Lucas 11
Central Tibetan Bible (BOD) vs ARIB
1 ཡེ་ཤུས་ས་ཆ་ཞིག་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་དང༌། དེ་ཚར་རྗེས་ཉེ་གནས་ཤིག་གིས་ཁོང་ལ་“གཙོ་བོ། ཡོ་ཧ་ནན་གྱིས་ཁོང་གི་ཉེ་གནས་རྣམས་ལ་སྨོན་ལམ་འདེབས་པར་བསླབས་པ་ལྟར། ང་ཚོ་ལའང་སྨོན་ལམ་འདེབས་པར་སློབས་དང་”ཞེས་སྨྲས་པ་ལ།
1 Estava Jesus em certo lugar orando e, quando acabou, disse-lhe um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“ཁྱེད་ཚོས་སྨོན་ལམ་འདེབས་སྐབས་འདི་ལྟར་ཤོད།
2 Ao que ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;
3 ངེད་ཀྱི་ཉིན་རེའི་ཁ་ཟས་དེ། །
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 ངེད་ཚོས་གཞན་གྱི་སྡིག་ཉེས་རྣམས། །
4 e perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo aquele que nos deve; e não nos deixes entrar em tentação, {mas livra-nos do mal.}
5 ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“དཔེར་ན་ཁྱེད་ཚོའི་ནང་ནས་གཅིག་ལ་གྲོགས་པོ་ཡོད་ན། ནམ་ཕྱེད་ལ་ཁོའི་རྩར་ཕྱིན་ནས་ཁོ་ལ་གྲོགས་པོ། བག་ལེབ་གསུམ་ང་ལ་གཡར་དང༌།
5 Disse-lhes também: Se um de vós tiver um amigo, e se for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 གང་ལགས་ཟེར་ན། ཐག་རིང་ནས་ངའི་གྲོགས་པོ་ཞིག་སླེབས་པ་དང༌། ཁོ་ལ་སྟེར་བའི་ཟས་གང་ཡང་མེད་ཅེས་སྨྲས།
6 pois que um amigo meu, estando em viagem, chegou a minha casa, e não tenho o que lhe oferecer;
7 ལན་དུ་ནང་ལ་ཡོད་པའི་མི་དེས་ང་ལ་སུན་པོ་མ་བཟོས། སྒོ་བརྒྱབ་ཚར་ཏེ་ངའི་ཕྲུ་གུ་ང་དང་མཉམ་དུ་ཉལ་ཡོད་པས་ཁྱོད་ལ་གང་ཞིག་སྟེར་བའི་ཕྱིར་ཡར་ལང་མི་ཐུབ་ཅེས་ཟེར་”ཞེས་གསུངས།
7 e se ele, de dentro, responder: Não me incomodes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para te atender;
8 ཡེ་ཤུས་“ངས་ཁྱེད་ཚོ་ལ་ཟེར་རྒྱུར། ནང་ལ་ཡོད་པའི་མི་དེ་གྲོགས་པོ་ཡིན་པས་ལངས་ནས་མི་སྟེར་ན་ཡང༌། ཕྱི་ལོགས་ཀྱི་མིས་ཡང་ཡང་ཞུ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡར་ལངས་ནས་གང་ཙམ་དགོས་པ་ཁོ་ལ་སྟེར་ངེས་ཡིན།
8 digo-vos que, ainda que se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, se levantará e lhe dará quantos pães ele precisar.
