1 Coríntios 15
Bora NT (BOA_TBL) vs NAA
1 Ámuúha táñahbémuj, cáhawáá méɨtsáávé muhdúhjáa pajtyéteju ámúhakye o úwaabóné ámuha mecáhcujtsóne. Aane muurá ímí ámuha méúraavyéhi.
1 Irmãos, venho lembrar-lhes o evangelho que anunciei a vocês, o qual vocês receberam e no qual continuam firmes.
2 Aame tsúúca ámuha mépájtyeté ɨ́mɨááné ámuha mecáhcújtsóhajchííjyu. Áánetu ámuha ímí mecáhcújtsótúhajchíí íllure ámuha mébáñúméiíhi.
2 Por meio dele vocês também são salvos, se retiverem a palavra assim tal como a preguei a vocês, a menos que tenham crido em vão.
3 Muuráhjáa Píívyéébé waajácúháámɨtu tene néhdújuco méimítyú iwáágóo Críjto dsɨ́jɨ́vénetu íjcyáné uwááboju oke ditye úwaabódújuco ámúhakye o úwáábohíjcyáne.
3 Antes de tudo, entreguei a vocês o que também recebi: que Cristo morreu pelos nossos pecados, segundo as Escrituras,
4 Muuráhjáa tene néhdújuco dsɨ́jɨ́véébeke ditye cúúuube pápihchúúj coojɨ́vatu bóhɨɨ́ne.
4 e que foi sepultado e ressuscitou ao terceiro dia, segundo as Escrituras.
5 Aane íñe ó úwáábohíjcyá muhdúhjáa Péédoródívú ibóhówáávéné boone tsijtye ímamyémudívú dibye bóhówaavéne.
5 E apareceu a Cefas e, depois, aos doze.
6 Ááné boonétúhjáa muurá bóhówááveebe ihñéjté 500-mevá ehnííñevu íjcyámedívu. Áámedítyúu tsúúca tsaatétsáhjɨ́ dsɨ́jɨ́vénetu muurá ijcyáméi mítyame.
6 Depois, foi visto por mais de quinhentos irmãos de uma só vez, dos quais a maioria ainda vive; porém alguns já dormem.
7 Áhduréhjáa muurá bóhówááveebe Jacóóbodívu. Ááné boonétúhjáa bóhówááveebe pámehdívúréjuco.
7 Depois, foi visto por Tiago e, mais tarde, por todos os apóstolos.
8 Ááné boonécóbaúvutúu téhdure óhdivu dibye bóhówaavéné ó ɨjtsúcunú éhne múúne walle ɨtsɨ́ɨ́máváíyotsɨ́hjɨ́ pájtyelle tsɨ́ɨ́mavádu.
8 Por último, depois de todos, foi visto também por mim, como por um nascido fora de tempo.
9 Áánéllii tsá o ɨ́jtsúcunúmeítyuró dííbyedítyú íjcyáné uwááboju úwááboméré péhíjcyáméejpi o íjcyane. Muurá ɨ́mɨááné tsá o íjcyáítyuró ténejcú uwááboobe cahcújtso múnáakée o ɨ́cúbáhrahíjcyánélliíhye.
9 Porque eu sou o menor dos apóstolos, e nem mesmo sou digno de ser chamado apóstolo, pois persegui a igreja de Deus.
10 Árónáacáhjáa ihdyu Píívyéébe pámeekéré iwájyudu íjcyaabe óhdi ɨɨ́dáátsóvéne oke ímíbajchóhi. Aabe ihdyu óvíi tehdújuco o íjcyane dííbyé icyánéjcú uwááboóbe. Áánéllii muurá ɨ́mɨááné tsijtye uwáábojté ehnííñevu ó méénuhíjcyá tééné wákimyéi. Tsá idyé oóre. Dííbyere ihdyu Píívyéébe méénuhíjcyá tajtyééveri.
10 Mas, pela graça de Deus, sou o que sou. E a sua graça, que me foi concedida, não se tornou vã. Pelo contrário, trabalhei muito mais do que todos eles; todavia, não eu, mas a graça de Deus comigo.
11 Árónáa tsá muhdú tene néétu tsaate éhnííñevu tééné wákimyéí méénune. Aane ihdyu ímí tehdújuco ámúhakye muha meúwáábohíjcyáné ámuha mecáhcujtsóne.
11 Portanto, seja eu ou sejam eles, assim pregamos e assim vocês creram.
12 Muuráhjáa Críjto dsɨ́jɨ́veebe bóhɨɨne muha meúwáábohíjcyáné ámuha mécáhcujtsóhi. Árónáa ¿ɨ́veekí tsaate ámúhadítyú nehíjcyá dsɨ́jɨvémé bóhɨ́júcóóityúne?
