João 12
Píívyéébé ihjyu: jetsocríjyodítyú cáátúnuháámɨ (BOANT) vs BKJ
1 Aanée téijyu íhyojtsɨ́tú tsájcoojɨ́turéjuco teene pajtyété wañéhjɨ́ llééváíñáa Jetsóoma muha mepéé Betáániávu dibyée bóhɨ́ɨ́tsoobe Ráátsaro íjcyácoomívu.
1 Seis dias antes da Páscoa, veio Jesus a Betânia, onde estava Lázaro, o que estivera morto, e a quem ele ressuscitara dos mortos.
2 Áijyúu diitye Ráátsarómú mítyane majcho meenú dííbyeke idyúúruváne. Áánevúu Mááta ájcune máchohíjcyamútsí diibye Jetsóoma.
2 Fizeram-lhe ali uma ceia, e Marta servia, mas Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Áánáacáa ‘náádoó’ némeíñé pacúúcujpácyó mítyane áhdótsámeíjpácyó itsíváne Maaríá múrijchó Jetsóój tuháácyu. Áánemáa páácyulle íhñíwácoríyé dííbyeke. Aanée pájá pañéré imyéwu cuvááhií.
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, caríssimo, ungiu os pés de Jesus, e limpou os pés com os seus cabelos; e a casa se encheu com o cheiro do unguento.
4 — ausente —
4 Então, disse um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, aquele que o havia de trair:
5 — ausente —
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos denários, e não se deu aos pobres?
6 Árónáacáa tsá ɨ́mɨááné ɨ́dáátsojtéké ɨpɨ́áábóíyóneri iíjyácunúnéllii ehdu dibye néétune. Ihdyúhacáa múúhama dsɨ́ɨ́dsɨke ityéhmehíjcyánetu iñánihíjcyánélliihyéré imílléroobe téjpacyo náhjɨ́hénúmeíñe.
6 Então ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e subtraía o que nela foi colocado.
7 Áábekée Jetsóó nééhií:
7 Disse, pois, Jesus: Deixe-a sozinha! Para o dia do meu sepultamento o tem guardado.
8 Tsá diitye ɨ́dáátsojte kiávú ámúhadítyú pééityúne. Áánetu tsá paíjyuváré ámúhama o íjcyáityúne.
8 Porque os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Aanéhjáa mítyame tsúúca waajácú Betáániárí dibye íjcyane. Áánélliihyée tsáácunúmé dííbye éllevu. Áhduréhjáa imíllémé Ráátsaróké iájtyumɨ́né dsɨ́jɨ́véébekée dibye bóhɨ́ɨ́tsóóbeke.
9 Portanto, muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e eles foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ele ressuscitara dos mortos.
10 — ausente —
10 Mas os principais sacerdotes consultaram como poderiam também matar a Lázaro,
11 — ausente —
11 porque por causa dele muitos dos judeus se afastaram, e creram em Jesus.
12 — ausente —
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 — ausente —
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Abençoado é o Rei de Israel que vem em nome do Senhor.
14 Áijyúu bóhdɨɨbe íayáne ɨ́ɨ́jú hallúrí tsúúcajátújucóhjáa Píívyéébere íwaajácúháámɨtu íllu néhdújuco:
14 E Jesus, tendo encontrado um jumentinho, assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 Ámuúha Tsióó cóómi múnaaj, méíllityédíñe. Ámuha éllevu ámúhá avyéjuube tsáá íayáne ɨ́ɨ́jú hájchí hallúri.
15 Não temas, filha de Sião; eis que o teu Rei vem, assentado sobre um potro de jumenta.
16 Ehdúu dííbyedítyú némeíñé tujkénú tsá muha mewáájácutú ɨɨná tene nééiyóne. Árónáacáa bóónétu cáámevu dibye iávyéjuuté péénetu muha méɨ́tsaavé teenéhacáa nééiyóné ehdu dííbyedítyú tene néhijcyáne.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam essas coisas; mas, quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e que eles tinham feito essas coisas para ele.
