Lucas 7

Central Tibetan Bible (BOD) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ ཡེ་ཤུས་མི་ཚོགས་ཀྱི་ཐོས་སར་བཀའ་དེ་ཐམས་ཅད་གསུངས་ཚར་རྗེས་ཀ་ཕར་ན་ཧུམ་ལ་ཕེབས།

¹ Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.

² དེར་དམག་མི་བརྒྱ་དཔོན་ཅིག་གིས་གུས་པར་བྱེད་པའི་གཡོག་པོ་ཞིག་ན་ནས་ཤི་གྲབས་ཡོད།

² Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.

³ བརྒྱ་དཔོན་དེས་ཡེ་ཤུའི་སྐོར་ཐོས་པ་དང༌། གཡོག་པོ་ནད་ལས་ཐར་བའི་ཕྱིར་ཁོས་ཡེ་ཤུ་གདན་འདྲེན་ཞུ་བར་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་འགན་འཁུར་བའི་རྒན་པོ་རྣམས་ཁོང་གི་རྩར་བཏང་བ་དང༌།

³ Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.

⁴ ཡེ་ཤུའི་མདུན་དུ་སླེབས་ནས་ཁོ་ཚོས་“ཁྱེད་ཀྱིས་དམག་མི་འདི་ལ་དེ་ལྟར་མཛད་འོས་པ་ཡིན།

⁴ Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,

⁵ གང་ལགས་ཤེ་ན། ང་ཚོའི་མི་རིགས་ལ་བྱམས་ཤིང༌། ཁོང་གིས་ང་ཚོའི་འདུ་ཁང་བརྩིགས་”ཞེས་ཞུ་བ་ནན་གྱིས་ཕུལ།

⁵ pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.

⁶ ཡེ་ཤུ་ཁོ་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་ཕེབས་ནས་ཁང་པ་དང་ཉེ་བར་བྱོན་སྐབས། བརྒྱ་དཔོན་གྱིས་གྲོགས་པོ་ཁ་ཤས་བཏང་སྟེ་ཁོང་ལ་“གཙོ་བོ། ཁྱེད་འོ་བརྒྱལ་ཏེ་ངའི་ཁྱིམ་ནང་དུ་ཕེབས་པར་མི་འོས་པ་མ་ཟད།

⁶ Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.

⁷ ང་ཁྱེད་ཀྱི་སྐུ་མདུན་དུ་བཅར་བ་ཡང་མི་འོས་བསམས་པས། ཁྱེད་ཀྱིས་བཀའ་གནང་བར་མཛོད་དང༌། ངའི་གཡོག་པོ་ནད་ལས་ཐར་བར་འགྱུར།

⁷ Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.

⁸ གང་ལགས་ཤེ་ན། ང་ཡང་གཞན་གྱི་དབང་འོག་ཏུ་ཡོད་དང༌། ངའི་འོག་ཏུ་ཡང་དམག་མི་ཡོད། ངས་མི་ཞིག་ལ་སོང་ཞེས་ཟེར་ན་འགྲོ གཞན་ལ་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བཤད་ན་ཡོང༌། ངའི་གཡོག་པོར་ལས་ཀ་དེ་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བཤད་ན་ཁོས་དེ་ལྟར་བྱེད་”ཅེས་སྨྲས་པ་ལ།

⁸ Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.

⁹ ཡེ་ཤུས་དེ་གསན་ནས་ཡ་མཚན་སྐྱེས་པ་དང༌། ཞལ་ཕྱིར་བསྐོར་ཏེ་ཁོང་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་མི་ཚོགས་ལ་“ངས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཟེར་རྒྱུར། ཡི་སི་ར་ཨེལ་ལ་ཡང་ངས་འདི་འདྲ་བའི་དད་སེམས་ཡོད་པའི་མི་མ་མཐོང་”ཞེས་གསུངས།

⁹ Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.

¹⁰ ཡེ་ཤུའི་མདུན་དུ་བཏང་ཡོད་པའི་མི་རྣམས་བརྒྱ་དཔོན་གྱི་ཁང་པར་ཕྱིར་ལོག་སྐབས་གཡོག་པོ་ཁམས་བཟང་པོར་བསྡད་པ་མཐོང༌།

¹⁰ E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.

¹¹ རིང་པོར་མ་ལོན་པར་ཁོང་ཉེ་གནས་དང་མི་ཚོགས་མང་པོ་ཞིག་དང་བཅས་པ་ནཱ་ཨིན་ཞེས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཕེབས།

¹¹ Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.

¹² གྲོང་ཁྱེར་གྱི་རྒྱལ་སྒོ་དང་ཉེ་བར་བྱོན་སྐབས། ཁོང་གིས་མི་ཚོགས་མང་པོ་ཡོང་བཞིན་པ་གཟིགས། ཁོ་ཚོས་ཡུགས་མོ་ཞིག་གི་བུ་གཅིག་པོའི་ཕུང་པོ་ཕྱི་ལོགས་སུ་ཁུར་བ་དང༌།

¹² Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.

¹³ གཙོ་བོས་ཁོ་མོ་ལ་གཟིགས་ནས་ཐུགས་རྗེ་སྐྱེས་ཏེ་ཁོ་མོར་“མ་ཤུམས་”ཞེས་གསུངས།

¹³ Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.

¹⁴ ཏོག་ཙམ་ཚུར་ཕེབས་པ་དང་ཕུང་པོ་ཡོད་པའི་འཁྱོགས་ཤིང་ལ་ཕྱག་གིས་རེག་ནས་ཁུར་མཁན་བསྡད། ཁོང་གིས་“གཞོན་ནུ། ངས་ཁྱེད་ལ་ཟེར་རྒྱུར། ཡར་ལོངས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས་པས།

¹⁴ Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.

¹⁵ གཤིན་པོ་དེ་གསོན་པོར་ལངས་ནས་སྐད་ཆ་བཤད། ཡེ་ཤུས་བུ་དེ་རང་གི་ཨ་མ་ལ་གནང༌།

¹⁵ O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.

¹⁶ འཇིགས་པ་སྐྱེས་ནས་ཚང་མས་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་པ་ཕུལ་ཏེ་“ང་ཚོའི་ཁྲོད་དུ་ལུང་སྟོན་པ་ཆེན་པོ་ཞིག་འདུག་”ཅེས་པ་དང་“དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་གི་མི་རིགས་ལ་ཐུགས་རྗེས་གཟིགས་ཡོད་”ཅེས་བཤད།

¹⁶ Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.

¹⁷ གཏམ་འདི་ཡ་ཧུ་དཱ་ཡུལ་ཡོངས་དང༌། མཐའ་འཁོར་གྱི་ས་ཆ་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པ་རེད།

¹⁷ Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.

¹⁸ ཁྲུས་གསོལ་མཁན་ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ལ་དོན་དེ་ཚོ་ཐམས་ཅད་བཤད་པས། ཡོ་ཧ་ནན་གྱིས་སློབ་མ་གཉིས་བོས་པ་དང༌།

¹⁸ Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos

¹⁹ གཙོ་བོའི་མདུན་དུ་བཏང་སྟེ་ཁོང་ལ་“ཁྱེད་འབྱོན་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡིན་ནམ། ཡང་ན་ང་ཚོ་གཞན་ཞིག་སྒུག་པར་བྱ་”ཞེས་འདྲི་བའི་ཆེད་དུ་བཏང༌།

¹⁹ e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.

²⁰ སློབ་མ་དེ་གཉིས་ཡེ་ཤུའི་དྲུང་དུ་སླེབས་ནས་ཁོང་ལ་“ཁྲུས་གསོལ་མཁན་ཡོ་ཧ་ནན་གྱིས་འདི་ཞུ་བར་ང་ཚོ་མངགས་ཏེ། ཁྱེད་འབྱོན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཡིན་ནམ། ཡང་ན་ང་ཚོ་གཞན་ཞིག་སྒུག་པར་བྱ་”ཞེས་སྨྲས།

²⁰ Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.