9 དེའི་ཕྱིར་ངས་ཁྱེད་ཚོར་ཟེར་རྒྱུར་ཞུས་ན་གནང་བར་འགྱུར། བཙལ་ན་རྙེད་པར་འགྱུར། སྒོ་བརྡུངས་ན་འབྱེད་པར་འགྱུར།
9 Pelo que eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 གང་ལགས་ཟེར་ན། ཞུ་མཁན་ཐམས་ཅད་ལ་འཐོབ་པ་དང༌། འཚོལ་མཁན་ཐམས་ཅད་ལ་རྙེད། སྒོ་རྡུང་མཁན་ཐམས་ཅད་ལ་སྒོ་འབྱེད་པར་འགྱུར་བས་སོ།
10 pois todo o que pede, recebe; e quem busca acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
11 དཔེར་ན་ཁྱེད་ཚོ་ལས་སུ་ཞིག་ཕ་ཡིན་པ་དེས་བུ་ཉ་ཤ་དགོས་ཞེས་ཞུས་ན་སྦྲུལ་སྟེར་བར་བྱའམ།
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 ཡང་ན་བུ་ཡིས་སྒོ་ང་དགོས་ཞེས་ཞུས་ན་སྡིག་པ་རྭ་ཉག་ཅིག་སྟེར་རམ།
12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 ཁྱོད་ཚོ་ངན་པ་ཡིན་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྲུ་གུ་རྣམས་ལ་ལག་རྟགས་བཟང་པོ་སྤྲོད་པར་ཤེས་ན། ཁྱེད་ཀྱི་ཡབ་ཞིང་ཁམས་སུ་བཞུགས་པ་ཡིས་ཁོང་ལ་གསོལ་འདེབས་བྱེད་མཁན་རྣམས་ལ་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་དེ་བས་ཀྱང་གནང་བར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས།
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 དེའི་རྗེས་སུ་ཁོང་གིས་གདོན་འདྲེ་ཁ་མི་གྲགས་པ་ཞིག་བསྐྲད། དེ་ཐོན་ཚར་ནས་ཁ་ལྐུགས་པས་སྐད་ཆ་བཤད་པ་དང༌། མི་ཚོགས་ཡ་མཚན་སྐྱེས།
14 Estava Jesus expulsando um demônio, que era mudo; e aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se admiraram.
15 འོན་ཀྱང་མི་དེ་ཚོའི་ནང་ནས་ལ་ལས་“བདུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་པེ་ཨིལ་བཟི་པད་ལ་བརྟེན་ནས་ཁོས་གདོན་འདྲེ་སྐྲོད་”ཅེས་སྨྲས།
15 Mas alguns deles disseram: É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios.
16 ཁོང་ལ་ཉམས་ཚོད་ལེན་པའི་ཕྱིར་གཞན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ནས་ངོ་མཚར་བའི་རྟགས་སྟོན་ཞུ་བ་ཡང་ཡང་ཞུས།
16 E outros, experimentando-o, lhe pediam um sinal do céu.
17 ཁོ་ཚོའི་བསམ་པ་མཁྱེན་ནས་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“རྒྱལ་ཁམས་ཤིག་གི་ནང་ལ་ནང་འཁྲུག་བྱུང་ན་འཇིག་པར་འགྱུར་ལ། ཁྱིམ་ཚང་ནང་ལའང་ནང་འཁྲུག་བྱུང་ན་ཉམས་པར་འགྱུར།
17 Ele, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado, e casa sobre casa cairá.
18 དེ་བཞིན་དུ་བདུད་སཱ་ཏན་གྱིས་རང་ལ་ནང་འཁྲུག་བསླངས་ན། ཁོའི་རྒྱལ་ཁམས་ཅི་ལྟར་གནས། དེ་ནི་ཁྱོད་ཚོས་ངས་བདུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་པེ་ཨིལ་བཟི་པད་ལ་བརྟེན་ནས་གདོན་འདྲེ་སྐྲོད་ཅེས་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་ཡིན།
18 Ora, pois, se Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso dos demônios por Belzebu.
19 གལ་ཏེ་པེ་ཨིལ་བཟི་པད་ལ་བརྟེན་ནས་ངས་གདོན་འདྲེ་བསྐྲད་ན། ཁྱོད་རྣམས་ཀྱི་བུ་ཡིས་སུ་ལ་བརྟེན་ནས་གདོན་འདྲེ་སྐྲོད་དམ། དེའི་ཕྱིར་ཁོ་ཚོ་ནི་ཁྱོད་ཚོའི་ཁྲིམས་དཔོན་དུ་འགྱུར་ངེས་ཡིན།
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso eles mesmos serão os vossos juizes.