17 Aanée tétsihyi íjcyame úúbállehíjcyá muhdúhjáa Ráátsaro dsɨ́jɨ́véébeke dibye bóhɨɨtsóne.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando chamou a Lázaro para fora da sepultura, testemunhava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 Aanée teene méénúráítyuróné dibye méénune iwáájácúnéllii mítyame cáhdahɨ́ró dííbyeke.
18 Por causa disso, também a multidão lhe saiu ao encontro, porque eles tinham ouvido que ele fizera este milagre.
19 Áámekée ɨɨ́ɨ́téne paritséómú néjcatsíhi:
19 Disseram, então, os fariseus entre si: Percebestes que nada conseguis fazer? Eis que o mundo vai após ele.
20 Áijyúu Jerotsaréeri pajtyété wañéhjɨri muha meíjcyámé pañe ijcyámé gríéégomu.
20 E havia alguns gregos entre os que tinham subido para adorar na festa;
21 Aamée Gariréá iiñújɨri Betsáida íjcyácóómi múnáajpi Perípe éllevu itsááne nééhií:
21 estes, pois, vieram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Aanée Perípé Aderéeke úúballéné tsamútsíjyuco úúballéné Jetsóoke.
22 Filipe veio e contou para André; e novamente André e Filipe disseram a Jesus.
23 Áánélliihyée neebe diityétsikye:
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do homem será glorificado.
24 Muurá ɨ́mɨááné ámúhakye o néé tríígó neeváú mebájtsou dsɨ́jɨ́veúdú iíjcyátsihdyu ííñeu mítyanéjuco llííyaaténe. Ahdu ó dsɨ́jɨ́veé mítyame Píívyéébé avyéjúejte iíjcyaki.
24 Na verdade, na verdade eu vos digo: Se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, permanece só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 Muurá muhdú ɨ́jɨɨri iícyahíjcyajɨ́jtóré ímillémé wágóóóveéhi. Áánetu ímityúné imyéénuhíjcyáné ɨ́hvejtsómé újcuú múijyú ɨdsɨ́jɨvéjúcóóítyúne bóhɨ.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Ahdícyane tsaate tahñéjté iíjcyane iímílléhajchíí óvíi ookéréjuco úraavyéne. Muurá oke ɨ́ɨ́cúvehíjcyámeke Llihíyó ávyéjújtsoóhi.
26 Se algum homem me serve, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se algum homem me servir, meu Pai o honrará.
27 Ehdúu iñétsihdyu neébe:
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para esta hora é que eu vim.
28 Átsihdyúu neébe:
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu, dizendo: Eu já o tenho glorificado, e novamente o glorificarei.
29 Aanée tétsihyi íjcyame illéébóne nééhií:
29 A multidão, pois, que ali estava e que a ouvira, dizia ter sido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Áánélliihyée neebe diityéke:
30 Jesus respondeu e disse: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Aane tsúúca mɨ́amúnaa ímityúmé iíjcyanévú néétsámeííñe éévé úújetéhi. Téhdure ííñújɨ́ avyéjuube Naavéné tsúúca táhjátsáméiíhi.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Muurá oke cáámetu wátyétyéhcuímyé pámeere óóma iíjcyaki.
32 E eu, quando for levantado da terra, todos os homens atrairei a mim.
33 Ehdúu bóhówájtsoobe Jetsóó muhdú ditye dííbyeke dsɨ́jɨ́vétsoíñe.
33 E dizia isto, significando de que morte ele deveria morrer.
34 Áánélliihyée nééme dííbyeke:
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: É necessário que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Áánélliihyée neébe:
35 Então, Jesus disse-lhes: Ainda por um pouco de tempo a luz está convosco. Andai enquanto tendes luz, para que as trevas não venham sobre vós, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Ahdícyane peetédú o néébedi ɨ́mɨá uwááboju íjcyane mécahcújtsó tééneréjuco ámúhadítyú ibóhówaúcunúki. Ehdúu Jetsóó diityéké iñétsihdyu péébe tsáhájuco tsiiñe diityédívú bóhówáávetúne.
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus e retirou-se, escondendo-se deles.
