Mateus 27

Bora NT (BOA_TBL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ááné tsɨtsɨ́ɨ́vevúhjáa pámeere llúúvájté avyéjujtémá túkevéjtsojte pítyácójcatsí ímíñeúvú muhdú Jetsóoke ɨdsɨ́jɨ́vétsoíñe.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Áábekéhjáa idyóhjɨ́núúbeke tsajtyémé tééné iiñújɨ́ ávyéjuube Pirááto éllevu dibye muhdú iñéé dííbyedítyu.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Áánetúhjáa diibye Jóóda tsúúca dííbyedívú imyéénutsójúcóónéllii botsíi ɨ́tsaavé ɨ́veekí ímityúné imyéénune. Áánemáhjaa diitye llúúvájté avyéjujtémá túkevéjtsojte íjcyáme éllevu peebe dityée áhdone dsɨɨdsɨ 30-jɨva íjcyane ióómíchoki.
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 Aabéhjáa neeté diityéke: —Ɨ́veekí ímityúné ó meenú ɨ́ɨ́né imítyúné méénútúúbedívú o llííhyánútsóíñeri. Árónáacáhjáa nééme dííbyeke: —Máhdúníhyaáj, muhdú idyé muha méméénuú ihdyu díhyallúrí íjcyane.
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Ehdúhjáa dííbyeke ditye néénéllii teene dsɨɨdsɨ ílluréjuco dibye duurúvájáj pɨɨnévú wácháacáróne. Átsihdyúhjáa tsátsihvu ipyééne ílluréjuco dibye íkyéjtúhityu ióhbáyúmeíñeri dsɨ́jɨvéne.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 Aanéhjáa teene dsɨɨdsɨ llúúvájté avyéjujte iújcúne nééhií: —Tsá íñe dsɨɨdsɨ Píívyéébé wáábyuta mepícyohíjcyáné pañévú mepícyóóityú dsɨ́jɨvétso áhdó tene íjcyánélliíhye.
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Áánemáhjáa bóónétu ɨ́jtsámeímyé téénema iáhdoíñé tsátsii ííñujɨ ‘Llíyihllóné nijcyó múnáájpí iiñújɨ’ némeítsíí tétsihdyu tsííñé iiñújɨ múnaa dsɨ́jɨ́vémeke icyúúuhíjcyaki.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 Téénéllii muurá ícyoocápí tétsíi mémé ‘Tújpácyo hájtsɨ’.
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Ehdúu pajtyéné Píívyéébé ihjyú uubálle múnáajpíhjyáa Jeremíá íllu néhdújuco: “Ujcúmé ijraéémú dsɨɨdsɨ dííbyeke ɨdsɨ́jɨ́vétsóne áhdó 30-jɨva. Áánema ahdómé tsátsii ííñujɨ ‘Llíyihllóné nijcyó múnáájpí iiñújɨ’ némeítsíi.” Ehdúhjáa muurá ɨ́hdétújuco Jeremía téénetu nééneé.
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 — ausente —
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Aanéhjáa tsúúca Jetsóoke tsajtyéjucóómé tééné iiñújɨ́ ávyéjuube Pirááto éllevu. Aabéhjáa népejtsó dííbyeke: —¿A uu jodíómú avyéjuúbe? Áánélliihyéhjáa neébe: —Éée, diibyéjuco oó.
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Aanéhjáa tétsihvu idyé diitye llúúvájté avyéjujtémá túkevéjtsojte tsiiñe állíjyucóó dííbyé hallúvu. Árónáacáhjáa tsá dibye ɨ́ɨ́néubá néétu diityéke.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Áánélliihyéhjáa Piráátó néé dííbyeke: —¿A ú lléébora aatye ímityúné úhdityu íhjyuváne?
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Árónáacáhjáa tsá dibye áñújcutúne. Áijyúhjáa diibye ávyéjuube Piráátó dííbyeke ɨɨná néétuube ílluréjuco úllévenúne.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Aabéhjáa diibye Piráátó paíjyuva teene pajtyété wañéhjɨ́ pañe ichívyétsohíjcyá cúvéhóójari íjcyámedítyú tsáápí hallúvú ditye íhjyúváábekéjuco.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Aanéhjáa téijyu ‘Barabáa’ némeííbyé cúvéhóójari ávyeta ímítyuube íjcyáábeke pámeere wáájácuúbe.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 Aanéhjáa tétsihvu dóbéévémeke diibye Piráátó nééhií: —¿Cáábyeké o ácádsɨ́jcaáyóné ámuha méimílléhi? ¿A Barabáake, mityá Jetsóoke dííbyere ‘Críjtoó’ némeííbyekej?
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 Ehdúhjáa diityéké dílloobe íllure Jetsóodi iñómíutááváne ditye ehdu dííbyeke dárɨɨvéné iwáájácúnema.
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Aabéhjáa íavyéjú ijyáwá hallúrí íjcyáábeke tsaate úúballé mewa íllu nééneé: “Állíuube ihdyu tsáma Jetsóoke ímityúné méénudí ɨ́ɨ́né imítyú méénúúbekéjɨ́ɨ́va dííbyé hallúrí tene iíjcyátuki. Ípyejcóne ávyétá apííchó ó tuwá dííbyé ɨhdéhacáneécu.” Ehdúhjáa mewa nééne úúballémé dííbyeke.
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Árónáacáhjáa llúúvájté avyéjujtémá túkevéjtsojte pámeere tétsihvu píhcyáávémeke néé ditye Barabáá hallúvúré iíhjyúva dibye iíjchívyeki. Áánetúhjáa nééme Jetsóó hallúvú ditye iñéé dibye dsɨ́jɨ́veíñe.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Áámekéhjáa tsiiñe neebe Pirááto: —¿Aanéhaca ɨ́mɨááné cáábyeké o ácádsɨ́jcaáyóné ámuha méimílléhi? Áánélliihyéhjáa néémeé: —Muha méimíllé Barabáakéré u íjchívyetsóne.
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 Áánélliihyéhjáa neébe: —¿Ácooca muhdú ó méénuú Jetsóoke Críjto íjcyáábeke? Áánélliihyéhjáa pámeere nééhií: —¡Dííbyedívú ihdyu wátyétyehcútsó páwachékevu!
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 Áánélliihyéhjáa neébe: —¿Aca ɨɨná ímityúné méénuúbe? Árónáacáhjáa tsiiñe éhnííñevúré kéévánécoba néémeé: —¡Muúbe wátyétyehcútsó dííbyedívu!
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 Ehdúhjáa ditye néénéllii tsáhájuco dibye ímíbájchotú Jetsóó icyánéjcu. Aabéhjáa apííchówuúréjuco ditye íbórɨ́báávénéllii nújpacyo ityáúmeíjpácyori pámeere ɨ́ɨ́ténáa íhyótsɨcu níjtyámeííbyéré nééhií: —Árone néhi tsá táhallúrí tene íjcyáityú eene ɨ́ɨ́né imítyú méénútúúbeke ámuha medsɨ́jɨ́vétsoíñe. Ámúhá hallúríyei teéne.
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Áánélliihyéhjáa nééme dííbyeke: —¡Óvi néhi ihdyu pámeere múúháj tsɨɨménémúháábemájuco múúhá hallúrí teene dííbyeke muha medsɨ́jɨ́vetsóne!
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Ehdúhjáa ditye néénéllii tsúúca ijchívyétsoobe Piráátó Barabáakére. Áánemáhjáa Jetsóodívú iwátsíhcyútsóne diityédívuréjuco dibye ɨ́hvejtsóné diityéréjuco iwátyétyéhcu páwachékevu.
26 — ausente —
27 Áábekéhjáa dííbyé já pañévú tsodáhómú iááhɨ́vétsóóbedívú píhcyaavéhi.
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 Aaméhjáa dííbyé wajyámúúné ityácórɨ́jcóne uácó tújpájácoba nééné wajyámuvu.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 Áhduréhjáa tsuhjɨ́uuhónetu imyéénúné cháhííwavu iávohjácóóbeke éjejcállómé úméheívu. Áánemáhjáa dííbyé lliiñévú ɨmɨ́hmóúbáne iúúhɨ́vaténemáyé wáñejcóme: —¡Ñóóooj! Átsihdyúhjáa nehíjcyáme: Áánu muurá jodíómú avyéjuúbe.
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Áhduréhjáa dííbyé hallúvú iúnítyójcóne dííbyedi íjcyai úméhéiyi íllaáyohíjcyámé íhñíwáutu.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 Ehdúhjáa dííbyedi iúúhɨ́vaténé nɨ́jcáutu teeja wájyámúcoba dííbyedítyú ityácórɨúcúne páñétúeja íwajyámuvúréjuco ditye úacóne. Áánemáhjáa tsajtyémé páwachékevu iwátyétyéhcúíhullévuréjuco.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 Aaméhjáa pééme cábuuvé Tsirééne múnáajpi Tsimóodívu. Áábekéhjáa íhbutsómé Jetsóoke iwátyétyéhcúíwachékevu.
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Aaméhjáa úújeté tsátsihvu heeberéómú ihjyúrí ‘Niwáupáájɨ’ nééiyóné ‘Góógota’ némeítsihvu.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 Átsihvúhjáa Jetsóoke íjchorómé bíínojpácyó paapáwu néénetu iúménújpácyotu. Aanéhjáa ɨpɨ́hjácúróne tsá dibye ádotúne.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Áábekéhjáa tsúúca wátyétyehcúmé téwachékevu. Áánemáhjáa tsodáhómú néhcójcatsí caatyé éhjáhjɨ́ dííbyé wajyámúúné íjcyaíñé iwátújcatsíki. Ehdúu pajtyéné tsaapíhjyáa Píívyéébé ihjyú uubálle múnáajpi íllu néhdújuco: “Táwajyámúúné caatyé éhjáhjɨ́ íjcyaíñé iñéhcójcatsíñe wátújcatsíimye.” Ehdúhjáa muurá neebe Píívyéébé ihjyú uubálle múnáajpi.
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 Aaméhjáa tétsihvúré diitye tsodáhómú iáhcúbáne téhmehíjcyá dííbyeke.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 Áábé nííwáú caamééhullétúhjáa téwachéketu picyóómé tsíeménetu icyáátunúné íllu nééneé: “Áánu Jetsóó jodíómú avyéjuúbe.”
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Téhduréhjáa téijyu tsaatétsí ímítyúmútsikye wátyétyehcúmé dííbyé úníutu panéjcuvátú íjcyáwachékéécutu.
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Aanéhjáa dííbyeke úújejémé dííbyedi iúúhɨ́vaténe ‘wamɨwamɨ’ nehíjcyáhi.
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 Áábekéhjáa néémeé: —Ehdɨ́ɨ́vaabée eene ú nehíjcyá duurúvaja u wácávyáhcoja 3 coojɨ́vatúré tsiiñe u pájáávétsoíñe. Áyu cána bo pájtyetétsaméí eene éwachékevu uke ditye wátyétyéhcúnetu ɨ́mɨááné diibyéjuco Píívyéébé Hajchi u íjcyáhajchííjyu.
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Téhduréhjáa idyé llúúvájté avyéjujtee, taúhbájú uwáábojtee, túkevéjtsojtee, íjcyame iúúhɨ́vaténemáyé néjcatsíhi: —Tsíjtyekée ɨ́mɨááné pátyetétsohíjcyaábe. Árónáa tsáháhaca dibye píívyetétú iiye ipájtyetétsámeíñe.
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 Aabe cána bo óvíi ɨ́mɨááné mee ijraéémú avyéjuube iíjcyáhajchíí éwachéketu ditye wátyétyehcúné ityábáhcyúmeíñe pájtyeté botsíi dííbyeke mecáhcújtsóne dííbyeéjteréjuco meíjcyaki.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 Muurá Píívyéébedívú cátsɨ́páávehíjcyaábe. Aabe cána bo óvíi dííbyeke pájtyetétsó ɨ́mɨááné dibye némeíhijcyádú dííbyé Hajchi dibye íjcyáhajchííjyu.
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Áhduréhjáa dííbyé úníutu ditye wátyétyéhcumútsí uuhɨ́vaté dííbyedi.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Téijyúhjáa cójɨ́jpɨɨnétú ííjyunúné cuuvé tujkévevújuco.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Áijyúhjáa Jetsóó ávyétá ɨhnáhó wáníjcyámeííbyé nééhií: —Eríij, Eríij, ¿rama tsabatááni? —Tápiivyéébej, Tápiivyéébej, ¿ɨ́veekíami oke ú ɨ́hvejtsoj? Ehdúhjáa nééiyóné ehdu neébe.
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Aanéhjáa tsaate tétsihyi íjcyame ehdu dibye wáníjcyámeíñé illéébóne nééhií: —Éje, aadi Eríadi wáníjcyámeí Píívyéébé ihjyú uubálle múnáájpiúvudi.
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 Áánélliihyéhjáa tsaapi ɨ́ɨ́cúi ɨdsɨ́ɨ́neíñúne wájyámubádú nééne bíínójpácyó kiwátyetu iééníyojéné úméhéí nɨ́jcáutu ipícyoonévú cújuuvé dibye ɨɨ́ɨ́hároki.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Árónáacáhjáa tsijtye néé dííbyeke: —Óvíjyacóóne, dáácudíñe. Bo óvíi Eríá pájtyetétsová dííbyeke.
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Áánáacáhjáa tsiiñe ávyétá ɨhnáhó iwáníjcyámeítsihdyu ílluréjuco dibye dsɨ́jɨvéne.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 Ááné tujkéveríhjyáa duurúvájá pañétú páñétúétsíí watájcó wájyámúwácoba dóchéreevé cáámetu baavújuco panéjcuvávú wajɨ́tahnécu. Áhduréhjáa téijyu ííñujɨ vááúmeíñeri néwáyúcobáné wáhcabáhi.
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 Áhduréhjáa níjkyene wáhcábánetu cahcújtso múnaápe dsɨ́jɨ́vehíjcyámé tsiiñe bóhɨɨme ijchívyécunúhi.
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 Aaméhjáa Jetsóó bóhɨ́ɨ́né boone Píívyéébe cóómí Jerotsaréevu péémeke mítyame ájtyumɨ́hi.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Áánetúhjáa eene dííbyeke téhmehíjcyáné tsodáhómú íavyéjúúbemáyé ávyétá mityáné íllityé téijyu ííñujɨ vááúmeíñema tsíñehjɨ pájtyene iájtyúmɨ́neri. Áánemáhjáa néémeé: —¡A ihdyúha ɨ́mɨááné Píívyéébé Hajchi áánuú!
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 Áijyúhjáa tsaate walléémú kémuélletúré ɨ́ɨ́tehíjcyá dííbyeke ditye dsɨ́jɨ́vetsóné dííbyemáa Gariréá iiñújɨtu tsááme dííbyeke ɨ́ɨ́cúvehíjcyáme.
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 Áámemáhjáa ijcyámé Maaría Madarénaa, Jacóóboma Jotséemútsí tsɨɨju Maaríaa, Tsebedéó hájchimútsíj tsɨɨ́juu, éhdume.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ááné iijyúnuvúhjáa Jotséé Arimatéá cóómi múnáajpi ɨ́htsútuube íjcyaabe Jetsóoke úráávyehíjcyaabe péé Pirááto éllevu.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Aabéhjáa táúmeí dííbyeke dííbyeúvú ɨɨtémeho icyúúuki. Áánélliihyéhjáa neebe ítsodáhómuke ditye iájcuki.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 Aabéhjáa tééhoúvuke ɨbɨ́ɨ́jɨ́núne cuuú béhéjuréhjáa íhllii nééwájɨtu ibóhdótsóhéjú pañévu. Áánemáhjáa nééwáyúcobávú téheju iwátájcoíñúne péjúcoóbe.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 — ausente —
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Ááné boonéhjáa tétsiíyé téhejú úníuri Maaría Madarénamúpɨ́ tsíjpille Maaríama ácuúcunúhijcyáhi.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 Ááné tsijcyóójɨ́hjáa teene pajtyété wañéhjɨ́ lléévá tujkénujcóójɨ́ diitye llúúvájté avyéjujtémá paritséómú péé Pirááto éllevu.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 Aaméhjáa néé dííbyeke: —Ávyéjuúbej, muha méɨ́tsaavé téallíújaúpe 3 coojɨ́vatu tsiiñe ibóhɨɨíñé nééneé.
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 Áánéllii cána cóhpejtsótsó ímíñeúvú dííbyé nijkyévuj. Ááne ímíñeúvú tehmétsó téhajchótá 3 coojɨ́vá dííbyé mamyémú pejco íllure iñáníjyéne mɨ́amúnáake ‘tsúúca muurá Jetsóó éhnée ditye dsɨ́jɨ́vétsoobe tsiiñe bohɨ́ɨ́hií’ iñééneri éhnííñevu meke iálliúúnútuki.
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 Áánélliihyéhjáa Piráátó néé diityéke: —Aané wa ihdyu aatye tsodáhómuma mepééne mécohpéjtsó ámuha meímillédu.
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 Ahdújucóhjáa ditye tsaatémá ipyééne teeu nééwayu icyóhpéjtsóutu cáátunúné múha teene idyómájcótuki. Áánemáhjáa diitye tsodáhómuke téhmétsoíñúme.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.