Marcos 5
Moocaani iijɨ (BMRNT) vs ARC
1 Jaadɨ fuumo onagoo muuaivɨ Gadarenomɨ jiinɨjejaago.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 Jaabo Jesu imeenegafañotɨ iinuubaacaro cɨɨhojɨnojaa iicahicauhɨgotɨ emeimɨvatuubo diibojaa saauhi.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Jaabo cɨɨhojɨno iicahɨgo iicaaboro feehicauhi. Jaaboco mɨɨhaiñooba jɨgaiñehineri duujenɨcutɨhi.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 Fiiva foova ihuseneque, itɨhaiñoco icano jɨgaiñehineri sisɨcuurumo. Jaarunoco ihusenehonoco dubaicɨubo, bu itɨhaiñonoco ɨdɨdaheje moonɨubo icano. Jaaboco mɨɨhaiñooba guiinonɨcutɨhi.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Jaabo cuujehachuta, fucuhachuta icano ifagajɨneri cɨɨhojɨnohallɨdɨ coovadiicɨnɨɨboro feehicauhi. Jaabo inoro ihallɨco guiisibaneri tujaacuuboro feehicauhi.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 Jaabo Jesuco tehesinotɨro aatyɨmeuboro diibojaago ijinafatyuuboro iguiino memuɨɨvutuuhi.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Jaaboro sefano nuuhi: ¿Jinejeque diimeguehi ɨɨjoho Jesu caamovohɨgo iicaabo Moocaani Achi? Moocaanifañodɨ ɨco neehi: Ɨdaasuno uco moonɨdino, nooboro.
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Jillɨ nuubo ɨmegavɨro Jesu diiboco: Diinucu idiimitɨno ɨjɨ, eneehicauneguiiha.
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 Jaanegui Jesu diiboco dilluuhi: ¿Jineje dimomo? nuubo.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Jaaboro Jesuco jenaauhicauhi: Mɨɨhaico jiicuumitɨ buhɨ galluudino, nooboro.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Jaanaa ifagajɨ fiitɨno sihidɨ faafaimɨ amachumo icauhi.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Jaanegui paryɨ famooro ihɨjɨmɨ Jesuco nuuhi: Mɨɨhaico jaatyo faafaimɨjaa gallu diitofaño mefeequi, noomoro.
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Jaanegui Jesu nuuhi: Jii, tahɨ mofoo, nooboro. Jaanegui tohɨdicu ɨjɨmɨ diibo Gadarenomɨnaafitɨ ihiinoomoro ifaafaimɨfaño fuuhi dos mildɨmofaño. Jaamo ifagajɨtɨ imuuaifaño aaifuumoro macanɨuhi.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 Jaanotɨ diitoco eteemehicamo agaaumoro ifaacuumifaño, bu buhɨgueeje iicajaajefaño icano jɨɨbogomoro fuuhi. Jaanegui asaaumoro meecɨvaumo jineje fɨne onoomaño.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Jaamo Jesujaa asaaumo atyɨmeuhi meimɨ cuumima iicaubo gɨcɨnɨɨbo gaachehufaño jɨɨcɨnɨɨboco, bu imino iicacuuboco icano. Jaaboco aatyɨmeumoro sihidɨ iguiumo.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Jaamoco toonoco aatyɨmeumo jɨɨbuguuhi ihɨjɨmɨma iicauboco omoonɨunoco, bu ifaafaimɨco omoonɨunoco icano.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Jaanegui Jesuco ijiinɨjetɨ galluumo: Fuucu, noomoro.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Jaanoma iicaubo Jesu meenegafaño ifeequi jɨcafutuuboco ihɨjɨmɨma iicaubo neehicauhi: Ɨɨma saahi, nooboro.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Jaarunaa Jesu diiboco nuuhi: Chahano diijajaagoro fuucu. Jaaboro diyotoco dɨɨbogo guiraano Aivojɨɨbo Moocaani ɨco ɨɨdaasugooboro ubuheesunoco, nooboro.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 Jaanegui ufuuboro paryɨ Decapoli cuumineri jɨɨbogooboro feehicauhi Jesu diiboco ubuheesuunoco. Jaaneri paryɨ miyamɨnaa jabafiitehicauhi.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Jaadɨ siino Jesu meenegari onagoo muuaivɨ fatyuuhi. Jahɨgo sihidɨ miyamɨnaa iicojɨvɨ igaivuuhi muuaijɨniri icaubo cojɨvɨ.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Jaanaa sinagogaja aivojɨɨbo Jairo onoobo, diibojaa saauhi. Jaabo Jesuco aatyɨmeuboro iguiino ememuɨɨvutuuboro nuuhi:
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 Aicɨgai aivo niinovacuuhi goova foobo diigoco dudɨɨcɨto ubuheeteguere iicaqui, nooboro.
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Jaanegui diiboma ufuuboco miyamɨnaa sihidɨ ubucasiumo ijene ñeñejeruhicauhi.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Jaamofeenedɨ saafigo gaigo tɨɨjeheri fahuseecɨ motɨhaitɨ mificabacɨ ɨdɨɨno iicaucuugo.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 Jaago fiivaamo taabumɨnaa ataaburunofaño buheetɨgofañovɨro feehicaugo. Paryɨ inɨhɨbamɨco ajaaduhicauhɨgo finɨsucuugo.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 Jaago Jesutɨ ɨjɨɨbocasinoco uguubuugoro miyamɨnaafeenedɨ asaaugoro ibujɨnaagotɨ igaachehuco dudɨɨcɨvauhi.
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 Jillɨ igaachehuco ududɨɨcɨneriro buheeji, noogoro esamaaihicaumaño.
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Jaasumiro itɨɨjoho diigoco fiigatyuuhi. Jaanotɨ gaajacɨugo ubuheetecuunoco.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Jaasumiro Jesu gaajacɨuhi ififañotɨ imitya mihiinobadɨ iicaunoco.
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Jaarunaa ijɨɨbogomɨnaa diiboco nuuhi: Miyamɨnaa oono ɨco ɨjɨmatajerunoco daatyɨmehi. Jaanegui ¿mɨllɨ: ¿Mɨɨjoho uco dudɨɨcɨhi? neehi? noomoro.
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Jaarunaa Jesu fahɨgovaco ɨɨfɨnɨcɨhicauhi ihatyɨmequi: ¿Mɨɨjoho fɨne dudɨɨcɨhi? onoomaño.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 Jaanegui diigo sihidɨ vɨvɨ vɨvɨ iigutuugoro ubuheeteunoco agaajacɨugoro diibojaa saauhi. Jaagoro iguiino ememuɨɨvuugoro paryɨ imino jɨɨbuguugo.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Jaanegui diigoco nuubo: Ñɨba ɨco dimiyaavogo buheesuhi. Jaaneguiiha sajeebɨɨ fuucu, diguihuvatɨ buheetecuuhi, nooboro.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Jillɨ iimaaubaacaro sinagogaja aivojɨɨbo iijatɨ saatoho jillɨ noomoro saauhi: Daicɨgai guijevecuuhi. Fɨne Mojɨɨbogomɨnaafico acasivusuno, noomoro.
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Jaanoco Jesu uguubuuboro isinagogaja aivojɨɨboco nuuhi: Diguetejirahana, jillɨ miyaavogo, nooboro fuubo.
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Jaaboro mɨɨhaiñooba diiboma ufuunoco imuguutɨɨbo ɨdɨɨmomaryo Pedro, Jacoobo, Jua Jacoobo nahabo icamomaryo fuubo.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Jaamo isinagogaja aivojɨɨbo iijavɨ ɨɨfutuuhɨ atyɨmeuhi gañuhusuno omoonɨunoco, miyamɨnaa ataacasiunoco, agaibacasiunoco icano.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Jaanegui Jesu ɨjɨcafutuuboro diitoco nuuhi: ¿Jinejeri guiraacani gañuhusuno mɨsɨramaaihi? ¿Collɨhi mataacasihi? Guijevetɨgo. Jillɨ cɨgago bagocaja, nooboro.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Jaarunaa diiboco dejecuhicaumo. Jaaneguiiha Jesu paryɨɨcɨno famoocoro jahisivɨ ihiinusuuboro caani, seejɨ iicamɨsicoro satyuubo, bu diiboma asaaumo iicamomaryo fuubo tobagocaja iicauhɨgo.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 Jaaboro diigoco ihusetɨ agaayɨcɨuboro hebreo iijɨri nuuhi: Talita, cumi. nooboro. Jillɨ, bagocaja, ɨco neehi: Gañiivo, eneejiruno.
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 Jaasumiro tobagocaja agañiivuugoro ɨgucuuhi. Jaago tusumi fahuseecɨ motɨhaitɨ mificabacɨ ɨdɨɨno ficabava icacuuhi. Jaaneri miyamɨnaa sihidɨ igutuuhi.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Jaamoco Jesu imino faguuhi: Mɨɨco mɨjɨɨbeguedino, nooboro. Jaaboro tajɨɨbaubo: Tobagocajaco mamachusu, nooboro.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.