Mateus 22

Moocaani iijɨ (BMRNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jaadɨ bu Jesu siino tɨcovauhi siinovɨ oovɨcɨɨboro diitoco ɨjɨɨbogoobo jillɨ nooboro:
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 Niqueje aivojɨ jeevahi oono aivojɨɨbo illi taabava jɨɨbaimoco eheetavuubobadɨ.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Jaabo ijeecɨvomɨnaaco galluubo ɨmogaibɨco aacɨcuumoco ihɨcɨtequi. Jaarunofaño diito imuguutɨhi asaanoco.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Jaaneguiiha bu siino saafiico galluubo jillɨ nooboro: Nooto diitoco machuta paryɨ eetavocɨnɨcuuhi. Tañiivɨmɨco gaisiraicɨsucuuhi, bu saatoho ɨdɨɨrɨbasuhicamehejeque icano. Jaano paryɨ imibaicɨnɨcuuhi ijɨɨbaimɨnɨvacuuqui, nooboro.
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Jaarunoco diito ihɨmuhumɨnaa: Jii, nuutɨhi. Jillɨro sihɨgueheje foocɨnɨumo, saafi ifaguinojaago. Jaanotɨ saafi inaajetejaago fuuhi.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Jaanotɨ sanodɨmo ihaivojɨɨbo jeecɨvomɨnaaco agaayɨcɨumoro ahaamɨumoro gaicaauhi.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Jaaneri ihaivojɨɨbo sihidɨro ɨsɨfiiratuuboro isoldaomɨco galluuhi diito gaicaaumɨnaaco agaisiraicɨmoro tuucuumije iijanoco ijɨgasuqui.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Jaadɨ ijeecɨvomɨnaaco nuubo: Paryɨ jino imibaicɨnɨcuuno mɨjɨɨbaimɨnɨqui. Jaarunofaño jaatyo ɨmuhumɨnaa imitɨmaño saatɨhi.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Jaaneguiiha cuumifeenedɨ imiya jɨɨhaiñeri mofoo mahatyɨmemeque jɨɨbogomoro jɨɨbaimovɨ isaaqui, nooboro.
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Jaaneguiiha ijeecɨvomɨnaa miya jɨɨhaiñeri ufuumo igaiyɨɨcɨuhi paryɨ aatyɨmeudɨmoco imihusemehejeque, imitɨmehejeque icano. Jaaneri tooja sihidɨ gahafuuhi.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 Jaadɨ ihaivojɨɨbo fuuhi ijɨɨbaimoco emeecɨtuubo. Jaabo atyɨmeuhi saafiico, jaaruubo jɨɨbaimo gaachehuco iimogotɨɨboro jɨcafututɨɨboco.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Jaaboro diiboco nuubo: Fañɨ, ¿mɨllɨ jaabo juuga saahi jɨɨbaimo gaachehufaño jɨcafototɨɨbo? nooboro. Jaarunaa diibo iimusuutɨhi.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Jaaneguiiha ihaivojɨɨbo ijɨɨcavomɨnaaco nuuhi: Ajaanɨco magaayɨcɨmoro misisɨ itɨhaiñoco, ihuseneque icano. Jaamoro buhɨgo ɨcɨvohɨgo magañɨɨ. Tahɨgo ataajihɨgo, igaiñooco ojɨsujihɨgo icano.
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Mɨɨro sihidɨ cuuhuvacafetejimo. Jaarumotɨ mɨɨdɨmoro ɨcɨcafeteji, nooboro.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Jaanoma iicamo fariseomɨ ufuumoro iimaacasiuhi diibohallɨvɨ diiboco ɨɨfurumo imitɨno inuusuqui.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Jaamoro diitoototɨ saatohoco galluumo, sano Herodeotoma. Jaamo ufuumoro Jesuco nuuhi: Jɨɨbogomɨnaafi, mɨɨhai magaajahi ɨɨjoho miyaanoco eneehifinoco, bu tollɨro miyanotɨro ɨɨjoho Moocaanijaa ofoono jɨɨhaico dɨɨbeguehicahi miyamɨnaa ihiimaanoco jeecɨvotɨɨboro. Miyamɨnaaco jillɨ jeebɨɨbatɨro, onootatɨmaño.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Jaaneguiiha jinootɨ mɨɨhaico dinoo: ¿Naa ɨɨdi imino romanomɨ aivojɨɨboco impuestoco majaaduno? ¿Nacu mɨllɨ? noomoro.
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Jaarunofaño Jesu diito imitɨno eesamaaiumoro unuunoco agaajacuuboro nuuhi: ¡Bañɨfiiramɨnaa mihicamo! ¿Collɨhi uco imitɨnofaño magañɨɨsujirahi?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Eneecata toono impuestoco majaaduhicajeque uco mɨhɨfusu, nooboro.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Jaajeque emeecɨuboro Jesu diitoco dilluuhi: ¿Mɨɨjoho ɨme nacu jihɨme, bu jino imomo icano? nooboro.
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Jaanegui nuumo: Romanomɨ aivojɨɨbo ɨme, noomoro.