12 Ora, se o que se prega é que Cristo ressuscitou dentre os mortos, como alguns de vocês afirmam que não há ressurreição de mortos?
13 Muuráhjáa ɨ́mɨááné tehdu tene nééca Críjto dsɨ́jɨ́veebe tsáhájuco bóhɨ́ɨ́ítyuróne.
13 E, se não há ressurreição de mortos, então Cristo não ressuscitou.
14 Aaca muurá ténejcú uwáábojte muha méíjcyáiyá állíu múnaa dibyée bóhɨɨtúnéré muha meúúbállehíjcyánélliíhye. Aaca téhdure tééné uwááboju mecáhcujtsóné tsá ɨ́ɨ́netu meke pɨ́áábóítyuróne.
14 E, se Cristo não ressuscitou, é vã a nossa pregação, e é vã a fé que vocês têm.
15 — ausente —
15 Além disso, somos tidos por falsas testemunhas de Deus, porque temos testemunhado contra Deus que ele ressuscitou a Cristo, ao qual ele não ressuscitou, se é certo que os mortos não ressuscitam.
16 Muuráhjáa tehdu tene nééca Críjtoke ditye cúúuube tsá bóhɨ́júcóóítyuróne.
16 Porque, se os mortos não ressuscitam, também Cristo não ressuscitou.
17 Aacáa muurá íjcyáiyóné máhallúrí méimítyuháñe.
17 E, se Cristo não ressuscitou, é vã a fé que vocês têm, e vocês ainda permanecem nos seus pecados.
18 Aamée dííbyeke ímí mecáhcújtsorómé medsɨ́jɨvémé ávyétá wágoóóveréjuco meméénúiyóne.
18 E ainda mais: os que adormeceram em Cristo estão perdidos.
19 Muurá dííbyeke mecáhcujtsóné apááñéré ííñújɨ́ hallúrí meíjcyánetu meke pɨ́ááboca tsíjtyéhjɨ́ ehnííñevu ávyétá ɨdáátsó méíjcyáiyáhi.
19 Se a nossa esperança em Cristo se limita apenas a esta vida, somos as pessoas mais infelizes deste mundo.
20 Árónáacáa ɨ́mɨááné Críjto ɨdsɨ́jɨ́vétsihdyu bohɨ́ɨ́ medsɨ́jɨvémé mebóhɨɨíñé mééma déjucóónuúbe.
20 Mas, de fato, Cristo ressuscitou dentre os mortos, sendo ele as primícias dos que dormem.
21 Muuráhjáa tsáápiiye Adáá ímityúné méénúné déjúcotu médsɨ́jɨ́vehíjcyáhi. Ahdúu ɨ́ɨ́vane tsáápiiye Críjto ɨ́mɨáábé íjcyaabe méénúnej tééveri medsɨ́jɨvémé mébóhɨɨ́hi.
21 Visto que a morte veio por um homem, também por um homem veio a ressurreição dos mortos.
22 — ausente —
22 Porque, assim como, em Adão, todos morrem, assim também todos serão vivificados em Cristo.
23 Árónáa tsá ihdícyáijyu mebóhɨ́ɨ́ityúne. Dibyéi tsiiñe tsáácooca mébóhɨɨ́ dííbyeéjté meíjcyame.
23 Cada um, porém, na sua ordem: Cristo, as primícias; depois, os que são de Cristo, na sua vinda.
24 Áijyu pámé avyéjuubéré íjcyaá dííbyeke múnáátsohíjcyámeke ityáhjáné hajchóta. Ááné boone páneere Cááni Píívyéébé hójtsɨ́ pañévú ɨ́hvéjtsóiibye dííbyeréjuco páné avyéjuube iíjcyaki. Téijyu páneere nɨjkévaáhi.
24 E então virá o fim, quando ele entregar o Reino ao Deus e Pai, quando houver destruído todo principado, bem como toda potestade e poder.
25 — ausente —
25 Porque é necessário que ele reine até que tenha posto todos os inimigos debaixo dos seus pés.
26 Dsɨjɨ́vé meke múnáátsohíjcyáné tsáhájuco íjcyáityúne.
26 O último inimigo a ser destruído é a morte.
27 Muuráhjáa dííbyere Píívyéébe picyóó Críjtoke páné avyéjuubéré dibye iíjcyaki. Ehdu muurá nééne dííbyé waajácúháámɨtu. Tsá tene néétu Cááni dííbyé túkevéjtsójú pañe íjcyane.
