Marcos 9

Moocaani iijɨ (BMRNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jaadɨ bu neehicaubo: Miyanotɨro, amɨɨhaico neehi: Jineeri jino iicamotɨ saatoho guijevejitɨhi Moocaani aivojɨ imityama asaanoco aatyɨmetɨnohachuta, nooboro.
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Jaanobuunatɨ sajaguisɨ nijequetɨ Pedro, Jacoobo, Jua iicamomaryo Jesu fuuhi caamovo baɨ nijequevɨ. Jahɨ diito ɨmefeene siibadɨ minifutuubo.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Igaachehu arɨcuno minifutuuhi seseene nitɨmɨnaatɨ cajaatyoba aivo tollɨ eseseetesujitɨrubadɨ.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Jaabovɨ Elia, Moise icamɨsi jafeveuhi. Jaamɨsi diiboma iimaahicauhi.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Jaanegui Pedro Jesuco nuuhi: Mojɨɨbogomɨnaafi, Imicani jineeri mihicano. Masɨɨ migaacɨ, saga icano nɨjeganoco mɨnɨjeganɨqui ɨɨdi saga, Moisedi saga, Eliadi saga icano, nooboro.
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Jaaneri diito ijɨɨbogomɨnaa sihidɨ igutuumoro mɨllɨ eneejiruno achahauneguiiha Pedro tollɨ nuuhi.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Jaasumiro aimuufai ihallɨvɨ iniituuno diitoco fabaacuuhi. Jaanaa ihaimuufaifañotɨ guubuvusuuno: Jaanɨ taseemene agaijɨɨbo. Jaabo onoonoco imino muguubunɨcɨ, unuuno.
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Jaanegui emeecɨurumo mɨɨhaiñoobaco atyɨmecuutɨhi ɨdɨɨbocoro Jesuco atyɨmeumo.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Jaadɨ tobaɨ nijequetɨ iniituudɨ Jesu diitoco nuuhi: Mɨɨhaiñoobaco mɨjɨɨbeguedino mahatyɨmeneque jari uujoho Miyamɨnaafibadɨ Ifiivuubo iguijeveebe siino ubuheetenehachutahiica, nooboro.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Jaanegui mɨɨco jɨɨbuguutɨmo, jillɨ sanomɨro dillucasihicauhi: ¿Jineje fɨne oono guijevefeenetɨ siino ubuheetejino onoono? noomoro.
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Jaamoro Jesuco dilluumo: ¿Mɨllɨtɨ jaana caatɨnɨmɨnaa: Elia itɨconɨ saaji, neehicahi? noomoro.
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Jaanegui Jesu nuuhi: Jɨɨhɨ, miyaano Elia itɨconɨ saaji. Jaaboro paryɨ fanoovaaco imibachujiibo. ¿Mɨllɨ nacu Caatɨnɨhaamefaño uujoho Miyamɨnaafibadɨ Ifiivuubeditɨ noono? Mɨɨro ɨdaasuno icajiibo, jɨɨhevecafetejiibo icano noono.
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Mɨɨro jino amɨɨhaico neehi: Miyaano Elia saahinɨcuuhi. Jaaruuboco iimogobadɨ moonɨumo diibotɨ Caatɨnɨhaamefaño: Jillɨ icajiibo unuucuubadɨ, nooboro.
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Jaadɨ ɨfutuumo saatoho ijɨɨbogomɨnaa iicauhɨgo. Jaamo atyɨmeuhi sihidɨ miyamɨnaa diito uufequeri iicaunoco, tollɨro bu caatɨnɨmɨnaa icauhi diitoma ejenaaucasimo.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Jaanaa Jesuco miyamɨnaa aatyɨmeumoro sihidɨ jabafiituuhi. Jaamoro diibojaa jinoocɨnɨuhi idillutuumo.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Jaamoco dilluubo: ¿Jinejeque diitoma mejenaaucasihi? nooboro.
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Jaanegui diitofeenetɨ saafi iimusuuhi: Jɨɨbogomɨnaafi, dijaa taseemeneque sɨvahi iimitɨno ɨjɨma iicaabo, diiboco iimaasuhicatɨhi.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Jillɨ fahiijɨvaro diiboco agaayɨcɨɨboro baavɨ gañɨɨhicahi. Jaaboro diiboco iijɨtɨ jɨvaasecuco iinusuuboro igaiñooco ojɨsusuhicaabo. Jaadɨ diiboco sifañɨsuhicaabo. Jaanegui dijɨɨbogomɨnaaco tajɨɨbacurahi ihɨjɨco diibotɨ buhɨ igañɨɨqui. Jaarumo fiivototɨhi agañɨɨnoco, nooboro.
