João 4

Bora NT (BOA_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Aanée diibye Jóáá ehnííñevu Jetsóoke mɨ́amúnaa úráávyehíjcyámedítyú cáhcujtsómé tsójtsótsámeíhijcyáhi.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Árónáacáa ihdyu tsá dibye páñetu tsótsohíjcyatúne. Múúhayée ímamyémú métsótsohíjcyáhi. Aanéhjáa tsúúca paritséómú waajácúhi.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Áánetúu muha méoomí Jodéá iiñújɨtu bɨwáhullévúré Gariréá iiñújɨvu.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Aamée muha Tsamááriá iiñújɨtu mepájtyeme méúújeté tééné iiñújɨri íjcyacóómí Tsicáá úniúvú Jacóóboúvúhjáa ílli Jotséeke ájcútsihvu.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 — ausente —
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Átsihyíi núpahyéjú ‘Jacóóbó nupáhyéju’ némeíhyéjú úniúvú Jetsóó wáyéeevé juuváyí muha metsááneri pávyeenúúbe. Téijyúu tsúúca cójɨ́jpɨɨnéélléjuco meé.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Áánáacáa muha mepéé técoomívú majchó áhdovu. Ááné hallúríhjyáa teene Tsamááriá múnáalle téhejútú nújpañúvállekéváa Jetsóó nééhií: —Muúlle, oke dijcho.
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Áánélliihyéváa neélle: —¿Aca muhdú ɨ́ɨ́vane oke nújpacyo ú táúmeí Tsamááriá múnáalle o íjcyálleke jodíómuube u íjcyaábe? Muurá jodíómú tsá íhjyúvatú Tsamááriá múnáama.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Áánélliihyéváa neebe díílleke: —Muurá Píívyéébema múhtsikye u wáájácuca téhdure oke ú táúmeíiyá pɨáábó íñe uke nújpacyo o táúmeídyu. Aaca uke ó ájcúiyá bohɨ́ nujpácyovu.
10 Então Jesus disse:
11 Áánélliihyéváa neelle dííbyeke: —¿Aca kiátú u úcújpacyóvú oke ú ájcúiyá teene bohɨ́ nujpácyovu wáábyáúúbamáyé u íjcyáábejɨ́ɨ́vari?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Muurá íñe núpahyéjú pañéwu méɨhdé múnáajpíi Jacóóboúvú méhdivu pícyoíñuhéju. Téhejútúhjáa muurá ɨ́ɨ́tsɨ́ɨ́mema iádóhéjutu téhdure ijyéémuke íchohíjcyaábe. Aane ¿aca dííbyeúvú ehnííñevu uú?
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Áánélliihyéváa neébe: —Árónáa téhejútú ádorómé tsiiñe adópívyenúhi.
13 Então Jesus disse:
14 Áánetu óhdi íjcyáné nujpácyó ádome tsá múijyú ádópívyenúityúne. Muurá o ájcúné nujpácyó óuuvératu diityé pañe íjcyajpácyó diityéké ímíjpyetétsómé újcuú múijyú ɨdsɨ́jɨvéjúcóóítyúne bóhɨ.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Áánélliihyéváa neelle dííbyeke: —Ávyéjuúbej, ané cána oke daacu téjpacyótú múijyú o ádópívyenújúcóótuki, pane íñe núpáhyejúvú tsiiñe o tsájúcóótuki.
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Áánélliihyéváa neébe: —Ané dítyájɨkéi duucúte.
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Áánélliihyéváa neélle: —Tehdu o tájɨ́vállejɨ́ɨ́ kiá íjcyáábeke ó újcúteéhi. Áánélliihyéváa idyé neebe díílleke: —Tehdújuco u néérone.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Árónáa muurá 5-mevákéjuco u tájɨváne. Muurá ícyooca tsíjpiimáyéjuco u íjcyaabe idyé tsá ɨ́mɨá tajɨ ijcyatúne. Áánéllii ɨ́mɨááné u néé u tájɨ́vatúne.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Ehdúváa Jetsóó díílleke néénéllii neelle dííbyeke: —Ávyéjuúbej, úubá mɨ́a Píívyéébé ihjyú uubálle múnáajpi.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Muuráhjáa múúha ɨhdé múnáaúvú éhbáu cáméhbáutu Píívyéébeke dúúrúvahíjcyátsihdyu muha téhdure méduurúvahíjcyá dííbyeke. Aane ámuha jodíómú ¿ɨ́veekí ménehíjcyá apááñéreva Jerotsaréetu dííbyeke medúúrúváiyóne?
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Áánélliihyéváa neebe díílleke: —Muurá ihdícyátsihdyúréjuco ámuha dííbyeke medúúrúváíñe éévé tsúúca úújetéhi. Áánéllii tsáhájuco ámuha apátsihdyúré eene u nétsihdyuu, Jerotsaréetuu, íjcyane Méécááni Píívyéébeke medúúruváityúne. Aane cáhawáá oke cahcújtsoj.
21 Jesus disse:
22 Muurá ámuha Tsamááriá múnaa ímíñeúvú mewáájácútúúbeke méduurúvahíjcyáhi. Áánetu ihdyu muuha jodíómú ímí mewáájácúúbeke méduurúvahíjcyá ɨ́mɨááné múúhaj tééveri mɨ́amúnaa pájtyetéiñe muha mewáájácúnélliíhye.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Aane muurá ɨ́mɨááné Méécááni Píívyéébeke dúúrúvahíjcyámé ícyooca dííbyeke duurúvaá ɨ́ɨ́ɨ́búuri. Tehdu dííbyeke medúúruváné imílleébe.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Tsá muurá dibye íjpííma íjcyatúne. Áábeke ihdyu óvíi múhdumé dúúruvámé duurúvahíjcyá ɨ́ɨ́ɨ́búuri.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ehdúváa Jetsóó néénéllii neélle: —Tehdújuco, muurá ɨ́mɨááné ó waajácú Críjto tsááiñe mɨ́amúnáake ipájtyetétsoki. Aabe ihdyu óvíi itsáácooca múúhakye ímíñeúvú waajácutsóhi.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Áánélliihyée neebe díílleke: —Muurá diibyéjuco Críjto o íjcyaabe íñe úúma o íhjyuváne.
26 Então Jesus afirmou:
27 Ehdúu díílleke dibye néénáa tsúúca muha méwajtsɨ́hi. Aamée muha méullévenú dibye dííllema íhjyúváneri. Aanée tsá muha tsáápíuba medíllotú ɨ́ɨ́nerí dityétsí íhjyúvájcatsíñe.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Átsihdyúu diille Tsamááriá múnáalle tétsihvúré ílliyííhyó iwááoíñúne dsɨɨnéríyé ímunáácoomívú ipyéénemáhjáa neetéhi: —Ámuúhaj, éhtsíhyi muubáhjáubá íjcyaabe oke néé páneere muhdú o ícyahíjcyáné kiátúhjáubá iwáájacúne. Tsáijyu múu Críjto diíbye. ¡Cáhawáá metsu meúújetékij!
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 — ausente —
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Áánélliihyéhjáa tsáácunúmé múúha éllevu.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Áijyúu dííbyeke muha méneerá dibyéi imájchoki.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Árónáacáa neébe: —Tsáhái o májchotúne. Ijcyáné muurá ihdyu tamájchó ámuha mewáájácutúne.
32 Jesus respondeu:
33 Áánélliihyée muha ménéjcatsíhi: —Tsaatéubáhjané tsúúca dííbyeke májchotsóhi.
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Áánélliihyée neebe múúhakye: —Muurá ihdyu teenéjuco tamájchódú nééne okée wálloobe Píívyéébé wákimyéí o méénune muhdú dibye ímillédú tene óóma ɨnɨ́jkévaki.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Áánáa muhdú ámuha ménehíjcyá 4 nuhbávatúi bajtsóháñé maááhɨ́vétsoíñe. Cáhawáá meɨ́ɨ́té teene bajtsóháñé múúne kéémedu nééme mɨ́amúnaa ɨ́dátsó wágóóóvéiyóné ɨ́mɨájɨ́jtó diityéké pájtyetétsóiyóné meúúbállétuca.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Muurá teene bajtsóháñé ááhɨ́vétsohíjcyamédú nééme úwááboméré péhijcyámé újcuú tééne áhdo. Áhdure ditye úwaabóné cáhcujtsómé újcuú tééne áhdó múijyú ɨdsɨ́jɨvéjúcóóítyúne bóhɨ. Ááneri bajtsó múnáama iñéévá ááhɨ́vétsohíjcyamédú nééme uwáábojte tsaméhjɨ́ ímíjyúúveéhi.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Muurá tsaate nééhií: “Tsaate bájtsóne néévá múúne tsíjtyeréjuco ááhɨ́vetsóne.”