27 Porque “ele sujeitou todas as coisas debaixo dos seus pés”. E, quando diz que todas as coisas lhe estão sujeitas, certamente exclui aquele que tudo lhe sujeitou.
28 Muurá ícyooca páneere Críjtó túkevéjtsójú pañe íjcyároobe téijyu íjcyaá Cááni Píívyéébé túkevéjtsójú pañéréjuco. Muurá Píívyéébe ávyeta páné avyéjuubéré ímichi dííbye tájpí páneere íjcyaábe. Áánéllii téijyu páneere dííbyé túkevéjtsójú pañéréjuco íjcyaíñe.
28 Quando, porém, todas as coisas lhe estiverem sujeitas, então o próprio Filho também se sujeitará àquele que todas as coisas lhe sujeitou, para que Deus seja tudo em todos.
29 Áánetu ijcyáné tsane. Ehdu idyé medsɨ́jɨvémé mebóhɨ́júcóóityúné néhijcyámé ¿ɨ́veekí tsójtsómeíhijcyá imúnaa dsɨ́jɨ́véme mémeri ‘ditye ipájtyetéki’ néémere muhdú idyé medsɨ́jɨvémé mebóhɨ́júcóóityúnáa ɨ́ɨ́netú diityéké tene ɨpɨ́ááboki?
29 De outra maneira, que farão os que se batizam por causa dos mortos? Se de fato os mortos não ressuscitam, por que se batizam por causa deles?
30 Aane idyé ehdu tétsɨ́hjɨ́ daíhañéréjuco medsɨ́jɨ́véíñáa ¿íñe muha úwááboméré mépehíjcyá tsáijyu tsaate múúhakye tééné hallútú dsɨ́jɨ́vétsóhajchíí muha mepájtyetékijɨ́ɨ́vari?
30 E por que também nós nos expomos a perigos a toda hora?
31 Áánélliihyéhacáa bañúháñé tééné hallútú Éépetsó cóómi múnaa ápíchó éhne múúne meke dóóné iyámédú néémema ó táhjácatsíhijcyáhi. Aanéjɨ́ɨ́va, ané metsu ɨ́mɨááné tehdu tene néhajchíí meíjcyáné hajchótá mewáñehjɨ́vaténé pañe panéváré meóóvehíjcya tétsɨ́hjɨ́ daíhañéréjuco medsɨ́jɨ́véíñélliíhye. Árónáa muurá ɨ́mɨááné medsɨ́jɨvémé mebóhɨɨne o úwáábohíjcyáné hallútú oke ditye dsɨ́jɨ́vétsóllehíjcyároobe ó ícyahíjcyáhi. Áróneri íllure ó ímíjyúúvehíjcyá eene ámuha Jetsocríjtoke meúráávyéneri o ímijyúdu.
31 Dia após dia, morro! Eu afirmo isso, irmãos, pelo orgulho que tenho de vocês, em Cristo Jesus, nosso Senhor.
32 — ausente —
32 Se, como homem, lutei em Éfeso contra feras, qual foi o meu proveito? Se os mortos não ressuscitam, “comamos e bebamos, porque amanhã morreremos”.
33 Ahdícyane máállítsámeídí múhdurá ɨ́tsámeíhíjcyámedívu. Ámúhakye mújtátsodímyé ímí ámuha meíjcyáíyómeke. Muurá tsaate nééhií: “Átéréejtédívú menáhbevámé íllure meke mújtatsóhi.”
33 Não se enganem: “As más companhias corrompem os bons costumes.”
34 Ahdu ámuha meíjcyáíyónéllii ímíñeúvú méuráávyé ɨ́mɨááju. Óvíjyacóóné íimítyunéjcu. Muurá ijcyáméubá tsaate ámúhadítyú Píívyéébeke wáájácutúme. Ehdu ámúhakye o néé núcójpɨ́tsóróné pañe ámuha téénetu mewájácúúveki.
34 Voltem à sobriedade, como convém, e não pequem. Porque alguns ainda não têm conhecimento de Deus. Digo isto para vergonha de vocês.
35 Árónáacáubá tsaate ámúhadítyú neéhi: ¿Aca íhya muhdɨ́ɨ́váj píhjɨmá medsɨ́jɨ́vétsihdyu mébóhɨɨ́hi?
35 Mas alguém dirá: “Como é que os mortos ressuscitam? E com que corpo virão?”
36 ¿Aca muhdú ámuha méɨjtsúcunúhi? Íllu muurá teéne: Muurá tsíeméné pañévau mebájtsou tsíhdyuréjuco icyápáyóóvétsihdyu ííñeu botsíi páneevé úmehéréjuco.
36 Insensato! O que você semeia não nasce, se primeiro não morrer.
37 Tsá muurá apáhajchíí teeu mebájtsónemáyé pahéjuco íjcyáítyuróne. Tsáijyu muurá tríígó pañéváuma tsíñéhjɨ́ pañévahúúné mebájtsócooca tsáhái téúhjɨtu ipáhé bóhówáávetúne.
37 E, quando semeia, você não semeia o corpo que há de ser, mas o simples grão, como de trigo ou de qualquer outra semente.
38 Píívyéébere ihdyu iímillédú píívyetsóné tsaímíyé keemévé ɨ́ɨ́néhé neeváúhjáa íjcyahéjuco.
38 Mas Deus lhe dá corpo como ele quer dar e a cada uma das sementes dá o seu corpo apropriado.
39 Tsá muurá panéváré tsahdúré néétune. Muurá úmehééné tsíhdyure. Áánetu mee mɨ́amúnaa tsíhdyure. Áhdure iyámé tsá tsahdúré néétune. Muurá baari úlléné iyámé tsíhdyure. Wahpéjté tsíhdyure. Amómé tsíhdyure.
39 Nem toda carne é a mesma; porém uma é a carne dos seres humanos; outra, a dos animais; outra, a das aves; e outra, a dos peixes.
40 Téhdure caame íévéhóówari íjcyanéhjɨ́, ííñújɨri íjcyánéhjɨ́, tsihdyúre.
40 Também há corpos celestiais e corpos terrestres; e, sem dúvida, uma é a glória dos celestiais, e outra, a dos terrestres.
41 Muurá cóójɨ́ejpi núhba ájchú péjcóéjpima mɨ́ɨ́curu ájchúné tsihdyúre. Áhdure mɨ́ɨ́cúruj péété tsá tsahdúré néétune.
41 Uma é a glória do sol; outra, a glória da lua; e outra, a das estrelas. Porque até entre estrela e estrela há diferenças de glória.
42 Ahdu muurá idyé tsíhdyuréjuco meíjcyane medsɨ́jɨ́vétsihdyu mebóhɨɨ́me. Muurá medsɨ́jɨ́vémeke ditye cúúume mechájááverómé tsiiñe mebóhɨ́ɨ́cooca tsíhdyuréjuco néjpiima meíjcyame tsáhájuco múijyú muhdú meíjcyájúcóóityúne. Muurá íñe ícyooca meíjcyánej pi átéréenére.
42 Pois assim também é a ressurreição dos mortos. Semeia-se o corpo na corrupção, ressuscita na incorrupção. Semeia-se em desonra, ressuscita em glória.
43 — ausente —
43 Semeia-se em fraqueza, ressuscita em poder.
44 Aane muurá ííñújɨri meíjcyánéj piima meíjcyame téhdure méíjcyaá tsíhdyuréjuco néénej pi múijyú medsɨ́jɨvéjúcóóítyúnéj piíma.
44 Semeia-se corpo natural, ressuscita corpo espiritual. Se há corpo natural, há também corpo espiritual.
45 Muurá Píívyéébé waajácúháámɨtu nééneé: “Tujkénúejpíi Adáake Píívyéébe iípívyétsóóbé pañévú picyóó mɨ́amúnaa dibye íjcyáíñe bóhɨ.” Áábé boonétúu Críjto bóhówááveebe ihdyu meke ajcú múijyú muhdú meíjcyájúcóóítyúne bóhɨɨ́vu.
45 Pois assim está escrito: “O primeiro homem, Adão, se tornou um ser vivente.” Mas o último Adão é espírito vivificante.
46 Árónáa tujkénúi méijcyá íñe ícyooca meíjcyánéj piíma. Ááné boonétú botsíi méíjcyaá tsíhdyuréjuco néjpi múijyu medsɨ́jɨvéjúcóóítyúnéj piíma.
46 O que vem primeiro não é o espiritual, e sim o natural; depois vem o espiritual.
47 Muuráhjáa tujkénú Píívyéébe meenú ííñúbatu Ádáake ííñújɨ́ejpi íjcyáábeke. Áánéllii tééjɨ́ hallúrí meíjcyame méjpííháñema mee dibyée ípívyéjtsoobédújuco. Áánetúhjáa ihdyu Ávyéjuube Críjto tsáá níjkyéjɨtu. Áánéllii dííbyema meíjcyácooca tsíhdyuréjuco meíjcyaíñé dibye íjcyadújuco.
47 O primeiro homem, formado do pó da terra, é terreno; o segundo homem é do céu.
48 — ausente —
48 Como foi o homem terreno, assim também são os demais que são feitos do pó da terra; e, como é o homem celestial, assim também são os celestiais.
49 Muuráhjáa Píívyéébe ííñúbatu méénuube íjpííma íjcyadújuco mee méjpíímaá. Áhdure idyé níjkyéjɨri íjcyaabe Críjtodúréjuco meíjcyaíñé dííbyema meíjcyácoóca.
49 E, assim como trouxemos a imagem do homem terreno, traremos também a imagem do homem celestial.
50 Ámuúha táñahbémuj, muurá íñe ícyooca meíjcyánéj piiháñema tsá meíjcyáityú Píívyéébé avyéjuri. Muurá íñe dsɨ́jɨ́véíñéj piiháñé tsá múhdutú dsɨ́jɨ́vetúné íjcyáítyuróne.
50 Com isto quero dizer, irmãos, que a carne e o sangue não podem herdar o Reino de Deus, nem a corrupção herdar a incorrupção.
51 Cáhawáá ámúhakye o úúbálle múha mewáájácutúne. Tsá muurá pámeere mɨ́amúnaa dsɨ́jɨ́véityúne. Muurá dsɨ́jɨ́vétúméj piiháñé cápáyóóveé tsíhdyuréjuco néénéj piiháñevu.
51 Eis que vou lhes revelar um mistério: nem todos dormiremos, mas todos seremos transformados
52 Muurá ávyeta ɨ́ɨ́cúíwuúré tsáneere metámihjyácóné hallúrí méjpííhañe cápáyóóveé páneere tsíhdyuréjuco iímíbáávye nihñéré rojrócó llíjchúmeícyoóca. Tene muurá íhjyúvácooca cahcújtso múnaápe dsɨ́jɨ́vehíjcyámé tsiiñe bóhɨɨme tsáhájuco dsɨ́jɨ́véityúne. Ááné tujkéveri téijyu íjcyame dsɨ́jɨ́vétúméj piiháñé tsíhdyuréjuco cápáyóóveíñe.
52 num momento, num abrir e fechar de olhos, ao ressoar da última trombeta. A trombeta soará, os mortos ressuscitarão incorruptíveis, e nós seremos transformados.
53 Muurá íñe ícyooca medsɨ́jɨ́vehíjcyanéj piiháñé téijyu cápáyóóveé dsɨ́jɨ́véítyúnéj piiháñevúréjuco. Áijyu ihdyu botsíi méíjcyaá Píívyéébé avyéjuri.
53 Porque é necessário que este corpo corruptível se revista da incorruptibilidade, e que o corpo mortal se revista da imortalidade.
54 Ehdu muurá íñe medsɨ́jɨ́vehíjcyánéj piiháñé tsíhdyuréjuco cápáyóóveíñé Píívyéébé waajácuháámɨtu íllu tene nehdújuco: “¿Aanéhaca kiávújucó teene dsɨjɨ́vé meke wáágóóiyóne? Tsúúca táhjátsámeíñé tsáhájuco íjcyatúne.” Ehdu Píívyéébé waajácúháámɨtu nééneé.
54 E, quando este corpo corruptível se revestir de incorruptibilidade e o que é mortal se revestir de imortalidade, então se cumprirá a palavra que está escrita: “Tragada foi a morte pela vitória.”
55 — ausente —
55 “Onde está, ó morte, a sua vitória? Onde está, ó morte, o seu aguilhão?”
56 Muurá ímityúmé meíjcyáné déjúcotu médsɨ́jɨ́vehíjcyáhi. Aanée méhdivu Píívyéébé taúhbaju bohówajtsó ímityúmé meíjcyane.
56 O aguilhão da morte é o pecado, e a força do pecado é a lei.
57 Árónáacáa ihdyu tehdújuco Píívyéébe méhdi ɨɨ́dáátsóvéne Máavyéjuube Jetsocríjtoj tééveri ímityúné mééma táhjane mewágóóóvétuki.
57 Graças a Deus, que nos dá a vitória por meio de nosso Senhor Jesus Cristo.
58 Ahdícyane, ámuúha táñahbémuj, méɨ́hvéjtsodí Píívyéébé icyánéjcú ámuha meúraavyéne. Óóchévetúméré méméénuhíjcyá Máavyéjuube Jetsocríjtó wákimyéi. Muurá méwaajácú dííbyé wákimyéí meméénume mebáñúmeíityúne.
58 Portanto, meus amados irmãos, sejam firmes, inabaláveis e sempre abundantes na obra do Senhor, sabendo que, no Senhor, o trabalho de vocês não é vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.