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Jaanegui Jesu nuuhi: Ɨɨ, jeedɨ fɨne amɨɨhai miyaavogoma machahano miyamɨnaa mihicamo. ¿Mɨhachuta fɨne, amɨɨhaima icaji? ¿Mɨhachuta fɨne, amɨɨhaico jaabɨcɨji? Ene juugavɨ sɨva tosɨcafefico, nooboro.
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Jaanegui diibojaa sɨvaumo. Jaarunaa ihɨjɨ Jesuco aatyɨmeuboro tosɨcafefico vɨvɨ vɨvɨ miniiyɨubo. Jaaneri baavɨ cavirinamaaiboro acutuubo iijɨtɨ jɨvaasecunoco gañɨɨboro.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Jaanegui Jesu caanico dilluuhi: ¿Mɨhachuta jillɨ icacuubo? nooboro.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Fiiva foova ihɨjɨ diiboco cɨɨjɨgaifaño, nɨfaihufaño icano gañɨɨsuhicahi, ɨfuruubo diiboco igaicaauqui. Jaanegui mɨɨhaico dɨdaasugoobo mɨllɨhacho mɨɨhaidi moonɨ, nooboro.
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Jaanegui Jesu diiboco nuuhi: Etɨ naha imiyaavogohachiijɨ. Imiyaavogobedi fanoova sihidɨ jeevatɨhi, nooboro.
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Jaanegui diibo gaihivuuhi: ¡Jɨɨhɨ, miyaaveguehi! Uco daamusu janaanɨcɨ miyaaveguequi, nooboro.
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Jaanaa Jesu miyamɨnaa sihidɨ iigaivuunoco aatyɨmeuboro tohimitɨ ɨjɨco ɨbauhi jillɨ nooboro: Idiimaasutɨno ɨjɨ, uguubusutɨno ɨjɨ, ɨco uujoho tajɨɨbahi dihiino diibotɨ. Jaaboro siino diibofaño dɨcafutucuudino, nooboro.
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Jaanegui ihɨjɨ agaihivuuboro diiboco siino vɨvɨ vɨvɨ miniiyɨuhi. Jaadɨ diibotɨ iinuubo miguijevecubadɨ diiboco omoonɨhinɨuboro. Jaanoco guiraamo saatoho: Guijevecuubo, neehicauhi.
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Jaarunaa Jesu ihusetɨ agaayɨcɨuboro diiboco gañiiyɨcɨuhi. Jaaneri diibo julleeveuhi.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Jaadɨ Jesu iijafa ɨjɨcafutuuhɨgo ijɨɨbogomɨnaa ijeevadɨ diiboco dilluuhi: ¿Mɨllɨtɨ jana mɨɨhai magañɨɨtɨhi tohimitɨ ɨjɨco? noomoro.
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Jaanegui diitoco nuubo: Toyomo ɨjɨmɨ tɨcovono iinotatɨhi. Jillɨ Moocaanima mihiimaaneriro iinefimo, nooboro.
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Jaadɨ toonotɨ ufuumo Galileafañodɨ fatyuuhi. Jaamoco mɨɨhaiñooba agaajacɨnoco Jesu imuguutɨhi,
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 ijɨɨbogomɨnaaco ɨjɨɨbuguumaño. Jaabo neehicauhi: Uujoho Miyamɨnaafibadɨ Ifiivuubo miyamɨnaa usefaño acɨcafeteji. Jaaboco uco guijenɨjimo. Jaaruuboco uco iguijenɨcuruubo mifucucɨ, safucu icano nijequetɨ siino buheeteji, nooboro.
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Jillɨ diitoco ɨjɨɨbugurunoco gaajahicautɨmo, bu idilluqui omoonɨrumo iguihicauhi.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Jaadɨ Capernau cuumivɨ ɨɨfutuuhɨ jaahe iicacudɨ Jesu ijɨɨbogomɨnaaco dilluuhi: ¿Jinejeque jana jɨɨhaivɨ amɨɨhai ihiimaacasimoro masaahicahi? nooboro.
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Jaarunaa diito iimusutɨhi: ¿Cajaanɨji fɨne aivo mɨɨhaitɨ imiyaabo? noomoro jɨɨhaivɨ ihiimaacasiumaño.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Jaanegui Jesu acasɨɨvuuboro fahuseecɨ motɨhaitɨ miimɨsiicɨ ɨdɨɨno iicaumoco ocoovaaboro nuuhi: Cajaanɨhacho amɨɨhaitɨ imiyaabotɨ iicagoobo, famooguiinovɨ iminifotooboro famoocoro ijeecɨvequi,
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 nooboro seemeneque ɨɨcɨuboro diitofeenevɨ ficuuhi. Jaaboro tooseeque ihiibɨcɨuboro diitoco nuuhi:
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 Cajaanɨhacho tamomoco imiyaavogomaño jiibadɨ seemeneque agaayɨcɨmo uco gaayɨcɨhi. Jaamo bu uco agalluuboco tollɨro gaayɨcɨhi, nuubo ijɨɨbogomɨnaaco.
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Jaanaa diiboco Jua nuuhi: Mojɨɨbogomɨnaafi, meecɨ, saafiico mɨɨhai mahatyɨmehi dimemeri iimitɨno ɨjɨmɨco buhɨ agavaracuuboco. Jaaruuboco mɨɨhai mɨhɨɨbahi, mɨɨhaima ɨɨgotɨneguiiha, nooboro.
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Jaanegui Jesu diitoco nuuhi: Mɨhɨɨbajirahana. Mɨɨro saafi tamomofañodɨ niquejeo mityaco eheetavoobo goovano uuditɨ imitɨno iimaajitɨɨbehiica.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Mɨɨro mojaagodɨ iicaabo momɨnaafi iicatɨɨbo.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Jaanotɨ cajaatyohacho amɨɨhaico Cristooto mihicaneguiiha nɨfaihuco aacɨmo miyanotɨro toono jaadaco gaayɨcɨji.
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 Jaanotɨ cajaatyohacho jito seeme uco jino imino imiyaavogomotɨ saseeque imitɨfaño agañɨɨsumoco aivo imijiruno guiisibatyɨgabari icodaahetɨ mudujenɨmoro muuaifaño magañɨɨno.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Jaanegui dihuse ɨco imitɨfaño agañɨɨsuhachi quitɨcɨɨbo buhɨ gañɨɨ. Mɨɨro imijiruno sahusemaryo diicaabo niquejefaño ofoono. Jaanotɨ imijitɨrumo fahuseecɨma diicaabo cɨɨjɨgaifaño ofoono tahɨ ufucuro icɨɨjɨgai ajabaavejitɨhɨgo,
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 bu jɨɨjoho icarumo echeemejitɨhɨgo icano.
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Jaanotɨ bu ditɨhai ɨco imitɨfaño agañɨɨsuhachi quitɨcɨɨbo gañɨɨ. Mɨɨro imijiruno satɨhaimaryo diicaabo niquejefaño ofoono. Jaanotɨ fatɨhaicɨma idiicaabo cɨɨjɨgaifaño gañɨɨcafetejirahi.
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 Tahɨgo jɨɨjoho icarumo echeemejitɨhɨgo, icɨɨjɨgai ufucuro ajabaavejitɨhɨgo icano.
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Jaanotɨ bu dihaallɨɨ ɨco imitɨfaño agañɨɨsuhachi buhudaruubo gañɨɨ. Imijiruno Moocaani aivojɨfaño sahɨɨmaryo diicaabo ofoono. Jaanotɨ faayɨcɨmaryo diicaabo cɨɨjɨgaifaño gañɨɨcafetejirahi.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 Tahɨ jɨɨjoho icarumo echeemejitɨhɨgo, icɨɨjɨgai ufucuro ajabaavejitɨhɨgo icano.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Jaabadɨ mɨɨro paryɨ famooro cɨɨjɨgairi ɨmuhunɨcafetejimo.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Imiruno ɨmuhu jaaruno iimo afatyucuudɨ, ¿jinejeri dojɨcuvɨro mihimutusujirahi? Jaanegui amɨɨhai imoma mihica. Jaamoro fahɨgova sabadɨro sajeebɨɨ mihicacasi, nooboro.
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.