20 འོན་ཀྱང་ངས་དཀོན་མཆོག་གི་ཕྱག་མཛུབ་ལ་བརྟེན་ནས་གདོན་འདྲེ་བསྐྲད་ན། དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ཁྱོད་ཚོའི་རྩར་སླེབས་ཡོད།
20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
21 མཚོན་ཆ་འཁྱེར་བའི་མི་སྟོབས་ཤུགས་ཆེན་པོ་ཞིག་གིས་རང་གི་ཁང་པ་བསྲུངས་ན། ཁོའི་ཅ་ལག་འཕྲོག་མི་ཐུབ།
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança estão os seus bens;
22 འོན་ཀྱང་ཁོ་ལས་སྟོབས་ཤུགས་ཆེ་བ་ཞིག་ཡོང་ནས་མི་སྟོབས་ཤུགས་ཅན་བཅོམ་ན། ཁོས་བརྟེན་པར་བྱས་པའི་མཚོན་ཆ་ཕྲོགས་ནས་སྟོབས་ཤུགས་ཆེ་བ་དེས་འཕྲོག་ནོར་བགོ་བཤའ་རྒྱག
22 mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 སུས་ཀྱང་ང་ཡི་ཕྱོགས་མི་བྱེད་པ་དེས་ང་ལ་རྒོལ་ཞིང༌། སུས་ཀྱང་ང་དང་མཉམ་དུ་མི་སྡུད་བ་དེས་གཏོར།”
23 Quem não é comigo, é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 “མི་ཞིག་ནས་གདོན་འདྲེ་མི་གཙང་བ་འཐོན་སྐབས། ངལ་གསོ་འཚོལ་བའི་ཕྱིར་ཆུ་མེད་པའི་ས་བརྒྱུད་དེ་ཕྱིན་ནས། མ་རྙེད་པས་ང་ཐོན་པའི་ཁང་པ་དེ་ལ་ཕྱིར་ལོག་ཅེས་ཟེར།
24 Ora, havendo o espírito imundo saindo do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; e não o encontrando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 དེར་སླེབས་དུས་གད་བརྒྱབ་ནས་གཙང་བ་དང་ལེགས་པར་བསྒྲིགས་ཡོད་པ་མཐོང་སྟེ།
25 E chegando, acha-a varrida e adornada.
26 སོང་ནས་དེ་ལས་ཀྱང་ངན་པ་གདོན་འདྲེ་བདུན་ཁྲིད་དེ་ཁང་པ་དེར་འཛུལ་ནས་བསྡད། མི་དེའི་གནས་ཚུལ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་སྡུག་གོ་”ཞེས་གསུངས།
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro.
27 ཡེ་ཤུས་དེ་ལྟར་གསུང་དུས་མི་ཚོགས་ནང་ནས་བུད་མེད་གཅིག་གིས་སྐད་ཆེན་པོས་ཁོང་ལ་“ཁྱེད་བཞུགས་པའི་ལྷུམས་དང་ཁྱེད་ལ་ཆབ་ཞོ་སྟེར་བའི་ནུ་མ་བདེའོ་”ཞེས་ཟེར་བ་ན།
27 Ora, enquanto ele dizia estas coisas, certa mulher dentre a multidão levantou a voz e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que te amamentaste.
28 ཁོང་གིས་“དེ་བས་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ཐོས་ནས་ཁ་ལ་ཉན་པ་རྣམས་ལས་བདེ་བ་མེད་”ཅེས་གསུངས།
28 Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus, e a observam.
29 མི་ཚོགས་མང་པོ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་འཛོམས་སྐབས་ཁོང་གིས་“མི་རབས་འདི་ནི་མི་རབས་ངན་པ་ཞིག་ཡིན། མི་རབས་འདིས་རྟགས་ཤིག་ཞུས་ན་ཡང༌། ལུང་སྟོན་པ་ཡོ་ནཱ་ཡི་རྟགས་མ་གཏོགས་པར་གཞན་ཅི་ཡང་སྟེར་བར་མི་འགྱུར།
29 Como afluíssem as multidões, começou ele a dizer: Geração perversa é esta; ela pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o de Jonas;
30 རྒྱུ་མཚན་ནི་ལུང་སྟོན་པ་ཡོ་ནཱ་ནི་གནའ་བོའི་གྲོང་ཁྱེར་ནུ་ནེ་ཝཱ་ཡི་མི་རྣམས་ལ་རྟགས་ཤིག་ཏུ་གྱུར་བ་ལྟར། མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཡང་མི་རབས་འདི་ལ་རྟགས་སུ་འགྱུར་ཡོང༌།
30 porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, também o Filho do homem o será para esta geração.
31 ཁྲིམས་གཅོད་པའི་ཉིན་མོར་ལྷོ་ཡུལ་གྱི་རྒྱལ་མོ་ལངས་ནས་མི་རབས་འདིའི་མི་རྣམས་ལ་ཉེས་སྐྱོན་འདོན་པར་བྱ། གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱལ་པོ་སོ་ལོ་མོན་གྱི་ཤེས་རབ་ཐོས་པའི་ཕྱིར་ཁོ་མོ་ས་གཞིའི་མཐའ་ནས་ཡོང༌། ལྟོས་ཤིག ད་ལྟ་སོ་ལོ་མོན་ལས་ཆེ་བ་ཞིག་འདིར་ཡོད།
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis, aqui quem é maior do que Salomão.
32 ཁྲིམས་གཅོད་པའི་ཉིན་མོར་གྲོང་ཁྱེར་ནུ་ནེ་ཝཱ་ཡི་མི་རྣམས་ལངས་ནས་མི་རབས་འདིའི་མི་རྣམས་ལ་ཉེས་སྐྱོན་འདོན་པར་བྱ། གང་ལགས་ཤེ་ན། ལུང་སྟོན་པ་ཡོ་ནཱའི་གསུང་ཐོས་ནས་དེ་ཚོས་སྤྱོད་པ་ངན་པ་རྣམས་སྤངས་ནས་སེམས་བསྒྱུར། ལྟོས་ཤིག ད་ལྟ་ཡོ་ནཱ་ལས་ཆེ་བ་ཞིག་འདིར་ཡོད།”
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis aqui quem é maior do que Jonas.
33 “མི་སུས་ཀྱང་མར་མེ་སྤར་ནས་ས་འོག་ཁང་མིག་ཡང་ན། བྲེ་འོག་ཏུ་མི་འཇོག་སྟེ་ནང་ལ་ཡོང་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་འོད་མཐོང་བའི་ཕྱིར་སྟེགས་བུའི་སྟེང་དུ་འཇོག
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 མིག་ནི་ལུས་ཀྱི་སྒྲོན་མེ་ལྟར་ཡིན། མིག་བཟང་པོ་ཡིན་ན་ལུས་ཧྲིལ་པོ་འོད་ཀྱིས་གང༌། མིག་བཟང་པོ་མིན་ན་ལུས་ཧྲིལ་པོ་མུན་ནག་གིས་གང༌།
34 A candeia do corpo são os olhos. Quando, pois, os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, quando forem maus, o teu corpo será tenebroso.
35 དེའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱི་ནང་ན་ཡོད་པའི་འོད་ནི་མུན་ནག་ཡིན་མིན་བསམ་བློ་ཞིབ་ཕྲ་གཏོང༌།
35 Vê, então, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 ཁྱེད་ཀྱི་ལུས་ཧྲིལ་པོ་འོད་ཀྱིས་གང་ནས་མུན་ནག་ཅི་ཡང་མེད་ན། སྒྲོན་མེས་ཁྱེད་ལ་འོད་འཕྲོ་བ་ལྟར་ཁྱེད་ཡོངས་སུ་འོད་ཅན་དུ་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས།
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver iluminado, sem ter parte alguma em trevas, será inteiramente luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 དེ་ལྟར་གསུངས་ནས་ཕཱ་རུ་ཤི་པ་ཞིག་གིས་དྲངས་ཏེ་ཁོང་དེའི་ཁྱིམ་ལ་ཕེབས་ནས་གསོལ་བ་བཞེས་སུ་བཞུགས།
37 Acabando Jesus de falar, um fariseu o convidou para almoçar com ele; e havendo Jesus entrado, reclinou-se à mesa.
38 ཕཱ་རུ་ཤི་པ་དེས་ཁོང་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་ཆོས་ཁྲིམས་དང་མི་མཐུན་པར་གསོལ་བ་མ་བཞེས་པའི་སྔོན་ལ་ཕྱག་མ་བཀྲུས་པ་མཐོང་ནས་ཡ་མཚན་སྐྱེས།
38 O fariseu admirou-se, vendo que ele não se lavara antes de almoçar.
39 འོན་ཀྱང་གཙོ་བོས་“ཕཱ་རུ་ཤི་པ་ཁྱོད་རྣམས་ཕོར་པ་དང་སྡེར་མའི་ཕྱི་ཕྱོགས་གཙང་བར་བྱེད་ནའང༌། ནང་ཕྱོགས་སུ་ཁྱོད་ཚོ་སེར་སྣ་དང་ངན་སེམས་ཀྱིས་ཁེང་འདུག
39 Ao que o Senhor lhe disse: Ora vós, os fariseus, limpais o exterior do corpo e do prato; mas o vosso interior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 བླུན་པོ་ཁྱོད། ཕྱི་ཕྱོགས་འགོད་པ་གནང་མཁན་གྱིས་ནང་ཕྱོགས་ཀྱང་མ་བཀོད་དམ།
40 Loucos! quem fez o exterior, não fez também o inferior?
41 འོན་ཀྱང་ནང་ན་ཡོད་པ་དེ་སྦྱིན་པ་བཏང་ན། ཁྱོད་རྣམས་ལ་ཐམས་ཅད་གཙང་བར་འགྱུར།
41 Dai, porém, de esmola o que está dentro do copo e do prato, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 ཕཱ་རུ་ཤི་པ་ཁྱོད་ཚོ་ཆད་པ་ཕོག་པར་འགྱུར་ངེས་ཡིན། གང་ལགས་ཟེར་ན། ལྡུམ་རའི་རྩྭ་དྲི་ཞིམ་དང་སྔོ་ཚོད་ཆུང་ཆུང་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་བཅུ་ཆ་གཅིག་དཀོན་མཆོག་ལ་ཕུལ་ན་ཡང༌། ཁྱོད་ཚོས་དྲང་བ་ཉིད་དང་དཀོན་མཆོག་གི་བྱམས་པ་སྣང་མེད་དུ་རྩི་པས་སོ། འདི་ནི་བསྲུངས་ཏེ་གཞན་རྣམས་དོར་བར་མི་རུང༌།
42 Mas ai de vós, fariseus! porque dais o dízimo da hortelã, e da arruda, e de toda hortaliça, e desprezais a justiça e o amor de Deus. Ora, estas coisas importava fazer, sem deixar aquelas.
43 ཕཱ་རུ་ཤི་པ་ཁྱོད་ཚོ་ཆད་པ་ཕོག་པར་འགྱུར་ངེས་ཡིན། གང་ལགས་ཟེར་ན། འདུ་ཁང་ལ་གྲལ་མགོའི་གལ་ཆེ་སར་སྡོད་པ་དང༌། ཁྲོམ་ལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་བརྩི་བཀུར་ལྡན་པའི་འཚམས་འདྲི་ལ་དགའ་བས་སོ།
43 Ai de vós, fariseus! porque gostais dos primeiros assentos nas sinagogas, e das saudações nas praças.
44 ཁྱོད་ཚོ་ཆད་པ་ཕོག་པར་འགྱུར་ངེས་ཡིན། གང་ལགས་ཟེར་ན། ཁྱོད་ཚོ་རྟགས་མེད་པའི་དུར་ཁང་ལྟར་ཡིན། མི་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་པར་དེའི་སྟེང་ལ་འགྲོ་བས་སོ་”ཞེས་གསུངས།
44 Ai de vós! porque sois como as sepulturas que não aparecem, sobre as quais andam os homens sem o saberem.
45 ལན་དུ་ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་ཞིག་གིས་“སློབ་དཔོན་ལགས། དེ་ལྟར་གསུངས་ནས་ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ཚོ་ལའང་སྨོད་བཞིན་འདུག་”ཅེས་སྨྲས་པ་ན།
45 Disse-lhe, então, um dos doutores da lei: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 ཡེ་ཤུས་“ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་ཁྱོད་ཚོ་ལའང་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་འབྱུང་ངེས་ཡིན། རྒྱུ་མཚན་ནི་ཁྱོད་ཚོས་མི་གཞན་ལ་ཁུར་ཆེན་པོ་འགེལ། འོན་ཀྱང་རང་གི་མཛུབ་མོ་གཅིག་ཙམ་གྱིས་དེ་ལ་མི་རེག
46 Ele, porém, respondeu: Ai de vós também, doutores da lei! porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos.
47 ཁྱོད་ཚོར་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་འབྱུང་ངེས་ཡིན། ཁྱོད་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱི་མེས་པོས་བསད་པའི་ལུང་སྟོན་པའི་དུར་ཁང་རྩིག
47 Ai de vós! porque edificais os túmulos dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་མེས་པོས་བྱས་པའི་ལས་ལ་མོས་མཐུན་བྱེད་ཅིང་དཔང་པོ་བྱེད། མེས་པོས་དེ་རྣམས་བསད་ཅིང་ཁྱོད་ཚོས་དུར་ཁང་རྩིག
48 Assim sois testemunhas e aprovais as obras de vossos pais; porquanto eles os mataram, e vós lhes edificais os túmulos.
49 དེའི་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ངས་ལུང་སྟོན་པ་དང་སྐུ་ཚབ་མངག་པར་བྱ། ཁོ་ཚོས་ཁ་ཤས་གསོད་དང་ཁ་ཤས་གནོད་སྐྱེལ་བར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས།
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 དེ་བས་འཇིག་རྟེན་བཀོད་པ་ནས་བཟུང་བསད་པའི་ལུང་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྲག་ནི་མི་རབས་འདིས་འགན་ཁུར་ལེན་དགོས།
50 para que a esta geração se peçam contas do sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 ངས་ཁྱེད་ཚོར་ཟེར་རྒྱུར། ཧ་བེལ་ནས་མཆོད་ཁྲི་དང་དཀོན་མཆོག་གི་ཕོ་བྲང་གཉིས་བར་དུ་བསད་པའི་ཟེ་ཀ་རི་ཡཱ་ཙམ་གྱི་ཁྲག་དེ་ཐམས་ཅད་མི་རབས་འདིས་འགན་ཁུར་ལེན་དགོས།
51 desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário; sim, eu vos digo, a esta geração se pedirão contas.
52 ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་ཁྱོད་ཚོ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་འབྱུང་ངེས་ཡིན། ཁྱོད་ཚོས་ཤེས་རབ་ཕོ་བྲང་གི་ལྡེ་མིག་ཕར་ཁྱེར་ཏེ་ཁྱོད་ཚོ་རང་ནང་དུ་མ་ཞུགས་པ་དང༌། ནང་ལ་འགྲོ་བཞིན་པ་རྣམས་ཀྱང་བཀག་”ཅེས་གསུངས།
52 Ai de vós, doutores da lei! porque tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes aos que entravam.
53 — ausente —
53 Ao sair ele dali, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a interrogá-lo acerca de muitas coisas,
54 — ausente —
54 armando-lhe ciladas, a fim de o apanharem em alguma coisa que dissesse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.