2 Coríntios 5
Píívyéébé ihjyu: jetsocríjyodítyú cáátúnuháámɨ (BOANT) vs ARA
1 Muurá méwaajácú méjpi jahdu néjpiima múhajchótá meíjcyáityúne. Aane wágóóóvéné boone ihdyu Píívyéébe mééma tsíhdyuréjuco méénúnéj piima méíjcyaá níjkyéjɨri múijyú muhdú íjcyáityúme.
1 Sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se desfizer, temos da parte de Deus um edifício, casa não feita por mãos, eterna, nos céus.
2 Ááneri íñe métsúúrámeíhijcyá téénéj piivu mepájtyéíyóneri ɨ́dátsó meɨ́cúbáhrámeíhíjcyánetu mewáyéééveki.
2 E, por isso, neste tabernáculo, gememos, aspirando por sermos revestidos da nossa habitação celestial;
3 Muurá téhulle tsá méjpííma íjcyatúmé meíjcyáityúne.
3 se, todavia, formos encontrados vestidos e não nus.
4 Múhdutúiyó íñe ícyooca meíjcyánej pííyé cápáyovéné múijyú medsɨ́jɨvéjúcóóítyúnéj piívu. Tsáháítyuro ihdyu medsɨ́jɨ́vécooca múhajchótá méjpííma íjcyatúmé meíjcyáítyuróne.
4 Pois, na verdade, os que estamos neste tabernáculo gememos angustiados, não por querermos ser despidos, mas revestidos, para que o mortal seja absorvido pela vida.
5 Árónáa ihdyu Píívyéébere méénudújuco méjpííhañe tsíhdyuréjuco cápáyóóveíñe. Aanée mewáájácu mépañévú pícyoobe Íapíícho.
5 Ora, foi o próprio Deus quem nos preparou para isto, outorgando-nos o penhor do Espírito.
6 Aane ehdu méúmɨwa íjcyane tsúúca méwaajácúhi. Árónáa íñe ícyooca meíjcyánéj piimáyéi meíjcyáné hajchótá tsáhái Ávyéjuube Jetsóó úníuri meíjcyatúne.
6 Temos, portanto, sempre bom ânimo, sabendo que, enquanto no corpo, estamos ausentes do Senhor;
7 Aane ɨ́mɨááné iñéhdújuco Píívyéébe mééma méénune muurá maájtyúmɨ́turóné mécáhcujtsóhi.
7 visto que andamos por fé e não pelo que vemos.
8 — ausente —
8 Entretanto, estamos em plena confiança, preferindo deixar o corpo e habitar com o Senhor.
9 — ausente —
9 É por isso que também nos esforçamos, quer presentes, quer ausentes, para lhe sermos agradáveis.
10 Muurá dííbyedívú pámeere mɨ́amúnaa mépíhcyááveé dibye meke idíllo muhdúhjáa medsɨ́jɨ́vétúné hajchótá ííñújɨri meícyahíjcyáne. Áijyu meke áhdóiibye muhdúhjáa meícyahíjcyáne. Ɨ́mɨáámée ícyahíjcyámé tééne áhdó ɨ́ɨ́né imíjyaú ijcyáhi. Áánetúu ímityúné méénuhíjcyámé tééne áhdó ɨ́cúbáhráméiíhi.
10 Porque importa que todos nós compareçamos perante o tribunal de Cristo, para que cada um receba segundo o bem ou o mal que tiver feito por meio do corpo.
11 Áánéllii muhtsi Píívyéébeke maávyejúúllédú íjcyamútsí méimíllé tsijtye cáhcujtsóné dííbyeke. Aane waajácuube ɨ́mɨááné tehdu muhtsi meméénuhíjcyáne. Áhdure cáhawáá óvíi ámuha méwaajácúhi.
11 E assim, conhecendo o temor do Senhor, persuadimos os homens e somos cabalmente conhecidos por Deus; e espero que também a vossa consciência nos reconheça.
12 Ehdu ámúhakye muhtsi menééneri tsá memítyájkímyeítyúne. Íllure ámúhadívú muhtsi mébóhówátsohíjcyá múhtsidi ámuha meímíjyúúveki, teene ámuha mewáájácúne eene ɨ́ɨ́ɨ́búuri icyáhcújtsóturóné mɨ́amúnaa ɨɨ́ɨ́térokíyé iúwáábóneri mítyákímyeíhíjcyámedívú téhdure ámuha mebóhówájtsoki.
12 Não nos recomendamos novamente a vós outros; pelo contrário, damo-vos ensejo de vos gloriardes por nossa causa, para que tenhais o que responder aos que se gloriam na aparência e não no coração.
13 Ehdu íñe ámúhakye muhtsi menééne méɨjtsúcunúdí muhtsi meméívatémútsí meíhjyúvahíjcyáne. Ehdu muhtsi meúwáábónej tééveri éhnííñevu Píívyéébeke máávyéjujtsó ámúhakye tene ɨpɨ́ááboki.
13 Porque, se enlouquecemos, é para Deus; e, se conservamos o juízo, é para vós outros.
14 — ausente —
14 Pois o amor de Cristo nos constrange, julgando nós isto: um morreu por todos; logo, todos morreram.
15 — ausente —
15 E ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam mais para si mesmos, mas para aquele que por eles morreu e ressuscitou.
16 Aame tsá meíjyácunúítyuró tsaate muhdú íjcyáneri eene cáhcújtsotúmé ténehjɨ́ré ɨ́ɨ́tehíjcyádu. Ehdúikyée Críjtoke o cáhcújtsótúné ɨhde táɨ́jtsaméí néébe dííbyeke ó ɨtsúcunúhijcyá ihdícyaabédúre. Árónáa ícyooca tsáhájuco tehdu o ɨ́jtsúcunújúcootúne.
16 Assim que, nós, daqui por diante, a ninguém conhecemos segundo a carne; e, se antes conhecemos Cristo segundo a carne, já agora não o conhecemos deste modo.
17 Muurá íñe tsúúca dííbyeéjté meíjcyame ɨ́hdée múhdurá meícyahíjcyánetu tsíhdyuréjuco mecápááyóóvémedítyú ɨ́mɨáájuréjuco bóhówaúcunúhijcyáne.
17 E, assim, se alguém está em Cristo, é nova criatura; as coisas antigas já passaram; eis que se fizeram novas.
18 Ehdúu muurá Píívyéébere meke ímíbáávyetsó Críjtoj tééveri tsaímíyé dííbyema meíjcyaki. Áámekée meke níwááveebe tsíjtyeke meúwaabómé téhdure iímíbáávyeki.
18 Ora, tudo provém de Deus, que nos reconciliou consigo mesmo por meio de Cristo e nos deu o ministério da reconciliação,
19 Muuráhjáa Críjtoj tééveri Píívyéébe méimítyú ímíbajchó ímí dííbyema meíjcyaki. Aabée múhtsikye níwaavé tééné uwáábovu.
19 a saber, que Deus estava em Cristo reconciliando consigo o mundo, não imputando aos homens as suas transgressões, e nos confiou a palavra da reconciliação.
20 Aamútsí íñe Críjto mémeri dííbyé uwáábójuma muhtsi méúllehíjcyá múhtsij tééveri ámúhama dibye iíhjyúvaki. Aane dííbyere Críjto mémeri ámúhakye muhtsi menéé ámuha meímíbáávyéne ímí Píívyéébema meíjcyaki.
20 De sorte que somos embaixadores em nome de Cristo, como se Deus exortasse por nosso intermédio. Em nome de Cristo, pois, rogamos que vos reconcilieis com Deus.
21 Muuráhjáa Críjto ávyétá ɨ́mɨáábé íjcyaabe múijyú ímityúné méénútúróóbeke Píívyéébe ímítyúúbedi dilló méimítyú déjúcotu dííbyeéjté meíjcyámeke ɨ́mɨáámedíyéjuco idílloki.
21 Aquele que não conheceu pecado, ele o fez pecado por nós; para que, nele, fôssemos feitos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.