37 Mítyáméj pɨɨnévú méénúráítyúronéhjɨ́ dibye méénuhíjcyárónáa tsaate tsá dííbyeke cáhcútsohíjcyatúne.
37 Mas, apesar de ter feito tantos milagres diante deles, não criam nele;
38 Ehdúhjáa ditye cáhcújtsóityúné Píívyéébe nééne dííbyé ihjyú uubálle múnáajpi Itsaíá cáátunúné nééhií:
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem tem acreditado em nosso relato? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Muuráhjáa ɨ́mɨááné tsá ditye cáhcútsohíjcyatú dííbyeke. Íllúhjáa idyé tsiiñe caatúnuube Itsaía:
39 Por isso, eles não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 Píívyéébere ihdyu diityéké pívyétejtsó hállúvatúmé íjcyadu nééme ɨ́ɨ́buúúné wáájácúmeítyúmé iájtyumɨ́júcooróné illéébójúcooróné ‘ehdúhaáca’ iñéétuki, aame diibyéjúcooro diityéké ímítyúnetu ímíjpyetétsóíyóóbedi ɨɨ́ɨ́cúvétuki.
40 Ele cegou-lhes os olhos, e endureceu-lhes o coração, para que eles não vejam com seus olhos, nem compreendam no seu coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Ehdúhjáa neebe Jetsóodítyú Itsaía Píívyéébé ihjyú uubálle múnáajpi tsúúcajátújuco dííbyé ɨhtsútú iátyúmɨhíjcyánélliíhye.
41 Essas coisas disse Isaías quando ele viu a sua glória, e dele falou.
42 Áróné pañée mítyame cáhcujtsó tamúnaa jodíómú Jetsóoke ávyéjujte íjcyáróméhjɨmájuco. Aamée dííbyeke icyáhcújtsoróné tsá pámehdívúré bóhówáávétsotú paritséómú diityéké pihcyáávéjá pañétú wáágóóíyóné apííchori.
42 Contudo, muitos dentre os principais governantes creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem colocados para fora da sinagoga;
43 Imíllerómée ímí Píívyéébema iíjcyane. Árónáacáa éhnííñevu imíllémé mɨ́amúnáamáyé ímí iíjcyane.
43 porque eles amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Áijyúu Jetsóó kéévánécoba nééhií:
44 Jesus clamou e disse: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Áhdure oke ájtyumɨ́mé tsúúca ájtyumɨ́ dííbyeke.
45 E quem me vê, vê aquele que me enviou.
46 Muuráhjáa peetédú nééne ɨ́mɨá uwáábójuma o tsáá ííñujɨ́vú teene cáhcujtsómé éhne múu cúúvétsii íjcyadu ímítyúné pañe iíjcyájúcóótuki.
46 Eu vim como luz para o mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Aane íñe o úwaabóné illéébójúcooróné cáhcújtsótúmeke tsá o nééítyuró ímityúmé ditye íjcyane. Tsáháa o tsáátu mɨ́amúnáadi o ɨ́cúbáhraki. Ópée o tsáá diityéké o pájtyetétsoki.
47 E se algum homem ouvir as minhas palavras, e não crer, eu não o julgo; porque eu não vim para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Árónáa ihdyu muhdú mɨ́amúnaa ícyahíjcyáné ímíbájchómeícyooca íñe o úwáábohíjcyáné iéhdɨɨválléne cáhcújtsotúmé tééné déjúcotu néétsáméiíhi.
48 Quem me rejeitar, e não receber as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que eu tenho falado, essa o julgará no último dia.
49 Aane íñe ámúhakye o néhíjcyanéhjɨ́ tsá táɨ́jtsaméityúré o újcune o néhíjcyatúne. Muurá ihdyu Llihíyó okée wálloobe oke néhdújuco ámúhakye o úwáábohíjcyáne.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu um mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Aane ɨ́mɨááné dííbyé uwááboju lléébome újcuú múijyú ɨdsɨ́jɨvéjúcóóítyúne bóhɨ. Ehdu ámúhakye ó nehíjcyá Llihíyó oke néhdújuco. Ehdúu neebe Jetsóo.
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna; portanto, as coisas que eu digo, conforme me disse o Pai, assim eu digo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.