²¹ དེའི་སྐབས་སུ་ཡེ་ཤུས་ནད་རིགས་སྣ་ཚོགས་གསོས་པར་མཛད་པ་དང༌། གདོན་འདྲེ་མང་པོ་ཕྱིར་བསྐྲད་པ་མ་ཟད། ལོང་བ་མང་པོ་མཐོང་བར་མཛད།

²¹ Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.

²² ལན་དུ་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“སོང་ལ་ཁྱེད་ཀྱིས་གང་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ། ལོང་བས་མཐོང་བ། ཞ་བོ་འགྲོ་བ། མཛེ་ནད་ཅན་དག་པར་འགྱུར་བ། འོན་པས་ཐོས་པ། གཤིན་པོ་རྣམས་གསོན་པོར་ལངས་པར་འགྱུར་བ། དབུལ་ཕོངས་རྣམས་ལ་འཕྲིན་བཟང་སྒྲོག་པ་སོགས་ཡོ་ཧ་ནན་ལ་ཤོད།

²² Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.

²³ ངའི་རྐྱེན་གྱིས་དད་པ་མི་ཉམས་པ་ནི་བདེའོ་”ཞེས་གསུངས།

²³ E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.

²⁴ ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་བང་ཆེན་སོང་ནས་ཡེ་ཤུས་མི་ཚོགས་ལ་ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་སྐོར་འདི་ལྟར་གསུངས་“ཁྱེད་ཚོས་ཅི་ཞིག་ལྟ་རུ་དབེན་སྟོང་ལ་སོང༌། རླུང་གིས་གཡོ་བའི་འདམ་རྩྭ་ཞིག་ལྟ་རུ་སོང་ངམ།

²⁴ Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?

²⁵ འོ་ན་ཁྱེད་ཚོས་ཅི་ཞིག་ལྟ་རུ་སོང༌། མི་གོས་སྤུས་ལེགས་གྱོན་པ་ཞིག་ལ་ལྟ་རུ་སོང་ངམ། གོས་སྤུས་ལེགས་གྱོན་པ་དང་རྒྱས་སྤྲོས་བྱེད་པ་རྣམས་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ལ་སྡོད་མཁན་ཡིན།

²⁵ Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.

²⁶ ཁྱེད་ཚོས་ཅི་ཞིག་ལ་ལྟ་རུ་སོང༌། ལུང་སྟོན་པ་ཞིག་ལ་ལྟ་རུ་སོང་ངམ། ལགས་ཡིན། ངས་ཁྱེད་ཚོ་ལ་ཟེར་རྒྱུར། ལུང་སྟོན་པ་ལས་ལྷག་པ་ཞིག་ལྟ་རུ་སོང༌།

²⁶ Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.

²⁷ ཁོང་གི་སྐོར་ལ་དཀོན་མཆོག་གི་དམ་པའི་གསུང་རབ་ནང་དུ་འདི་ལྟར་གསུངས།

²⁷ João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.

²⁸ ངས་ཁྱེད་ཚོ་ལ་ཟེར་རྒྱུར། བུད་མེད་ལས་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་ཡོ་ཧ་ནན་ལས་ཆེ་བ་གཅིག་ཀྱང་མེད། འོན་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ནང་ལ་མི་ཆུང་ཤོས་ཁོང་ལས་ཆེའོ་”ཞེས་གསུངས།

²⁸ Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.

²⁹ ཁྲལ་སྡུད་མཁན་ཚུད་པའི་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་ཐོས་ནས་དཀོན་མཆོག་གི་དྲང་བ་ཉིད་ངོས་ལེན་བྱས། གང་ལགས་ཟེར་ན། ཁོ་ཚོས་ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་ཁྲུས་གསོལ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ།

²⁹ Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.

³⁰ འོན་ཀྱང་ཕཱ་རུ་ཤི་པ་དང་ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་རྣམས་ནི་ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་ཁྲུས་གསོལ་མ་བླངས་པའི་སྒོ་ནས་དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་དགོངས་རང་གི་དོན་དུ་དོར་བ་ཡིན།

³⁰ Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.