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Aanée muurá ámúhakye ó wallóó tehdu éhne múúne tsaate bájtsóne néévá tsíjtyeréjuco ááhɨ́vétsonédú nééme éllevu, tsúúcajáa tsaate úwaabójúcooróné cáhcújtsótúme éllevu ámuha tsiiñe meúwaabóné botsíi tsaímiyéjuco ditye icyáhcújtsoki. Ehdúu Jetsóó néé múúhakye.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Mítyamée téijyu teene Tsamááriátú tsááme cáhcujtsó Jetsóoke eenéhjáa dille ‘páneere muhdú o ícyahíjcyáné oke neébe’ néénélliíhye.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Aamée néé dííbyeke diityémái dibye iíjcyaki. Áánélliihyée muha técoomíyí méijcyá míjcyoojɨ́cu.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Áijyúu éhnííñevu mítyame cáhcujtsó dííbyeke dibye úwaabóné illéébónema.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Aamée néé diille imúnáálleke: —Tsá apááñéré múúhakyée u néénetu muha mecáhcújtsotúne. Muurá tsúúca muha páñetu mélleebó dibye úwaabóne. Áánetu ɨ́mɨááné muha mécáhcujtsó diibyéjuco Críjto íjcyane mɨ́amúnáake Pájtyetétsoóbe.
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Átsihdyúu téhdune míjcyoojɨ́cutu muha mepéé Tsamááriá iiñújɨtu Gariréá iiñújɨvu.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Aanée muha mepéhíjcyánáa Jetsóó néé Píívyéébé ihjyú uubálle múnáájpikye imúnaa ávyejúúlléityúne.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Árónáacáa Gariréá iiñújɨ múnaa ímí dííbyeke waatsúcúpejtsó Jerotsaréeríi pajtyété wañéhjɨri ditye úlléjénáa dibye méénúráítyúronéhjɨ́ méénune iájtyúmɨ́nélliíhye.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Átsihdyúu muha tsiiñe méoomí Canáavu tétsihvúu nújpacyo bíínójpacyóvú dibye ípíívyéévétsócoomívu. Áánáacáhjáa tsaapi ávyéjúúbé hajchi Capenaóori íjcyaabe cheméhi.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Aanéhjáa tsúúca Jodéá iiñújɨtu muha metsááme teene Gariréá iiñújɨríjyuco meíjcyane diibye ávyéjuube iwáájácúne tsáá Jetsóo éllevu. Aabée néé dííbyeke dííbyema ihjyávú ipyééne dibye íllíkye ibóhɨ́ɨ́tso ávyeta dsɨjɨ́veríjyuco íjcyáábeke.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Áánélliihyée neebe dííbyeke: —Ámuha muurá tsá oke mecáhcújtsóítyuró méénúráítyúronéhjɨ́ o méénuhíjcyátuca.
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Árónáacáa neébe: —Ávyéjuúbej, árónáa ihdyu hájchíwu dsɨ́jɨ́vétúné hajchótá ɨ́ɨ́cúi óóma tahjyávú pééne bohɨ́ɨ́tso.
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Áánélliihyée neebe dííbyeke: —Tehdújuco, tsúúca muurá ícyooca bohɨ́júcoobe daáchi. Ahdícyane wa dipyej. Ahdújucóo dibye óómiñe dííbyeke icyáhcújtsónema.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Aabéhjáa ihjyávú úújetéébeke íúníu múnaa népejtsóhi: —Tsúúca daachi bohɨ́jucóóhií.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Áánélliihyéhjáa dílloobe múijyú dibye bóhɨɨ́ne. Áánélliihyéhjáa néémeé: —Iijyúijyu révóóvéébedi dííbyeke pajtyéné áíívyeé.
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Ehdúhjáa ditye úúbállénetu ɨ́tsááveebe ávyetáa tééne ééveri Jetsóó dííbyeke nééne tsúúca ílli bóhɨ́jucóóne. Áánélliihyée téhdure pámeere ihyájkímú cáhcujtsó Jetsóoke.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Ehdúu Jetsóó méénúráítyuróné meenú Jodéá iiñújɨtu muha Gariréá iiñújɨvu meóómimye tétsihyi meíjcyánáaáca. Téénemáa botsíi tétsihvu míijyúcúréi méénuube méénúráítyuróne.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.