Apocalipse 11
Píívyéébé ihjyu: jetsocríjyodítyú cáátúnuháámɨ (BOANT) vs BKJ
1 Ehdúu oke iñééné boonétu eevéivu oke iájcúne neébe:
1 E foi-me dado um caniço semelhante a uma vara, e o anjo que estava em pé, disse: Levanta e mede o templo de Deus, e o altar, e os que adoram nele.
2 Áánetu ihdyu tééjá llahájtsɨ́ tsúúca tsííñé iiñújɨ múnáá hójtsɨ́ pañe íjcyane tsá u éévéityúne. Muurá 42 nuhbává tétsii Píívyéébé cóómiyi íjcyame técoomi tútávájtsoóhi.
2 Mas, o átrio que está fora do templo, deixa-o, e não o meças; porque foi dado aos gentios, e eles pisarão a cidade santa por quarenta e dois meses.
3 Áijyu ó wálloó míítyétsi kímóóvé wajyámuma íjcyamútsí táuubállé méénúímútsikye dityétsí tamyémeri 1,260 coojɨ́vá hajchótá iúúbálle ɨɨná pájtyeíñe. Ehdúu oke neebe cáámetu óóma íhjyúvaábe.
3 E eu darei poder às minhas duas testemunhas, e elas profetizarão por mil duzentos e sessenta dias vestidos de saco de crina.
4 Aane diityétsí íjcyane nééiyóné eene páné iiñújɨ́ avyéjuubéré Píívyéébe íjcyáábé úmɨ́wari orívohéécuma míñéécu peete íjcyane.
4 Estas são as duas oliveiras, e os dois candelabros que ficam diante do Deus da terra.
5 Áámútsikye múnáájtsórómeke dsɨ́jɨ́vétsóimútsí cúújuwa diityé hallúvú ɨɨ́rɨ́pɨácóneri.
5 E se algum homem os ferir, fogo sairá de suas bocas e devorará seus inimigos; e se algum homem os ferir, ele deve desta forma ser morto.
6 Ehdu ɨɨná pájtyeíñé iúúbálléné hajchótá nééimútsí tene iállétuki. Téhdure nújpacyo tújpacyóvuréjuco dityétsí píívyetétsoíñé ííñújɨri íjcyámeke páhduváré nééne chémeháñeri ichémétsoki.
6 Estes têm o poder de fechar o céu, para que não chova nos dias de sua profecia; e têm poder sobre as águas para transformá-las em sangue, e de ferir a terra com todas as pragas, sempre que quiserem.
7 Árónáa teene iúúbállehíjcyáné dityétsí nɨ́jkévácooca iyáábécobádú néébe teene wáhyéjúcóbá déjúcotu íjchíívyeebe diityétsima imyéénújcatsímútsikye dsɨ́jɨ́vétsoóhi.
7 E quando tiverem terminado seu testemunho, a besta que sobe do abismo sem fundo fará guerra contra eles, e os vencerá, e os matará.
8 Áámútsí ɨtémehóócú dómájcóratúné ícyahíjcyaá ɨ́htsútu cóómí Máavyéjuubée wátyétyécúmeícyóómí uulléjɨjtónéj pɨɨne técoomíyé Tsodóóma, Ejíhto, némeícóómí pañe.
8 E os seus corpos mortos jazerão na rua da grande cidade, que espiritualmente se chama Sodoma e Egito, onde também o nosso Senhor fora crucificado.
9 Áhóócuúvuke pápihchúúj coojɨ́váj pɨɨnévújuco panévá íñujɨ́ɨ́ne múnaa ɨ́ɨ́tehíjcyáhóócuke tsá múha ímílléityú tsaate cúúune.
9 E aqueles dos povos, e famílias, e línguas e nações verão os seus corpos mortos por três dias e meio e não permitirão que seus corpos mortos sejam postos em túmulos.
10 Aame ávyeta tééneri iímíjyúúvéne iwáñehjɨ́vaténé pañe tsíeménehjɨ́vú bohbánújcátsiíhi. Ehdu ímíjyúúveímyé íjyévéhreváa dityétsí diityéké Píívyéébé ihjyu iúwáábóneri pátsárícyohíjcyánélliíhye.
10 E aqueles que habitam na terra regozijar-se-ão sobre eles e alegrar-se-ão, e darão presentes uns aos outros; porque estes dois profetas haviam atormentado os que habitam sobre a terra.
11 Árónáa téhdune 3 coojɨ́váj pɨɨnévú Píívyéébe tsiiñe diityétsikye bóhɨ́ɨ́tsómútsikye iájtyúmɨ́ne mɨ́amúnaa ávyétá ɨhnáhó íllítyeéhi.
11 E após os três dias e meio, o Espírito de vida, vindo de Deus, entrou neles, e eles ficaram de pé; e um grande temor caiu sobre aqueles que os viam.
12 Áámútsikye tsaapi cáámetu kéévánécoba neéhi:
12 E eles ouviram uma grande voz do céu, dizendo-lhes: Subam para aqui! E eles subiram ao céu em uma nuvem; e os seus inimigos os contemplaram.
13 Áijyu ávyétá ɨhnáhó ííñujɨ vááúmeíñeri técoomítyú tsátsii jááhañe cáhvyábáneri 7,000-meva mɨ́amúnaa dsɨ́jɨ́veéhi. Ááneri cóejte ávyétá ɨhnáhó iíllítyéne Píívyéébe níjkyéjɨri íjcyáábeke ávyéjújtsoóhi.
13 E na mesma hora houve um grande terremoto, e a décima parte da cidade caiu, e no terremoto foram mortos sete mil homens; e os remanescentes estavam atemorizados, e deram glória ao Deus do céu.
14 Ehdu míijyúcújuco ɨ́cúbáhraméí pájtyeíñe. Árónáa íjcyanéi tsiiñe ɨ́ɨ́cúiye tééné boonétú pájtyeíñe.
14 O segundo ai se passou; e eis que o terceiro ai se aproxima rapidamente.
15 Aanée nihñéejpíyé níjkyéjɨ múnáajpi írojrócó llíjchúné tujkéveri cáámetu tsaate kéévánécoba nééhií:
15 E o sétimo anjo soou, e houve grandes vozes no céu, dizendo: Os reinos deste mundo se tornaram os reinos do nosso Senhor, e do seu Cristo; e ele reinará para sempre e sempre.
16 — ausente —
16 E os vinte e quatro anciãos que estavam assentados diante de Deus em seus assentos, prostraram-se sobre as suas faces, e adoraram a Deus,
17 — ausente —
17 dizendo: A ti damos graças, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, que és, e eras, e hás de vir; porque tomaste para ti teu grande poder, e reinaste.
18 — ausente —
18 E iraram-se as nações e é chegada a tua ira, e o tempo dos mortos, para que sejam julgados, e para que tu dês recompensa aos teus servos, os profetas, e aos santos, e àqueles que temem o teu nome, pequenos e grandes; para que destruas os que destroem a terra.
19 Ehdúu Píívyéébeke ditye dúúrúvánáa níjkyéjɨri íjcyaja dííbyé duurúvaja páyúcúúvéné pañe ó ájtyumɨ́ dííbyé pityájcoju téhbá pañe íjcyáné cajóónaba. Áánáacáa chíjchímuba dóvájaavéné ávyeta ‘roríhrórí’ néénáa ííñujɨ vááúmeíhi. Áhdurée mítyane nújpácyowááné dojcóhi.
19 E o templo de Deus foi aberto no céu, e foi visto no seu templo a arca do seu testamento; e houve relâmpagos, e vozes, e trovões, e um terremoto, e grande granizo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.