Marcos 6

Moocaani iijɨ (BMRNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jaadɨ Jesu toonotɨ ufuuboro ijiinɨjejaagovɨ siino uumiubo. Jaaboma ijɨɨbogomɨnaa fuuhi.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Jaadɨ judiomɨ jaguisɨfucu iicacuudɨ tɨcovaubo ɨjɨɨbogoobo sinagogajafaño. Jaanoco sihidɨ miyamɨnaa uguubumo sihidɨ ajabafiituumoro neehicauhi: ¿Cuucatɨ fɨne gaajaabo paryɨ jinehejeque? ¿Mɨllɨ fɨne diibo igaajaco gaayɨcɨuhi? Mee jino agaajaratɨnehejeque moonɨɨbo, noomoro.
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Mɨɨro du jaanɨ ɨmohobujene dudɨcamaajemɨnaafi Maria achi, Jacoobo, Jose, Juda, Simon icamo nahabo, tollɨro bu jino inagomɨ mɨɨhaifeeneri icahi, noomoro diibotɨ sɨfiiratehicaumo.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Jaaneguiiha Jesu diitoco nuuhi: Moocaani iimaamɨnaafico fahɨgovaoto bocɨguefihi. Jaanotɨ ijiinɨjeoto, iyoto, iijaoto icano bocɨgotatɨhi, nooboro.
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Jaanoma iicaubo imityaco eetavuutɨɨbo, mɨɨdɨmocoro iguihuvaumotɨ buheesuubo ihuseque ihallɨ ificuuneri.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Jaamo imiyaavuguutɨneri sihidɨ eetyehicaubo. Jaanobuunatɨ Jesu ifiitɨ cuumijeri feehicauhi jɨɨbogooboro.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Jaadɨ coovaubo ijɨɨbogomɨnaaco fahuseecɨ motɨhaitɨ miimɨsiicɨ ɨdɨɨmoco. Jaaboro diitoco galluubo miimɨsiicɨsaajeri. Jaaboro iimitɨno ɨjɨmɨco buhɨ igavaracuqui mityaco aacɨuboro
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 diitoco nuubo: Jinejebaco masatyedino. Jɨɨhaivɨ ɨdɨɨnocoro queseico masatyo. Jaanotɨ lleegucubaco, duviricubaco, nɨhɨbamɨbaco icano masatyedino amɨɨhai niivɨgai meehevɨ.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Bu saapaajequere tɨhaipaajeque mɨjɨcafoto, bu michehucɨ mɨjɨcafetedino saachehumaryo mofoo.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Jaamo coojaavɨhacho mɨhɨfotojafañoro mihica, siijafaño, bu siijafaño icatɨno. Jari tomañotɨ mofoodɨ toojatɨ mihiino.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Jaanotɨ comañovɨ acho amɨɨhaico agaayɨcɨtɨhachiijɨ, uguubutɨhachiijɨ icano toonotɨ mihiinomoro amɨɨhai tɨhaipaajeguiino jiinɨco toonovɨ matatacu jei diito iimitɨco ijɨɨbeguequi, nooboro.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Jaanegui ufuumoro miyamɨnaaco jɨɨbogomoro feehicauhi iimitɨco ijeevesuqui.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Bu tollɨro sihidɨ buhɨ gañɨɨhicaumo iimitɨno ɨjɨmɨco, bu iguihuvamoco dɨɨrɨbari ejeesumoro buheesuhicaumo icano.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Jaanaaca toojiinɨjeo aivojɨɨbo Herode guubuuhi Jesuditɨ fahɨgovadɨ ɨjɨɨbocasihunoco. Jaanoco saatoho neehicauhi: Diiboro Jua Nitɨmɨnaafi siino ubuheeteebe. Jaamaño sihidɨ mityama icaabo, noomoro.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Jaanotɨ saatoho neehicauhi: Jaanɨ Moocaani iimaamɨnaafi Elia, noomoro.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Jaanoco Herode uguubuuboro nuuhi: Diiboro Jua, uujoho iinigaɨco iquitɨcɨsuubo dojɨcuvɨro siino ubuheeteebe, nooboro.
