུངས། ཡར་ལོངས་”ཞེས་བཤད།
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 ཁོས་རང་གི་སྟོད་གོས་བསྐྱུར་ནས་མགྱོགས་པོར་ཡར་ལངས་ཏེ་ཁོང་གི་སྐུ་མདུན་དུ་ཡོང༌།
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 ཡེ་ཤུས་“ངས་ཁྱེད་ལ་གང་བྱེད་དགོས་སམ་”ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། མི་ལོང་བ་དེས་“སློབ་དཔོན་ལགས། ངའི་མིག་གིས་མཐོང་ནུས་པར་མཛོད་”ཅེས་ཞུས་པ་ན།
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 ཡེ་ཤུས་“ད་ལྟ་ཁྱེད་རང་སོང་དང༌། ཁྱེད་ཀྱི་དད་པས་གསོས་ཟིན་ནོ་”ཞེས་གསུངས་མ་ཐག་ཁོའི་མིག་གིས་མཐོང་བར་གྱུར་བས། ཁོ་རང་ལམ་བར་ནས་ཡེ་ཤུའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་སོ། །
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.