Atos 10

Central Tibetan Bible (BOD) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ སེ་སར་རེ་ཡཱ་གྲོང་ཁྱེར་ལ་ཀོར་ནེ་ལི་ཡཱུ་ཞེས་ཟེར་བའི་མི་ཞིག་ཡོད་དེ། ཁོ་ནི་དབྱི་ཏ་ལི་པ་ཞེས་པའི་དམག་དཔུང་གི་བརྒྱ་དཔོན་ཡིན་ལ།

¹ Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,

² ཆོས་སེམས་དང་ལྡན་པའི་མི་ཞིག་ཀྱང་ཡིན་ཏེ་ཁོ་རང་དང་ནང་མི་ཚང་མས་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད། དབུལ་པོ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་མང་པོ་བཏང་ཞིང་དཀོན་མཆོག་ལ་རྒྱུན་དུ་སྨོན་ལམ་འདེབས།

² piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.

³ ཕྱི་དྲོའི་ཆུ་ཚོད་གསུམ་པ་ཙམ་ལ་ཞལ་གཟིགས་གནང་ནས་དཀོན་མཆོག་གི་ཕོ་ཉ་ཞིག་རང་གི་སར་ཕེབས་པ་གསལ་པོར་མཐོང་ནས་ཁོ་ལ་“ཀོར་ནེ་ལི་ཡཱུ་”ཞེས་གསུངས་པས།

³ Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:

⁴ ཁོ་འཇིགས་སྐྲག་སྐྱེས་ནས་ཁོང་ལ་མིག་ནན་གྱིས་བལྟས་ཏེ་ཁོས་“སྐུ་ཞབས། ཅི་ལགས་”ཞེས་ཟེར་བས་ཕོ་ཉས་ཁོ་ལ་“ཁྱོད་ཀྱི་སྨོན་ལམ་དང་སྦྱིན་པ་རྣམས་དྲན་རྟེན་ལྟར་དཀོན་མཆོག་གི་མདུན་དུ་བྱུང་ངོ༌།

⁴ Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.

⁵ ད་སི་མོན་ཏེ་པེ་ཏྲོ་ཡང་ཟེར་བ་དེ་ཚུར་འཁྲིད་པའི་ཕྱིར་ཡོ་ཕཱ་ལ་མི་འགའ་ཤས་གཏོང་ཞིག

⁵ Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.

⁶ ཁོ་ནི་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་ལ་གནས་པའི་ཀོ་བ་མཉེད་མཁན་སི་མོན་གྱི་ཁང་པར་བཞུགས་”ཞེས་གསུངས།

⁶ Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.

⁷ བརྒྱ་དཔོན་ལ་གསུང་མཁན་ཕོ་ཉ་དེ་ཕེབས་པ་དང༌། ཁོས་རང་གི་གཡོག་པོ་གཉིས་དང་ཁོ་ལ་གཡོག་བྱེད་མཁན་དམག་མིའི་ནང་ནས་ཆོས་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བོས་ནས།

⁷ Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço

⁸ དོན་དེ་ཐམས་ཅད་ཁོ་ཚོར་གསལ་བཤད་བྱས་ཏེ་ཁོས་ཁོ་རྣམས་ཡོ་ཕཱ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བཏང༌།

⁸ e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.

⁹ དེའི་སང་ཉིན་ཁོ་ཚོ་ལམ་ལ་འགྲོ་དུས་གྲོང་ཁྱེར་དང་ཉེ་བར་སླེབས་པ་དང༌། ཉིན་གུང་ཙམ་ལ་སྨོན་ལམ་འདེབས་པའི་ཆེད་དུ་པེ་ཏྲོ་ཁང་པའི་ཐོག་ཁར་ཕེབས།

⁹ No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.

¹⁰ ཁོང་ལྟོགས་ཏེ་ཟས་ཟ་བར་འདོད་ཅིང་ཁ་ལག་གྲ་སྒྲིག་བྱེད་བཞིན་པའི་དུས་སུ་ཁོང་གིས་ཞལ་གཟིགས་མཐོང་ཞིང༌།

¹⁰ Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;

¹¹ དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་བྱེ་ནས་རས་ཆེན་པོ་དང་འདྲ་བ་ཞིག་གྲུ་བཞི་ནས་བཟུང་སྟེ་ས་ལ་མར་འབེབས་བཞིན་པ་ཁོང་གིས་མཐོང༌།

¹¹ então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,

¹² དེའི་ནང་ལ་རྐང་པ་བཞི་ལྡན་གྱི་སེམས་ཅན་དང༌། ས་ལ་འགྲོ་བའི་འབུ་སྲིན། ནམ་མཁའི་བྱ་བྱིའུ་སྣ་ཚོགས་ཡོད།

¹² contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.

¹³ དེ་ནས་“པེ་ཏྲོ། ལོངས་ལ་འདི་རྣམས་ལས་གང་རུང་ཞིག་བསད་ནས་ཟོ་ཞིག་”ཅེས་གསུངས་པའི་སྐད་ཅིག་བྱུང་ན་ཡང༌།

¹³ E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.

¹⁴ པེ་ཏྲོས་“གཙོ་བོ་ལགས། ངས་མི་བྱ། གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཆོས་ཁྲིམས་ལྟར་ཟས་མི་རུང་བའམ། མི་གཙང་བ་ངས་གཏན་ནས་ཟ་མ་མྱོང་”ཞེས་སྨྲས།

¹⁴ Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.

¹⁵ ཡང་ཐེངས་གཉིས་པར་སྐད་དེས་“དཀོན་མཆོག་གིས་གང་གཙང་མར་མཛད་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་གཙང་བར་རྩི་མི་རུང་”ཞེས་གསུངས།

¹⁵ Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.

¹⁶ དོན་དེ་ཐེངས་གསུམ་བྱུང་བའི་རྗེས་སུ་འཕྲལ་དུ་རས་ཆེན་དེ་ཞིང་ཁམས་སུ་ཡར་འཐེན་པར་གྱུར།

¹⁶ Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.

¹⁷ པེ་ཏྲོས་ཞལ་གཟིགས་དེའི་དོན་མ་རྟོགས་པས་ག་བྱེད་འདི་བྱེད་མེད་པར་གྱུར་བའི་དུས་དེར། གློ་བུར་དུ་བརྒྱ་དཔོན་ཀོར་ནེ་ལི་ཡཱུ་ཡིས་བཏང་བའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་སི་མོན་གྱི་ཁང་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་གང་ཡིན་དྲིས་ནས་སྒོའི་འགྲམ་ལ་སླེབས་པ་དང༌།

¹⁷ Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;

¹⁸ སི་མོན་ནམ་པེ་ཏྲོ་ཡང་བྱ་བ་ཞིག་དེར་བཞུགས་ཀྱི་ཡོད་མེད་དྲིས་ཏེ་བོས།

¹⁸ e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.

¹⁹ པེ་ཏྲོས་ཞལ་གཟིགས་ཀྱི་དོན་དེའི་སྐོར་བསམ་བློ་ཞིབ་ཕྲ་གཏོང་དུས་དཀོན་མཆོག་གི་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཀྱིས་ཁོ་ལ་“ལྟོས་ཤིག མི་གསུམ་གྱིས་ཁྱོད་འཚོལ་བཞིན་འདུག

¹⁹ Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;

²⁰ ད་ལོངས་ལ་མར་འབབ། ང་རང་གིས་དེ་རྣམས་བཏང་བས་ཁྱོད་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཁོ་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་སོང་ཞིག་”ཅེས་གསུངས་པས།

²⁰ levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.

²¹ པེ་ཏྲོ་ཁོ་ཚོའི་རྩར་མར་བབས་ནས་“ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་འཚོལ་བཞིན་པ་དེ་ང་ཡིན། ཁྱེད་རྣམས་ཅིའི་ཕྱིར་ཕེབས་པ་ཡིན་”ཞེས་བཤད།

²¹ E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?

²² ལན་དུ་ཁོ་ཚོས་“ང་ཚོ་བརྒྱ་དཔོན་ཀོར་ནེ་ལི་ཡཱུའི་ས་ནས་ཡོང་བ་ཡིན། ཁོང་ནི་རང་གཤིས་དྲང་བ་དང་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་མཁན་ཅིག་ཡིན་ཏེ་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་མི་རིགས་ཡོངས་ཀྱིས་ཁོང་ལ་བཀུར་སྟི་བྱེད། དཀོན་མཆོག་གི་ཕོ་ཉ་དམ་པ་ཞིག་གིས་ཁོང་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་གསུང་ཉན་པའི་ཆེད་དུ་ཁྱེད་གདན་འདྲེན་ཞུས་དགོས་པའི་བཀའ་གནང་”ཞེས་སྨྲས།

²² Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.

²³ དེ་ནས་པེ་ཏྲོས་ཁོ་རྣམས་བསུས་ནས་ཁང་པ་དེར་བཞུགས།

²³ Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.

²⁴ དེའི་ཕྱི་ཉིན་ཁོ་རྣམས་སེ་སར་རེ་ཡཱ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་སླེབས། ཀོར་ནེ་ལི་ཡཱུ་ཡིས་རང་གི་གཉེན་ཉེ་དང་སྙིང་གྲོགས་བོས་ནས་བསྒུགས།

²⁴ No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.

²⁵ པེ་ཏྲོ་ནང་ལ་ཞུགས་པས་ཀོར་ནེ་ལི་ཡཱུ་ཡིས་ཁོང་གདན་འདྲེན་ཞུས་པ་དང༌། ཁོང་གི་ཞབས་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཕྱག་འཚལ།

²⁵ Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.

²⁶ འོན་ཀྱང་པེ་ཏྲོས་ཁོ་ཡར་སྐྱོར་ཏེ་“ལོངས་དང༌། ངའང་མི་ཡིན་ནོ་”ཞེས་གསུངས།

²⁶ Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.

²⁷ ཁོ་དང་གཏམ་གླེང་བྱེད་བཞིན་ནང་ལ་ཕྱིན་པ་དང༌། ཁོང་གིས་མི་ཚོགས་འཛོམས་ཡོད་པ་མཐོང༌།

²⁷ Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,

²⁸ ཡང་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“ཡ་ཧུ་དཱ་ཡིན་པའི་མི་ཞིག་གིས་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པའི་མི་དང་འགྲོགས་སམ། ཐུག་འཕྲད་བྱེད་པ་དེ་ཆོས་ཁྲིམས་དང་འགལ་བ་ཡིན་པར་ཁྱེད་རང་གིས་ཤེས། འོན་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གིས་ངས་སུ་ལའང་ལྷད་ཡོད་པ་དང་ཡང་ན། མི་གཙང་བར་རྩི་མི་རུང་བ་དེ་ང་ལ་བསྟན་བྱུང༌།

²⁸ a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;

²⁹ དེའི་ཕྱིར་ང་འདིར་འབོད་སྐབས་ངས་ངོ་རྒོལ་མ་བྱས་པར་ཡོང༌། ཁྱེད་ཀྱིས་ང་འདིར་འདྲེན་པའི་དོན་ཅི་ཡིན་”ཞེས་དྲིས།

²⁹ por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?

³⁰ ཀོར་ནེ་ལི་ཡཱུ་ཡིས་“ཉིན་བཞིའི་སྔོན་གྱི་དུས་འདི་རང་སྟེ་ཕྱི་དྲོའི་ཆུ་ཚོད་གསུམ་པར་ངའི་ཁང་པའི་ནང་ལ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ཚེ། གློ་བུར་དུ་འོད་འཕྲོ་བའི་ན་བཟའ་གྱོན་པ་ཞིག་ངའི་མདུན་ལ་བཞེངས་ནས་བཞུགས་ཡོད་པ་དང༌།

³⁰ Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes

³¹ ཁོང་གིས་ང་ལ་ཀོར་ནེ་ལི་ཡཱུ། དཀོན་མཆོག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་སྨོན་ལམ་གསན་ཞིང་སྦྱིན་པ་བཏང་བའང་གཟིགས།

³¹ e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.

³² དེའི་ཕྱིར་མི་རྣམས་ཡོ་ཕཱ་ལ་བཏང་ནས་སི་མོན་ནམ་པེ་ཏྲོ་ཡང་བྱ་བ་འདིར་འདྲེན་ཞིག ཁོ་ནི་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་ལ་གནས་པའི་ཀོ་བ་མཉེད་མཁན་སི་མོན་གྱི་ཁང་པར་བཞུགས་ཞེས་གསུངས།

³² Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.

³³ དེའི་ཕྱིར་ངས་ལམ་སེང་ཁྱེད་གདན་འདྲེན་ཞུས་ཏེ། ཁྱེད་རང་འདིར་ཕེབས་ན་ལེགས། ད་གཙོ་བོས་ཁྱེད་ལ་གནང་བའི་བཀའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཉན་པའི་ཆེད་དུ་ང་ཚོ་ཚང་མ་དཀོན་མཆོག་གི་སྤྱན་སྔར་འདིར་འཛོམས་ཡོད་”ཅེས་སྨྲས།

³³ Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.

³⁴ དེ་ནས་པེ་ཏྲོས་“དཀོན་མཆོག་གིས་ཕྱོགས་རིས་མི་མཛད་པ་དེ་ངས་ད་ལྟ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཤེས།

³⁴ Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;

³⁵ མི་རིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྲོད་དུ་སུ་ཡང་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྙེན་བཀུར་ཞུ་བ་དང་དྲང་བའི་ལས་སྒྲུབ་མཁན་དེ་ལ་ཁོང་ཐུགས་མཉེས།

³⁵ pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.

³⁶ དཀོན་མཆོག་གིས་ཡི་སི་ར་ཨེལ་མི་རིགས་ལ་གནང་བའི་འཕྲིན་བཟང་ཁྱེད་ཀྱིས་ཤེས། དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ་ཡེ་ཤུ་མཱ་ཤི་ཀ་ལ་དད་པའི་སྒོ་ནས་ཞི་བདེ་འཐོབ་པའི་འཕྲིན་ཡིན།

³⁶ Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.

³⁷ ཡོ་ཧ་ནན་གྱིས་ཁྲུས་གསོལ་ལེན་དགོས་པའི་འཕྲིན་སྒྲོག་པའི་རྗེས་སུ་ག་ལིལ་ཡུལ་ནས་ཡ་ཧུ་དཱ་ཡུལ་ཡོངས་སུ་ཅི་བྱུང་བ་དང༌།

³⁷ Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,

³⁸ ཅི་ལྟར་དཀོན་མཆོག་གིས་ན་ཙ་རེལ་པ་ཡེ་ཤུ་ལ་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་དང་ནུས་མཐུ་གནང་ཞིང༌། དཀོན་མཆོག་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་བཞུགས་པས་ཁོང་གིས་ལས་བཟང་པོ་སྒྲུབ་ཅིང༌། བདུད་ཀྱིས་མནན་པ་ཐམས་ཅད་གསོ་བར་མཛད་པ་དེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཤེས།

³⁸ como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;

³⁹ ཁོང་གིས་ཡ་ཧུ་དཱ་ཡུལ་དང་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་གང་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དཔང་པོ་ང་ཚོ་ཡིན། རྒྱང་ཤིང་སྒང་ལ་བརྒྱངས་པའི་སྒོ་ནས་ཁོ་ཚོས་ཁོང་བསད་ཀྱང༌།

³⁹ e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.

⁴⁰ ཉི་མ་གསུམ་པར་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་འཆི་བ་ནས་སླར་གསོན་པོར་མཛད་ནས་ཁོང་མངོན་དུ་བཅུག་གོ

⁴⁰ A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,

⁴¹ མི་ཐམས་ཅད་ལ་ཁོང་མངོན་སུམ་དུ་མ་བསྟན་པར། འཆི་བ་ནས་སྐུ་གསོན་པོར་བཞེངས་ནས་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་ཟ་ཞིང་འཐུང་མཁན་ཏེ་དཀོན་མཆོག་གིས་སྔར་འདེམས་པར་མཛད་པའི་དཔང་པོ་ཡིན་པ་ང་ཚོས་མཐོང༌།

⁴¹ não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;

⁴² ཡང་ཁོང་གིས་ང་ཚོར་མི་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་དང༌། ཁོང་ཉིད་དཀོན་མཆོག་གིས་བསྐོས་པར་མཛད་དེ་ཤི་གསོན་གཉིས་ཀྱི་ཁྲིམས་དཔོན་ཡིན་པ་བདེན་དཔང་བྱེད་དགོས་པའི་བཀའ་གནང༌།

⁴² e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.

⁴³ ཡང་ཁོང་གི་སྐོར་ལུང་སྟོན་པ་ཚང་མས། ཁོང་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་ཐམས་ཅད་ཁོང་གི་མཚན་གྱི་ཐོག་ནས་སྡིག་སེལ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་པའི་དཔང་པོ་མཛད་”ཅེས་གསུངས།

⁴³ Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.

⁴⁴ པེ་ཏྲོས་མུ་མཐུད་གསུངས་པའི་སྐབས་སུ་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་བཀའ་ཐོས་མཁན་ཐམས་ཅད་ལ་བབས།

⁴⁴ Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.

⁴⁵ ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ལའང་དཀོན་མཆོག་གི་གནང་སྦྱིན་ཏེ་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྐྱེན་གྱིས། ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་དད་ལྡན་པ་ཆོས་ཀྱི་རྟགས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་པེ་ཏྲོ་དང་མཉམ་དུ་ཡོང་མཁན་ཚང་མ་ཡ་མཚན་ཆེན་པོ་སྐྱེས།

⁴⁵ E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;

⁴⁶ དེ་ནི་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་འཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐད་རིགས་གཞན་རྣམས་སྤྱད་ནས་སྐད་ཆ་བཤད་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་བསྔགས་བྱེད་པ་ཐོས་པས་སོ། དེ་ནས་པེ་ཏྲོས་

⁴⁶ pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:

⁴⁷ “མི་འདི་རྣམས་ཆུ་ཡིས་ཁྲུས་གསོལ་བྱེད་པར་སུས་སྔོན་འགོག་བྱེད་དམ། ང་ཚོ་ལྟར་ཁོ་ཚོ་ལའང་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཐོབ་བོ་”ཞེས་གསུངས་པས།

⁴⁷ Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?

⁴⁸ ཡེ་ཤུ་མཱ་ཤི་ཀའི་མཚན་ཐོག་ནས་ཁོ་རྣམས་ལ་ཁྲུས་གསོལ་བྱེད་པའི་བཀའ་གནང་ནས། ཁོ་ཚོས་ཁོང་ཉིན་ཤས་བཞུགས་པར་གདན་འདྲེན་ཞུས་སོ། །

⁴⁸ E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →