Gálatas 4
Píívyéébé ihjyu: jetsocríjyodítyú cáátúnuháámɨ (BOANT) vs ARA
1 Cáhawáá méɨjtsúcunuj, muurá tsaapi tsɨ́ɨ́mene cááni dsɨ́jɨ́véné boone dííbyé tsíeméné aabájaabe íjcyáiibye iáyáné hajchótá ihdícyaabédú ijcyá tsaaté hójtsɨ́ pañe.
1 Digo, pois, que, durante o tempo em que o herdeiro é menor, em nada difere de escravo, posto que é ele senhor de tudo.
2 Aabe ɨ́búwajɨ́ɨ́ ícyahíjcyá cááníuvúu diityéké téénevu níwaavémé dibye kéémécooca dííbyeke ájcúiíbye.
2 Mas está sob tutores e curadores até ao tempo predeterminado pelo pai.
3 Ahdúu muurá éíjyu méícyahíjcyá taúhbaju meke túkévéjtsóné pañe Críjtói méhdivu bóhówáávétúné hajchóta. Aamée méɨtsúcunúhijcyá teene meúráávyéneríyé mepájtyetéiyóne.
3 Assim, também nós, quando éramos menores, estávamos servilmente sujeitos aos rudimentos do mundo;
4 Árónáacáa Píívyéébe Íllíkye meéllevu wállóóíñe éévé úújeténéllii bóhówááveebe wállé ɨ́ɨ́búwá déjucóvú iípívyéévénema. Áábekée dille tsɨ́ɨ́mávaabe keemévé téénere Moitséeúvuj tééveríi dibye ájcúné taúhbájú pañe.
4 vindo, porém, a plenitude do tempo, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 Ehdúu Jetsocríjtó méhdivu ibóhówáávéne meke ímíjpyetétsó taúhbajúu meúráávyerómé ímityúmé meíjcyámeke botsíi Píívyéébe ɨ́ɨ́tsɨ́ɨ́medi idílloki.
5 para resgatar os que estavam sob a lei, a fim de que recebêssemos a adoção de filhos.
6 Aane ɨ́mɨááné dííbyej tsɨ́ɨ́mé meíjcyane méhdityu ibóhówaúcunú mépañévú pícyoobe Íapííchó Íllij tééveri. Áánere muurá meke túkévéjtsóneri dííbyeke mecáánivámé ménehíjcyáhi: “Llihíyo múúháj Caánij.”
6 E, porque vós sois filhos, enviou Deus ao nosso coração o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Aane ícyooca dííbyej tsɨ́ɨ́mé meíjcyámé hallúrí tsáhájuco ɨɨná íjcyatúne. Áánéllii meke ájcúiibye íavyéjuvu Jetsocríjtoke mecáhcújtsónej tééveri.
7 De sorte que já não és escravo, porém filho; e, sendo filho, também herdeiro por Deus.
8 Muuráhjáa ihdyu éíjyu ámuha Píívyéébeke mewáájácútúnéllii ihdícyanéhjɨ́ mecáániváné méɨ́ɨ́cúvehíjcyáhi.
8 Outrora, porém, não conhecendo a Deus, servíeis a deuses que, por natureza, não o são;
9 Áánetu ícyooca tsúúca ámúhakye dibye wáájacúmé ámuha méijcyá dííbyeéjte. Árónáa ¿ɨ́veekí ámuha méimíllé tsiiñe ɨ́hdééné taúhbaju meúraavyéne? ¿Mityá ámuha méimíllé tsiiñe tééné pañe meíjcyane?
9 mas agora que conheceis a Deus ou, antes, sendo conhecidos por Deus, como estais voltando, outra vez, aos rudimentos fracos e pobres, aos quais, de novo, quereis ainda escravizar-vos?
10 Muurá ámuhái méɨjtsúcunúpí eene ténevá pijcyábádú, ténuhbávadú, kéjcoojɨ́jɨ́ ámuha Píívyéébeke medúúrúvahíjcyánetu ámúhakye dibye ɨ́mɨáámedi díllóiyóne.
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 Ehdu ámuha múhdurá medárɨ́ɨ́vémeíñetu ámúhadítyú o néé bañúháñéubáhjáa ámúhakye o úwáábohíjcyáne.
11 Receio de vós tenha eu trabalhado em vão para convosco.
12 Árónáa ihdyu ámuha táñahbémuke o néé ɨ́hdée ámuha meícyahíjcyáné meúraavyéjúcóótuki. O íjcyadúréjuco meíjcya. Muuráhjáa tujkénú ámúhakye o úwáábócooca tsá oke ámuha metsárílletú tsɨ́jɨjtóréjuco o úwáábórónáaáca.
12 Sede qual eu sou; pois também eu sou como vós. Irmãos, assim vos suplico. Em nada me ofendestes.
13 Muuráhjáa téijyu ámúhakye ɨ́mɨáájú ó úwáábohíjcyá táhálluúúneri o chéméroóbe.
13 E vós sabeis que vos preguei o evangelho a primeira vez por causa de uma enfermidade física.
14 Áróóbekée muurá ámuha oke éhdɨɨválletúméré tsaímíyé mewáátsúcúpéjtsóóbeke méɨ́ɨ́cúvehíjcyá muhdú Jetsocríjtomútsikye níjkyéjɨ múnáájpiima ámuha meɨ́ɨ́cúvéiyódu.
14 E, posto que a minha enfermidade na carne vos foi uma tentação, contudo, não me revelastes desprezo nem desgosto; antes, me recebestes como anjo de Deus, como o próprio Cristo Jesus.
15 Muuráhjáubáhjáa ámuha mepíívyetécá táhálluúúcú oke mecápáyoácóiyá ámúhá hálluúúnetúréjuco. Áámeke ¿ɨɨná ámúhakye pájtyeme ɨ́veekí tsáhájuco óhdi ámuha meɨ́ɨ́cúvetúne?
15 Que é feito, pois, da vossa exultação? Pois vos dou testemunho de que, se possível fora, teríeis arrancado os próprios olhos para mos dar.
16 ¿Ámuháubá méɨjtsúcunú ámúhakye o tsárílléne ehdu o néhijcyáne? Muurá ihdyu ɨ́mɨááné tehdújuco ámúhakye o néhijcyáne.
16 Tornei-me, porventura, vosso inimigo, por vos dizer a verdade?
17 Muurá eene ámúhakye ɨ́ɨ́né imíjyaú úwáábohíjcyámé tsá ɨ́mɨá uwáábó méénuhíjcyatúne. Íllure muurá ámúhakye óhdityu imújtátsóro úwáábohíjcyámé diityé uwááboréjuco ámuha meúráávyeki.
17 Os que vos obsequiam não o fazem sinceramente, mas querem afastar-vos de mim, para que o vosso zelo seja em favor deles.
18 Árónáa ihdyu tehdújúcooíyó ɨ́mɨá uwáábó ámúhakye imyéénu ámúhadi ditye tsúúrámeíñe. Tsá idyé ámúhama o íjcyánélliihyéré ámúhadi ditye tsúúrámeíhíjcyáítyuróne.
18 É bom ser sempre zeloso pelo bem e não apenas quando estou presente convosco,
19 Aane ámuha áátsɨɨmédú menééme tsiiñe múhdurá medárɨ́ɨ́vémeíñé ɨ́dátsó oke pajtyé éhne múúne walle ɨtsɨ́ɨ́máváne ávyeri ɨ́cúbáhrámeídyu. Aabe ámúhadi ó ijyácunúhijcyá Críjtokéréjuco ámuha mecáhcújtsóne dibye íjcyadu meíjcyáíyóneri.
19 meus filhos, por quem, de novo, sofro as dores de parto, até ser Cristo formado em vós;
20 Múhduúvúrá ó ɨjtsúcunú ehdu ámuha meícyahíjcyáne. Áánéllii ihdyu múhdutúiyó ícyoocáré ámúhama o íjcyane ímíñeúvú ámúhakye o úwááboki.
20 pudera eu estar presente, agora, convosco e falar-vos em outro tom de voz; porque me vejo perplexo a vosso respeito.
21 Muurá ámuha méɨjtsúcunú Moitséeúvuj tééveríi Píívyéébe meke ájcúné taúhbaju néhdu meíjcyáneri mepájtyeténe. ¿Aca tsá ámuha mewáájácutú muhdú dííbyé waajácúháámɨtu tene cáátuváne?
21 Dizei-me vós, os que quereis estar sob a lei: acaso, não ouvis a lei?
22 Muurá téhaamɨ́tú nééne Aavaráaúvúhjáa míítyétsikye tsɨ́ɨ́maváne. Páñétúelle méwadívúhjáa tsɨ́ɨ́mávaabe tsáápiíkye. Áánetúhjáa tsíjpiikye tsɨ́ɨ́mávaabe íúníu múnáálledívu.
22 Pois está escrito que Abraão teve dois filhos, um da mulher escrava e outro da livre.
23 Aanéhjáa íúníu múnáálle Agáadívú dibye tsɨ́ɨ́mávaabe ihdícyaabéré íñe meíjcyadu. Áánetúhjáa páñétúélledívú dibye tsɨ́ɨ́mávaabe diibyéjuco Píívyéébéhjáa diityétsikye iájcuíñé néhíjcyaábe.
23 Mas o da escrava nasceu segundo a carne; o da livre, mediante a promessa.
24 Ehdúhjáa tsɨ́ɨ́mávamúpɨ́ Píívyéébe mɨ́amúnáake mɨ́jɨjtócuri túkévéjtsoíñe. Diilléhjáa muurá Agááj tsɨɨménémúhaabe tsíjtyé hójtsɨ́ pañe ícyahíjcyádújuco Moitséeúvukée Tsinaíí caméhbaúvú Píívyéébe ítyaúhbajúvú ájcúné pañe íjcyame ícyahíjcyáne.
24 Estas coisas são alegóricas; porque estas mulheres são duas alianças; uma, na verdade, se refere ao monte Sinai, que gera para escravidão; esta é Agar.
25 Áánéllii muurá téhbau Aráábiá iiñújɨri íjcyahbáú memévá díílleúvu déjutu. Muurá Jerotsaréeri íjcyame taúhbájú pañe ícyahíjcyá díílleúvúj tsɨɨménémúhaabée tsíjtyé hójtsɨ́ pañe ícyahíjcyádújuco.
25 Ora, Agar é o monte Sinai, na Arábia, e corresponde à Jerusalém atual, que está em escravidão com seus filhos.
26 Áánetu ihdyu níjkyéjɨri íjcyáné Jerotsarée múnaa meíjcyame tsáhájuco tééné pañe meíjcyatúne.
26 Mas a Jerusalém lá de cima é livre, a qual é nossa mãe;
27 Muurá Píívyéébé waajácúháámɨtu nééne Tsáárádityu:
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não dás à luz, exulta e clama, tu que não estás de parto; porque são mais numerosos os filhos da abandonada que os da que tem marido.
28 Ámuúha táñahbémuj, Píívyéébéhjáa néhdújuco Itsáake cáánímutsi tsɨ́ɨ́maváne. Áhduréhjáa dibye néhdújuco íñe tsúúca dííbyej tsɨ́ɨ́mé meíjcyane.
28 Vós, porém, irmãos, sois filhos da promessa, como Isaque.
29 Árómeke íñe tsaate meke muhdú dárɨ́ɨ́vehíjcyá ɨ́hdééné taúhbaju iúráávyéneri éhnéhjáa Píívyéébere pɨ́áábóneri Aavaráá páñétúélledívú tsɨ́ɨ́máváábeke íúníu múnáálledívú dibye tsɨ́ɨ́mávaabe tsáríllehíjcyádu.
29 Como, porém, outrora, o que nascera segundo a carne perseguia ao que nasceu segundo o Espírito, assim também agora.
30 Téénetu muurá Píívyéébé waajácúháámɨtu nééneé: “Díúníu múnáálleke dijchívyetso dihjyátú íllímájuco. Tsá páñétúelle dítyáábadívú u tsɨ́ɨ́máváábé wáábyuta íjcyane dííbye éhné íjcyatúne.” Ehdu nééne Píívyéébé waajácúháámɨtu.
30 Contudo, que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava será herdeiro com o filho da livre.
31 Ahdícyane, ámuúha táñahbémuj, tsá meíjcyatú íúníu múnáálledívúu Aavaráaúvú tsɨ́ɨ́máváábéj tsɨɨménémúhaabe íjcyadu. Muurá ihdyu méijcyá páñétúellée Tsáárádivu dibye tsɨ́ɨ́máváábéj tsɨɨménémúhaabe íjcyadu tsúúca páñétúejpi Píívyéébé Hájchikye mecáhcújtsónélliíhye.
31 E, assim, irmãos, somos filhos não da escrava, e sim da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.