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Mɨɨro Herodia noojɨri Herode atajɨɨbauneguiiha Juaco isisɨmoro cɨvojanɨumo. Herode inahabo Felipe taaba Herodiaco ɨcɨubo.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Jaanegui Jua Herodeque: Imitɨno dinahabo taabama idiicano, neehicauhi.
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Jaanoma iicago Herodia Juaco ɨjɨɨhegueguere gaicaausuhicaujirahi.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Jaarunaa Herode Jua jeebɨɨ ɨtɨcovonoco, iiminoco icano gaajahicauhi. Jaanotɨ iigotooboro diiboco mɨllɨ moonɨhicautɨhi. Diibo onoonoco gaajatɨruubo jillɨ imino guubunɨcɨhicaubo.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Jaana Herodia diiboco agaicaausuujifucuvɨ ɨfutuuhi. Mɨɨro Herode ifiivu ficabavɨ ɨɨfutufucu iicauneguiiha jɨɨbaimoco eetavuuhi. Jaaboro imiyamɨnaaco cuuhuvaubo ihamocasimɨnaa aivojɨtoco, bu Galilea jiinɨje bocɨfimoco, bu tajɨɨbamɨnaaco icano diitoma imachuqui.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Jaanaa Herodia aicɨgai ufuugoro diito ɨmefeenevɨ gaaseteuhi. Jaanoco Herode, bu diiboma iicaumo icano imuguuhi. Jaaneguiiha ihaivojɨɨbo Herode tobagocajaco nuuhi: Idiimogonoco uco dillu ɨco acɨqui.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Miyanotɨro Moocaani momofeenedɨ ɨco neehi: Paryɨ uco idillunoco ɨco acɨji, paryɨ tabusumije icarunotɨfeenedɨ, nooboro.
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Jaanegui ufuugoro seejɨco nuutugo: ¿Jinejeque dilluji? noogoro.
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Jaanegui tobagocaja ihaivojɨɨbojaa goovanogayɨ ufuugoro diiboco nuutuhi: Jisumiro imeguehi butajefaño Jua Nitɨmɨnaafi nigaɨco uco adaacɨnoco, noogoro.
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Jaaneri Herode sihidɨ ɨdaasuvuhi. Jaarunaa diigoco Moocaani momofeenedɨ unuucuneguiiha, bu diiboma iicaumo uguubuucuneguiiha icano diigoco unuunoco bañɨsugutɨɨbo.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Jaanegui Iherode tusumiro amocasimɨnaafico atajɨɨbauboro galluuhi Jua Nitɨmɨnaafi nigaɨco isɨvaqui.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Jaanegui ihamocasimɨnaafi ufuuboro cɨvojafaño icaubo nigaɨco iquitɨcɨuboro butajefa sɨvaaubo. Jaayɨco tobagocajaco acɨubo, bu jaayɨco diigo seejɨco acɨtuuhi icano.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Jaanoco Jua jɨɨbogomɨnaa uguubuumoro saauhi. Jaamoro diibo ifiico ɨɨcɨjeumoro cɨɨhojɨfaño ficuuhi.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Jaadɨ Jesujaa iminɨsumɨnaa iigaivuumoro diiboco jɨɨbeguehicauhi paryɨ omoonɨuno ɨjɨɨbuguno iicanoco.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Jaarunaa Jesu diitoco nuuhi: Masɨɨ majaguisɨtequi sihɨgo sɨcaihɨgovɨ, nooboro. Mɨɨro diitojaa sihidɨ miyamɨnaa asaamo, ofoomo icano feehicauhi. Jaaneri amachujiru situba chahahicauhi.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Jaanegui Jesu ijɨɨbogomɨnaamaryo meenegari sihɨgo sɨcaihɨgovɨ fuuhi.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Jaarunaa guiraamo ufuunoco atyɨmeuhi. Jaamoro Jesumɨ iicaunoco agaajacɨumoro faacuumivaoto isidɨ diito dojɨcutɨ jinoocɨnɨuhi. Jaamo ihɨmegaro tomañovɨ ɨfutuumo.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Jaanaa Jesu imeenegafañotɨ iinuubo sihidɨ miyamɨnaaco atyɨmeuhi. Jaanoma iicaubo diitoco sihidɨ ɨdaasuguuhi ovejamɨ itoomomɨnaafima achahamobadɨ iicauneguiiha. Jaaboro fanoovaco sihidɨ diitoco jɨɨbeguehicauhi.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Jaanaa iijɨcuunegui ijɨɨbogomɨnaa asaaumoro diiboco nuuhi: Mihiijɨcuuhi. Jaanomaryo bu jimañovɨ mɨɨhaiñooba iijano chahahi.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Jaaneguiiha gallucu miyamɨnaaco ifiitɨcuumijaago, bu ifiitɨjajejaago icano ofoomoro machutatɨ inaajequi. Mɨɨro imachutama chahamo, noomoro.
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Jaanegui Jesu diitoco nuuhi: Amɨɨhairyo diitoco mamachusu, nooboro.
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Jaanegui Jesu diitoco nuuhi: ¿Mɨnoodɨno nacu amɨɨhaima maahuno icahi? Ene, memeecɨto, nooboro.
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Jaanegui famoocoro tajɨɨbaubo saatoho simañovɨ, saatoho simañovɨ icano icasɨcamaaiqui ñaavahuhallɨvɨ.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Jaanegui casɨɨcamaaiumo ciendɨmova saaje, cincuentadɨmova saaje icano.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Jaadɨ Jesu gaayɨuhi ihusefaño sahusedɨno imaahuno iicaunoco, bu itaavaabomɨsico icano. Jaaboro niquejeque emeecɨɨboro toonohallɨvɨ Moocaanima iimaaubo. Jaadɨ tohɨcajeque iibacuuboro ijɨɨbogomɨnaaco acɨubo miyamɨnaama ihɨfequi. Jaadɨ bu itaavaabomɨsico tollɨro ɨɨfuumo paryɨ famoomaryo.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Jaanoco amachuumoro paryɨ tuvaumo.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Jaano atyuuvoco ananɨumo jɨiibaiñoco gahafusuuhi fahuseecɨ motɨhaitɨ miibaicɨ ɨdɨɨno, bu itaavaabomɨsi atyuuvo icanoco.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Jaanoco amachuumo cinco mildɨmou gaifiimɨ.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Jaadɨ Jesu ijɨɨbogomɨnaaco galluuhi ihɨmega imeenegari onagoo muuaivɨ Betsaida cuumijaagovɨ ifatyequi miyamɨnaaco diibo ifitacuunohachuta.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Jaadɨ diitoco ifitacuuboro ifagajɨjaago fuubo Moocaanima ihiimaaqui.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Jaanaa cɨvucuhɨ ijɨɨbogomɨnaa imeenegari ufuumo feene muuairi icacuuhi. Jaanotɨ diibo inoro tahɨ isi icauhi.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Jaabo atyɨmeuhi diitoco sefano buhudurumoco guibuhuba sihɨgovɨro ebecasuhicaunoco. Jaanaa diibo jari cuujetavɨ diitojaago saauhi nɨfaihuhallɨdɨ ɨgooboro. Jaabo diitoco fatyuujirahi.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 — ausente —
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Jaasumiro iguibuhuba sɨɨcutuuhi. Jaaneri diito sihidɨro eetyeuhi.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Jillɨ bu gaajacurumo esɨcɨnɨutɨhi maahunoco iguiraatusuunoco, jillɨ diitoco ijeebɨɨno ucuhufunuutumaño.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Jaamo imuuaico oonegueehivɨ afatyuudɨ ɨɨfutuumoro cañavutuuhi Genesare cuumi nagueehivɨ.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Jaamo imeenegafañotɨ iinuumaacaro Jesuco miyamɨnaa gaajacɨuhi.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Jaamoro faacuumivariro jinoocɨnɨumo. Jaamoro tɨcovaumo iguihuvamoco cɨgaiijeneri acañɨmo Jesu tahɨ icahi onoohɨgo.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Jaabo fahɨgovadɨ ofoohɨgo imɨɨdɨcuumijeri, iguiraacuumijeri, bu buhɨ iicajajeri icano ofoohɨgo goohasinofaño iguihuvamoco ificuumoro Jesuco neehicauhi: Jillɨ digaachehujɨnibaco dudɨɨcɨsu, noomoro. Jaamo paryɨ diibo gaachehujɨnibaco ududɨɨcɨmo buheetehicauhi.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.