Hebreus 3

Píívyéébé ihjyu: jetsocríjyodítyú cáátúnuháámɨ (BOANT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ehdu teéne, ámuúha táñahbémuj. Áánéllii Píívyéébeéjté meíjcyame metsu ímíñeúvú meúráávye uwááboobe Jetsocríjtoke, dííbyeke meúráávyehíjcyánéjcú lluuváábé páñétúejpi íjcyáábeke.
1 Meus irmãos na fé, vocês que também foram chamados por Deus, olhem para Jesus, que Deus enviou para ser o Grande Sacerdote da fé que professamos.
2 Muuráhjáa Píívyéébe dííbyeke níwáávéné wákimyéí tsaímíyé nɨjkévaabe Moitséeúvukéhjáa dibye ihñéjtedívú níwáávémeke dibye tsaímíyé téhmehíjcyádu.
2 Pois ele foi fiel a Deus, que o escolheu para esse serviço, assim como Moisés foi fiel no seu trabalho em toda a casa de Deus .
3 Árónáa ihdyu Moitséeúvú ehnííñevu avyéjúúllémeííbyé páneerée dibye ípívyéjtsónéllii éhne múúne jaa méénuube tééjá ehnííñevu ávyejúúllémeídyu.
3 Assim como a pessoa que constrói uma casa é mais importante do que a casa, assim, também, Jesus é mais importante do que Moisés.
4 Muurá mɨ́amúnaa jaa meenúhi. Árónáacáa ihdyu páneere Píívyéébere ípívyéjtsónéllii éhnííñevu diibye avyéjúúhií.
4 Uma casa tem de ser construída por alguém, mas Deus é o construtor de tudo o que existe.
5 — ausente —
5 E Moisés foi um servo fiel no seu trabalho na casa de Deus e falou das coisas que Deus ia dizer no futuro.
6 — ausente —
6 Mas Cristo é fiel como Filho, que dirige a casa de Deus. E nós seremos a sua casa se conservarmos a nossa coragem e a nossa confiança naquilo que esperamos.
7 Muurá Píívyéébé waajácúháámɨtu dííbyé Apííchó túkevéjtsóneri dííbyé ihjyú uubálle múnáajpi nééhií:
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus,
8 Tsá múu oke táhjálletú éhnée ámúhá ɨhdé múnáaúvú ɨ́ɨ́néubá píívyétúné iiñújɨri iíjcyácooca oke dárɨ́ɨ́vehíjcyádu.
8 não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele, no dia em que eles o puseram à prova no deserto.
9 Ehdúu téhulle íjcyame dárɨ́ɨ́vémeíhijcyá 40 píjcyá hajchótá diityémá méénúráítyúronéhjɨ́ o méénuhíjcyáné ájtyumɨ́júcooróme.
9 Ali os antepassados de vocês me desafiaram e me puseram à prova, embora eles tivessem visto o que eu fiz durante quarenta anos.
10 Aanée oke cáyobáávatétsoobe diityédítyú o nééhií: “Ɨ́ɨ́jtsaméí tútávaavémé tsá ímílletú diityéké o túkévejtsóné illéébone.”
10 Por isso fiquei irritado com aquela gente e disse: ‘Eles são gente de coração perverso e não querem obedecer aos meus mandamentos.’
11 Ehdúu diityédívú o cáyobáávaténe ɨ́mɨáánetúré o néé diityékée tsaímíyé o pícyooíñé o néhíjcyátsihvu ditye úújetéityúne.
11 Eu fiquei irado e fiz este juramento: ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ”
12 Ahdícyane tsáma téɨɨbúwá méíjcyaco, ámuúha táñahbémuj. Ámúhá ɨ́jtsaméí métútáváávedí diibyéjuco ɨ́mɨá Piivyéébé íjcyáábeke ámuha mecáhcújtsónetu ámuha memújtátuki.
12 Meus irmãos, cuidado para que nenhum de vocês tenha um coração tão mau e descrente, que o leve a se afastar do Deus vivo.
13 Múu tsápɨ́tsójcatsí teenéjuco ícyooca meíjcyárááhori meíjcyáné hajchótá ímityúné ámúhakye imújtátsótuki.
13 Pelo contrário, enquanto esse “hoje” de que falam as Escrituras Sagradas se aplicar a nós, animem uns aos outros, a fim de que nenhum de vocês se deixe enganar pelo pecado, nem endureça o seu coração.
14 Muurá tujkénutújuco nihñéétsihvúré tsaímíyé Píívyéébedívú mecátsɨ́páávéne dííbyeke meúráávyéhajchíí ɨ́ɨ́né imíjyaú Críjtoma méíjcyaá íavyéjuri.
14 Pois seremos companheiros de Cristo se continuarmos firmes até o fim na confiança que temos tido desde o princípio.
15 Áánéllii máábájɨ́ɨ́vedí Píívyéébe íwaajácúháámɨtu íllu nééneé:
15 É isso o que as Escrituras Sagradas dizem: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele.”
16 ¿Acáa caatyé Píívyéébeke ímítyú dárɨ́ɨ́vehíjcyáhi? Muuráhjáa Ejíhto múnáá hójtsɨ́ pañétú Moitséeúvú íjchívyetsómé Píívyéébeke ímityúné dárɨ́ɨ́vehíjcyáhi.
16 Quem foi que ouviu a voz de Deus e se revoltou contra ele? Foram todos os que Moisés tirou do Egito.
17 ¿Acáa caatyédí Píívyéébe icyááyóbáne ɨ́cúbahrá 40 píjcyá hajchóta? Diityérée muurá íimítyú nɨ́jcaúvú úújetémé ɨ́ɨ́néubárá píívyétúné iiñújɨvu dsɨ́jɨ́vehíjcyáhi.
17 Com quem foi que Deus se irritou durante quarenta anos? Foi com os que pecaram e caíram mortos no deserto.
18 ¿Acáa caatyéké neebe tsaímíyé diityéké ipícyooíñé iñéérótsihvu ditye úújetéityúne? Diityédítyúrée ehdu neebe ditye dííbyeke lléébohíjcyátúné déjúcotu.
18 E de quem é que Deus estava falando quando fez este juramento: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso”? Ele estava falando das pessoas que se revoltaram.
19 Áhdújucóo muurá tsá ditye úújetétú dibyée diityéké néhíjcyátsihvu ípyée icyáhcújtsótúnélliíhye.
19 Portanto, vemos que elas não puderam entrar na Terra Prometida porque não tiveram fé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.