Atos 12
Central Tibetan Bible (BOD) vs ARA
1 དེའི་དུས་སུ་རྒྱལ་པོ་ཧེ་རོ་དཱེ་ཡིས་ཆོས་ཚོགས་ཀྱི་མིའི་ནང་ནས་ཁ་ཤས་ལ་གནོད་སྐྱེལ་བའི་ཕྱིར་ཁོ་རྣམས་འཛིན་བཟུང་བྱེད་དུ་བཅུག
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 ཁོས་ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་གཅེན་པོ་སྐུ་ཚབ་ཡ་ཀོབ་རལ་གྲིའི་ཁ་ཡིས་བསད་དུ་བཅུག་པས།
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 ཡ་ཧུ་དཱ་པ་རྣམས་དགའ་བར་གྱུར་བ་མཐོང་ནས་ཁོས་པེ་ཏྲོ་ཡང་འཛིན་བཟུང་བྱས། (དེ་ནི་སྐྱུར་རྩི་མེད་པའི་བག་ལེབ་དུས་ཆེན་གྱི་དུས་སུ་བྱུང་)
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 ཧེ་རོ་དཱེ་ཡིས་པེ་ཏྲོ་བཟུང་ནས་བཙོན་ཁང་དུ་བཅུག་ཅིང༌། ཁོ་སྲུང་བའི་ཕྱིར་དམག་མི་བཞི་རེ་ཅན་གྱི་དམག་ཁག་བཞི་ལ་གཏད། པེ་སག་དུས་ཆེན་དེའི་རྗེས་སུ་ཁོས་པེ་ཏྲོ་ཡུལ་མི་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་འཁྲིད་ནས་ཁྲིམས་གཅོད་པར་འདོད།
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 པེ་ཏྲོ་བཙོན་ཁང་ལ་བཅུག་དུས་ཆོས་ཚོགས་ཀྱིས་ཁོང་གི་ཆེད་དུ་དཀོན་མཆོག་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་གསོལ་འདེབས་བྱས།
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 ཧེ་རོ་དཱེ་ཡིས་པེ་ཏྲོ་ཡུལ་མི་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་ཁྲིད་ནས་ཁྲིམས་གཅོད་བྱེད་པའི་སྔོན་གྱི་མཚན་མོར་པེ་ཏྲོ་ལྕགས་ཐག་གཉིས་ཀྱིས་བཅིངས་ཏེ་དམག་མི་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་གཉིད་ཁུག་ནས་བསྡད། སྒོའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སྲུང་དམག་རྣམས་ཀྱིས་བཙོན་ཁང་བསྲུངས།
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 གློ་བུར་དུ་དཀོན་མཆོག་གི་ཕོ་ཉ་ཞིག་མངོན་སུམ་དུ་བྱུང་ཞིང་ཁང་མིག་ལ་འོད་ཅིག་འཕྲོས། ཕོ་ཉས་གཉིད་གསོད་པའི་ཕྱིར་པེ་ཏྲོའི་གཞོགས་ལ་འཆང་སྟེ་ཁོང་ལ་“མགྱོགས་པོ་ལོངས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས་པས་ལྕགས་ཐག་གཉིས་ཁོང་གི་ལག་པ་ནས་སར་ལྷུངས།
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 ཡང་ཕོ་ཉས་ཁོང་ལ་“སྐེ་རགས་བཅིངས་ནས་ལྷམ་གྱོན་ཞིག་”ཅེས་གསུངས་པས་པེ་ཏྲོས་དེ་ལྟར་བྱས་པ་དང༌། ཕོ་ཉས་“ཕྱི་གོས་གྱོན་ནས་ངའི་རྗེས་སུ་ཤོག་”ཅེས་གསུངས།
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 པེ་ཏྲོ་ཕྱིར་ཐོན་ནས་ཕོ་ཉའི་རྗེས་སུ་འབྲངས། ཕོ་ཉས་གང་མཛད་པ་དེ་དངོས་གནས་ཡིན་པ་པེ་ཏྲོས་མི་ཤེས་ཏེ། ཞལ་གཟིགས་ཤིག་མཐོང་བར་སྙམ།
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 དེ་རྗེས་སྲུང་དམག་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་བརྒལ་ནས་གྲོང་ཁྱེར་ལ་འགྲོ་བའི་ལྕགས་སྒོར་སླེབས་པ་དང༌། དེ་རང་ཤུགས་ཀྱིས་ཕྱེ་ནས་ཁོང་ཚོ་ཕྱིར་ཐོན་ཏེ་སྲང་ལམ་ཞིག་བརྒྱུད་ནས་ཕེབས་དུས་གློ་བུར་དུ་ཕོ་ཉ་ཁོང་དང་ཁ་བྲལ།
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 པེ་ཏྲོས་གང་བྱུང་བ་དེ་དངོས་གནས་ཡིན་པ་ཤེས་ནས་“ད་གཙོ་བོས་རང་གི་ཕོ་ཉ་མངགས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ཧེ་རོ་དཱེ་ཡི་དབང་ཤེད་དང༌། ཡ་ཧུ་དཱ་པ་རྣམས་ཀྱིས་རེ་སྒུག་བྱེད་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་ལས་ང་སྐྱོབ་པར་མཛད་པ་ངས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཤེས་”ཞེས་གསུངས།
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 དེ་ལྟར་བསམས་མ་ཐག་ཁོང་ཡོ་ཧ་ནན་ཏེ་མར་ཀུ་ཡང་བྱ་བའི་ཨ་མ་མིར་ཡམ་གྱི་ཁང་པར་ཕེབས། དེར་མི་མང་པོ་འཛོམས་ནས་སྨོན་ལམ་འདེབས་བཞིན་ཡོད།
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 པེ་ཏྲོས་ཕྱི་སྒོ་བརྡུངས་པས་རོལ་དཱ་ཞེས་ཟེར་བའི་གཡོག་མོ་ཞིག་སྒོ་ཕྱེ་བར་ཡོང༌།
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 པེ་ཏྲོའི་སྐད་ཡིན་པར་ཤེས་ཏེ་ཧ་ཅང་དགའ་བའི་ངང་ནས་སྒོ་མ་ཕྱེ་བར་ནང་ལ་བརྒྱུགས་ཤིང་“པེ་ཏྲོ་ལགས་སྒོའི་ཕྱི་ལ་འདུག་”ཅེས་བཤད།
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 ཁོ་ཚོས་ཁོ་མོ་ལ་“ཁྱོད་སྨྱོའོ་”ཞེས་ཟེར་ན་ཡང༌། ཁོ་མོས་བདེན་པ་ཡིན་པར་ཨུ་ཚུགས་བྱས་པས། ཁོ་ཚོས་“ཁོང་གི་ཕོ་ཉ་ཡིན་པར་ངེས་”ཞེས་སྨྲས།
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 དེའི་རིང་ལ་པེ་ཏྲོས་མུ་མཐུད་སྒོ་བརྡུངས། སྒོ་ཕྱེ་ནས་ཁོང་མཐོང་བས་ཁོ་རྣམས་ངོ་མཚར་བར་གྱུར།
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 པེ་ཏྲོས་ཁ་ཁུ་སིམ་པོར་སྡོད་དགོས་པའི་ལག་བརྡ་བྱས་ཏེ། གཙོ་བོས་ཁོང་ཇི་ལྟར་བཙོན་ཁང་ནས་འཁྲིད་པའི་གཏམ་ཁོ་ཚོར་བཤད། ཁོང་གིས་“དོན་དེ་ཡ་ཀོབ་དང་སྤུན་ཟླ་གཞན་རྣམས་ལ་ཤོད་ཅིག་”ཅེས་གསུངས་ནས་ཁོ་ཚོ་དང་ཁ་བྲལ་ཏེ་ས་ཆ་གཞན་ཞིག་ལ་ཕར་ཕེབས།
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 དེའི་སང་ཞོགས་པེ་ཏྲོ་གང་དུ་སོང་མིན་མ་ཤེས་པས་དམག་མི་རྣམས་ཤིན་ཏུ་འཁྲུགས་པར་གྱུར།
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 ཧེ་རོ་དཱེ་ཡིས་ཁོང་བཙལ་ནས་མ་རྙེད་པས་ཁོས་སྲུང་དམག་རྣམས་ལ་འདྲི་གཅོད་བྱས་པ་དང༌། ཁོ་ཚོ་ལ་སྲོག་ཁྲིམས་གཏོང་དགོས་པའི་བཀའ་བསྒོས། དེའི་རྗེས་སུ་ཁོ་ཡ་ཧུ་དཱ་ཡུལ་ནས་སེ་སར་རེ་ཡཱ་གྲོང་ཁྱེར་ལ་ཕྱིན་ནས་དེར་གནས་སོ། །
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 ཧེ་རོ་དཱེ་ཐཱ་ཨེར་དང་ཚི་དོན་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་འབངས་མི་རྣམས་ལ་ཤིན་ཏུ་ཁྲོས་པར་འགྱུར། ཁོ་ཚོའི་ཡུལ་དེ་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཧེ་རོ་དཱེ་ཡི་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་འཚོ་ཆས་འཐོབ་པར་བྱེད་དགོས་པས། ཡུལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་སྐུ་ཚབ་ཚོགས་པ་ཞིག་བཏང་སྟེ་རྒྱལ་པོའི་གཟིམ་དཔོན་པཱ་ལ་སི་ཐོ་བློ་འགུགས་ནས་བར་འདུམ་གཏོང་བའི་རེ་བ་ཞུས།
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 གཏན་འཁེལ་བའི་ཉིན་མོ་ཞིག་ལ་ཧེ་རོ་དཱེ་ཡིས་རྒྱལ་པོའི་གོས་གྱོན་ནས་ཁྲིམས་དཔོན་གྱི་ཁྲིར་བསྡད་པ་དང༌། མི་རྣམས་ལ་གཏམ་སྨྲ་བར་བརྩམས།
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 མི་རྣམས་ཀྱིས་“འདི་ནི་མི་ཞིག་གི་སྐད་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷ་ཡི་གསུང་སྐད་ཡིན་”ཞེས་སྐད་ཆེན་པོས་ཡང་ཡང་བཤད།
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 ཧེ་རོ་དཱེ་ཡིས་བསྟོད་པ་འདི་དཀོན་མཆོག་ལ་མ་ཕུལ་བས། འཕྲལ་དུ་གཙོ་བོའི་ཕོ་ཉ་ཞིག་གིས་ཁོ་ལ་ནད་ཀྱིས་བཏབ་ནས་རྒྱུ་སྲིན་གྱིས་བཟས་ནས་ཤིའོ། །
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 ཡང་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ཁྱབ་པས། དད་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་མང་དུ་འཕེལ།
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 དེ་ནས་པར་ན་པཱ་དང་ཤ་ཨུལ་གཉིས་ཀྱིས་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་ལས་ཀ་སྒྲུབས་ཚར་བས། ཡོ་ཧ་ནན་ཏེ་མར་ཀུ་ཡང་བྱ་བ་འཁྲིད་དེ་ཕྱིར་ལོག་ཕེབས་སོ། །
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.