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Jaanoco diito uguubuumoro sihidɨ eetyeuhi. Jaamoro diiboco ejeevesuumoro fuumo.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Tufucuro bu saatoho saduceomɨoto fuuhi Jesuco emeecɨtuumo. Jaamo saduceomɨ uchuumucuumo siino mubuheetejino chahaji, noonɨcɨhi. Jaamaño Jesuco jillɨ nuumo:
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 Jɨɨbogomɨnaafi, Moise tajɨɨbauhi: Saafi ataabavaabo seemevatɨɨboro ochoomohachiijɨ, inahabo ifibaijɨgoco ɨɨcɨɨboro diigoma iseemevaqui inahabobuuna, nooboro.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Jaabadɨ mɨɨhaifeenevɨ iicaumo sahinooto sahuse juugahusetɨ miimɨsiicɨ ɨdɨɨno iicaumo. Jaamotɨ itɨconɨoobo ataabavaubo seemevatɨɨboro guijeveuhi. Jaaneguiiha inahabo ifibaijɨgoco ɨcɨuhi.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Jaabo bu tollɨro icauhi. Jaano allɨvɨoobo bu diigoco ɨɨcɨuboro tollɨro icauhi. Jaabadɨro paryɨ famooro saafigomaryo imivocafutuhi.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Jaanobuunatɨ bu diigo tollɨro guijeveuhi.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Jaamo guijevefañotɨ siino ubuheetedɨ, ¿cajaanɨ taabaji? fɨne, paryɨ diito diigoco ataabavacuumaño, noomoro.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Jaaneguiiha Jesu diitoco iimusuuhi: Amɨɨhai aivo magaajatɨhi Caatɨnɨhaame onoonoco magaajatɨhi, bu Moocaani mityaco magaajatɨhi icano.
29 Jesus respondeu:
30 Mɨɨro iguijevecuumo siino ubuheetedɨ taabavacujitɨmo, bu iseemeque tajenɨcɨjitɨmo icano. Jillɨro Moocaani toomomɨnaa niquejefaño iicamobadɨro jeevacujimo.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Jaanotɨ oono uchuumucuumo siino ubuheetejinotɨ neehi: ¿Nacu amɨɨhai memeecɨtɨhi Caatɨnɨhaamefaño Moocaani amɨɨhaico onoonoco? Mɨɨro jillɨ noobo:
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 Uujoho Abraham, Isaac, Jacob icamo Aivojɨɨbo, nooboro. Jaabo Moocaani uchuumucuumo Aivojɨɨbo icatɨno, ubuheeme Aivojɨɨboro, nooboro.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Jillɨ unuunoco miyamɨnaa uguubuumoro sihidɨro jabafiituuhi ijɨɨbegueri.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Jaabo Jesu saduceomɨco ɨllɨɨnocɨunoco fariseomɨ uguubuumoro igaivuuhi.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Jaamotɨ saafi Caatɨnɨmɨnaafi iicaubo Jesuco ɨɨfuruubo ɨnɨsuubo dilluuhi:
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 Jɨɨbogomɨnaafi, ¿cono aivo tajɨɨbatɨ aivo obocɨno? nooboro.
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Jaaneguiiha Jesu diiboco nuuhi: Dihaivojɨɨbo Moocaanico gaijɨ paryɨ dijeebɨɨmaryo, paryɨ difiimaryo, bu paryɨ dihesamaajemaryo icano, noonoro.
37 Jesus respondeu:
38 Jino aivo ibocɨma iicano tajɨɨba, aivo imiyaano.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Jaano allɨvɨono bu aivo tobadɨro jeevahi. Jano jillɨ neehi: Sitaaco gaijɨ difiico agaijɨbadɨro, noonoro.
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Jinoocɨvɨ Moise tajɨɨba tanoocɨnɨhi, bu Moocaani iimaamɨnaa jɨɨbogo tanoocɨnɨhi icano, nooboro.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Jaamo ifariseomɨ tooneriro iicaumoco
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 Jesu dilluuhi: ¿Mɨllɨ amɨɨhai mehesɨcɨnɨhi Cristoditɨ? ¿Mɨɨjoho iyaachi fɨne? nooboro.
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Jaaneguiiha Jesu diitoco nuuhi: ¿Jaabo bu mɨllɨ David icaruubo Moocaani Gaijafeenedɨ iimaaubo: Tahaivojɨɨbo, nuuhi? Mɨɨro bu nuubo:
43 E Jesus perguntou:
44 Mohaivojɨɨbo Moocaani nuuhi Tahaivojɨɨbo Cristoco: Tamiyanaagonovɨ casɨɨvo ditɨhaiguiino dimɨnaaco uujoho ificuunohachuta, nooboro.
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 ¿Jaabo bu mɨllɨtɨ Cristo David iyaachi iicajirahi, David iicaruubohacho diiboco: Aivojɨɨbo, unuuno? nooboro.
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Jaarunaa diiboco mɨɨhaiñooba ajashuno iimusuutɨhi. Toonotɨro ɨvɨ mɨɨhaiñooba diiboco ajashuno dillucuutɨhi.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.