³¹ དུས་རབས་འདིའི་མི་རྣམས་གང་ཞིག་ལ་སྡུར་བར་བྱ། ཁོ་ཚོ་སུ་དང་འདྲ་བ་ཡིན།

³¹ “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.

³² ཁོ་ཚོ་ཚོང་རར་སྡོད་པའི་ཕྲུ་གུ་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་འབོད་དེ།

³² “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.

³³ གང་ལགས་ཟེར་ན། ཁྲུས་གསོལ་མཁན་ཡོ་ཧ་ནན་བག་ལེབ་ཀྱང་མི་ཟ་ལ་རྒུན་ཆང་ཡང་མི་འཐུང་བར་ཕེབས་དུས་ཁྱོད་ཚོས་“འདྲེ་ཞུགས་པ་ཞིག་ཡིན་”ཞེས་སྨྲས།

³³ Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.

³⁴ མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཟ་འཐུང་བྱེད་པར་ཡོང་ནས་ཁྱོད་ཚོས་“ལྟོས་ཤིག ཁོ་ནི་ལྟོགས་རྔམ་ཅན་དང༌། ར་བཟི་ཅན། ཁྲལ་སྡུད་མཁན་དང་སྡིག་ཉེས་ཅན་གྱི་གྲོགས་པོ་ཞིག་ཡིན་”ཞེས་སྨྲ།

³⁴ O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.

³⁵ འོན་ཀྱང་ཤེས་རབ་དེའི་ཕྲུ་གུ་ཀུན་གྱིས་ཡང་དག་པ་ཡིན་པར་ཁུངས་སྐྱེལ་ལོ། །

³⁵ Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”

³⁶ དེ་ཡང་ཕཱ་རུ་ཤི་པ་ཞིག་གིས་ཡེ་ཤུ་དྲངས་ཏེ་ཁོང་དེའི་ཁྱིམ་ལ་ཕེབས་ནས་ཉལ་ཁྲིར་བསྙེས་ཏེ་གསོལ་བ་བཞེས་སུ་བཞུགས།

³⁶ Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.

³⁷ བུད་མེད་སྡིག་ཉེས་ཅན་ཞིག་གྲོང་ཁྱེར་དེར་ཡོད་དེ། ཁོ་མོས་ཡེ་ཤུ་ཕཱ་རུ་ཤི་པའི་ཁྱིམ་ལ་ཞལ་ལག་བཞེས་བཞིན་པར་ཤེས་ནས། སྤོས་ཆུ་གང་བའི་རྡོ་ཀ་མ་རུའི་བུམ་པ་ཞིག་ཁྱེར་ཡོང་བ་དང༌།

³⁷ Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.

³⁸ ཁོང་གི་རྒྱབ་ཏུ་ཡེ་ཤུའི་ཞབས་དང་ཉེ་བར་ལངས་ནས་ངུ་བཞིན་བསྡད་པ་དང༌། ཁོ་མོའི་མིག་ཆུས་ཁོང་གི་ཞབས་རློན་པར་འགྱུར་ཏེ་རང་གི་སྐྲ་ཡིས་འཕྱིས་པ་དང༌། ཞབས་ལ་འོ་བྱས་ནས་སྤོས་ཆུ་བླུགས།

³⁸ Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.

³⁹ ད་ཁོང་གདན་འདྲེན་ཞུ་བའི་ཕཱ་རུ་ཤི་པས་དེ་མཐོང་ནས་མི་འདི་ལུང་སྟོན་པ་ཡིན་ན་ཁོང་ལ་རེག་པའི་བུད་མེད་འདི་སུ་དང་གང་འདྲ་ཞིག་ཡིན་པ་དང༌། སྡིག་ཉེས་ཅན་ཡིན་པར་མཁྱེན་གྱི་རེད་བསམས།

³⁹ Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.

⁴⁰ ལན་དུ་ཡེ་ཤུས་“སི་མོན། ངས་ཁྱེད་ལ་སྐད་ཆ་ཤོད་རྒྱུ་ཡོད་”ཅེས་གསུངས་པས་ཁོས་“སློབ་དཔོན་ལགས། གསུང་རོགས་གནང་”ཞེས་བཤད།

⁴⁰ Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.

⁴¹ ཡེ་ཤུས་“དངུལ་བུན་གཏོང་མཁན་ཅིག་ལ་བུ་ལོན་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། གཅིག་ལ་དེ་ཎ་རིའི་དངུལ་སྒོར་ལྔ་བརྒྱ་དང༌། གཞན་ལ་དེ་ཎ་རིའི་དངུལ་སྒོར་ལྔ་བཅུའི་བུ་ལོན་ཡོད།

⁴¹ Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.

⁴² བུ་ལོན་འཇལ་མ་ཐུབ་པས་བུན་བདག་གིས་ཁོ་ཚོ་གཉིས་ཀའི་བུ་ལོན་བསལ། ད་ཁོང་ལ་ལྷག་པར་གཅེས་པའི་བུ་ལོན་པ་སུ་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།

⁴² Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.

⁴³ ལན་དུ་སི་མོན་གྱིས་“མང་པོ་བསལ་བ་དེས་ལྷག་པར་གཅེས་པར་བྱ་སྙམ་བྱུང་”ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། ཁོང་གིས་ཁོ་ལ་“ཁྱེད་ཀྱིས་ལེགས་པར་བཤད་”ཅེས་གསུངས།

⁴³ Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.

⁴⁴ བུད་མེད་དེར་ཞལ་ཕྱིར་བསྐོར་ཏེ་ཁོང་གིས་སི་མོན་ལ་“ཁྱོད་ཀྱིས་བུད་མེད་འདི་མཐོང་ངམ། ང་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱིམ་དུ་ཡོང་བ་དང༌། ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་རྐང་པ་འཁྲུད་པའི་ཆུ་མ་སྟེར། འོན་ཀྱང་ཁོ་མོས་རང་གི་མིག་ཆུ་ཡིས་ངའི་རྐང་པ་བཀྲུས་ནས་སྐྲ་ཡིས་འཕྱིས།

⁴⁴ Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.

⁴⁵ ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་འོ་མ་བྱས། ང་སླེབས་ནས་ཁོ་མོས་ངའི་རྐང་པར་མུ་མཐུད་ནས་འོ་བྱས།

⁴⁵ Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.

⁴⁶ ཁྱོད་ཀྱིས་ངའི་མགོར་སྣུམ་མ་བྱུགས། ཁོ་མོས་ངའི་རྐང་པར་སྤོས་ཆུ་བླུགས།

⁴⁶ Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.

⁴⁷ དེའི་ཕྱིར་ངས་ཁྱོད་ལ་ཟེར་རྒྱུར། ཁོ་མོའི་སྡིག་ཉེས་མང་པོ་བསལ་ཟིན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མང་དུ་གཅེས། སྡིག་ཉེས་ཉུང་ངུ་བསལ་བ་དེས་ཉུང་ངུ་གཅེས་སོ་”ཞེས་གསུངས།

⁴⁷ “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.

⁴⁸ དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཁོ་མོར་“ཁྱེད་ཀྱི་སྡིག་ཉེས་བསལ་ཟིན་པ་ཡིན་”ཞེས་གསུངས་པ་དང༌།

⁴⁸ Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.

⁴⁹ ཁོང་དང་གསོལ་བ་བཞེས་པའི་མི་རྣམས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་“སྡིག་ཉེས་ཀྱང་སེལ་མཁན་འདི་སུ་ཡིན་”ཞེས་སྨྲས།

⁴⁹ Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.

⁵⁰ ཡང་ཁོང་གིས་བུད་མེད་དེར་“ཁྱེད་ཀྱི་དད་པས་ཁྱེད་ཐར་ཟིན་པས་ཞི་བདེར་སོང་”ཞེས་གསུངས་སོ། །

⁵⁰ E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 7 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →